Evcil Kirpilerde Tümörler: Sahiplerin Erkenden Yakalayabileceği Belirtiler

Hızlı yanıt

Evcil Kirpilerde Tümörler: Sahiplerin Erkenden Yakalayabileceği Belirtiler

Tümörler, Afrika cüce kirpisinin belirleyici sağlık sorunlarından biridir. Kitleler orta yaşlardan itibaren yaygındır, bunların yüksek bir oranı kötü huyludur ve bir kirpi hasta göründüğünde hastalık genellikle ilerlemiş durumdadır.

Bu durum kasvetli görünebilir; ancak bunu açıkça söylemenin nedeni, erken teşhisin sonucu gerçekten değiştirmesidir. Henüz küçükken çıkarılan küçük bir kitle, altı ay sonraki aynı kitleye kıyasla farklı bir operasyon ve farklı bir prognoz anlamına gelir.

• Sahiplerin gerçekçi bir şekilde yakalayabileceği üç belirti; hissedebileceğiniz bir yumru, yataklıkta kan ve değişmiş bir ağızdır.
• Haftalık tartın. Hâlâ yemek yiyen bir kirpide açıklanamayan kilo kaybı, kullanılabilecek en erken sinyallerden biridir.
• Dişi bir kirpinin yataklığında kan olması hiçbir zaman normal değildir ve genellikle bir rahim tümörüdür.
• Hiçbir yumru sadece bakılarak teşhis edilemez. İyi huylu ve kötü huylu kitleler aynı şekilde hissedilir ve görünür.
• Bir yumrunun büyüyüp büyümeyeceğini görmek için beklemek, en yaygın ve en maliyetli hatadır.

:::danger
Dişi bir kirpinin yataklığında, çarkında veya kloak etrafında kan görülmesi, acil bir veteriner belirtisidir.

Kirpilerin üreme döngülerinin bir parçası olarak gözle görülür bir kanamaları olmaz, bu nedenle bunun normal bir açıklaması yoktur. Rahim tümörleri bu türün kısırlaştırılmamış dişilerinde çok yaygındır ve kanama genellikle ilk ve tek belirtidir. Bu durum idrar kesesi ve böbrek hastalıklarında da görülür. Her iki durumda da bir gözlem süreci değil, derhal bir egzotik hayvan veterineri gerekir.
:::

60 saniyede karar verin

Bu türde neden yaygındır ve neden gözden kaçar

Kirpiler geceleri aktiftir, ele alındıklarında top şeklinde kıvrılırlar ve altlarındaki deriyi gizleyen dikenlerle kaplıdırlar. Hayvanın neredeyse her özelliği rutin muayeneyi zorlaştırır.

Ayrıca oldukça dayanıklıdırlar. Ciddi bir hastalığı olan bir kirpi, oldukça geç bir aşamaya kadar genellikle yemek yemeye, çarkta koşmaya ve normal davranmaya devam eder, sahiplerin geçen hafta çok iyi olan bir kirpi tanımlamasının nedeni budur.

Türün kendisi alışılmadık derecede yüksek oranda tümör riski taşır. Bu durum egzotik hayvan hekimliğinde iyi bilinmektedir ve benzer büyüklükteki başka bir küçük memeli için gerekmeyebilecek şekilde kirpiler için düzenli veteriner kontrollerinin önerilmesinin ana nedenlerinden biridir. Orta yaş, bir kirpinin yaşamında kanser beklemeye başlamak için erkendir ve bu beklentiye sahip olmak faydalı olan kısımdır.

Bilinmesi gereken klinik tablolar

Meme ve cilt kitleleri.

Deri altında, en önemlisi dişi bir kirpide ön bacaklardan kasığa doğru iki hat halinde uzanan meme hattı boyunca sert yumrular görülür. Bu türdeki meme tümörleri sıklıkla kötü huyludur ve yayılabilir. Başka yerlerdeki cilt kitleleri arasında mast hücreli tümörler ve diğer büyümeler yer alır ve bunların hiçbiri örnek alınmadan teşhis edilemez.

Kısırlaştırılmamış dişilerde rahim tümörleri.

Son derece yaygındır ve yataklıktaki kanın bu kadar ciddiye alınmasının nedenidir. Sahipler genellikle polar kumaşta bir damla kan, çarkta pembe bir renk tonu veya kloak etrafında lekelenme bildirir. Bir süre başka hiçbir belirti olmayabilir. Kilo kaybı, şiş bir karın ve kan kaybından kaynaklanan solgun diş etleri daha sonra ortaya çıkar.

Oral skuamöz hücreli karsinom.

