Kedi bahçe koruması: Bir kediyi gerçekten ne tutar, ne tutmaz

Kısa cevap

Bir kedinin kullanabileceği bir bahçe, yüksekliği, örtüsü ve kedinin tırmanıp çıkamayacağı bir sınırı olan bahçedir. Sadece çit yüksekliği, bu cümlenin en önemsiz parçasıdır.

Kediler çitlerin üzerinden zıplayarak geçmezler. En tepeye değil, orta bir noktaya zıplarlar, pençeleriyle tutunurlar ve kendilerini geri kalan mesafeye çekerler. Çit yüksekliğini artırmanın nadiren işe yaramasının ve içeriye doğru eğimli bir üst kısmın genellikle işe yaramasının nedeni budur: Kedi çite ulaşabilir ancak oraya vardığında pençesini geçirecek hiçbir yer bulamaz.

Diğer her şey bundan sonra gelir. Kalkış noktalarını kaldırın, üst kısımdaki tutunma yerini kırın, zemin hattını kapatın ve tam bir tel muhafazanın hem kedinin çıkışına hem de diğer hayvanların girişine karşı gerçekten güvenli olan tek tasarım olduğunu kabul edin.

• Sınırı bir kedinin bakış açısından inceleyin: çöp kutuları, barakalar, dallar, bahçe mobilyaları, su varilleri, çardaklar ve komşunun yapıları buna dahildir.
• İçeriye doğru eğimli veya esnek bir üst kısım tırmanmayı engeller. Daha yüksek dikey bir çit engellemez.
• Kapı altlarındaki, menteşe taraflarındaki ve çitin bir eğimle birleştiği yerlerdeki boşluklar en çok gözden kaçan çıkışlardır.
• Kediler yeni bir sınırı ilk birkaç hafta boyunca sert bir şekilde test eder, sonra çoğunlukla bırakırlar. Başlangıçta yoğun bir şekilde gözetim altında tutun.
• Kedi dışarı çıkmadan önce Mikroçip detayları güncel olmalı ve tasma hızlı açılır tipte olmalıdır.

:::danger
Zambaklar, bir kedinin bahçede karşılaşabileceği en tehlikeli bitkidir.

Gerçek bir zambak ve günlük zambağın polen dahil her parçası kediler için zehirlidir. Yanından geçen ve polenleri tüylerinden temizleyen bir kedi ölümcül böbrek yetmezliği geliştirebilir. Metaldehit içeren salyangoz peletleri, araba yoluna dökülen antifriz ve bir komşu tarafından yerleştirilen rodentisit, diğer güvenilir katillerdir. Bir kediyi bahçede tutmak, o bahçede ne varsa onunla karşılaşma olasılığını çok daha artırır, bu yüzden herhangi bir şey inşa etmeden önce bitkileri ve barakayı denetleyin.
:::

60 saniyede karar verin

Çitler neden başarısız olur

Yükseklik yanlış değişkendir. Bir kedi dikey bir yüzeye yaklaşır, zıplar ve ön ayakları bir miktar yukarıda olacak şekilde konar. Pençeleri yükü alır ve arka bacakları onu geri kalan mesafe boyunca yukarı yürütür. Tırmanılabilir bir çitin yüksekliğini iki katına çıkarmak, sadece tırmanışı uzatır.

Pürüzsüzlük de çözüm değildir. Kediler; harç çizgilerini ve kenarları kullanarak sıvalı duvarlara, tuğlalara ve hatta bazı uPVC yüzeylere tırmanırlar. Yapamadıkları şey, vücut ağırlıklarını arkalarında bırakan bir çıkıntıya tırmanmak veya yük altında dönen ya da katlanan bir yüzeyi kavramaktır.

Kalkış noktaları işi yapar. Bir çöp konteyneri, kompost yığını, alçak baraka çatısı, barbekü, saksı yığını, önde duran bir çit direği, yandan sarkan bir dal. Bunların hepsi güvenli bir sınırı bir basamağa dönüştürür. Sahipler çiti inceler ve mobilyaları gözden kaçırır.

