Tasmada Tepkisellik: Mesafe, Eşik ve Karşı Koşullama

Kısa yanıt

Tepkisel bir köpek; başka bir köpek veya insan gibi bir tetikleyici gördüğünde tasmanın ucunda havlar, hamle yapar veya döner. Bu durum saldırganlık gibi görünse de genellikle korku veya hayal kırıklığıdır ve köpek başa çıkma eşiğini geçtiği için artık düşünemez haldedir.

Temel araç mesafedir. Her tepkisel köpeğin bir tetikleyici çevresinde tepki verdiği bir alan ve başa çıkabildiği bir mesafe vardır. Bu alanın sınırında çalışmalı, köpeğin tetikleyiciye karşı hislerini değiştirmeli ve zamanla bu alanı daraltmalısınız. "Alışması" için köpeği zorla yaklaştırmamalısınız.

Yürüyüşteki amaç, tetikleyiciye bakıp ardından size dönen ve hala eşik seviyesinin altında kalan bir köpektir.

• Tepkisellik genellikle baskınlık veya gerçek bir saldırganlık değil, korku veya hayal kırıklığıdır.
• Her köpeğin başa çıkabileceği bir mesafe vardır; bunu bulun ve hemen dış sınırında çalışın.
• Tetikleyiciyi görmesini harika bir şeyle eşleştirin, böylece tetikleyici iyi şeylerin habercisi haline gelsin.
• Çok erken aşamada çok fazla yaklaşmak (strese boğmak), tepkiselliği iyileştirmek yerine kötüleştirir.
• Ani başlayan veya ağrı belirtileriyle birlikte görülen tepkisellik bir Veteriner ziyareti gerektirir, çünkü rahatsızlık toleransı düşürür.

60 saniyede karar verin

Köpekler neden tasmada tepki verir?

Tepkisellik saldırganca görünür, ancak altta yatan duygu genellikle korku veya hayal kırıklığıdır.

Korkulu bir köpek, korkutucu şeyin gitmesini ister. Tasmada kaçamadığı için bazen işe yarayan diğer yolu seçer: tetikleyiciyi uzaklaştırmak için kendini büyük ve gürültülü gösterir. Diğer köpek veya insan geçip gittiğinde, havlamanın işe yaradığı izlenimi oluşur ve bu strateji pekişir.

Hayal kırıklığına uğramış bir köpek ise tam tersidir. Diğer köpeğe ulaşmayı (genellikle selamlaşmak veya oynamak için) umutsuzca ister ve tasma bunu engeller. Bu engellenmiş arzu, hamle yapma ve havlamaya dönüşür. Hayal kırıklığı yaşayan köpekler, tasmadan çıktıklarında genellikle oldukça dost canlısıdır, bu durum Sahip'leri şaşırtır.

Her iki durumda da tasma merkezdedir. Köpeğin mesafeyi kontrol etme özgürlüğünü elinden alır ve mesafe kontrolü, endişeli veya hayal kırıklığına uğramış bir köpeğin tam da ihtiyaç duyduğu şeydir. Bu yüzden tepkiselliğin çoğu özel bir tasma sorunudur.

Köpek eşiği aştığında vücudu stres hormonlarıyla dolar ve düşünme beyni çevrimdışıdır. Bu durumda yararlı bir şey öğrenemez, bu yüzden onu eşik altında tutmak bir seçenek değil, oyunun tamamıdır.

Köpeğinizin eşiğini ve alanını bulmak

Mesafe alanı, tetikleyicinin etrafındaki köpeğinizin tepki verdiği boşluktur. Hemen dışında, köpek tetikleyiciyi fark eder ancak işlevini sürdürebilir.

Standart bir boyutu yoktur. Bir köpek için bu alan birkaç metre, diğeri için bir tarlanın çoğu olabilir ve tetikleyiciye, güne ve köpeğin ne kadar gergin olduğuna göre değişir. Yani bunu bir kural kitabına göre değil, gözlemleyerek bulursunuz.

Eşik altı şöyle görünür: gevşek bir vücut, yiyecek alabilme yeteneği ve tetikleyiciden bakışını ayırabilen bir köpek.

Köpeğin hala eşik altında olduğunun işaretleri; yiyecek alıp çiğneyebilmesi, tetikleyiciye bakıp size geri bakabilmesi ve vücudunun makul derecede gevşek olmasıdır. Eşiği aştığının işaretleri ise sert ve sabit bir bakış, gergin bir vücut, normalde yiyeceği ödülü reddetme ve ardından gelen havlama veya hamledir.

Sınırda, köpeğinizin düşünme bölgesinde kalacağı kadar uzakta çalışın. Eğer eşiği geçerse, çok yakınsınız demektir. Sadece mesafeyi artırın ve daha uzakta tekrar deneyin. Cömert bir mesafeyle hiçbir şey kaybedilmez.

