Kirpi su tüketimi ve dehidrasyon: kaseler, suluklar ve uyarı işaretleri

Kısa cevap

Hemen hemen her evcil kirpi kuru bir diyetle beslenir ve kuru bir diyet tüm su ihtiyacını kaseye taşır. Vahşi bir böcekçil, suyunun büyük bir kısmını yediği omurgasızların vücudundan alır. Mama ile beslenen bir kirpi bu yolla neredeyse hiç su alamaz, bu yüzden su kaynağı başarısız olursa hiçbir şey bunun yerini tutamaz.

Su kaynakları sahiplerin fark ettiğinden daha sık başarısız olur. Suluklar tıkanır, hava yapar veya bir kirpinin kullanması için çok sert hale gelir. Kaseler ise altlık ile dolar, devrilir veya dışkı ile kirlenir. Sessizce su içmeyi bırakmış bir kirpi bir veya iki gün boyunca tamamen normal görünür, ardından aniden çok hasta görünür.

Kuru mama ile beslenen bir kirpi suyunun neredeyse tamamını kaseden alır. Bu, su kaynağını bir aksesuar değil, bir yaşam destek sistemi yapar.

• Ağır, sığ bir seramik kase daha iyi bir varsayılan seçenektir. Sulukların bir kirpi tarafından kullanılması daha zordur ve sessizce başarısız olma olasılığı en yüksek kaynaktır.
• Kirpi suluğa alışkınsa ikisini de sunun ve sadece kaseyi kullandığını gördükten sonra suluğu kaldırın.
• Suyu sadece bakarak değil, elinizle her gün kontrol edin. Bir suluğun gerçekten su verip vermediğini test edin.
• Bu türde dehidrasyon ve soğuk birlikte gelir. Soğuk bir kirpi su içmeyi bırakır ve kış uykusuna girmeye çalışan bir kirpi acil durumdur.
• Güçsüz veya tepkisiz bir kirpinin ağzına asla su sıkmayın. Su akciğerlere kaçar.

:::danger
Soğuk, tepkisiz bir kirpi acil durumdur ve ısınma sudan önce gelir.

Afrika cüce kirpileri sıcaklık düştüğünde kış uykusuna girmeye çalışır ve esaret altında bunu atlatamazlar. Soğuk, düzleşmiş, sendeleyen veya tepkisiz bulunan bir kirpi, siz veterinere telefon ederken vücudunuzla veya kaçış yolu bırakan bir ısı kaynağı ile kademeli olarak ısıtılmalıdır. Başını kaldıramayan bir hayvana su sunmayın ve yutkunmayan bir hayvanın ağzına asla şırıngayla sıvı vermeyin.
:::

60 saniyede karar verin

Neden bir böcekçilde hidrasyon farklıdır

Vahşi bir kirpinin diyeti böcekler, solucanlar, larvalar ve diğer omurgasızlardır ve bunlar büyük ölçüde sudur. Hayvan, önceden hidratlanmış olarak gelen bir gıda kaynağı etrafında inşa edilmiştir ve içme davranışı ana yol değil, bir tamamlayıcıdır.

Bu hayvanı, neredeyse her evcil kirpinin yediği kuru mama diyetine geçirdiğinizde denge tersine döner. Artık kase günlük suyun büyük çoğunluğunu sağlamaktadır ve iki gece boyunca kaseyi atlayan bir kirpinin geri dönebileceği hiçbir rezervi yoktur.

Bunu ikinci bir gerçekle birleştirmekte fayda var: kirpiler gececil ve gizemlidir. Gece, karanlıkta, genellikle kimse izlemiyorken içerler. Sahipler kirpilerinin su içtiğini çok nadir görürler, bu nedenle mevcut tek kanıt dolaylıdır. Su seviyesi, altlıktaki idrar, dışkının kıvamı ve haftalık kilo, takibin tamamıdır.

Bu türe özgü üçüncü bir faktör daha vardır. Afrika cüce kirpileri sıcaklığa karşı aşırı hassastır. Rahat aralıklarının altında kış uykusuna girmeye çalışırlar ve bu durumda bir kirpi yemeyi ve içmeyi tamamen bırakır. Üzerinde ise aestivasyon (yaz uykusu) yapmaya çalışabilir, düz bir şekilde yayılabilir ve daha hızlı sıvı kaybedebilirler. Bu türdeki hidrasyon sorunları sıklıkla farklı bir kılığa bürünmüş sıcaklık sorunlarıdır, bu nedenle oda termometresi hidrasyon kitinin bir parçasıdır.

Kaseler ve suluklar

Kaseler daha iyi varsayılan seçenektir.

Bir kirpinin ağzı ve dili açık bir yüzeyden yalamaya çok uygundur. Ağır, sığ, geniş bir seramik kase stabildir, temizlenmesi kolaydır ve sıkışması imkansızdır.

