Hayatta Kalan Köpek: Bir Arkadaş Öldükten Sonra Neler Değişir ve Neler Göz Ardı Edilmemelidir

Kısa cevap

Bir evdeki köpeklerden biri öldüğünde, geride kalan köpek genellikle değişir. İştah azalır, uyku düzeni değişir, bazı köpekler evi arar, bazıları aşırı bağlanır, bazıları sessizleşirken bazıları hayatlarında ilk kez gürültücü hale gelirler.

Bunların çoğu, yeni bir rutin oluşurken birkaç hafta içinde yatışır. İlk iki haftadaki önemli iş, zaten yapacağınız bir şey olan köpeği teselli etmek değil, yas dediğiniz şeyin bir hastalık olmadığından emin olmaktır. Yemek yemeyen ve daha fazla yatan bir köpek bir belirti sergilemektedir; yas, diğer seçenekler elendikten sonra ulaşılan bir teşhistir.

Hayatta kalan köpek genellikle ölenle aynı yaşta, aynı evden ve bazen aynı batından olur, bu da tıbbi olarak önemlidir.

• İştah veya enerji birkaç gün içinde geri dönmezse hayatta kalanı muayene ettirin.
• Ölen köpeğin enfeksiyon, zehirlenme veya kalıtsal bir hastalığı varsa, hayatta kalan köpeğin sempatiye değil, kontrole ihtiyacı vardır.
• Her şey değişmiş olsa bile günlük rutinin iskeletini koruyun.
• Sıkıntı çeken bir köpeği rahatlatmak sıkıntıyı pekiştirmez. Bu tavsiye yanlıştır.
• İlk haftalarda hayatta kalan köpeğin davranışını düzeltmek için yeni bir köpek almayın.

60 saniyede karar verin

Hayatta kalan köpek neden değişir

Aynı anda üç ayrı şey olur ve farklı şekilde düzeltilmeleri gerektiği için bunların ayrılması gerekir.

Rutin kırılır.

Köpekler tahminlere göre yaşarlar. İki köpeğin olduğu bir evde, genellikle bir köpek başlatıcıdır: ilk kalkan, yürüyüşü isteyen, oyunu başlatan, kapıya giden odur. O köpek gittiğinde, gün iskeletini kaybeder ve kalan köpek üzgünden ziyade amaçsız kalmıştır. Sahipler de ilk haftalarda genellikle dramatik bir şekilde kendi davranışlarını değiştirirler. Yürüyüşler acı verici olduğu için kısalır, yemek saatleri kayar ve ev daha sessizleşir.

Sosyal destek kaybolur.

Kendinden emin bir arkadaş birçok şeyi maskeler. Hafif gürültü duyarlılığı olan, ziyaretçilerden hafifçe korkan veya dışarıda hafifçe emin olamayan köpekler, takip edecekleri sabit bir ev arkadaşları varken genellikle iyi görünürler. Bu referans noktasını kaldırın ve altta yatan mizaç ortaya çıkar. Bazı sahiplerin kayıptan sonra "kişiliği değişen" bir köpek bildirmelerinin nedeni budur. Hiçbir şey yaratılmadı. Bir şey gizli kalmaktan çıktı.

Yalnız kalmak gerçek olur.

Bu en az tanınan sonuçtur. Tüm hayatını başka bir köpekle geçirmiş bir köpek, her iş gününde yalnız bırakılmış olsa bile, aslında hiç yalnız kalma pratiği yapmamıştır. Şimdi ise yalnızdır ve ayrılıkla ilgili davranışlar, geçmişi olmayan yetişkin bir köpekte aniden ortaya çıkabilir.

Gerçek bir bağlanma bileşeni de vardır. Köpekler özel bağlar kurar, yokluğu fark ederler ve bir arkadaşın kaybından sonraki davranış değişiklikleri iyi belgelenmiştir. Güvenilir olmayan şey, her değişikliğin duygusal olduğu varsayımıdır ve teşhisleri geciktiren bu varsayımdır.

İlk haftalar genellikle nasıl görünür

Birinci ila yedinci günler.

Azalmış iştah, daha fazla uyku, ikilinin aktif olduğu günün saatlerinde huzursuzluk, arama davranışı, kapılarda bekleme ve bazen ses çıkarma. Bazı köpekler belirgin şekilde daha yapışkandır. Bazıları yürüyüş arkadaşları gittiği için yürüyüşlerde kısa süreli tepkisel hale gelirler.

İkinci ila altıncı haftalar.

Yeni bir düzen oluşur. İştah geri döner, aktivite artar ve arama davranışı kaybolur. Birçok köpek bu noktada evdeki insanlara biraz daha fazla bağlanır ve diğer köpeğin sahip olduğu rolleri üstlendikçe genel olarak biraz daha bağımsızlaşır.

Altı ila sekiz haftadan sonrası.

