Czego tak naprawdę może nauczyć się żółw: rozpoznawanie, rutyna i ograniczenia

Krótka odpowiedź

Żółw, który jest skupiony i porusza się w kierunku konkretnego sygnału, uczy się. Podawaj jedzenie za pomocą szczypiec lub celu, a nie palcami, aby lekcja dotyczyła sygnału, a nie dłoni.

Żółwie się uczą. Nawigują w przestrzeni, pamiętają lokalizacje, odróżniają kolory i kształty oraz łatwo przyswajają, że określony sygnał zapowiada jedzenie. Czego nie robią, to nie uczą się wypowiadanego imienia, a żadna liczba powtórzeń w ciągu trzech dni tego nie zmieni.

Powód jest natury anatomicznej, a nie kwestią inteligencji. Żółwie nie mają ucha zewnętrznego, ich słuch jest nastawiony głównie na niskie częstotliwości i wibracje, a mowa ludzka przenoszona drogą powietrzną znajduje się w dużej mierze poza zakresem, którego używają. Imię jest sygnałem, który zwierzę ledwo może odebrać. Kolor, kształt, światło lub stukot, który przenosi się przez zbiornik, to sygnał, który odbiera bardzo dobrze.

• Trenuj za pomocą wzroku i wibracji, a nie głosu.
• Używaj kolorowego celu na patyku jako sygnału i podawaj jedzenie ze szczypiec, nigdy z palców.
• Trenuj, gdy żółw jest ciepły. Uczenie się u zwierząt zmiennocieplnych zależy od temperatury ciała.
• Żółwie wodne muszą być w wodzie, aby przełknąć, więc jedzenie trafia do wody, a nie na ląd.
• Celem treningu jest hodowla: ważenie, przemieszczanie, inspekcja i transport bez chwytania.

Zdecyduj w 60 sekund

Jak wygląda świat żółwia

Słuch. Brak ucha zewnętrznego i odsłoniętej błony bębenkowej. Struktura ucha środkowego leży pod skórą, a system jest dobrze przystosowany do dźwięków o niskiej częstotliwości i wibracji przenoszonych przez wodę lub grunt. Dźwięki o wysokiej częstotliwości przenoszone powietrzem, które obejmują większość ludzkiej mowy, są słabo wykrywane. Dlatego wypowiadane imię jest słabym sygnałem, a pukanie w podstawę lub ramę obudowy wywołuje natychmiastową reakcję.

Wzrok. Bardzo dobry, w kolorze i rozciągający się na długości fal ultrafioletowych. Żółwie niezawodnie rozróżniają kolory i kształty, co czyni kolorowy cel najsilniejszym i najprostszym dostępnym sygnałem. Oznacza to również, że otoczenie wizualne ma znaczenie: żółw widzi więcej świata, niż zakładamy.

Zmysły chemiczne. Dobrze rozwinięte, szczególnie u gatunków wodnych, które wykrywają pokarm w wodzie z odległości. Węch jest częścią powodu, dla którego żółw pojawia się przy powierzchni, gdy w pomieszczeniu przygotowywane jest jedzenie.

Wibracje. Kroki na podłodze, dłoń na krawędzi zbiornika, zamykane drzwi. Żółwie reagują na to silnie, a większość tego, co wygląda jak rozpoznawanie osoby, to żółw wykrywający podejście, zanim jeszcze cokolwiek zobaczy.

Temperatura. Wszystko w układzie nerwowym gada zależy od temperatury. Żółw w chłodniejszym zakresie swojej temperatury uczy się wolniej, reaguje wolniej i jest mniej zmotywowany pokarmem. Trenuj, gdy jest ciepły i aktywny, najlepiej po sesji wygrzewania.

Czego żółwie naprawdę się uczą

Asocjacja. Sygnał zapowiada wynik. Jest to szybkie i niezawodne u żółwi i stanowi podstawę wszystkiego innego.

Dyskryminacja. Wybór między kolorami lub kształtami. Żółwie robią to dobrze, co sprawia, że indywidualnie kolorowe cele są praktycznym sposobem zarządzania więcej niż jednym zwierzęciem w zbiorniku.

Uczenie się przestrzenne. Zapamiętywanie, gdzie co jest. Żółwie nawigują w swoim środowisku i pamiętają lokalizację miejsc wygrzewania, stacji żywieniowych i kryjówek.

Rutyna. Żółwie łatwo uczą się harmonogramów i przewidują zdarzenia. Żółw, który pojawia się przy powierzchni o tej samej porze każdego wieczora, nauczył się czasu, a nie osoby.

Indywidualne rozpoznawanie osoby, w ograniczonym sensie. Żółw potrafi odróżnić znany kształt, chód i wzorzec podejścia od nieznanego i często zachowuje się inaczej. To jest realne, ale nie jest tym samym, co znajomość imienia.