Kase ile ilgili pratik sorunların hepsi çözülebilir. Altlık ile dolar, bu yüzden onu çarktan ve kazma alanından uzağa yerleştirin, her gün yıkayın ve yeniden doldurun. Devrilir, bu yüzden ağır ve alçak bir şey kullanın. Kirlenir, bu yüzden üzerine ekleme yapmak yerine her gün kontrol edin.

Suluklar kullanışlıdır ve güvenilmezdir.

Bir suluk suyu temiz tutar ve devrilemez, satılmalarının nedeni budur. Buna karşılık, bir kirpi içmek için diliyle metal bir bilyeyi itmek ve yüzünü sert bir uca bastırmak zorundadır, bu yalamaktan daha fazla efor gerektirir ve metal bir uçla tekrarlayan temas diş hasarıyla ilişkilendirilmiştir.

Başarısızlık şekli sulukları tehlikeli yapar. Hava kilidi yapmış, kireç yüzünden bilyesi sıkışmış veya ucu kafa hizasının üzerine gelecek şekilde çarpılmış bir suluk, tam çalışan bir sulukla tamamen aynı görünür. Sahipler dolu bir suluk görür ve kirpinin susamadığı sonucuna varır.

Kirpiniz sulukla eğitilmişse geçiş.

İkisini de aynı anda, farklı yerlerde sunun. Kaseyi kullanım kanıtları için izleyin, bu genellikle kenara yapışmış altlık ve seviyenin düşmesi anlamına gelir. Sadece kaseyi kullandığından emin olduğunuzda suluğu kaldırın ve süreç boyunca hayvanı haftalık olarak tartın.

Yerleşim.

Kafesin farklı noktalarındaki iki kaynak, bir arızanın kriz olmadığı anlamına gelir. Her ikisini de çarktan uzak tutun, çünkü çarkta koşan bir kirpi altlığı ve dışkıyı önemli bir mesafeye fırlatır.

Sığ, ağır ve geniş. Bir kirpi içine tırmanmadan yalayabilmeli ve kase üzerine yaslanıldığında devrilmemelidir.

Dehidrasyonu tanıma

Altlıktaki idrar.

En yararlı erken işaret ve hiçbir müdahale gerektirmeyenidir. Kağıt veya polar altlık üzerinde idrar görünür lekeler bırakır. Daha az leke, daha küçük lekeler veya çok daha güçlü bir koku aynı yolu işaret eder. Normal bir gecenin neye benzediğine alışın ki bir değişiklik fark edilsin.

Dışkılar.

Normal kirpi dışkıları şekilli ve nemlidir. Küçük, sert, kuru peletler azalmış su alımını veya azalmış bağırsak hareketini gösterir ve her ikisi de önemlidir.

Diş etleri.

Sağlıklı diş eti yüzeyleri kaygandır. Yapışkan veya kuru diş etleri gerçek dehidrasyonu gösterir. Bu, kirpinin bakılmasına izin verecek kadar rahat olmasını gerektirir, bu yüzden her zaman mümkün değildir.

Deri.

Omuzlardaki gevşek deriyi nazikçe kaldırıp geri düşmesini izlemek klasik testtir. Dikenli bir hayvanda daha zordur ve çok zayıf veya çok yaşlı bir kirpide daha az güvenilirdir, bu yüzden bunu kanıt yerine destekleyici kanıt olarak görün.

Gözler.

Çökük, mat gözler erken bir işaretten ziyade geç bir işarettir.

Davranış.

Dehidre bir kirpi sessizleşir, çarkı daha az kullanır ve toplanmaktan daha yavaş çıkar. Bunlar bu türdeki neredeyse her hastalığın işaretleri olduğu için, sizi sadece su kasesine değil, bir veterinere yönlendirmelidir.

Kilo.

Dijital mutfak tartısında haftalık tartın ve not edin. Sıvı kaybı başka herhangi bir yerden önce tartıda görünür.

Neden bir kirpi içmeyi bırakır

Bunlardan ikisini ayırmak gerekir. Belirgin şekilde daha fazla içmeye başlayan bir kirpi, sorunun tersi değil, farklı bir sorundur ve artan idrar ile artan susuzluk, güvence yerine kan ve idrar testlerine ihtiyaç duyar. Hem yemeyi hem içmeyi bırakan bir kirpi, su kasesinin neye benzediğine bakılmaksızın aynı gün veteriner vaka dosyasıdır.

Ayrı yerleştirilmiş ve çarktan uzak iki ayrı kaynak, tek bir tıkanıklığın veya devrilmiş bir kasenin kriz olmadığı anlamına gelir.

Bir kirpiye güvenli bir şekilde sıvı vermek

Evdeki güvenli seçenekler sınırlıdır ve sınırları bilmek, hileleri bilmekten daha önemlidir.

Suyu birden fazla şekilde ve birden fazla yerde sunun. Kafesin farklı bir yerindeki ikinci bir sığ kap, özellikle ilki kirpinin kaçındığı bir yerin yakınındaysa bazen sorunu tek başına çözer.

