Köpeklerde gevşek kayışla yürüme: zaten çeken bir köpeği yeniden eğitmek

Kısa yanıt

Bir köpek kayışı tek bir basit nedenden dolayı çeker: çekiştirme işe yarar. Kayış gergin olduğu sürece attığınız her adım, köpeğe çekiştirdiği için ödeme yapar ve bu ödeme köpeklerin en çok değer verdiği şey olan ilginç bir şeye doğru ilerleme ile gerçekleşir.

İkinci neden ise fizikseldir. Köpekler sabit basınçtan uzaklaşmak yerine ona doğru bastırırlar, bu nedenle gergin bir kayış daha az değil, daha çok çekiştirmeye yol açar. Bunları bir araya getirdiğinizde, durumu daha da kötüleştiren ekipmanlarla bu davranışı birkaç bin kez tekrar etmiş bir köpeğiniz olur. Yeniden eğitim, çekiştirmeyi düzeltmekle ilgili değildir. Yürüyüşü ilerleten tek şeyin gevşek bir kayış olmasını sağlamakla ilgilidir.

Gevşek kayışla yürüme, köpeğin zaten başarılı olabileceği yerde eğitilir, sonra dışarıya taşınır. Tersi şekilde değil.

• Kayış gerildiği anda yürüyüşü durdurun ve yalnızca gevşediğinde tekrar hareket edin.
• İlk hafta makul görünenden çok daha sık ödüllendirin. Ödeme oranı tüm yöntemin temelidir.
• Hem ön hem de arka bağlantı noktası olan, iyi oturan bir göğüs tasması kullanın. Gevşek kayış eğitimini asla düz bir boyun tasması ile yapmayın.
• Koklamaya kendi komutunu ve kendi uzun kayışını verin, böylece köpek nazikçe yürümek ile burnunu kullanmak arasında seçim yapmak zorunda kalmasın.
• Kayış davranışı aniden değişen bir köpek, bir eğitim planından önce sağlık kontrolüne ihtiyaç duyar.

60 saniyede karar verin

Çekiştirme neden olur ve neden devam eder

Üç mekanizma iş başındadır.

Pekiştirme.

Yürüyüş küçük ödüller zinciridir: bir lamba direği, bir çit, bir koku, başka bir köpek, park. Köpek çeker, insan takip eder ve ödül gelir. Bu, yürüyüş başına yüzlerce kez olur; bu, çoğu sahibin kasıtlı olarak asla eşleşemeyeceği bir eğitim programıdır.

Karşıtlık refleksi.

Köpekler, çoğu dört ayaklı gibi, sürekli basınca karşı direnirler. Göğüs tasmaya çekin, köpek ileri yaslanır; daha sert çekin, daha sert yaslanır. İki elle tutulan gergin bir kayışın, bir kızak çekiyormuş gibi görünen bir köpek üretmesinin ve kayış gerginliğinin iletişim için neden zayıf bir araç olduğunun nedeni budur.

Tempo ve uyarılma.

Bir köpeğin rahat tırıslama hızı, yetişkin bir insanın yürüyüş hızından daha yüksektir. Zinde bir köpekten yapacak hiçbir şey olmadan sizin hızınızda hareket etmesini isterseniz, çekiştirme, zıplama, kayışı ısırma veya havlama olarak ortaya çıkan bir hayal kırıklığı yaratmış olursunuz. Buna sekiz saattir içeride olan bir köpeği ekleyin, yürüyüşün ilk on dakikası eğitimden ziyade duygusal baskı ile ilgili olacaktır.

Bu üçünü anlamak, başarılı bir yöntemin ne yapması gerektiğini size söyler. Çekiştirmeyi ödüllendirmeyi bırakmalı, sabit kayış basıncından kaçınmalı ve köpeğe enerjisini ve burnunu koyabileceği bir yer vermelidir.

