Bir kuşa yalnız kalmayı öğretmek: bağımsızlık, yiyecek arama ve bunu bozan program değişikliği

Kısa cevap

Bağımsızlık siz dışarıdayken değil, odadayken eğitilir. Siz yanındayken kendi başına vakit geçiremeyen bir kuş, siz gittikten sonra bunu yapmayı öğrenemez.

Kuşlar sürü hayvanlarıdır. Sürü gözden kaybolduğunda yerini tespit etmek için ses çıkarmak normal, işlevsel bir davranıştır, bir bozukluk değildir. Sahiplerin aslında yaşadığı sorun şu üç şeyden biridir: katlanamayacakları bir ses seviyesinde normal iletişim çağrısı, yarattığı tepkiyle kazara eğitilmiş çığlık atma veya tüy hasarı, yemeyi reddetme ve aşırı hareketlilik olarak kendini gösteren gerçek bir sıkıntı.

Bu üçünün farklı cevaplara ihtiyacı vardır ve en yaygın tavsiye olan çağrıyı görmezden gelme, bunlardan sadece biri için doğru cevaptır ve diğerini daha kötü hale getirir.

• Önce hastalığı ve ağrıyı eledin. Daha önce sakin olan bir kuşta ani başlayan sıkıntı veya çığlık, aksi kanıtlanana kadar tıbbi bir sorundur.
• Kabul edilebilir bir iletişim çağrısı öğretin ve buna cevap verin. Bir sürü hayvanının iletişim çağrısını görmezden gelmek, bunu tırmandırır.
• Uzak kaldığınız süreleri kapatmak için kullanmadan önce, siz odadayken bağımsız yiyecek arama davranışını geliştirin.
• Kuşun yapabildiğini bildiğiniz bir temel seviyeden başlayarak, uzak kalma süresini saniyeler ve dakikalar içinde artırın.
• Çalışmaya işe dönüşün ilk günü değil, program değişikliğinden haftalar önce başlayın.

60 saniyede karar verin

Aynı görünen üç farklı problem

Normal iletişim çağrısı. Kuş gözden kaybolduğunuzda ses çıkarır, siz cevap verirsiniz, o sakinleşir. Bu, çalışan sürü sistemidir. Ortadan kaldırılacak bir sorun değildir ve ortadan kaldırma girişimleri genellikle onu daha yüksek sesli hale getirir. Değiştirebileceğiniz şey, hangi çağrıyı kullandığı ve ne kadar süre ısrar ettiğidir.

Öğrenilmiş çığlık atma. Kuş, sizi güvenilir bir şekilde ortaya çıkaran bir çağrıyı keşfetmiştir. Sahipler bunu istemeden eğitirler, çünkü kulak tırmalayıcı bir çığlığa doğal tepki gidip bakmak veya bağırmaktır ve her ikisi de kuşun bakış açısından bir sonuçtur. İşaret, çığlığın görünmenizle anında durması ve zamanla daha yüksek ve daha spesifik hale gelmesidir.

Gerçek sıkıntı. Çılgınca hareketler, tünekte volta atma, çırpınma, uzak kalındığında artan tüy hasarı, yalnızken yemeyi reddetme ve kilo kaybı. Bu kuş kimseyi manipüle etmiyor. Tıbbi bir incelemeye, hormonal bir değerlendirmeye ve yavaş, yapılandırılmış bir programa ihtiyacı var ve bu grup, birlikte hem veterinerden hem de yetkili bir davranış uzmanından yardım alma olasılığı en yüksek olan gruptur.

Bunları ayırt etmek orada olmadığınızda neler olduğunu görmeyi gerektirir, bu da bizi bir sahibin yapabileceği en faydalı şeye götürür.

Uzak kaldığınız anları filme alın

Kuşun odasına bir telefon veya ucuz bir kamera yerleştirin ve normal bir ayrılışı ve takip eden saati kaydedin. Sahipler, gittikten sonra ne olduğu konusunda sürekli yanılırlar.