Czego nie robią. Nie uczą się wypowiadanego słowa jako sygnału w jakimkolwiek praktycznym sensie. Nie szukają czułości. Nie czerpią korzyści z brania na ręce dla samego brania, a dla większości gatunków jest to stresor, który należy minimalizować, a nie więź, którą należy budować.

Trening, który naprawdę warto wykonać

Przygotuj stanowisko przed rozpoczęciem: cel, szczypce i stałe miejsce, w którym pojawia się jedzenie. Konsekwencja w tym, gdzie i jak, czyni sygnał znaczącym.

Wybierz cel. Jaskrawo kolorowa piłka, nakrętka lub dysk na końcu patyka wystarczająco długiego, aby trzymać dłoń z dala od zwierzęcia. Jeśli masz więcej niż jednego żółwia, nadaj każdemu wyraźnie inny kolor.

Wybierz pokarm, dla którego warto pracować. Małe kawałki czegoś, co żółw ceni bardziej niż normalną porcję, podawane pod wodą w przypadku gatunków wodnych. Utrzymuj całkowitą ilość pokarmu na stałym poziomie, pobierając jedzenie treningowe z dziennej racji, a nie dodając je.

Trenuj, gdy jest ciepły i głodny. Po wygrzewaniu, przed normalnym posiłkiem, w sezonie aktywności zwierzęcia. Nie trenuj podczas brumacji ani gdy woda jest chłodna.

Krok pierwszy: dotknij celu. Trzymaj go blisko żółwia. Każdy ruch w jego stronę, a potem każdy kontakt z nim, natychmiast zarabia na jedzenie. Natychmiastowość ma znaczenie, ponieważ opóźnione jedzenie niczego nie uczy.

Krok drugi: podążaj za celem. Przesuń go na niewielką odległość. Żółw podąża, dotyka, otrzymuje jedzenie.

Krok trzeci: udaj się do stanowiska. Użyj celu, aby poprowadzić żółwia w określone miejsce, a następnie wycofaj cel, aby samo miejsce stało się sygnałem.

Krok czwarty: pozostań. Wzmocnij sekundę bezruchu, potem dwie, potem trzy. To właśnie pozwala na kontrolę skorupy, zdjęcia i ważenie bez przymusu.

Krok piąty: wejdź do pojemnika. Wprowadź do pojemnika transportowego za pomocą celu, nakarm wewnątrz, pozwól żółwiowi wyjść. Powtarzaj, aż wejście stanie się zwyczajne. Ta jedna umiejętność eliminuje większość stresu związanego z Wizytami u Weterynarza.

Sesje są krótkie. Garść powtórzeń to sesja. Przerwij, dopóki żółw jest jeszcze zainteresowany.

Oduczanie nawyku kojarzenia dłoni z jedzeniem

Jeśli żółw już rzuca się na każdą ludzką dłoń, asocjacja dotyczy dłoni, a nie sygnału. Można to naprawić i wymaga to konsekwencji.

Natychmiast przestań karmić ręką, przez wszystkich domowników.

Wprowadź wyraźny sygnał karmienia, który nie jest dłonią: konkretny kolorowy cel, określony pojemnik, światło lub stukot w określonym miejscu.

Karm tylko po sygnale i tylko na stanowisku, używając szczypiec.

Brak reakcji na napieranie na szybę. Żadnego jedzenia, żadnego pukania w odpowiedzi, żadnej reakcji.

Spodziewaj się, że przed poprawą będzie gorzej. Zachowanie, które zawsze skutkowało jedzeniem, jest podejmowane z większą intensywnością, zanim wygaśnie.

Całkowicie trzymaj dłonie poza obudową w czasie karmienia. W przypadku dużych żółwi ozdobnych, miękkoskorupowych i wszelkich skorpuchowatych jest to zasada bezpieczeństwa, a nie preferencja treningowa.

Co zmienia się w zależności od gatunku, wieku i pory roku

Obserwuj spokojną, uważną postawę, a nie gorączkową. Żółw napierający na szybę jest pobudzony, a nie zaangażowany, i w tym stanie nie uczy się niczego przydatnego.

Żółwie ozdobne i podobne gatunki stawowe. Śmiałe, silnie zmotywowane pokarmem i najłatwiejsze do szkolenia. Również najbardziej podatne na wykształcenie nawyku żebrania i nadwagę poprzez trening.

Żółwie wonne i błotne. Bardziej nieśmiałe, często bardziej nocne i mniej skłonne do pracy na otwartej przestrzeni. Trenuj w ich czasie aktywności i zaakceptuj wolniejsze postępy.

Żółwie miękkoskorupowe. Nerwowe, szybkie i wyposażone w długą szyję oraz ostre ugryzienie. Trening celowy ma tu realną wartość właśnie dlatego, że zmniejsza potrzebę ich brania na ręce, ale zasada dłoni jest absolutna.