Başlamadan önce ekipmanı doğru seçmek

Boyun tasması değil, göğüs tasması.

İyi oturan Y şeklinde bir göğüs tasması, kuvveti göğüs boyunca dağıtır ve boğaza baskı yapmaz. Düz bir boyun tasması ise bu kuvveti trakea, tiroid, boyun damarları ve yükselmiş venöz basınç yoluyla gözler üzerinde yoğunlaştırır. Küçük ırklar ve basık yüzlü ırklar özellikle savunmasızdır ve herhangi bir trakeal çökme derecesine sahip bir köpek asla boyun tasması ile yürütülmemelidir.

Uyumu düzgün kontrol edin.

Kayışlar koltuk altının içinde değil, dışında kalmalıdır; aksi takdirde köpek tahriş olmuş, ağrılı bir bölge geliştirecek ve tuhaf hareket etmeye başlayacaktır. Her kayışın altına iki düz parmak sığdırabilmelisiniz. Göğüs parçası omuz eklemlerinin üzerinde değil, sternum üzerinde durmalı, böylece ön bacaklar serbestçe hareket edebilmelidir.

İki bağlantı noktası yardımcı olur.

Arka klips rahat yürüyüş için konforludur. Ön klips, köpek atıldığında onu nazikçe size doğru döndürür; bu, siz eğitimle gerçek işi yaparken yönetim sağlar. Her ikisine de bağlanan çift uçlu bir kayış, size en az kuvvetle en çok kontrolü verir.

Kaçınılması gerekenler.

Boğma zincirleri, dikenli tasmalar ve elektronik tasmalar, çekiştirmeyi tatsız hale getirerek çalışır. Çekiştirmeyi hızla bastırabilirler ve sorun tam olarak budur, çünkü köpek diğer köpeklerin, koşucuların veya trafiğin rahatsızlık verici olduğunu öğrenir. Bu ilişkilendirme, kayış reaktivitesinin ve savunmacı saldırganlığın yaygın olarak yaratılma biçimidir.

İç mekanda başlayın, burada bir koridor ve bir avuç mama tüm eğitim düzeneğidir.

Adım adım sıfırlama

Birinci aşama: kayışsız, iç mekan.

Bir koridorda mamalarla durun. Köpek her bacağınızın yanında olduğunda, bir kelime veya tıklama ile işaretleyin ve önünüzde değil, diz hizasında besleyin. İki adım atın, işaretleyin ve besleyin. Köpeğin yanınızda olmayı seçtiği on adıma kadar çıkın. Henüz bir şey takmadan önce iyi yerin neresi olduğunu öğretiyorsunuz.

İkinci aşama: kayış takılı, iç mekan.

Aynı egzersizi kayış takılı ve gevşek tutulmuş, eliniz belinizde rahat şekilde yapın. Kayış gerilirse hareket etmeyi tamamen bırakın. Hiçbir şey söylemeyin. Köpeğin gerilimi bırakmasını bekleyin, ardından işaretleyin ve devam edin. Köpek, gevşek bir kayışın gaz pedalı olduğunu öğrenir.

Üçüncü aşama: bahçe veya sessiz bir kapı önü.

Aynı oyun, bir dikkat dağıtıcı ile daha. Başlangıçta başarısız olmasını bekleyin; bu normaldir ve köpeğin zorluk çıkardığı anlamına değil, dikkat dağıtıcı adımın çok büyük olduğu anlamına gelir.

Dördüncü aşama: sessiz dış mekan, kısa seanslar.

Beş dakika bir seanstdır. Parka giden rota yerine, sessiz bir saatte kaldırımın sıkıcı bir bölümünü veya bir otoparkı seçin. Amaç mesafe değil, tekrardır.

Beşinci aşama: koklama ödüllü gerçek yürüyüşler.