Yaygın bulgular: "Bütün gün çığlık atan" kuş dört dakika çağırır ve sonra yer. "Gayet iyi olan" kuş sürekli volta atar ve yemeğine asla dokunmaz. "Yalnız kalmaktan nefret eden" kuş, komşunun köpeği saat on birde havlayana kadar sakindir. Yolma yapan kuş, uzun süreli ayrılıkta değil, ilk on dakika içinde bunu yapar.

Bu bulguların her biri tamamen farklı bir plana yol açar ve hiçbiri tahmin edilemez.

Siz oradayken bağımsızlığı geliştirin

Kurulum önemlidir: bir istasyon, yiyecek arama oyuncakları ve çalışılması gereken yiyecekler. Hepsini siz odadayken tanıtın, böylece hiçbiri yalnız bırakılmakla ilişkilendirilmesin.

Yiyeceği işe dönüştürün. Vahşi papağanlar günün büyük bir kısmını yiyecek bulup işleyerek geçirirler. Tam dolu bir kaptan yiyecek aramaya geçin: kağıda sarılmış, karton tüplere itilmiş, yiyecek arama oyuncağına saklanmış, şişlenmiş veya birkaç yere dağıtılmış yiyecekler. Kuşun hemen başarılı olacağı kadar kolay başlayın, sonra zorluğu yavaşça artırın. Hiç yiyecek aramamış bir kuş, onu çözmek yerine dolu bir bulmaca oyuncağının yanında aç kalacaktır, bu yüzden ilk aşamalar neredeyse çok kolay olmalıdır.

Bir istasyon öğretin. Kuşun gittiği ve işaretlenmiş, pekiştirilmiş bir süre boyunca kaldığı özel bir tünek veya mat. İstasyon eğitimi, sizi takip etmekle bağdaşmayan ve pekiştirebileceğiniz bir davranış sağlar ve süreyi artırır.

Sessizliği pekiştirin. Kuş sessizce meşgulken kasten yanından geçin ve bir ödül atın. Çoğu sahip sadece kuş gürültülü olduğunda etkileşime girer, bu da kuşa tam olarak hangi davranışın ilgi getirdiğini öğretir.

Odada olup müsait olmama alıştırması yapın. Oturun ve okuyun. Bir masada çalışın. Her çağrıya cevap vermeyin. Bu, tam ilgi ile yokluk arasındaki ara adımdır ve insanların atladığı adım budur.

Kuşa parçalayacak ve yok edecek bir şey verin. Kemirmek bir ihtiyaçtır, bir kusur değil. Yok edecek hiçbir şeyi olmayan bir kuş, kendini veya tüylerini yok eder.

Katlanabileceğiniz bir iletişim çağrısı öğretin

Bir iletişim çağrısını görmezden gelmek, kuş için tarafsızlık anlamına gelmez. Bu, sürünün cevap vermemesi anlamına gelir, bu da gerçek bir endişe nedenidir ve çağrıyı tırmandırır.

Uygulanabilir yaklaşım, onu kaldırmak yerine çağrıyı seçmektir.

Güvenilir bir şekilde çıkarabileceğiniz bir ses seçin, örneğin iki notalı bir ıslık. Başka bir odadan, elleriniz doluyken, süresiz olarak yapabileceğiniz bir şey.

Bu çağrıya her seferinde cevap verin. Kuş sizin ıslığınızı kullandığında, hemen ıslıkla geri dönün. Sürünün bozulmadığını onaylıyorsunuz.

Çığlığa cevap vermeyin. Bağırarak değil, görünerek değil, kuşun algılayabileceği hiçbir tepkiyle değil.

Sessizlik sırasında geri dönün. Kuş sessizken veya kabul edilebilir çağrıyı kullanırken odaya geri yürüyün, böylece tekrar ortaya çıkışınız istediğiniz davranışı pekiştirir.

Azalmadan önce bir artış bekleyin. Her zaman işe yarayan bir davranış, terk edilmeden önce daha sert denenir. Evdeki herkes tutarlı olmalıdır, çünkü bir kişinin çığlığa bir kez cevap vermesi süreci sıfırlar.

Kademeli uzaklaşma

Sakin vücut dili kriterinizdir: rahatlamış tüyler, bir şey üzerinde çalışma, ağırlık her iki ayakta. Önceki adım böyle görünene kadar uzak kalma süresini artırmayın.

