Akita inu'da nörolojik ve nöromüsküler sağlığı anlamak

Kısa yanıt

Akita inu dayanıklı bir ırktır; ancak sahibi farkındalığı gerektiren belirli nörolojik ve nöromüsküler durumlara bilinen bir eğilim taşır. Erken saptama, hareketlilik, denge veya davranıştaki ince değişiklikleri fark etme yeteneğinize bağlıdır. Tutarlı bir sağlık günlüğü tutmak ve olağandışı hareketleri video ile belgelemek, veteriner ekibine hafif sorunları acil müdahale gerektiren durumlardan ayırmak için gerekli bilgiyi sağlar.

Ağır kas güçsüzlüğü (myasthenia gravis)

Myasthenia gravis, sinirler ile kaslar arasındaki sinyal iletimini bozarak güçsüzlüğe yol açar. Irkta bilinen bir eğilimdir. Sahip olarak önce egzersiz sırasında çok çabuk yorulduğunu veya kısa aktiviteden sonra başını tutmakta zorlandığını fark edebilirsiniz. Bazı durumlarda güçsüzlük genelleşir; ayakta durmayı veya normal yürümeyi zorlaştırır.

Veteriner kas yorgunluğu belirtilerini inceler ve sinir-kas kavşağını hedefleyen antikorlar için özel kan testleri yapabilir. Kasların sinir uyarısına yanıtını görmek için özel elektriksel testler de kullanılabilir. En yaygın hata, uyuşukluğu tembellik veya hava nedeniyle yorgunluk sanıp tanıyı geciktirmektir.

Vestibüler hastalık

Vestibüler hastalık denge ve yönelim sistemini ilgilendirir. Akita inu'da konjenital unilateral periferik vestibüler sendroma bilinen bir eğilim vardır. Konjenital olduğu için belirtiler tipik olarak doğumdan üç aya kadar yavrularda görülür. Başın bir tarafa eğilmesi, daire çizme veya düz yürüme güçlüğü fark edebilirsiniz. Bazı durumlarda sağırlık da eşlik edebilir.

Klinikte veteriner denge ve göz hareketlerini değerlendiren nörolojik muayene yapar; vestibüler sistem etkilendiğinde gözler sıklıkla hızlı titrer. İşitme testi de yapılır. Aciliyet, yavrunun yiyip içebilmesine ve yaralanmadan hareket edebilmesine bağlıdır. Asıl hata, baş eğikliğinin büyümekle geçmesini beklemek ve erken destekleyici bakımı kaçırmaktır.

İmmün aracılı poliartrit

İmmün aracılı poliartrit, bağışıklık sisteminin yanlışlıkla eklemlere saldırması sonucu iltihap ve ağrıya yol açar. Irkta bilinen bir eğilimdir; özellikle on iki aya kadar köpeklerde görülebilen kalıtsal juvenil başlangıçlı formdur. Sıklıkla beyin ve omuriliği saran zarların iltihabı olan menenjitle birlikte seyreder.

Evde hareket etmekte isteksizlik, sertlik veya zıplarken/yürürken ağrı belirtileri; bazen ateş veya iştahsızlık görülebilir. Veteriner eklem şişliğini kontrol eder ve iltihabı doğrulamak için eklem sıvısı alabilir. Standart immünosüpresif tedaviye kötü yanıt verdiği bilinir; erken tanı ve kişiye özel yönetim planı esastır. En büyük hata sertliği 'büyüme ağrısı' sanmaktır.