Şimdi onu sürdürülebilir kılan parçayı ekleyin. Belirli sayıda adım nazikçe yürüyün, ardından "kokla" gibi bir serbest bırakma komutu söyleyin ve köpeğin uzun bir kayışın ucuna gidip araştırmasına izin verin. Köpek aslında koklamak ister, bu yüzden onu gevşek bir kayış için ödül olarak kullanmak herhangi bir mamadan daha güçlüdür. Bu aynı zamanda hayal kırıklığı sorununu da çözer, çünkü köpek artık istediğiniz yürüyüş ile kendi istediği yürüyüş arasında seçim yapmak zorunda değildir.

Altıncı aşama: mamayı azaltın, oranı dürüst tutun.

Birkaç adımda bir beslemekten, tahmin edilemez aralıklarla beslemeye geçin ve aralıkları kademeli olarak uzatın. Asla tamamen bırakmayın. Asla ödenmeyen bir davranış sonunda durur.

Popüler tavsiyelerin başarısız olduğu yerler

"Ağaç olun."

Kayış gerildiğinde olduğu yerde durmak yarım bir yöntemdir. Tek başına, gergin bir kayışın ucunda mutlu bir şekilde koklayan bir köpek üretir ki bu köpek için hiç de tatsız bir sonuç değildir. Geri dönüş yolu ile birleştirildiğinde işe yarar: durun, bekleyin ve köpek basıncı bıraktığı veya geriye baktığı anda işaretleyin, yanınızda besleyin ve hareket edin.

"Her seferinde yön değiştirin."

Faydalı bir araçtır, ancak sürekli kullanılırsa yürüyüşü tahmin edilemez hale getirir ve bazı köpekler endişeli hale gelerek seçimden ziyade endişeden bacağınızın dibine yapışır. Bunu tüm plan olarak değil, ara sıra kullanın.

"Önce köpeği yorun."

Yürüyüşten önce bir köpeği koşturmak daha zinde bir köpek üretir ve daha zinde köpekler daha uzun süre çeker. Fiziksel egzersiz ayrıca kısa vadede uyarılmayı artırır. Koklama, yalama, çiğneme ve problem çözme bunu düşürür, bu yüzden yürüyüşten önce on dakikalık koku çalışması, on dakikalık top atmaktan daha faydalıdır.

"Köpek asla önünüzde yürümemeli."

Yürüyüş pozisyonunun köpeğin ev hiyerarşisi görüşünü etkilediğine dair bir kanıt yoktur. Gevşek bir kayışla iki adım önde yürüyen bir köpek iyi bir yürüyüştür. Bir saat boyunca resmi bir topuk hizası yürüyüşü için ısrar etmek köpek için yorucu, sahibi için gereksizdir.

En önemli yürüyüşte eğitim.

Parka giden rota, köpeğinizin karşılaşacağı en zor çevredir ve çoğu sahibin başlamaya çalıştığı yerdir. Köpeğin başarılı olabileceği yerde pratik yapın ve beceri sağlamlaşana kadar zor rotayı bir ön klipsle yönetin.

Resmi bir topuk pozisyonu değil, gevşek bir kayış, yumuşak bir vücut ve kontrol eden bir köpek ödüllendirilecek işaretlerdir.

Yaşa, ırka ve mevsime göre ne değişir

Yavrular bunu en hızlı öğrenir ve unutacak en az şeyleri vardır. Seansları çok kısa tutun ve tutarlılık beklemeyin, çünkü dikkat süreleri gerçekten küçüktür.

Ergenler, büyüklüğe bağlı olarak kabaca altı ila on sekiz ay, beyin yeniden organize olurken ve dünya daha ilginç hale gelirken eğitimli davranışları geçici olarak kaybederler. Bu meydan okuma değildir ve kalıcı değildir. Zorluğu azaltın, ödül oranını yükseltin ve kararlı olun.

Koku avcıları burunları aşağıda çalışır ve bir izi her şeyin içinden takip ederler. Onunla savaşmak yerine koklamayı plana dahil edin.

