Yeni Bir Kediden Sonra Kediler Arası Saldırganlık: Tanışma Sürecini Sıfırlama

Kısa cevap

Yeni bir kedi eve geldiğinde tıslama ve patileme, tanışmanın çok hızlı gerçekleştiğinin bir işaretidir; kedilerin asla anlaşamayacağı anlamına gelmez.

Mevcut bir kedi ile yeni gelen bir kedi kavga ettiğinde, bunun genel nedeni çok hızlı ilerleyen bir tanışma sürecidir. Kediler bölgeseldir ve yabancı birini kendi alanlarına doğal olarak kabul etmezler; bu yüzden ilk günden yüz yüze gelmeleri, her iki kediyi de tedirgin eder.

Çözüm neredeyse her zaman süreci yavaşlatıp sıfırlamaktır: kedileri ayırın, önce koku yoluyla, sonra kontrollü bir şekilde görmelerini sağlayarak yeniden tanıştırın ve gerginliği körükleyen mama, su ve kum kabı rekabetini ortadan kaldırın. Sabırla yapıldığında, çoğu ikili en azından barışçıl bir ateşkes noktasına ulaşır.

• Kedileri tamamen ayırın ve tanışma sürecini en baştan başlatın.
• Birbirlerini görmeden önce koku alışverişi yapmalarını sağlayın ve kapalı bir kapının iki tarafında besleyin.
• Her kediye kendi mama, su ve kum kabını verin, ayrıca evin çeşitli yerlerine fazladan kaynaklar yerleştirin.
• Saldırganlığı asla cezalandırmayın veya kedilerin kendi aralarında halletmelerine izin vermeyin, bu durum ikisini de daha kötü hale getirir.
• Isırık yaraları, idrar yaparken zorlanma veya ağrı belirtileriyle birlikte görülen saldırganlık durumlarında bir veterinere danışın.

60 saniyede karar verin

Kediler neden böyle tepki verir?

Kediler, köpeklerin aksine yabancılarla iş birlikçi gruplar halinde yaşamak üzere evrimleşmemiş, bölgesel hayvanlardır. Mevcut bir kedi evini kendi bölgesi olarak görür, yeni kediyi ise bir davetsiz misafir olarak algılar. Bu bir davranış sorunu değildir; normal bir kedi davranışıdır.

Bu nedenle kedilerin sadece yan yana getirilmesi değil, tanıştırılması gerekir. İki kedi, birbirlerinin kokusunu kabul etmeden yüz yüze geldiklerinde, her ikisi de temel yaşam alanlarında bir yabancı olmasının verdiği stresle dolar ve karşılaşma kötü sonuçlanır. Ardından gelen kavga, adımların atlanmasının tahmin edilebilir bir sonucudur; bu iyi bir haberdir çünkü adımlar yeniden atılabilir.

Bir de dikkat edilmesi gereken yönlendirilmiş saldırganlık durumu vardır. Ulaşamadığı bir şey yüzünden (yeni kedinin görüntüsü veya kokusu dahil) sinirlenen bir kedi, en yakınındakine saldırabilir. Bu durum, tetikleyici aslında hayal kırıklığıyken, kedilerin birbirinden nefret ettiği şeklinde algılanabilir; aynı yavaş ve düşük stresli yaklaşım burada da işe yarar.

Doğru bir tanışma sürecine sıfırlayın

Eğer kediler kavga ediyorsa, birlikte yaşamalarını sağlamaya çalışmayı bırakın ve tanışma sürecini en başından başlatın. Tüm süreç, önceki aşama sakinleşene kadar bir sonrakine geçmeden, her kedinin diğerini aşamalı olarak kabul etmesini sağlamaya dayanır.

Tamamen ayırın. Yeni kediye ihtiyacı olan her şeyin bulunduğu kendi odasını verin ve kedileri birbirinden tamamen ayrı tutun. Bu, her iki taraftaki uyarılmayı azaltır ve size temiz bir başlangıç sağlar.

Koku alışverişi yapın. Her kediyi yumuşak bir bezle ovun veya yataklarını değiştirin, böylece her biri diğerinin kokusunu güvenli ve tehdit edici olmayan bir şekilde öğrenir. Bazı sahipler kedilerin odalarını değiştirerek her birinin diğerinin alanını çatışma olmadan keşfetmesini sağlar. Koku kabulü sürecin temelidir.

Kapalı bir kapının iki tarafında besleyin. Her kedinin mamasını onları ayıran kapının yakınına koyun, birbirlerinin kokusunu alacak kadar yakın ama rahat kalacak kadar uzak mesafede; böylece aralarında iyi bir bağ kurarlar: diğer kedi, mamanın gelmesi anlamına gelir. Mamaları günler geçtikçe birbirine yaklaştırın, sadece her ikisi de sakin kaldığında ilerleyin.

Kontrollü bir şekilde görmelerini sağlayın. Her ikisi de kapıda sakin bir şekilde yemek yediğinde, herhangi bir tam temas öncesinde aralık bir kapı, tel ızgara veya bebek kapısı aracılığıyla kısa süreli ve denetimli olarak birbirlerini görmelerine izin verin. Bu görüşmeleri kısa ve olumlu tutun, kedilerden herhangi biri gerilmeden önce sonlandırın.

