Żółwie, które żebrają i atakują: zerwanie z nawykiem „ręka oznacza jedzenie”

Krótka odpowiedź

Żółw, który podpływa do szyby, gdy tylko przechodzisz obok, i atakuje twoje palce w wodzie, nie stał się agresywny. Nauczył się, że dłonie zapowiadają jedzenie, i zachowuje się dokładnie tak, jak nauczyła go ta lekcja.

Rozwiązaniem nie jest zaprzestanie interakcji. Należy dać żółwiowi inny, wyraźniejszy sygnał oznaczający, że zbliża się pora karmienia, tak aby goła dłoń przestała cokolwiek znaczyć. Właśnie to robi trening targetowania i stacjonarny, a przy okazji ułatwia rutynowe zabiegi pielęgnacyjne.

W ten sposób buduje się nawyk. Każdy posiłek pobrany z palców uczy żółwia, że dłonie to jedzenie.

• Żółwie dobrze się uczą i zapamiętują, dlatego żebranie i atakowanie z biegiem miesięcy stają się silniejsze, zamiast słabnąć.
• Karmienie z ręki jest bezpośrednią przyczyną większości przypadków ugryzień przez żółwie w domu. Zamiast tego należy karmić za pomocą szczypiec lub w oddzielnym pojemniku.
• Daj jedzeniu jeden spójny, oczywisty sygnał, który nie jest ręką: target, kolorowa pokrywka, pojemnik do karmienia.
• Gorączkowe żebranie to zachowanie wyuczone, a nie dowód głodu, a jego karmienie jest częstą drogą do otyłości.
• Nigdy nie podnoś żółwia za ogon i nigdy nie zakładaj, że żółw nie może sięgnąć twoich palców, odwracając głowę.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego żebranie i atakowanie się zdarzają

Żółwie uczą się znacznie lepiej, niż sugeruje ich reputacja. Szybko tworzą skojarzenia, rozróżniają kolory i kształty oraz zapamiętują to, czego się nauczą.

Skojarzenie, które niemal każdy żółw domowy tworzy jako pierwsze, jest takie, że człowiek pojawiający się przy zbiorniku oznacza jedzenie. Nie ma w tym żadnej winy zwierzęcia. Jest to najbardziej niezawodny wzorzec w jego życiu.

Dwie rzeczy następnie to wzmacniają. Pierwsza to fakt, że żebranie zazwyczaj działa, ponieważ trudno jest przejść obok żółwia pozornie zdesperowanego z powodu głodu bez ulegania. Druga to to, że właściciele karmią z ręki, co czyni palce częścią sygnału o jedzeniu, a nie czymś od niego oddzielnym.

Żółw wodny poluje również poprzez ruch. Palec wchodzący do wody to poruszający się obiekt mniej więcej odpowiedniej wielkości, w miejscu, gdzie zwykle pojawia się jedzenie, o porze dnia, gdy zwykle pojawia się jedzenie. Atak jest reakcją na karmienie, a nie agresją, ale wynik jest identyczny.

Istnieje konsekwencja zdrowotna wykraczająca poza ugryzienie. Żółw karmiony za każdym razem, gdy żebra, otrzymuje znacznie więcej jedzenia niż potrzebuje, co prowadzi do otyłości, szybkiego nierównego wzrostu i słabej jakości wody.

Wymień sygnał, nie usuwaj go

Celem nie jest żółw, który jest ignorowany. Celem jest żółw, którego jedzenie jest przewidywalne i wyraźnie oznakowane, tak aby przez resztę czasu dłonie były nieistotne.

Wybierz jeden sygnał jedzenia i używaj go za każdym razem.

Jaskrawy target na patyku, konkretny pojemnik, konkretna pokrywka stukająca o rant. Musi być wizualnie wyróżniający się i nigdy nie może być używany do niczego innego.

Karm za pomocą szczypiec, pęsety lub do oddzielnego pojemnika.

Długie szczypce trzymają palce z dala od strefy uderzenia. Oddzielny pojemnik z wodą ze zbiornika jest jeszcze lepszy, ponieważ utrzymuje nie zjedzone jedzenie i odpady poza głównym zbiornikiem.

Dostarczaj jedzenie tylko po sygnale.

Jeśli jedzenie pojawia się tylko po sygnale, żółw przestaje traktować twoje przybycie jako zapowiedź jedzenia. Zajmuje to tygodnie, nie dni, ponieważ cofasz długotrwałą lekcję.

Zajmuj się żółwiem w chwilach, gdy nie jest zaangażowane jedzenie.

Kontrole zdrowia, ważenie i inspekcje skorupy nie powinny odbywać się w porze karmienia, aby bycie podnoszonym nie stało się częścią sekwencji jedzenia.

Nauka targetowania

Trening targetowania to po prostu nauczenie żółwia dotykania wyróżniającego się obiektu, a następnie używanie tego obiektu do przemieszczania zwierzęcia tam, gdzie go potrzebujesz.

Zacznij, gdy żółw jest rozgrzany i dość głodny, ponieważ zimny żółw nie będzie uczestniczył.

Trzymaj target nieruchomo w wodzie w zasięgu ręki. Większość żółwi bada nowy obiekt, podchodząc i dotykając go.

W momencie, gdy żółw dotknie targetu, podaj mały kawałek jedzenia za pomocą szczypiec. Kolejność ma znaczenie: najpierw dotyk, potem jedzenie.