Kuzey ırkları, göğüs tasmaya çekmek için seçilmişlerdir ve çekmeyi kendi içinde pekiştirici bulurlar. Daha uzun bir proje bekleyin ve ön bağlantı noktası kullanın.

Teriyerler ve tazılar, sabit çekmeden ziyade harekete ani patlayıcı hamleler üretirler, bu da kayış tekniğinden ziyade mesafe çalışması gerektiren farklı bir sorundur.

Çekmeye, geride kalmaya veya üzerinize doğru savrulmaya başlayan yaşlı köpeklerin genellikle fiziksel bir sorunu vardır: kalça veya dirsek artriti, ağrılı bir boyun, dengeyi etkileyen bir kulak enfeksiyonu veya düşük ışıkta zayıflayan görme yetisi. Yerleşik bir yürüyüş düzenindeki değişiklik, ilk olarak tıbbi bir sorudur.

Mevsim, insanların beklediğinden daha önemlidir. İlkbahar ve erken yaz dönemi, yuva yapan kuşları, genç tavşanları ve çok daha zengin kokuları getirir, bu yüzden Şubat ayında nazikçe yürüyen bir köpek Mayıs ayında gerçekten daha zor olabilir.

Asla yapılmaması gerekenler

Düzeltme olarak kayışı çekiştirmeyin. Rahatsızlığa dayanır, karşıtlık refleksini tetikler ve boyun tasmasında boyuna kuvvet uygular.

Köpeğin çekmekte olduğu şeye ulaşmasına izin vermeyin. Gergin bir kayışın ucunda bir varış, bir haftalık çalışmayı bozar.

Köpek heyecan, korku veya hayal kırıklığından dolayı zaten eşiğin üzerindeyken gevşek kayış eğitimi yapmayın. Öğrenme o durumda gerçekleşmez.

Köpeğin kayıtsız olduğu mamaları kullanmayın. Gevşek kayış eğitimi tüm dış mekanla rekabet eder ve kuru mama genellikle kaybeder.

Boyun tasmaya uzun bir kayış takmayın. Uzun bir kayışın sonuna hızla çarpan bir köpek boynunu incitebilir.

Her hafta yöntem değiştirmeyin. Çekiştirme, arkasında binlerce tekrar olan bir alışkanlıktır ve bir ay boyunca tutarlılık, her biri bir hafta denenen üç akıllı yaklaşımdan daha iyidir.

Ne zaman yardım alınmalı

Köpeğinizin kayış davranışı son zamanlarda değiştiyse, boyun tasması ile öksürüyor veya öğürüyorsa, topallıyorsa, sertleşmişse, merdivenlerde isteksizse veya loş ışıkta bir yerlere çarpıyor gibi görünüyorsa başlamadan önce bir veterinere danışın.

Köpeğiniz kayışta diğer köpeklere veya insanlara hamle yapıyorsa, havlıyorsa veya hırlıyorsa, fiziksel olarak tutamıyorsanız, ısırdıysa veya ısırmaya teşebbüs ettiyse veya yürüyüşten korkmaya başladıysanız, uzman bir pozitif eğitimciden veya veteriner davranış uzmanından yüz yüze yardım alın. Kayış reaktivitesi çekiştirmeden farklı bir sorundur ve yanlış araçlarla üzerinde çalışmak onu daha da kötüleştirir.

Normal bir yürüyüşün kısa bir videosunu getirin. Eğitmenler otuz saniyelik görüntüde ekipman uyumunu, kayış tutuşunu ve vücut dilini hiçbir açıklamanın aktaramayacağı şekilde görebilirler ve göğüs tasmasının uyumu genellikle değiştirilen ilk şeydir.

Evde sakinleşebilen bir köpek, dışarıda sakinlik için daha fazla alana sahip bir köpektir. Günün her iki ucu da önemlidir.