Węże i salmonella: gdzie faktycznie występuje, kto jest zagrożony i jaka rutyna pozwala ją powstrzymać

Krótka odpowiedź

Miska, podłoga i Twoje dłonie są częścią systemu karmienia. Miejsce, w którym odbywa się posiłek, decyduje o tym, jak daleko później przemieszczają się bakterie.

Salmonella nie jest chorobą, którą ma Twój wąż. Jest częścią normalnej flory jelitowej większości gadów, nie sprawia, że czują się one bardziej chore, niż bakterie jelitowe sprawiają, że czujesz się chory Ty, i żadne Leczenie u Weterynarza jej nie usunie.

Oznacza to, że cały problem jest problemem izolacji. Organizm znajduje się w odchodach, a zatem na podłożu, w misce z wodą, na kryjówkach, a w konsekwencji na Twoich dłoniach. Wszystko, co ma znaczenie, wynika ze śledzenia tej ścieżki i przerywania jej w tych samych miejscach za każdym razem.

• Załóż, że każdy wąż wydala salmonellę. Analiza nie pomaga, ponieważ wydalanie jest okresowe, a wynik ujemny nie daje pewności.
• Osoby, które poważnie chorują, to dzieci poniżej piątego roku życia, dorośli powyżej sześćdziesiątego piątego roku życia, kobiety w ciąży i osoby z obniżoną odpornością. Dla zdrowego dorosłego jest to zazwyczaj ciężki tydzień.
• Mrożone gryzonie używane jako pokarm wywołały epidemie u ludzi niezależnie od węża.
• W tym przypadku mydło i bieżąca woda wygrywają z żelem alkoholowym. Główną drogą zakażenia są dłonie przenoszone do ust, bezpośrednio lub przez powierzchnię.
• Jeśli u kogoś w gospodarstwie domowym wystąpi biegunka i gorączka, powiedz lekarzowi, że w domu jest gad. To zmienia to, co jest sprawdzane w ramach testów.

:::danger
Nie trzymaj węża w gospodarstwie domowym z dzieckiem poniżej piątego roku życia i nie pozwól, aby wąż lub cokolwiek z jego terrarium znalazło się w domu, w którym ktoś jest w ciąży, ma powyżej sześćdziesięciu pięciu lat, przechodzi chemioterapię lub przyjmuje leki immunosupresyjne, bądź żyje z niedoborem odporności, bez ścisłej i rygorystycznie przestrzeganej rutyny separacji.

U niemowląt i dorosłych z obniżoną odpornością salmonella nie pozostaje w jelitach. Może przedostać się do krwiobiegu i zaatakować opony mózgowe, kości oraz stawy. Z tego powodu organy zdrowia publicznego w wielu krajach odradzają trzymanie gadów w domach z bardzo małymi dziećmi oraz w żłobkach i przedszkolach, a nie jest to środek ostrożności, który można zastąpić byciem ostrożnym.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego zdrowy wąż ją przenosi

Salmonella to rodzaj bakterii jelitowych przystosowanych do jelit gadów. U gada zachowuje się jak komensal: żyje tam, mnoży się, wydostaje z odchodami i nie wywołuje żadnej choroby.

Dlatego typowe instynkty dotyczące zdrowia Zwierząt tutaj zawodzą. Nie ma choroby do wykrycia, nie ma Objaw do monitorowania, nie ma kuracji do zakończenia i nie ma możliwości uzyskania zaświadczenia o zdrowiu. Zwierzę z hodowli od nieskazitelnego hodowcy przenosi ją dokładnie tak samo, jak zwierzę odłowione z natury.

Wydalanie jest raczej okresowe niż ciągłe. Zwierzę może wydalać duże ilości przez pewien czas, a potem wcale, co jest powodem, dla którego Analiza nie jest użytecznym zarządzaniem. Wynik ujemny opisuje jedną próbkę w jednym dniu.

Wydalanie zwiększa się wraz ze stresem. Transport, nowe terrarium, zmiana właściciela, choroba i branie na ręce – wszystko to zwiększa wydalanie, więc tygodnie najwyższego ryzyka to te tuż po przybyciu węża, czyli te same tygodnie, w których nowy Opiekun najczęściej go dotyka.

Leczenie antybiotykami mające na celu usunięcie nosicielstwa jest aktywnie szkodliwe. Nie eliminuje organizmu, zaburza florę jelitową gada i selekcjonuje szczepy oporne. Te szczepy są następnie tymi, które infekują człowieka, co zmienia samoograniczającą się chorobę w trudną do wyleczenia.