Zemin hattı unutulur. Kediler kapı altlarından, menteşe tarafındaki üçgen boşluktan, bir çit panelinin eğimli bir bahçeyle birleştiği kanal boyunca ve bir çitin gider veya basamağı geçtiği boşluktan geçerler.

Komşu yapılar önemlidir. Yan taraftaki garaj çatısı, iki bahçe ötedeki duvar, komşunun arsasındaki bir ağaç. Bahçenizde durun ve yukarı bakın. Bir kedi sınırınızdan daha yüksek bir yere ulaşabiliyorsa, sınırınız bir engel değildir.

Mevsimsel zemin seviyesi değişiklikleri. Karlı bölgelerde, çite karşı biriken kar yığını, etkili zemin seviyesini önemli ölçüde yükseltebilir ve birkaç haftalığına uyumlu bir sınırı alçak bir sınıra dönüştürebilir. Yağışlı bölgelerde, bir yağmur mevsimi ağ sabitlemelerini gevşetebilir ve çatıyı sarkıtabilir.

Bir kediyi gerçekten ne korur

Su, gölge ve örtü sınırın kendisi kadar önemlidir. Koruma altındaki bir kedi gölge bulmak için dışarı çıkamaz, bu yüzden muhafaza bunu sağlamalıdır.

Tam tel muhafaza. Tüm kenarları ve üstü tel ile kaplı, zemin seviyesinde kapatılmış, tercihen eve kedi kapısı veya pencere bağlantısı olan bir çerçeve. Bu, her iki yönde de güvenli olan tek tasarımdır. Ayrıca tilkileri, köpekleri ve yavru kediler için risk oluşturan yırtıcı kuşları dışarıda tutar, aşılanmamış mahalle kedileriyle teması azaltır; kedi dövüşü apseleri ve bulaşıcı hastalıkların çoğu bu şekilde gelir.

Mevcut bir çit üzerinde içeriye doğru eğimli üst kısım. İçeriye doğru bir açıyla yerleştirilmiş, tel veya ağ taşıyan bir dirsek, böylece tepeye ulaşan kedi kendini bir çıkıntının altında bulur. Tam muhafazadan daha etkili ve çok daha ucuzdur. Zayıf noktalar köşeler, eve birleştiği uçlar ve her türlü kapıdır.

Serbest dönen silindir çubuklar. Ağırlık uygulandığında dönen, böylece pençelerin tutunamadığı bir boru. Düz duvarlarda iyi çalışır. Sürekli bir kaplama gerektirir, çünkü kedi sığmadığınız bir metreyi mutlaka bulacaktır.

Esnek veya gerilmiş ağ üst kısım. Kedinin ağırlığı altında katlanan ağ. Ucuz ve etkilidir, ancak güneş ışığında bozulur, mevsimler boyunca sarkar ve delikler ile dolanma riski için yıllık bir kontrole ihtiyaç duyar.

Gözetimli kayışlı zaman. Bir koruma değil, ancak kapatılamayan bahçeler ve balkonlu daireler için gerçek bir seçenektir. Kayışın düzgün bir şekilde takılmasını ve kedinin buna alıştırılmasını gerektirir.

Daireler için balkon ağı. Balkon açıklığı boyunca çerçeve üzerinde ince ağ, üst, alt ve yanlar kapalı. Kediler balkonlardan düşer ve halk arasındaki inanışın aksine çok daha az sıklıkla hayatta kalırlar, bir kuşa atılan kedinin fren mesafesi yoktur.

Bir kediyi ne korumaz

Daha yüksek bir çit. Yukarıda açıklandı.

Dikenler, kırık camlar, tırmanma önleyici boya veya dikenli tel. Bunlar kedilere, yaban hayatına ve çocuklara zarar verir; kararlı bir kedi yine de onları geçer. Ayrıca tek yönlü sorunun en kötü halini yaratırlar: korktuğunda üzerinden geçen kedi geri dönemez.