Kısa, denetimli görüşmelere izin verin. Sadece kontrollü görüşmeler sakin geçtiğinde, kedilerin kısa ve denetimli sürelerle alanı paylaşmasına izin verin, rahat davranışları ödüllendirin ve sorun başlamadan önce onları tekrar ayırın. Süreyi kademeli olarak uzatın.

Her aşamada, eğer bir kedi sertçe tıslar, takip eder veya kavga ederse çok hızlı ilerlemişsiniz demektir. En son sakin kalınan aşamaya geri dönün ve süreci yeniden inşa edin. Buradaki sabır günlerle değil, haftalarla ölçülür.

Bulmaca mama kapları, saklanma noktaları ve dikey tünekler, her kedinin güvende hissetmesini ve yapacak bir şey bulmasını sağlar, bu da aralarındaki gerginliği azaltır.

Rekabeti ortadan kaldırın

Kediler arası çatışmanın büyük kısmı aslında kaynak kavgasıdır. Kediler paylaşmaktan hoşlanmazlar ve onları temel ihtiyaçlar için rekabet etmeye zorlamak aralarındaki gerginliği korur. Her şeyi çoğaltın ve ayırın.

Kum kapları. Kedi başına bir kum kabı artı bir ekstra kap sağlayın, bunları farklı yerlere koyun, böylece bir kedi hepsini koruyamaz veya diğerini pusuya düşüremez. Kum kabına erişimi engellenen kedi, tuvaletini başka yere yapabilir veya stres kaynaklı mesane sorunları geliştirebilir.

Mama ve su. Her kediye ayrı bir noktada kendi beslenme alanını verin ve suyu mamadan uzağa, birden fazla noktaya yerleştirin. Omuz omuza yemeye zorlanan kediler tehdit altında hissederler.

Dikey alan ve saklanma yerleri. Kedi ağaçları, raflar ve yüksek tünekler, kedilerin mesafeyi koruyarak aynı odayı paylaşmasını sağlar; yukarı çekilebilen veya bir saklanma alanına girebilen kedi kendini daha güvende hisseder ve daha az kavga eder.

Kaçış yolları. Hiçbir kedinin köşeye sıkıştırılamayacağından emin olun. Çıkış yolu olmayan bir kedi, kavgacı bir kedidir.

Her kediyi okumayı öğrenin: gevşek, rahat bir vücut ve doğal duran kulaklar ilerleme demektir; sabit bir bakış, yatık kulaklar veya kırbaç gibi vuran bir kuyruk ise geri çekilip yavaşlamanız gerektiği anlamına gelir.

Asla yapılmaması gerekenler

Kedilerin kavga etmesine izin vermeyin. Kediler kavga ederek işlevsel bir barış kuramazlar; her kavga düşmanlığı derinleştirir ve yaralanma riski yaratır.

Tıslayan veya hırıldayan bir kediyi cezalandırmayın veya ona bağırmayın. Tıslama bir iletişim ve uyarıdır; onu cezalandırmak, saldırganlığı körükleyen korkuyu artırır. Ayrıca kedinin, diğer kediyi kötü şeylerle bağdaştırmasına neden olabilir.

Yüz yüze görüşmeleri zorlamayın veya kedileri birbirine yakın tutmayın. Bu, kavgalara neden olan baskının tam olarak kendisidir.

Kavga eden kedilerin arasına ellerinizle müdahale etmeyin. Onları bir engel kullanarak veya uzaktan ürküterek ayırın.

Bağ kurmalarını teşvik etmek için kedileri tek bir mama kabını veya kum kabını paylaşmaya zorlamayın. Paylaşılan kaynaklar dostluk değil, rekabet yaratır.

Zaman çizelgesini aceleye getirmeyin. Gün kazanmak için aceleye getirilen bir tanışma, genellikle haftalarca süren aksamalara mal olur.

Gerçekçi hedef, kedilerin çatışma olmadan aynı evde yaşamasıdır; sabırlı bir tanışma süreci genellikle bu sonuca ulaştırır.

Ne zaman yardım almalı

Kavga sonrası her türlü delinme yarası, topallama veya şişlik için veterinere başvurun; çünkü kedi ısırığı yaraları genellikle apse yapar ve tedavi gerektirir. Ayrıca ağrı saldırganlığı körükleyebileceğinden, aniden saldırganlaşan her kedi için veteriner kontrolü şarttır.

Eğer bir kedi kum kabında zorlanıyorsa, az miktarda sık sık idrar yapıyorsa veya kan geliyorsa (özellikle erkek kedilerde) aynı gün içinde veteriner bakımı isteyin, çünkü çatışmadan kaynaklanan stres idrar yolu aciliyetlerine katkıda bulunabilir.

Eğer kediler dikkatli ve yapılandırılmış bir yeniden tanışma sürecinden sonra haftalar geçmesine rağmen düzelmiyorsa, kavgalar sık veya şiddetliyse ya da gerginlik bir kedinin içine kapanmasına veya hastalanmasına neden oluyorsa veterinerinize veya uzman bir kedi davranış uzmanına danışın. Bazı durumlarda veteriner, davranış çalışmalarıyla birlikte anksiyete karşıtı desteğin uygun olup olmadığı konusunda tavsiyede bulunabilir.