Praktyczny wniosek jest mało efektowny, ale kompletny: zarządzaj środowiskiem i dłońmi, a nie zwierzęciem.

Gdzie faktycznie żyje w Twoim domu

Śledź go fizycznie, a punkty kontrolne staną się oczywiste.

Odchody. Miejsce, w którym organizm opuszcza węża. Węże wypróżniają się rzadko, ale w dużej ilości, często do miski z wodą.

Miska z wodą. Najbardziej zanieczyszczony obiekt w terrarium i ten, który Właściciel dotyka najczęściej. Węże moczą się w niej, wypróżniają i zrzucają skórę. Wszystko, czego używasz do podnoszenia, opróżniania lub szorowania jej, jest teraz zanieczyszczone.

Podłoże. Zanieczyszczenie nie ogranicza się do widocznego miejsca. Praca przy podłożu, czyszczenie miejscowe lub wybieranie zabrudzonego fragmentu – wszystko to przenosi zanieczyszczenie.

Kryjówki, gałęzie i wystrój. Porowate drewno i korek są znacznie trudniejsze do dezynfekcji niż plastik i żywica, co jest prawdziwym argumentem za używaniem elementów wyposażenia, które można wygotować lub wymienić.

Szkło, drzwiczki i zatrzask. Za każdym razem, gdy otwierasz terrarium, dotykasz tego samego uchwytu, którego dotknąłeś zanieczyszczoną dłonią poprzednim razem.

Sam wąż. Łuski przenoszą wszystko, co przenosi podłoże. Wąż, który właśnie przemieszczał się po swoim terrarium, nie jest czystym obiektem.

Ty. Dłonie, rękawy, przód bluzy, przez którą wąż był przewieszony, oraz telefon podniesiony w trakcie brania na ręce.

Dwa miejsca, w których najczęściej dochodzi do błędów, to kuchnia i łazienka, ponieważ oba zawierają rzeczy, po które ludzie sięgają, gdy potrzebują gorącej wody i dużego zlewu.

Gryzonie karmowe to osobny problem

To najczęstsze uchybienie higieniczne w opiece nad wężami: ofiara dotykana na tej samej wadze, na tym samym blacie i w tych samych miskach, których używa się do jedzenia dla ludzi. Miej dedykowaną wagę i dedykowane naczynia, i trzymaj je z dala od kuchni.

Mrożone gryzonie karmowe to zwierzęta hodowlane, a gryzonie również przenoszą salmonellę. Epidemie u ludzi były bezpośrednio powiązane z mrożonymi gryzoniami u osób, które nigdy nie dotykały gada.

To sprawia, że zamrażarka i proces rozmrażania są niezależnym zagrożeniem, którym trzeba zarządzać na własnych zasadach.

Przechowywanie. Gryzonie karmowe powinny znajdować się w szczelnym, sztywnym, wyraźnie oznakowanym pojemniku, na dolnej półce, tak aby nic nie mogło na nie kapać ani z nich wyciekać, a najlepiej w zamrażarce, w której nie ma nic innego. Worek myszy leżący obok groszku to błąd w bezpieczeństwie żywności, niezależnie od tego, co jeszcze robisz.

Rozmrażanie. Rozmrażaj w szczelnym worku, wewnątrz dedykowanego pojemnika, w lodówce lub w zimnej wodzie. Nigdy w zlewie kuchennym, nigdy w misce używanej do ludzkiego jedzenia i nigdy w kuchence mikrofalowej. Wylej wodę z rozmrażania do toalety lub odpływu zewnętrznego, a nie do zlewu kuchennego, i wyczyść pojemnik.

Ogrzewanie. Ogrzewanie rozmrożonego gryzonia w gorącej wodzie w szczelnym worku jest w porządku. Bezpośrednie dotykanie go powoduje zanieczyszczenie dłoni, więc używanie szczypiec od worka do miski całkowicie eliminuje ten problem.

Sprzęt. Osobna waga, osobne naczynia, osobne szczypce i osobne ścierki. Nic z tego nie wraca do kuchni.

Żywa ofiara. Tam, gdzie karmienie żywymi zwierzętami jest legalne (a w wielu krajach jest nielegalne lub ograniczone), żywe gryzonie wymagają całego systemu hodowli z własną ściółką, odchodami i wymogami higienicznymi, a dodatkowo mogą zranić węża. Mrożone i rozmrożone są bezpieczniejsze dla węża i łatwiejsze do kontrolowania.