Evcil kirpilerde en sık teşhis edilen tümörlerden biridir ve yakalanması en zor olanlardan biridir. Diş etlerinde ve çenede büyür, bu nedenle belirtiler beslenme ile ilgilidir: kuru mamayı düşürme, tek taraflı çiğneme, ıslak çene, sert gıdaları almada isteksizlik, ağızdan gelen koku, kan lekeli tükürük, gevşek veya düşmüş dişler ve daha sonra yüzde veya çenede gözle görülür bir şişlik.

Buradaki zorluk, sıradan periodontal hastalığın da birebir aynı tabloyu oluşturması ve ikisinin sıklıkla birlikte bulunmasıdır. Bu nedenle diş belirtileri olan bir kirpinin ağzının tartar sanılmak yerine anestezi altında düzgün bir şekilde muayene edilmesi ve anormal dokulardan biyopsi alınması gerekir.

Lenfoma.

Belirsiz şekillerde ortaya çıkabilir: Kilo kaybı, halsizlik, iştahsızlık, bazen büyümüş lenf düğümleri veya büyümüş bir karın. İşaret edilecek belirgin bir şey olmadığı için genellikle diğerlerinden daha geç teşhis edilir.

İç kitleler.

Karaciğer, dalak, bağırsak ve diğer organlar. Belirtiler kilo kaybı, karın şeklinde değişiklik, azalan hareketlilik ve bazen solgun diş etleridir.

Sağlıklı görünüm nasıldır ve kontrol nasıl yapılır

Tüm strateji, bir değişikliği fark edebilecek kadar kendi hayvanınızı iyi tanımanıza dayanır.

Haftalık tartın ve kaydedin.

Gram cinsinden ölçüm yapan bir mutfak tartısı, günün aynı saati, aynı rutin. Kilo, bir sahibin sahip olduğu en hassas araçtır ve hâlâ yemek yiyen bir hayvanda üç veya dört hafta boyunca görülen düşüş eğilimi, randevu almak için güçlü bir nedendir.

Kirpi sıcak ve rahat olduğunda elle kontrol yapın.

Sıcak eller, sessiz bir oda ve bir süredir uyanık ve hareket halinde olan bir kirpi. Kirpilerin çoğu sakinleştiklerinde ve etrafı keşfettiklerinde açılırlar. Avuç içlerinizde yürümesine izin verin ve parmak uçlarınızı karnın, göğsün, kasığın, koltuk altlarının ve her iki yanın üzerinde hafifçe gezdirin.

Meme hattını tanıyın.

Dişi bir kirpide, ön bacaktan kasığa kadar karın orta hattının her iki yanından parmağınızı aşağı doğru kaydırın. Normal dokunun yumuşak ve eşit hissi yerine, ayrı ve sert bir yumru arıyorsunuz.

Zorlamadan yüze ve ağza bakın.

Yemek yemesini izleyin. Yemeğin dışarı düşüp düşmediğine, tek taraflı çiğnemeye, ıslak çeneye veya kabul edeceği gıdalardaki değişikliğe bakın. Çekinmeden koklayın: Ağızdan gelen ani ve kötü bir koku önemlidir. Ağzını zorla açmaya çalışmayın.

Ayakları, bacakları ve kloak bölgesini kontrol edin.

Kloak bölgesi, kuyruk kaidesi ve ayak parmaklarının arası. Kan, olağandışı akıntı veya dışkıda bir değişiklik olup olmadığını görmek için her sabah polar kumaşı ve çarkı kontrol edin.

Dikenlerin arasındaki deriyi kontrol edin.

Sırtında ve yanlarında birkaç yerde dikenleri ayırın. Yumrular, yaralar, kabuklar ve diken kaybı olan bölgeler arayın.

Teşhis neleri kapsar

Veterinerin yüzeysel bir bakışın ötesindeki her şey için anestezi istemesini bekleyin. Bilinci açık bir kirpi top haline gelir, ağzının veya karnının muayene edilmesine izin vermez ve faydalı bir şekilde röntgeni çekilemez.

İnce iğne aspirasyonu, bir iğne yardımıyla kitleden hücre alır. Hızlıdır ve bazen bir yanıt verir, ancak her zaman değil. Genellikle kesin bir yanıt sağlayan şey, kitleden bir parçanın veya tamamının çıkarıldığı biyopsidir.

Röntgen ve ultrason göğüs ve karnı değerlendirir, yayılma olup olmadığını arar ve iç kitleleri tespit eder.

Kan testleri anemiyi, organ fonksiyonlarını ve anesteziye genel uygunluğu değerlendirir.

Küçük, genellikle aşırı kilolu ve sıklıkla yaşlı bir kirpide anestezi gerçek bir risk taşır ve bunu açıkça tartışmak makuldür. Egzotik hayvan klinikleri kirpilere rutin olarak anestezi uygular ve süreci iyi yönetir; ne olduğunu bilmeden bir kitleyi tedavi etmekten ibaret olan alternatif ise genellikle daha kötüdür.