Köpeğin hislerini değiştiren eğitim

Yöntem karşı koşullamadır: tetikleyicinin harika bir şeyi öngörmesini sağlamak, böylece köpeğin içgüdüsel tepkisi yavaş yavaş "tehdit"ten "iyi şeyler oluyor"a değişir.

Köpeğiniz tetikleyiciyi güvenli bir mesafede gördüğü anda, yüksek değerli yiyeceklerle ödüllendirin ve tetikleyici kaybolduğu anda durun. Tetikleyiciyi görmek tavuk anlamına gelir; tetikleyici gitmek tavuğun durması anlamına gelir. Birçok tekrardan sonra, köpek bir tetikleyici göründüğünde tehdit edilmek yerine memnun hissetmeye başlar çünkü neyi öngördüğünü öğrenmiştir.

Bunun yararlı bir yapılandırılmış versiyonu, köpeği tetikleyiciye baktığı ve ardından size bakmayı seçtiği için ödüllendirmektir. Bu "bak ve ilgini kes" modeli, köpeğe aktif bir iş verir ve odaklanmak yerine size bakma alışkanlığı kazandırır.

İlerleme sadece köpeğin duygusal durumuyla ölçülür. Tetikleyiciyi mevcut mesafede gördüğünde size mutlu bir şekilde ödül maması için döndüğünde, bir dahaki sefere biraz daha yakından çalışabilirsiniz. Herhangi bir tepki, bir adım geri çekilmeniz anlamına gelir. Alan kademeli olarak haftalar içinde daralır ve zor günlerde gerilemeler normaldir.

Bakım, tüm bunların temelidir. Sakin zamanlarda ve mesafeyi kontrol edebileceğiniz açık yerlerde yürüyün, pusuya düşmemek için yolu karşıdan karşıya geçin veya yön değiştirin, köpeğe zarar vermeden güvenli kontrol sağlayan, iyi oturan bir göğüs tasması ve kayış kullanın.

Yerleşik bir ev alanı ve yürüyüşler arasındaki sessiz dekompresyon günleri, tepkisel bir köpeğin daha geniş bir başa çıkma alanı korumasına yardımcı olur.

Asla yapılmaması gerekenler

Köpeğinizi duyarsızlaştırmak için onu tetikleyicilerine doğru sürüklemeyin. Eşiği aşan bir köpeği strese boğmak tepkiselliği kötüleştirir ve onu ısırmaya itebilir.

Havlama ve hamleleri sert bir çekiş, bağırış veya caydırıcı bir tasma ile cezalandırmayın. Bu, köpeğin zaten tehdit edici bulduğu bir duruma acı ve korku ekler, hayal kırıklığını gerçek bir saldırganlığa dönüştürebilir.

Köpek eşiği aştıktan sonra çalışmaya devam etmeyin. Orada öğrenemez. Önce mesafe kazanın.

"İyi olduğunu kanıtlamak" için tepkisel köpeğinizle diğer köpekler veya insanlar arasında zorla selamlaşmalar yapmayın.

Köpeğinizin alanını başka bir köpeğinkine veya internetteki bir sayıya göre karşılaştırmayın. Köpeğinizin bugün gerçekten ihtiyaç duyduğu mesafeyle çalışın.

Ani bir değişikliği görmezden gelmeyin. Yeni veya hızla kötüleşen tepkisellik tıbbi bir nedene dayanabilir ve bir Veteriner kontrolünü hak eder.

Ne zaman yardım alınmalı

Pek çok Sahip; mesafe, sabır ve tutarlı karşı koşullama ile evde gerçek bir ilerleme kaydeder ve tepkisellik tam olarak kaybolmasa bile genellikle sürekli iyileşir.

Eğer tepkisellik ısırmayı içeriyorsa, güçlü korku tarafından yönlendiriliyorsa, dikkatli çalışmaya rağmen kötüleşiyorsa veya insanları ve diğer köpekleri güvende tutamıyorsanız, ödül bazlı nitelikli bir davranış uzmanını dahil edin. Özel bir plan oluşturabilir ve uygun olduğunda, bir güvenlik katmanı olarak ağızlık eğitimi konusunda yardımcı olabilirler.

Yürüyüşlerden sonra dekompresyona uğrayabilen ve sakinleşebilen bir köpek, bir sonraki çıkış için eşiğini geri kazanır.

Tepkisellik aniden ortaya çıkarsa veya köpeğiniz ağrılı, gergin veya başka bir şekilde keyifsiz görünüyorsa Veterinerinize görünün, çünkü rahatsızlık köpeğin toleransını düşürür ve ağrıyı tedavi etmek çözümün bir parçası olabilir. Seanslar arasında, köpeğinizin iyileşmesini korumak için ona dekompresyon yapabileceği sessiz, düşük tetikleyicili günler tanıyın, çünkü kronik olarak eşik üzerinde tutulan bir köpeğin her yürüyüşte daha küçük bir başa çıkma alanı olur.