Praca zdalna z papugą: strefa biurowa, zagrożenia przy biurku i więź, która po cichu się tworzy

Szybka odpowiedź

Celem organizacji domowego biura jest ptak, który potrafi zająć się sobą dwa metry od Ciebie, a nie ptak, który siedzi na Tobie cały dzień.

Papuga w pokoju, w którym pracujesz, otrzymuje dwie rzeczy, których wcześniej nie miała: stałe towarzystwo i stałą możliwość przeszkadzania Ci. Obie zmieniają jej zachowanie i żadna z tych zmian nie jest automatycznie dobra.

Ptak, który codziennie dzieli z Tobą biurko, buduje całe swoje codzienne oczekiwanie wokół Twojej obecności. Kiedy tej obecności brakuje, z powodu powrotu do biura, urlopu, pobytu w szpitalu lub po prostu intensywnego tygodnia, ta luka powoduje krzyk, niszczenie piór, a w skrajnych przypadkach samookaleczanie.

• Projektuj przestrzeń z myślą o nieobecności od pierwszego dnia, a nie o obecności. Celowo planuj krótkie, nudne wyjścia.
• Nagradzaj ciszę, a nie hałas. Podczas rozmowy ptak, który nasila wokalizację, dopóki nie zareagujesz, właśnie nauczył się, co działa.
• Biurko to strefa zagrożenia dla papugi: gorące napoje, kable, kleje, emisje z drukarek i grzejniki z powłokami ochronnymi.
• Ptak powinien mieć własne stanowisko z jedzeniem, wodą i rzeczami do niszczenia, a nie Twoje ramię.
• Nie pozwól, aby światło w biurze zaburzało sen ptaka. Papuga żyjąca w trybie Twoich godzin pracy przechodzi w fotoperiod długiego dnia, co napędza zachowania hormonalne i przewlekłe znoszenie jaj u samic.

:::danger
Nigdy nie używaj urządzeń z powłoką non-stick w tej samej przestrzeni powietrznej co papuga.

Powierzchnie z powłokami na grzejnikach przenośnych, laminatorach, frytkownicach beztłuszczowych, urządzeniach do stylizacji włosów, niektórych lampach i niektórych piekarnikach z funkcja samooczyszczania wydzielają po przegrzaniu opary, które zabijają ptaki szybko i często bez wcześniejszych objawów ostrzegawczych. Ptaki mają worki powietrzne przechodzące przez całe ciało oraz jednokierunkowy przepływ powietrza przez płuca, dzięki czemu wymiana gazowa jest znacznie wydajniejsza niż u ssaków. Ta wydajność działa w obu kierunkach, dlatego stężenie, którego człowiek nie wyczuje, może zabić papugę w sąsiednim pokoju.
:::

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego stała obecność jest problemem

Dziki ptak w naturze spędza dzień w stadzie, które stale się rozdziela i łączy. Poszczególne osobniki żerują osobno, utrzymują kontakt głosowy i ponownie się łączą. Rozdzielenie jest czymś normalnym i oczekiwanym, podobnie jak nawoływanie, które służy do utrzymywania kontaktu.

Papuga domowa mieszkająca z osobą, której nie ma w domu przez większość dnia, również uczy się tego wzorca. Nie musi być z tego powodu zachwycona, ale codzienny rytm jest przewidywalny, a to właśnie wokół przewidywalności papuga buduje swoje zachowanie.

Praca zdalna zastępuje to innym wzorcem: stado jest tutaj, cały dzień, każdego dnia, i składa się z jednego ptaka oraz jednej osoby.

Wynikają z tego dwie rzeczy.

Punkt odniesienia ulega zmianie. Normą dla ptaka staje się ciągłe towarzystwo. Cokolwiek poniżej tego jest teraz odbierane jako rozłąka, w tym wyjście po to, by zrobić obiad. Zachowanie, które widzisz, gdy wychodzisz, nie wynika z tego, że ptak jest rozpieszczony. Jest to reakcja ptaka na zmianę ugruntowanego punktu odniesienia, a to Ty zmieniłeś ten punkt odniesienia.

Więź w parze ulega wzmocnieniu. Papugi nie mają właścicieli, mają członków stada, a jeśli relacja tak się ułoży, partnerów. Stała bliskość, zwłaszcza z dużą ilością kontaktu fizycznego, skłania wiele ptaków do traktowania jednej osoby jak partnera. Przynosi to agresję terytorialną wobec pozostałych domowników, zachowania hormonalne, a u samic ryzyko przewlekłego znoszenia jaj.