Skorpuchowate. Nigdy nie trenuj asocjacji między dłońmi a jedzeniem. Praca celowa i stanowiskowa w celach hodowlanych jest opłacalna, przy użyciu długiego celu i ostrożnego pozycjonowania.

Żółwie pudełkowe i inne gatunki lądowe. Żyjące na lądzie, więc pokarm może być podawany na podłożu. Dobrze uczą się lokalizacji i rutyny, są wolniejsze i łatwiejsze w pracy niż gatunki wodne.

Młode osobniki. Zazwyczaj najbardziej zmotywowane pokarmem i najszybciej się uczące.

Dorośli z długą historią. Ugruntowane nawyki zmieniają się dłużej niż budowanie nowych.

Pora roku. U gatunków, które przechodzą brumację, apetyt i aktywność spadają wraz ze zmianą pory roku i trening należy przerwać, zamiast go wymuszać. Wznów, gdy zwierzę jest ciepłe i znów je.

Zdrowie. Żółw, który przestał reagować na sygnał, który dobrze znał, może być chory, a nie nieposłuszny. Utrata apetytu i utrata reaktywności to wczesne oznaki choroby u gadów.

Błędy w popularnej wersji

Uczenie imienia. Żółw reaguje albo na wibrację twojego zbliżania się, na widok ciebie o stałej porze, albo na ruch pojemnika z jedzeniem. Przetestuj to: niech ktoś, kogo żółw nie zna, wypowie imię z tej samej pozycji, a ty podejdź po cichu w nietypowym czasie. Wynik powie ci, który sygnał faktycznie działa.

Twierdzenia o trzech dniach. Żółw może uformować asocjację pokarmową w ciągu kilku sesji. To nie jest rozpoznawanie imienia i nie jest to wytrenowane zachowanie, na którym można polegać. Zbudowanie naprawdę niezawodnej odpowiedzi na cel i stanowisko wymaga tygodni krótkich sesji.

Pukanie w szybę. Wibracja jest silnym bodźcem dla żółwia, a powtarzane pukanie w celu uzyskania reakcji jest stresorem, a nie zabawą.

Trenowanie zimnego żółwia. Powoduje frustrację Właściciela i brak nauki dla zwierzęcia, i jest to najczęstszy powód, dla którego ludzie dochodzą do wniosku, że żółwi nie można trenować.

Używanie jedzenia bez uwzględnienia go w racji. Żółwie z nadwagą są częste w niewoli, a jedzenie treningowe dodawane do normalnej racji jest prostą drogą do tego. Odejmij je od dziennej racji.

Branie na ręce jako nagroda. Żółwie nie uważają brania na ręce za nagrodę. Jest to w najlepszym wypadku neutralne, a zazwyczaj lekko awersyjne.

Kara wszelkiego rodzaju. Nic z tego nie przyjdzie, a tworzy zwierzę, które cię unika, co niweczy korzyści hodowlane, do których trening miał służyć.

Rutyna, dzięki której to działa

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie karm żółwia z ręki, zwłaszcza dużego żółwia ozdobnego, miękkoskorupowego lub skorpuchowatego.

Nigdy nie pukaj w szybę, aby uzyskać reakcję.

Nigdy nie trenuj zimnego żółwia ani będącego w brumacji.

Nigdy nie trenuj żółwia wodnego do pobierania pokarmu poza wodą, ponieważ nie może tam prawidłowo przełykać.

Nigdy nie dodawaj jedzenia treningowego do pełnej racji.

Nigdy nie używaj brania na ręce jako nagrody i nigdy nie przedłużaj sesji, bo dobrze idzie.

Nigdy nie chwytaj żółwia z góry, aby go przemieścić, jeśli możesz zamiast tego nauczyć go wchodzenia do pojemnika. Podejście z góry jest sygnałem drapieżnika.

Nigdy nie zakładaj, że żółw, który przestał reagować, jest uparty. Sprawdź jego temperaturę, a następnie Zdrowie.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem z doświadczeniem w pracy z gadami, jeśli żółw, który niezawodnie reagował na sygnał, przestaje reagować, przestaje jeść lub staje się ospały. Utrata wytrenowanej reakcji jest autentycznym wczesnym sygnałem choroby u gatunku, który ukrywa wszystko inne.

Skontaktuj się z Weterynarzem tego samego dnia w przypadku oddychania z otwartym pyskiem, pływania na boku, spuchniętych oczu lub jeśli żółw nie potrafi się obrócić. To sytuacje wymagające pilnej interwencji medycznej, a żaden trening ich nie rozwiąże.

Porozmawiaj ze swoim Weterynarzem przed rozpoczęciem jakiegokolwiek programu treningowego z żółwiem z nadwagą, aby jedzenie użyte w treningu pochodziło z odpowiedniej racji, zamiast pogłębiać problem.

Miarą sukcesu jest żółw, który spokojnie przemieszcza się na stanowisko i tam pozostaje. To pojedyncze zachowanie sprawia, że stresująca wizyta u weterynarza staje się łatwa.