Geçici olarak gıdanın su içeriğini artırın. Uygun bir yaş mamadan az miktarda veya ılık suyla yumuşatılmış mama, alımı artırır. Bu kısa vadeli bir önlemdir ve kalıcı bir diyet değildir, çünkü yumuşatılmış gıda bu türde zaten hastalığa yatkın dişlere yardımcı olmak için hiçbir şey yapmaz.

Kirpi normalde alıyorsa uygun canlı veya nemli omurgasız gıda sunun. Doğal su kaynağına daha yakındır ve genellikle başka hiçbir şey kabul edilmediğinde kabul edilir.

Soğuksa önce hayvanı ısıtın. Üşümüş bir kirpi içmeyecektir ve ısıtma diğer her şeyden önce gelmelidir.

Ağza şırıngayla su vermek veteriner tekniğidir, ev tekniği değildir. Güçsüz bir kirpi güvenilir bir şekilde yutkunmaz ve ağza verilen sıvı akciğerlere gider. Bir kirpi kendi başına içemeyecek kadar güçsüzse, ağzına su itilerek değil, bir veteriner tarafından deri altına verilen sıvılara ihtiyaç duyar.

Veteriner tavsiyesi olmadan insan oral rehidrasyon saşeleri, sporcu içecekleri veya meyve suyu kullanmayın. Konsantrasyonlar bir insan için tasarlanmıştır ve şeker yükü uygun değildir.

Yaygın olarak ne ters gider

Suluğu göz kararıyla yargılamak. Dolu bir suluk hiçbir şeyin kanıtı değildir. Bilyeye basın ve her gün suyun çıktığını izleyin.

Değiştirmek yerine ekleme yapmak. Durgun su bakteri üretir ve altlık toplar, ayrıca ekleme yapmak ne kadar içildiğini gizler.

Kirlendiği için kaseyi kaldırmak. Kir, kullanıldığının kanıtıdır. Yıkayın, kaldırmayın.

Sessiz bir kirpinin sadece ortama alıştığını varsaymak. Yeni bir evde birkaç sessiz gün normaldir, ancak bu süre boyunca yememek ve içmemek normal değildir ve küçük bir hayvanın çok az rezervi vardır.

Sıcaklık ve hidrasyonu ayrı sorunlar olarak ele almak. Bunlar tek bir sorundur. Su alımı düştüğünde oda termometresini kontrol edin.

Diş hastalığını gözden kaçırmak. Kirpilerde şiddetli periodontal hastalık ve ağız tümörleri olur; ağrıyan bir ağız yemek kadar içmeyi de durdurur. Sert mama konusunda isteksizleşen bir kirpinin ağzı muayene edilmelidir.

Suya vitamin veya takviye eklemek. Tadı değiştirir, genellikle alımı azaltır ve bakteri üremesini teşvik eder. Takviyeler yiyeceklere eklenir ve sadece bir veteriner söylediğinde.

Asla yapılmaması gerekenler

Güçsüz, soğuk veya tepkisiz bir kirpinin ağzına su sıkmayın veya şırıngayla vermeyin.

Tek su kaynağı olarak bir suluğa güvenmeyin.

Soğuk bir kirpiyi ısıtmak yerine su sunmayın.

Veteriner tavsiyesi olmadan insan rehidrasyon saşeleri, sporcu içecekleri, süt veya meyve suyu kullanmayın.

İçme suyuna takviyeler, vitaminler veya tatlandırıcılar eklemeyin.

Çarkın sıçrama bölgesinde kase bırakmayın.

İçinde altlık veya dışkı olan bir kaseye su eklemeyin.

Bir gün su içmeyen bir kirpinin kendini düzelteceğini varsaymayın. Bu büyüklükteki bir hayvanda bu aynı gün müdahale edilmesi gereken bir konudur.

Ne zaman yardım almalı

Soğuk ve tepkisiz olan, yapışkan diş etleri veya çökük gözleri olan, gece boyunca hiç idrar yapmamış, hem yiyeceği hem suyu reddeden, salya akıtan veya ağzını patileyen, normal şekilde duramayan veya yürüyemeyen bir kirpi için aynı gün gidin.

Haftalık bir kilo kaydı ve altlığın neye benzediğine dair bir not, belirsiz bir endişeyi bir veterinerin kullanabileceği bilgiye dönüştürür.

Azalan idrar çıkışı, kuru sert dışkılar, açıklanamayan kilo kaybı veya su içmede belirgin bir artış için bu hafta bir randevu alın.

Kullanılan haftalık kilo kaydını, kullanılan su kaynaklarını ve suluğun test edilip edilmediğini, son günlerdeki oda sıcaklığı aralığını, marka ve böcekler dahil kirpinin tam olarak ne yediğini, kaç idrar lekesi bulduğunuzu, dışkıların bir açıklamasını veya fotoğrafını ve hayvanın yaşını yanınızda getirin. Bir veterinerin hidrasyonu doğrudan kontrol etmesini, ağzı muayene etmesini ve genellikle kan ve idrar testleri istemesini bekleyin, çünkü aynı işaretler bakarak ayrılamayan bir dizi durumu kapsar.