Nic z tego nie oznacza, że papugę należy ignorować. Oznacza to, że dzień wymaga struktury, która nie zależy od tego, czy jesteś widoczny, oraz że należy celowo ćwiczyć nieobecność, gdy nic nie jest zagrożone.

Jak wygląda dobra organizacja domowego biura

Stanowisko potrzebuje własnej wody, własnych rzeczy do niszczenia i własnej przestrzeni. Materiałowa budka w tle to jedyny element w tym miejscu, nad którym warto się dwa razy zastanowić: miękkie, zamknięte przestrzenie wyzwalają zachowania gniazdowe u wielu ptaków, a luźne włókna są połykane.

Stanowisko, a nie ramię.

Wolnostojąca żerdź lub stojak do zabawy w zasięgu Twojego wzroku, ale z dala od Twojego ciała. Powinny znajdować się na nim woda, możliwość zdobywania pokarmu i coś do zniszczenia.

Ramię wydaje się oczywistym wyborem, a jest najgorszym. Nie widzisz stamtąd mowy ciała ptaka, więc nie otrzymujesz żadnego ostrzeżenia przed ugryzieniem, a ugryzienie trafia w Twoją twarz. Ptak na ramieniu uczy się również, że przebywanie na Tobie jest stanem domyślnym, czyli dokładnie tym, czego próbujesz uniknąć.

Odległość od ekranu, a nie siedzenie na nim.

Ptaki lądują na ciepłych laptopach i gryzą klawisze, kable oraz krawędzie ekranu. Daj ptakowi lepszą powierzchnię do przebywania i spraw, aby samo biurko było nudne.

Zajęcie polegające na niszczeniu.

Dziki ptak w naturze spędza dużą część dnia na przetwarzaniu pożywienia: obieraniu, rozdrabnianiu, otwieraniu i odrzucaniu. Miska granulatu całkowicie odbiera mu tę pracę.

Umieść dzienną porcję w rzeczach, które trzeba otworzyć. Papierowe zawiniątka, tektura, surowe drewno, pudełka do zdobywania pokarmu, warzywa na szpadzietach. Zmieniaj je, aby pozostawały nowością. Jedynym najlepszym wskaźnikiem tego, czy ptak może pozostać sam w ciszy, jest to, czy ma coś do roboty ze swoim dziobem.

Przerwa wizualna.

Miejsce, w które ptak może udać się tak, aby Cię nie widzieć. Klatka w kącie odwrócona częściowo w drugą stronę lub drugi stojak za regałem na książki. Stały kontakt wzrokowy sprawia, że ptak przez cały dzień koncentruje się na Tobie.

Wentylacja.

Mały, zamknięty pokój, w którym przebywa gatunek wytwarzający puder, staje się zakurzony. Otwieraj okno, kiedy możesz, uruchom filtr powietrza, jeśli pomieszczenie na to pozwala, i nie używaj produktów zapachowych, aby to kompensować.

Zagrożenia przy biurku, w kolejności według częstości wyrządzania szkód

Gorące napoje.

Papuga, która wyląduje w gorącym kubku lub z niego pije, ulega poparzeniu jamy ustnej, języka i wola. Tkanka wola jest cienka, poparzenia w tym miejscu mogą ujawnić się dopiero po kilku dniach, a uszkodzona tkanka może później ulec martwicy i wymagać operacji. Używaj kubka z przykrywką zawsze, gdy ptak lata swobodnie. Jest to najprostsze do usunięcia zagrożenie i jedno z najczęstszych poważnych obrażeń u ptaków domowych.

Kable i ładowarki.

Gryzienie kabla pod napięciem powoduje oparzenia kącików dzioba i może prowadzić do gromadzenia się płynu w płucach kilka godzin później, dlatego ptak, który bezpośrednio po zdarzeniu wygląda dobrze, nadal wymaga badania. Poprowadź kable w korytkach, odłączaj to, co nie jest używane, i traktuj dostęp do kabli jako bezwzględnie zakazany, a nie jako ryzyko pod nadzorem.

Urządzenia z powłokami i nagrzewające się.

Omówione w ramce ostrzegawczej powyżej. Dodaj do listy wszystko, co ma powlekaną płytę lub powierzchnię, która nagrzewa się.

Drukarki.

Drukarki laserowe i kserokopiarki uwalniają drobne cząstki podczas drukowania, a pył z tonera działa drażniąco. Drukuj, gdy ptak przebywa poza pokojem, i przewietrz powietrze.

Kleje, rozpuszczalniki i korektory.