Köpek hala kötü besleniyorsa, hala içine kapanıksa, yalnızken hala ses çıkarıyorsa veya yeni korkular geliştirdiyse, bu artık bir uyum süreci değildir. Öncelikle yeni bir veteriner değerlendirmesine ihtiyaç duyar, çünkü kronik ağrı ve tiroid hastalığı tam olarak bu tabloyu oluşturur, ardından davranışsal yardım gerekir.

Yaş zaman çizelgesini değiştirir. Artrit veya bilişsel gerileme sınırında olan yaşlı bir köpek genellikle toparlanamaz, çünkü kayıp, onu sabit tutan hareketi, uyarımı ve yapıyı ortadan kaldırmıştır. Bu köpeklerde doğru yanıt sabır değil, ağrı ve bilişin tam değerlendirilmesidir.

Günü yeniden inşa etmek

Köpek bir arkadaş olmadan nerede dinleneceğini seçerken, güvenli bir zemine sahip tanımlanmış bir dinlenme yeri daha önemlidir.

Rutinin iskeletini tutun.

Yürüyüşler bir süre daha kısa ve sessiz olsa bile aynı beslenme saatleri, aynı yürüyüş saatleri, aynı uyku saati. Öngörülebilirlik, sahip olduğunuz en istikrarlı şeydir ve hiçbir maliyeti yoktur.

Aynı yerde besleyin ve yiyeceği çalışmaya değer kılın.

İştah azalmışsa, kokusunu artırmak için yemeği hafifçe ısıtın, bir kısmını elinizle yedirin veya rasyonun bir kısmını bahçeye serpin. Reddedilen iki öğüne dört giderek zenginleşen alternatif sunarak yanıt vermeyin; bu, köpeğe direnmesini öğretir ve daha sonra iştahın gerçekten kötü olup olmadığını söylemeyi çok daha zorlaştırır.

Eksik aktiviteyi daha fazla ilgiyle değil, koklama ile değiştirin.

Köpeğin koklamasına izin verilen uzun, yavaş yürüyüşler, yiyecek bulmacaları, serpiştirilmiş besleme, uzun süreli bir çiğneme oyuncağı ve kısa eğitim seansları, köpeğe başka bir hayvana veya sürekli insan varlığına bağlı olmayan bir şey yapma imkanı verir.

Şu andan başlayarak yalnız kalma zamanını kasıtlı olarak oluşturun.

Köpek iyi görünse bile, ilk haftadan itibaren kısa ayrılıklar uygulayın. Bir dakikalığına gidin, törensiz geri dönün, yavaş yavaş uzatın. Bir kamera kurun, böylece koridorun durumundan tahmin etmek yerine gerçekte ne olduğunu bilirsiniz. İkinci haftada ayrılık sıkıntısını yakalamak, altıncı ayda yakalamaktan farklı bir iştir.

Rahatlatmayı geri çekmeyin.

Sıkıntı çeken bir köpeği rahatlatmanın sıkıntıyı ödüllendirdiği şeklindeki eski tavsiye, öğrenme teorisinin yanlış uygulanmasıdır. Pençeleme veya havlama gibi bir davranışı pekiştirebilirsiniz. Bir duyguyu pekiştiremezsiniz. Temas arayan bir köpek sakin, acelesiz temas almalıdır.

Kiloyu izleyin.

Haftalık olarak aynı tartıda tartın. Kilo, köpeğin gerçekten yeterince yiyip yemediğine dair sahip olduğunuz en nesnel göstergedir ve duygusal olarak yüklü bir sorudan tahmin yürütmeyi kaldırır.

Kayıptan sonra azalan hareket, meşgul bir köpeğin telafi ettiği eklem ağrısını maskeler. Sadece nasıl yattığına değil, nasıl kalktığına bakın.

Kaybın kendisinin ortaya çıkardığı tıbbi sorular

Ölen köpek hayatta kalanın akrabasıysa, neden öldüğünü ve bu durumun kalıtsal olup olmadığını sorun. Dilate kardiyomiyopati, bazı epilepsiler, dejeneratif miyelopati, bazı göz hastalıkları ve birkaç ırkla ilişkili kanser ailelerde görülür ve aynı evdeki bir kardeş veya yavru, belirti göstermeden önce taranmaya değer olabilir. Veterineriniz, hangi durumların yapmaya değer bir tarama testi olduğunu ve hangilerinin olmadığını size söyleyebilir.

Ölüm bulaşıcıysa, hayatta kalan kişinin test edilmesi, aşı gözden geçirilmesi veya tedaviye ihtiyacı olabilir. Leptospiroz, parvovirüs, köpek öksürüğü ve bazı parazitler aynı evdeki köpekler arasında hareket eder.

Ölüm ani ve açıklanamayan bir şekilde olduysa ve özellikle herhangi bir toksin olasılığı varsa, veterinerinize bildirin. Antifriz, rodentisit, bazı bitkiler, atılan insan ilaçları ve kontamine olmuş yiyecekler, sadece ilk belirti gösterenleri değil, bunlara erişimi olan her hayvanı etkiler.