Temel seviyeyi bulun. Kuş, siz gözden kaybolduğunuzda ses çıkarmadan önce ne kadar süre dayanabiliyor? Eğer bu on saniyeyse, on saniyeden başlarsınız. Eşiğin üzerinde çalışmak paniği öğretir.

Çağrıdan önce ayrılın ve dönün. Dışarı çıkın, kuş hala sessizken geri gelin, her iki durumda da dramatik bir şey söylemeyin.

Küçük adımlarla artırın ve çeşitlendirin. Yirmi saniye, sonra on, sonra otuz, sonra on beş. Rastgele varyasyon, kuşun sürekli kötüleşen bir eğilimi tahmin etmesini önler.

Ayrılış ipuçlarını koparın. Anahtarlarınızı alın ve oturun. Ceketinizi giyin ve çay yapın. Ön kapıyı açın ve tekrar kapatın. Uzun bir ayrılığı tahmin eden ipucu zinciri, tepkiyi tetikleyen şeyin büyük bir parçasıdır ve ayrılığın kendisinden bağımsız olarak etkisiz hale getirilebilir.

Ayrıldığınız anda en zor yiyecek arama işini verin ve döndüğünüzde onu elinden alın, böylece kuşun günündeki en iyi şey siz yokken gerçekleşsin.

Ayrılışları veya dönüşleri duygusal hale getirmeyin. Uzun bir veda ve coşkulu bir karşılama, varlık ve yokluk arasındaki zıtlığı artırır.

İhtiyaç duymadan önce süreyi artırın. Bir saati rahatça geçirebilen bir kuş, on dakikadan fazla yalnız bırakılmamış ve aniden sekiz saatliğine yalnız bırakılan birinden çok daha iyi bir iş gününü idare edecektir.

Bunu bozan program değişikliği

Tahmin edilebilir kriz noktası, ev rutinindeki bir değişikliktir: evde geçirilen bir süreden sonra ofise dönüş, okul tatillerinin bitimi, yeni bir vardiya düzeni, bir partnerin taşınması veya uzun bir izin döneminin sonu.

Değişiklikten haftalar önce başlayın. Uzak kalma toleransı eğitilmiş bir beceridir ve inşa edilmesi zaman alır. İşe döndüğünüz ilk gün başlamak, mümkün olan en kötü anda başlamaktır.

Günlük rutini kademeli olarak taşıyın. Beslemeyi, kafes dışı zamanı ve uyku programını birkaç hafta içinde yeni düzene kaydırın, böylece değişiklik uzaklaşmayla eş zamanlı olmaz.

Değişiklikten önce ayrılış saatlerini değiştirin, böylece uzak kalma belirli bir saate çivilenmesin.

Sadece ayrılışı değil, günü planlayın. Uzun süren yiyecek arama, ilginç ama endişe verici olmayan bir manzara, plan olarak değil bir ek olarak mütevazı bir ses seviyesinde radyo veya ses ve güvenli bir kafes düzeni.

Işığı izleyin. Günler kısaldıkça, kuş yalnızken akşam karanlığı çöker. Günler uzadıkça, daha uzun ışık saatleri, ayrılık sıkıntısı ile kolayca karıştırılan hormonal davranışları tetikler. Ayrı bir uyku alanında tutarlı, kontrollü bir karanlık dinlenme süresi, gün uzunluğunu mevsimden bağımsız olarak stabil tutar ve davranışı takvimle değişen bir kuş için en etkili müdahalelerden biridir.

Türlere ve geçmişe göre neler değişir

Kakadular. Bağımlılık ve sonuçta ortaya çıkan çığlık atma için en yüksek risk grubu. Normal sütten kesilme ve tüylenme süreci yaşamamış elle beslenen kuşlar özellikle eğilimlidir. Diğer tüm gruplardan daha fazla yapılandırılmış bağımsızlık çalışmasına ihtiyaçları vardır ve buna erken ihtiyaç duyarlar.

Afrika gri papağanları. Sesten ziyade daha sessiz sıkıntıya ve tüy hasarına meyillidirler. Ayrıca korku tepkilerine daha yatkındırlar, bu yüzden değişikliklerin kademeli olarak tanıtılması gerekir.