Kleje w aerozolu, markery permanentne, kleje, korektory i sprężone powietrze w aerozolu uwalniają opary rozpuszczalników do małego pomieszczenia. Używaj ich w innym miejscu.

Metale.

Stare, pomalowane parapety i wykończenia mogą zawierać ołów. Elementy ocynkowane, niektóre tanie karabińczyki do klatek, niektóre elementy biżuterii sztucznej i niektóre artykuły metalowe zawierają cynk. Papugi gryzą to, co jest dostępne, a oba te metale powodują poważne zatrucia. Wszystko, do czego ptak ma dostęp ze swojego stanowiska, musi zostać sprawdzone.

Otwarte okna i drzwi.

Drzwi biura prowadzące bezpośrednio na zewnątrz lub okno otwarte w celu wentylacji to sposoby, w jakich uciekają ptaki. Papuga zdolna do lotu, przestraszona przez kuriera, wylatuje w kilka sekund.

Rośliny doniczkowe.

Kilka popularnych roślin biurowych działa drażniąco lub toksycznie po pogryzieniu. Jeśli roślina znajduje się w zasięgu stanowiska ptaka, zweryfikuj ją lub przenieś.

Rozmowy telefoniczne, spotkania i pułapka wzmocnienia

To tutaj w rzeczywistości powstaje większość problemów z ptakami podczas pracy w domu.

Schemat jest zawsze taki sam. Rozmowa się rozpoczyna, Ty cichniesz, ptak krzyczy, ignorujesz go, bo mówisz, ptak nasila wokalizację, aż w końcu reagujesz, wyciszasz mikrofon i coś do niego mówisz.

Ptak nie nauczył się, że "krzyk daje uwagę". Nauczył się, że "krzyk ze wzrastającą głośnością przez dwie minuty daje uwagę". Jest to schemat wzmocnienia znacznie trudniejszy do odkręcenia niż prosty, ponieważ ptak nauczył się, że to uporczywość przynosi korzyść.

Rozwiązaniem jest kolejność działań, a nie siła woli.

Daj zajęcie przed rozmową, a nie po hałasie. Daj zabawkę do zdobywania pokarmu, gdy siadasz, aby dobra rzecz kojarzyła się z rozpoczęciem rozmowy, a nie z protestem ptaka.

Odpowiadaj na odgłosy kontaktowe w wybranym przez siebie momencie. Gwizdnięcie w odpowiedzi, gdy ptak jest cichy, według Twojego harmonogramu, spełnia funkcję sygnału kontaktowego bez uczenia nasilania krzyku.

Wyraźnie nagradzaj ciszę. Podejdź w spokojnym momencie i daj coś dobrego. Większość właścicieli wchodzi w interakcję tylko wtedy, gdy ptak jest głośno.

Nigdy nie krzycz. Podniesiony głos w odpowiedzi na krzyczącą papugę to, z perspektywy ptaka, nawoływanie stada. Działa to jako wzmocnienie.

Nie przykrywaj krzyczącego ptaka w ramach kary. Przykrywanie w celu przerwania zachowania nie uczy niczego pożytecznego i może wywołać lęk przed przykryciem, co następnie utrudnia rutynę zasypiania.

Ćwiczenie nieobecności

Rób to, gdy nic nie jest nie tak, ponieważ jest to znacznie łatwiejsze niż naprawianie lęku separacyjnego później.

Wychodź z pokoju na krótko i wracaj, zanim ptak zacznie nasilać wokalizację. Rób to wiele razy dziennie, nieprzewidywalnie, bez żadnej ceremonii na początku czy na końcu. Bez rytuału pożegnania, bez wylewnego powitania.

Stopniowo wydłużaj czas. Niektóre dni krótko, niektóre dłużej, aby wzorzec pozostał nieprzewidywalny i ptak nigdy nie nauczył się odliczać czasu.

Wychodź z domu przynajmniej kilka razy w tygodniu, nawet jeśli nie musisz.

Utrzymuj spójną codzienną strukturę, która nie zależy od Ciebie: ta sama pora pobudki, te same pory karmienia, ten sam dzień kąpieli, ta sama pora snu. Struktura, na której ptak może polegać, to coś, co pomaga mu przetrwać dni, w których Cię nie ma.

Świeża woda na stanowisku ma większe znaczenie w ogrzewanym, suchym biurze niż w pozostałej części domu. Stal nierdzewną łatwo sparzyć i wyczyścić, a ptak nie może jej pogryźć na kawałki.