Gömülü tel ve şok tasmaları. Bunlar, geçişi önlemek yerine sınırda kediyi cezalandırır. Korkmuş bir kedi düzeltmenin içinden geçer ve sonra geri dönemez. Köpeklerin, tilkilerin veya diğer kedilerin girmesini engellemek için hiçbir şey yapmazlar. Bahçenin şokun yaşandığı kısmıyla korku çağrışımları yaratırlar ve kendi arka kapısının yakınında şoklanan bir kedi kapıyı kullanmayı bırakabilir. Bunun kediler için uygun olan hiçbir versiyonu yoktur.

Narenciye kabuğu, kahve telvesi, biber ve koku caydırıcılar. Bunlar en iyi ihtimalle, kapladıkları belirli noktada hafif ve geçici bir tahriş edicidir. Bir sınır oluşturmazlar.

Ultrasonik caydırıcılar. Dışa dönük olduklarında bazı ziyaretçi hayvanları caydırabilirler. Yerleşik bir kediyi korumak için hiçbir şey yapmazlar ve kedinin kendi alanına yerleştirilen, kedinin duyabileceği bir cihaz gereksiz bir stres faktörüdür.

Muhafazanın içi de önemlidir

Gölge, su kaynağı ve yakmayan bir yüzey koruma planının parçasıdır. Kedi kullanmadan önce bir kaldırım taşını veya metal rafı elinizin tersiyle kontrol edin.

Uzaklaşamayan bir kedi, kendi çevresel sorunlarını çözme yeteneğini kaybetmiştir. Normalde uzaklaşacağı her şeyin tasarımdan çıkarılması gerekir.

Güneşle hareket eden gölge. Sabah dokuzda gölgeli olan tek bir köşe, saat ikide tam güneş altındadır. Muhafazanın bir kısmının üzerinde sağlam çatı panelleri veya bitkilendirme ya da bir tente.

Birden fazla yerde, gölgede, günlük tazelenen su. Sıcak bir muhafazadaki durgun su hızla bakteri ve yosun üretir.

Yakmayan yüzeyler. Koyu renkli döşemeler, metal raflar, kaldırım ve suni çim, hava bir kişi için tehlikeli gelmeden çok önce pati pedlerine zarar verecek sıcaklıklara ulaşır. Elinizin tersiyle test edin.

Hava koşullarından kaçış. Muhafazanın içinden erişilebilen, yüksekte, kuru ve hava akımı olmayan bir kutu veya raf, böylece kedi yağmurda veya rüzgarda dışarıda mahsur kalmaz.

Yükseklik ve örtü. Kediler güvende hissetmek için dikey alanı kullanırlar. Raflar, kütükler, çatı altında bir platform. Zemin seviyesindeki boş bir tel kutu kafestir; üç seviyeli ve iki saklanma yeri olan aynı kutu bir bölgedir.

Bitki denetimi. Gerçek zambakları ve günlük zambakları tamamen kaldırın. Kedi erişim sağlamadan önce yaygın olarak dikilen diğer tehlikeleri kontrol edin ve koruma altındaki bir kedinin, tesadüfen yanından geçeceği birkaç bitki yerine alandaki her bitkiyi inceleyeceğini unutmayın.

Kimyasal denetim. Salyangoz peleti yok, rodentisit yok, dökülebilecek yerde depolanan antifriz yok, yakın zamanda ilaçlanmış çim yok. Kediler ayaklarını temizlerken yürüdükleri her şeyi emerler.

Dolanma denetimi. Gevşek ağlar, ipler, bahçe sicimi, asılı sepet zincirleri ve eski meyve kafesi ağları kediyi bacağından veya çenesinden yakalar. Kedinin uzvunu sokabileceği her şey gerilmeli veya kaldırılmalıdır.

Kediye, mevsime ve bölgeye göre ne değişir

Kısırlaştırılmamış kediler. Her iki cinsiyetten kısırlaştırılmamış bir kedi dışarı çıkmak için amansızca uğraşacaktır ve hiçbir koruma tasarımı bu mücadeleyi güvenilir bir şekilde kazanmaz. Kısırlaştırma ayrı bir konu değil, koruma planının bir parçasıdır.