Powtarzaj w krótkich sesjach. Lepiej jest zakończyć, gdy żółw jest jeszcze zainteresowany, niż kontynuować do momentu utraty zainteresowania.

Gdy dotyk jest niezawodny, przesuń target na niewielką odległość, aby żółw musiał do niego dopłynąć. Stopniowo target staje się sposobem prowadzenia zwierzęcia.

Następnie używaj go do rzeczywistych zadań: do pojemnika na czas transportu, na platformę do wygrzewania się, z dala od obszaru, do którego musisz sięgnąć podczas czyszczenia, lub do przodu zbiornika, abyś mógł obejrzeć obie oczy.

Żółw ma teraz sposób na współpracę przy zabiegach pielęgnacyjnych, zamiast być gonionym i chwytanym, a gonitwa jest właśnie tym, co powoduje stres i ugryzienia obronne.

Bezpieczna obsługa

Nawet dobrze wyszkolonego żółwia czasami trzeba podnieść.

Podtrzymuj zwierzę obiema rękami, trzymając skorupę po bokach w stronę tyłu, za przednimi nogami, i podtrzymuj plastron od dołu. Żółwie są cięższe niż wyglądają i wierzgają.

Trzymaj palce z dala od przodu. Głowa może obrócić się znacznie bardziej, niż większość ludzi oczekuje, a szyja wyciąga się dalej, niż sugeruje skorupa.

Gatunki z długimi szyjami, w tym skorpuchy i żółwie miękkoskóre, mogą sięgnąć bardzo daleko wzdłuż własnego ciała. Jeśli posiadasz jednego z nich, naucz się bezpiecznej obsługi dla tego konkretnego gatunku od opiekuna lub weterynarza, który z nimi pracuje, zamiast dostosowywać rady napisane dla żółwia czerwonolicego.

Nigdy nie podnoś żółwia za ogon. Ogon zawiera zakończenie kręgosłupa, a podnoszenie za niego może spowodować trwałe uszkodzenia.

Nigdy nie trzymaj żółwia wysoko nad twardą podłogą. Upuszczony żółw może złamać skorupę, a złamania skorupy to poważny problem chirurgiczny, a nie otarcie.

Poza wodą na stabilnej, antypoślizgowej powierzchni na niewielkiej wysokości – to tam powinny odbywać się kontrole zdrowia, a nie nad zlewem czy kafelkami.

Jak wygląda spokój, a jak stres

Spokojny żółw podchodzi z zainteresowania, porusza się w normalnym tempie i kontynuuje to, co robił, gdy pozostajesz w bezruchu.

Zaniepokojony żółw chowa głowę i nogi, otwiera pysk, syczy wydalając powietrze podczas chowania się, gwałtownie drapie podczas trzymania lub opróżnia pęcherz. Opróżnianie pęcherza podczas podnoszenia jest reakcją stresową, a także praktycznym powodem, by trzymać żółwia nad pojemnikiem.

Powtarzane chwytanie wytwarza żółwia, który przewiduje złapanie i reaguje wcześniej za każdym razem. Trening targetowania odwraca to, dając zwierzęciu sposób na samodzielne poruszanie się.

Czego nigdy nie robić

Nie karm z ręki, jakkolwiek byłoby to kuszące. Każdy posiłek podany z ręki zwiększa prawdopodobieństwo ugryzienia.

Nie stukaj w szybę, nie machaj przy zbiorniku ani w inny sposób nie wchodź w interakcje przez front w sposób, który buduje oczekiwanie. To nakręca zwierzę i niczego nie uczy.

Nie karz za atak lub ugryzienie. Żółwie nie uczą się przez karę w żaden użyteczny sposób, a zachowanie to jest reakcją na karmienie, a nie wyrazem buntu.

Nie powstrzymuj się od podawania jedzenia przez długie okresy, aby trening działał lepiej. Lekko głodny żółw dobrze się szkoli. Zagłodzony gad to problem dobrostanu i przestaje w ogóle reagować.

Nie goń żółwia po zbiorniku siatką, gdy można go poprowadzić do pojemnika.

Nie pozwól małym dzieciom na obsługę lub karmienie żółwia bez nadzoru. Ryzyko ugryzienia i ryzyko Salmonella najbardziej dotykają małe dzieci.

Nie trenuj w wodzie o temperaturze poniżej odpowiedniej dla gatunku. Nic nie zadziała, a dojdziesz do wniosku, że żółw nie może się nauczyć.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem doświadczonym w opiece nad gadami, jeśli żółw, który zazwyczaj je z entuzjazmem, przestaje jeść, staje się osowiały lub zaczyna spędzać nietypową ilość czasu na wygrzewaniu się. Żółw, który przestaje żebrać, jest żółwiem wartym zbadania, ponieważ utrata apetytu jest jednym z najwcześniejszych objawów choroby u tego gatunku.

Szukaj porady medycznej dla siebie w przypadku każdego ugryzienia, które przerwie skórę, i wspomnij, że uraz pochodzi od gada.

Poproś weterynarza od gadów lub doświadczonego opiekuna o praktyczne wskazówki przed obsługą skorpuchy lub żółwia miękkoskórego, ponieważ bezpieczna obsługa tych gatunków to umiejętność praktyczna, której nie można nauczyć się z kartki.