Światło, sen i hormony

Biuro, które pozostaje oświetlone do późna, zapewnia papudze długi dzień. Fotoperiod jest głównym sygnałem środowiskowym, który napędza cykl hormonów rozrodczych u ptaków, więc ptak żyjący w oświetleniu dostosowanym do godzin pracy otrzymuje chemiczną informację, że sezon lęgowy trwa cały rok.

Konsekwencje są praktyczne: zwiększona agresja, terytorializm wokół klatki, zwracanie pokarmu dla ulubionej osoby, masturbacja na zabawkach, a u samic powtarzające się znoszenie jaj, co wyczerpuje zapasy wapnia i prowadzi do zatrzymania jaja.

Rozwiązaniem jest prawdziwa ciemna, cicha noc trwająca od dziesięciu do dwunastu godzin, w osobnym miejscu do spania, jeśli pokoju do pracy nie można zaciemnić.

Drugim czynnikiem jest środowisko. Zamknięte, ciemne przestrzenie, takie jak materiałowe budki, pudełka, szuflady i przestrzeń pod meblami, są odbierane jako miejsca na gniazdo. Podobnie działa głaskanie po grzbiecie i pod ogonem. Jeśli ptak wykazuje zachowania hormonalne, usuń miejsca na gniazdo i ogranicz głaskanie do głowy i szyi.

Rutyna, która zapewnia prawidłowe funkcjonowanie

Czego nigdy nie robić

Nie pozwalaj papudze spędzać dnia pracy na Twoim ramieniu.

Nie krzycz na krzyczącego ptaka, nie spryskuj go wodą ani go nie przykrywaj. Wszystkie trzy działania albo wzmacniają zachowanie, albo dodają do niego lęk.

Nie używaj lampy grzewczej, świecy, wosku zapachowego, odświeżacza powietrza do kontaktu, dyfuzora patyczkowego ani aerozolu w pokoju, w którym przebywa ptak. Ptaki nie potrzebują zapachów maskujących, a ich drogi oddechowe ich nie tolerują.

Nie pozwalaj ptakowi gryźć roślin przy biurku, kabli ani pomalowanych wykończeń pod pretekstem, że go pilnujesz. Dziób papugi jest szybszy niż Twoja reakcja.

Nie dawaj ptakowi budki, namiotu ani ciemnego, zamkniętego pudełka „żeby czuł się bezpiecznie”. U większości papug domowych wyzwalają one zachowania gniazdowe, a wersje materiałowe powodują połykanie włókien i zakleszczanie palców.

Nie buduj całego dnia wokół swojej uwagi. Wszystko, co ptak może otrzymać tylko od Ciebie, staje się czymś, bez czego nie potrafi sobie poradzić.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem medycyny ptaków tego samego dnia w przypadku:

• Jakiegokolwiek narażenia na opary z urządzenia z powłoką ochronną, nawet jeśli ptak wygląda na zdrowego
• Jakiegokolwiek kontaktu z gorącym napojem, niezależnie od tego, czy widziałeś, jak pije
• Gryzienia kabli, nawet bez widocznych obrażeń, ponieważ zmiany w płucach pojawiają się później
• Siedzenia w pozycji nastroszonej i niskiej, poruszania ogonem przy każdym oddechu lub oddychania z wysiłkiem
• Nagłego spadku wagi lub ilości wydalanych odchodów

Umów rutynową wizytę w przypadku wyskubywania piór, nadmiernej pielęgnacji, zmiany głosu lub jakiejkolwiek zmiany zachowania, której nie potrafisz wyjaśnić.

Układ, który działa: ptak ma własne miejsce do przebywania, w pokoju, ale nie na Tobie, z możliwością powrotu do własnej przestrzeni, gdy ma dość.

Przyniesienie na wizytę:

• Dziennik wagi
• Zdjęcia lub nagranie wideo zachowania, w tym tego, co dzieje się bezpośrednio przed i po
• Listę wszystkiego w pokoju, co nagrzewa się, rozpyla, drukuje lub jest gryzione
• Harmonogram oświetlenia ptaka, w tym informację, kiedy w pokoju robi się ciemno
• Dietę rzeczywiście spożywaną, a nie tylko oferowaną

Medycyna ptaków to specjalizacja, a ogólne kliniki dla małych zwierząt różnią się znacznie zakresem wykonywanej pracy z ptakami. W wielu krajach weterynarz medycyny ptaków jest raczej w odległości dojazdu samochodem niż krótkiego spaceru, dlatego znajdź najbliższego i zapisz numer, zanim będzie potrzebny, zwłaszcza że nagłe przypadki opisane w tym artykule to sytuacje liczone w godzinach.