Yaş. Genç yetişkinler sınırları en çok test edenlerdir. Yavru kediler yetişkinlerin geçemeyeceği boşluklardan sığarlar ve bazı bölgelerde yırtıcı kuşlar ve tilkiler için risk altındadırlar. Yaşlı ve eklem ağrısı olan kediler daha az tırmanır ve soğuk, nemli ve sert yüzeylerden daha fazla etkilenirler.

Serbest dolaşmaya alışkın kediler. Sınırsız dış mekan erişimine sahip bir kedi protesto edecek, sınırda ses çıkaracak ve birkaç hafta boyunca daha fazla çabalayacaktır. Bu kedi için koruma, daha az gözetimle değil, alan içinde daha fazla zenginleştirme ile tanıtılmalıdır.

İç mekanda büyütülmüş kediler. Genellikle hızlı uyum sağlarlar ve genellikle kapalı bir muhafazayı açık alana tercih ederler.

Sıcak bölgeler. Gölge, su, yüzey sıcaklığı ve erişim zamanlaması sınırdan daha önemlidir. Sıcak hava dalgasında erişimi günün daha serin saatleriyle sınırlamayı düşünün.

Soğuk bölgeler. Kar, çitlere karşı zemin seviyesini yükseltir, buz çatılar ve rafları tehlikeli hale getirir ve bir kapı donarsa kedi dışarıda hapsolabilir.

Sokağa çıkma yasağı veya koruma yasaları olan bölgeler. Bazı bölgeler kedilerin ya gece ya da tamamen dolaşmasını kısıtlar. Kapalı bir muhafaza, kediye dışarıda zaman geçirme fırsatı verirken yasalara uyum sağlamanın pratik yoludur.

Belirli yırtıcıları olan bölgeler. Tilkilerin, çakalların, büyük yırtıcı kuşların veya zehirli yılanların bulunduğu yerlerde, telli bir çatı ve sızdırmaz bir zemin hattı bir yükseltmeden gerekliliğe dönüşür.

Kedi dışarı çıkmadan önce

Asla yapılmaması gerekenler

Kapatmadığınız bir bahçeye kediyi salmayın ve geri dönmesine güvenmeyin. Çoğu döner, dönmediği o tek sefer hariç.

Sınırı geçen bir hayvana zarar vermek için tasarlanmış dikenler, camlar veya herhangi bir şey takmayın.

Kedide şok veya gömülü tel koruma sistemi kullanmayın.

İlk haftalarda yeni bir muhafazada kediyi gözetimsiz bırakmayın. Tasarım hataları o zaman ortaya çıkar.

Bir kedi kapısının kediyi tuttuğunu varsaymayın. Sadece hangi kedinin bir delikten geçeceğine karar verir.

Yük altında açılamayan bir tasma kullanmayın. Kediler sabit tasmalarla dallarda ve çit tepelerinde kendilerini asarlar.

Ne zaman yardım almalı

Koruma altındaki bir kedi yemeyi bırakırsa, aşırı temizlenmeye başlarsa, içeride idrar püskürtürse veya değişiklikten sonra saldırganlaşırsa veterinerinizle iletişime geçin. Bunlar stres sinyalleridir ve muhafaza tasarımının genellikle üzerinde çalışılması gerekir.

Dışarıda olan bir kedi delik yarası, topallama, şişlik, ani çöküş, salya akıtma, titreme veya kusma ile gelirse acilen veterinerinizle iletişime geçin. Dövüş apseleri, yol yaralanmaları ve zehirlenmelerin hepsi bu şekilde ortaya çıkar ve birçoğu saatler içinde ilerler.

Bir kedi gerçekten kapatılmış bir sınırdan kaçmaya devam ederse veya iyi tasarlanmış bir alanda birkaç hafta geçmesine rağmen muhafazaya yerleşemezse nitelikli bir davranış uzmanıyla iletişime geçin. Bu genellikle bir çit sorunundan ziyade bir aktivite ve hayal kırıklığı sorunudur.

Koruma, kedi alanı kullanmayı seçtiğinde işe yarar. Kedi dışarıdaki zamanını bahçede değil de sınırda geçiriyorsa, muhafazanın daha yüksek bir çite değil, sunacak daha fazla şeye ihtiyacı var demektir.