Amazonlar. Güçlü bir şekilde mevsimsel ve hormonsaldırlar, bu yüzden ilkbaharda görünen ve azalan davranışlar genellikle uzak kalma ile ilgili değil, üreme ile ilgilidir.

Makavlar. Sıklıktan ziyade ses seviyesi. Kısa bir çağrı binada taşınır, bu da komşuların neye tahammül edeceğini değiştirir.

Konurlar. Boyutlarına göre gürültülüdürler ve oldukça sosyaldirler.

Muhabbet kuşları ve sultan papağanları. Genellikle aynı türden bir arkadaştan gerçekten faydalanırlar, bu büyük papağanlar için çok daha az güvenilir bir durumdur. Sultan papağanları ayrıca yalnız bırakılmanın verdiği sıkıntı ile karıştırılabilen gece korkularına da yatkındırlar.

Elle büyütülenler ile ebeveyn tarafından büyütülenler. Aniden sütten kesilen veya hiç tüylenmeyen kuşlar sıklıkla daha fazla bağımlılık ve daha az güven gösterirler. Bu bir ömür boyu sürecek bir ceza değildir, ancak eğitimin daha geriden başladığı anlamına gelir.

Yaş. Genç kuşlar hala beklentilerini oluşturmaktadır ve ergenlik, artan gürültü ve test etme dönemi getirir. Uzun süredir pekiştirilmiş bir çığlık geçmişi olan yaşlı kuşların değişmesi daha uzun sürer.

Asla yapılmaması gerekenler

Çığlık atmayı asla sprey şişesi, bağırma, kafesi sallama veya vurma ile cezalandırmayın. Hepsi ilgidir, hepsi uyarılmayı artırır ve bazıları onları uygulayan kişiye karşı korku yaratır.

Gün içinde bir kuşu susturmak için kafesin üzerini asla örtmeyin. Bilgiyi kaldırır, hiçbir şey öğretmez ve paniği artırabilir.

Sorunu çözmek için asla ikinci bir kuş almayın. İşe yarayabilir, iki çığlık atan kuş yaratabilir ve birbirine bağlanan ve başa çıkılması imkansız hale gelen bir çift yaratabilir. Bir kuş ekleyin çünkü ikinci bir kuş istiyorsunuz.

Bağımlılığı azaltmak için asla bir kuşun kanatlarını kırpmayın. Güveni azaltır ve bağımlılığı artırır.

Eğer hormonal davranış resmin bir parçasıysa, kuşu asla aynaya, yuvalığa, kulübeye veya karanlık kapalı bir saklanma yerine gözetimsiz bırakmayın.

Alışacağı umuduyla asla kuşun eşiğinin üzerinde çalışmayın. Sel baskını (flooding), rahat bir kuş değil, pes etmiş bir kuş üretir.

Bir veteriner kuşu muayene edene kadar sıkıntının davranışsal olduğunu asla varsaymayın.

Veterinerin bilmek isteyecekleri

Ne zaman yardım almalı

Sorun yeniyse, tüy hasarı varsa, kuş kilo kaybediyorsa veya kuş yalnızken yemiyorsa davranış çalışmasına başlamadan önce bir kanatlı veterineri randevusu alın.

Çırpınmadan kaynaklanan yaralanma, kanayan tüyler veya tamamen yemeyi bırakmış bir kuş için aynı gün gidin.

Kuş kendine zarar veriyorsa, sıkıntı şiddetliyse veya yapılandırılmış bir program birkaç haftalık tutarlı çalışmadan sonra hiçbir şeyi değiştirmediyse veterinerinizin yanında yetkili bir davranış uzmanıyla çalışın.

Videolarınızı, kilo günlüğünüzü ve ev rutinini dürüstçe anlatan bir hesap alın. Kuşlarda cevap genellikle rutin içerisindedir.

Amaç, odada olup olmamanızdan bağımsız olarak kendi şartlarında meşgul kalan bir kuştur. Siz oradayken bunu eğitin, uzak kalmalar kendi kendine hallolacaktır.