Tedavi ve sizi nelerin beklediği

Cerrahi olarak çıkarma, bu türdeki çoğu kitle için temel tedavidir ve kitle küçük ve iyi sınırlandırılmış olduğunda en iyi sonucu verir.

Kısırlaştırılmamış dişi bir kirpideki rahim hastalığında, rahmin ve yumurtalıkların çıkarılması hem teşhis hem de tedavidir; ayrıca sorunun aynı dokuda tekrarlama olasılığını da ortadan kaldırır.

Oral tümörler en zor gruptur, çünkü kemiğe invazyon gösterirler ve anatomi çok az hareket alanı bırakır. Tedavi çenenin bir kısmının çıkarılmasını içerebilir ve bazı durumlarda gerçekçi plan iyileşmeden ziyade ağrı kesici ve konfor sağlama haline gelir.

Kemoterapi ve radyoterapi kirpilerde köpek ve kedilere kıyasla çok daha az sıklıkla kullanılır ve erişilebilirlik büyük ölçüde değişir. Bunun bir seçenek olduğunu varsaymayın ve bulunduğunuz yerde neyin gerçekçi olduğunu mutlaka sorun.

Palyatif bakım meşru ve genellikle doğru bir seçimdir. Veteriner tarafından reçete edilen etkili ağrı kesiciye, hayvanın idare edebileceği yumuşak bir diyete, her şeyin zemin seviyesinde olduğu sıcak bir yaşam alanına ve yaşam kalitesi hakkında dürüst, tekrarlanan görüşmelere dayanır. İştah, kilo, hareket etme isteği ve hayvanın hâlâ keşif yapıp yapmadığı pratik göstergelerdir.

Erkenden yakalamayı sağlayan rutin

Asla yapılmaması gerekenler

Bir yumrunun büyüyüp büyümeyeceğini görmek için asla beklemeyin. Kontrol ettiğiniz tek değişken zamandır ve küçük bir cerrahi kesi ile ameliyat edilemeyen bir kitle arasındaki fark genellikle birkaç aydır.

Bir yumrunun apse, kist veya yağ dokusu olduğunu asla varsaymayın. Bunların hepsi kirpilerde mevcuttur ve hepsinin ele gelişi bir tümöre çok benzer.

Yataklıktaki kanın normal bir üreme olayı olduğunu asla varsaymayın. Bu türde böyle bir durum yoktur.

Ağız düzgün bir şekilde muayene edilmeden ağız belirtilerini asla basit bir diş hastalığı olarak tedavi etmeyin.

İnsanlar için olan ağrı kesicileri, bitkisel kanser ilaçlarını, zerdeçal preparatlarını veya tümör karşıtı olarak pazarlanan takviyeleri asla vermeyin. İnsanlar için üretilen birden fazla ağrı kesici küçük memeliler için toksiktir ve bu ürünlerin hiçbiri neoplaziyi tedavi etmez.

Bir kitleye henüz teşhis konulmamışken etkilenen bir hayvandan asla üretme yapmayın.

Geliştiği inancıyla bir kirpinin obez olmasına asla izin vermeyin. Aşırı kilo, yumruların bulunmasını zorlaştırır, anesteziyi daha riskli hale getirir ve aksi takdirde alarm verecek olan kilo kaybını gizler.

Kitle nasıl olsa çıkarıldı diye biyopsiyi asla reddetmeyin. Ne olduğunu bilmek, daha fazla ameliyat gerekip gerekmediğini, neyin izleneceğini ve ne bekleneceğini belirler.

Ne zaman yardım alınmalı

Yere yığılma, nefes almakta zorlanma, solgun diş etleri, sürekli kanama veya hareket etmeyen bir kirpi durumunda hemen gidin.

Herhangi bir yeni yumru, yataklıkta kan, ağızda kanama veya salya akması, yüzde veya çenede şişlik, gergin bir karın veya iyileşmeyen bir yara durumunda birkaç gün içinde gidin.

Düzenli kilo kaybı, çark kullanımında azalma, sert yiyecekleri yemede isteksizlik veya açıklayamadığınız genel bir davranış değişikliği durumunda vakit kaybetmeden randevu alın.

Kilo kaydını, ölçek için karede bir nesne bulunan herhangi bir yumrunun tarihli fotoğraflarını, onu ilk fark ettiğiniz tarihi, tam beslenme düzenini, kirpinin yaşını, daha önce üretilip üretilmediğini ve yataklığın nasıl göründüğünü yanınızda getirin.

Kitleden biyopsi alınıp alınmayacağını, anestezi planının ne olduğunu ve ne tür ağrı kesici sağlandığını doğrudan sorun. Bu üç soru, sonucu belirleyen hususların çoğunu kapsar.