Ölüm, hasta köpeğe odaklandığınız bir dönemden sonra gerçekleştiyse, diğerinde bir şeyi kaçırdığınızı varsayın. Yumrular, kilo kaybı, topallama ve diş hastalığı, ilgi başka yerdeyken sessizce ilerler.

:::danger
Ölen köpek için reçete edilen artan ilaçları asla hayatta kalan köpeğe vermeyin.

Dozlar belirli bir hayvanın kilosuna, böbrek ve karaciğer fonksiyonuna ve diğer ilaçlara göre hesaplanır. Özellikle ağrı kesiciler paylaşıldığında tehlikelidir: yanlış dozda steroidal olmayan anti-inflamatuarlar mide ülserine ve böbrek hasarına neden olur ve birini steroid ile birleştirmek hayati tehlike oluşturan kanamalara neden olabilir. Kullanılmayan ilaçları veteriner kliniğinize iade edin.
:::

Başka bir köpek hakkındaki karar

Bekleyin. Boşluğu doldurma baskısı genellikle sahibinindir ve tamamen anlaşılabilir bir durumdur, ancak bir on yıl süren bir karar için zayıf bir temeldir.

Önce bu köpeğin, birlikte büyüdüğü köpeğe katlanıp katlanmadığından ziyade, gerçekten diğer köpeklerden hoşlanıp hoşlanmadığını sorun. Belirli bir bireye bağlı köpekler genel olarak sosyallik kurmayabilir ve yas tutan, huzursuz bir köpek, hareketli bir yavru köpeği kabul etmesi istenen en kötü adaydır.

Hayatta kalanın rutininin dengelenip dengelenmediğini, normal yiyip yemediğini, rahatça yalnız bırakılıp bırakılamadığını ve herhangi bir tıbbi sorunun çözülüp çözülmediğini sorun. Bunlar, bir tanıştırmanın makul bir şansı olduğu koşullardır.

Köpek yalnız kalmakla gerçekten mücadele ediyorsa ve başka bir köpeğin doğru olduğundan eminseniz, uyumlu mizaçlı sakin bir yetişkin, birkaç görüşme boyunca tarafsız bir alanda tanıştırıldığında bir yavru köpekten çok daha iyi bir seçenektir. Ve ikinci bir köpeğin, kişiye yönelik ayrılık sıkıntısını tedavi etmediği konusunda dürüst olun; bu yaygın ve pahalı bir yanlış anlaşılmadır.

Asla yapılmaması gerekenler

Bir veteriner köpeği muayene edene kadar azalmış iştahın duygusal olduğuna karar vermeyin.

Her öğün reddedildiğinde yeni, daha zengin bir yemek sunmayın.

Köpek durgun göründüğü için onu yürütmeyi bırakmayın. Hareket, koklama ve gün ışığı tedavinin bir parçasıdır.

Hiç yalnız kalmamış bir köpeği tam bir iş gününde kendi haline bırakmayın.

Yeni ses çıkarma, kirlenme veya yıkıcılığı cezalandırmayın. Üçü de bu bağlamda sıkıntı sinyalleridir ve ceza bunları güvenilir bir şekilde daha kötüleştirir.

Eskisini düzeltmek için ilk haftalarda yeni bir köpek almayın.

Yaşlı bir köpeğin gerilemesinin yas olduğunu varsaymayın. Yaşlılarda bu genellikle ağrı, biliş veya içsel bir hastalıktır ve üçü de tedavi edilebilir.

Ne zaman yardım almalı

Herhangi bir hayatta kalan köpek için ilk bir veya iki hafta içinde, diğer köpek aniden, bir enfeksiyondan, olası bir toksinden veya kalıtsal bir durumdan öldüyse daha erken bir veteriner randevusu alın.

Bir günden fazla hiçbir şey yemeyen, belirgin şekilde daha fazla içen, kusan, öksüren, topal veya zayıf olan bir köpek için aynı gün gidin.

Çökme, yönelim bozukluğu, nöbetler, şişkin bir karın veya verimsiz öğürme durumunda hemen gidin.

Yalnız bırakıldığında sıkıntı ortaya çıkarsa, yeni bir korku veya saldırganlık gelişirse veya köpek yaklaşık altı ila sekiz haftaya kadar iyileşmeye başlamadıysa, veterinerinizle birlikte çalışarak nitelikli bir davranış uzmanına sevk isteyin.

Bitiş noktası, normal yiyen, normal hareket eden ve yalnız kalabilen bir köpektir, bu bir histen ziyade ölçülebilir bir hedeftir.

Kaybın tarihini, biliniyorsa ölüm nedenini, iki köpek arasındaki ilişkiyi ve akraba olup olmadıklarını, hayatta kalanın kilo eğilimini, neyi ne kadar yediğini, mevcut ilaç listesini ve yalnız bırakıldığında köpeğin videosunu getirin. Tam bir fiziksel muayene ve yaşa ve bulgulara bağlı olarak, tiroid fonksiyonu dahil kan testleri, idrar örneği ve ağrı değerlendirmesi bekleyin.