Rutyna, która działa

Miska z wodą jest przedmiotem, z którym należy być najbardziej ostrożnym. Węże moczą się w niej, wypróżniają do niej i obsługują ją częściej niż cokolwiek innego w terrarium.

Dwa szczegóły na tej liście mają największe znaczenie. Pierwszy to fakt, że mycie rąk musi następować po kontakcie z terrarium, a nie tylko ze zwierzęciem, ponieważ większość ludzi myje ręce po trzymaniu węża, a potem otwiera drzwiczki wiwarium jeszcze dwa razy bez zastanowienia. Drugi to fakt, że czyszczenie musi poprzedzać dezynfekcję: środek dezynfekujący nałożony na widoczny brud jest w dużej mierze zmarnowany.

Czego nigdy nie robić

Nie całuj węża ani nie przytrzymuj go przy twarzy. To najkrótsza możliwa droga z jelit gada do ludzkich ust.

Nie kąp węża w rodzinnej wannie ani pod prysznicem i nie mocz go w umywalce używanej przez ludzi. Jeśli kąpiel jest rzeczywiście wskazana, użyj dedykowanego pojemnika.

Nie myj misek, kryjówek ani gałęzi w zlewie kuchennym lub zmywarce.

Nie pozwalaj wężowi eksplorować blatów kuchennych, stołów jadalnych, krzesełek do karmienia ani maty do zabawy dziecka.

Nie przechowuj mrożonych gryzonie luzem, nieoznakowanych lub nad jedzeniem dla ludzi.

Nie polegaj wyłącznie na środku do dezynfekcji rąk po pracy przy terrarium.

Nie proś weterynarza o przetestowanie i leczenie węża, aby uczynić go bezpiecznym. To nie zadziała, a kuracja antybiotykiem może stworzyć szczep oporny, który jest o wiele bardziej niebezpieczny dla gospodarstwa domowego niż oryginał.

Nie zakładaj, że powierzchnia wolna od gadów jest czysta tylko dlatego, że wygląda na czystą. Salmonella przeżywa na suchych powierzchniach przez długi czas, a na porowatym drewnie jeszcze dłużej.

Nie przynoś węża do szkoły, przedszkola, domu opieki ani na oddział szpitalny. Wiele krajów wyraźnie odradza trzymanie gadów w placówkach wczesnoszkolnych i opieki zdrowotnej.

Jeśli ktoś zachoruje

Salmonelloza u człowieka zazwyczaj zaczyna się od biegunki, skurczów żołądka i gorączki, zwykle rozpoczynając się między sześcioma godzinami a sześcioma dniami po ekspozycji, a większość zdrowych dorosłych wraca do zdrowia w ciągu około tygodnia bez specjalnego leczenia.

Liczy się to, co powiesz lekarzowi. Powiedz bez pytania, że w gospodarstwie domowym jest gad i kiedy osoba miała z nim ostatni kontakt. Gastroenteritis jest zazwyczaj leczone objawowo bez identyfikacji organizmu, a związek z gadem jest tym, co skłania do posiewu kału i zmienia dalsze działania.

Płyny są ważniejsze niż cokolwiek innego. Antybiotyki celowo nie są podawane w niepowikłanych przypadkach, ponieważ nie skracają choroby i mogą wydłużyć okres, w którym osoba wydala organizm.

Szukaj pomocy medycznej pilnie w przypadku krwawej biegunki, wysokiej gorączki, objawów odwodnienia, silnego bólu brzucha lub jakichkolwiek objawów u niemowlęcia, osoby starszej, osoby w ciąży lub osoby z obniżoną odpornością. W tych grupach próg jest znacznie niższy, ponieważ ryzykiem jest choroba inwazyjna, a nie tylko nieprzyjemny tydzień.

Jeśli przypadek zostanie potwierdzony, spodziewaj się kontroli zdrowia publicznego w wielu krajach, zwłaszcza jeśli osoba pracuje z żywnością, w służbie zdrowia lub z małymi dziećmi. To rutyna, a nie oskarżenie.

Kiedy szukać pomocy

Zadomowiony wąż w dobrze utrzymanym terrarium nie jest czystym obiektem i nie musi być. Rutyna, a nie zwierzę, jest tym, co zapewnia bezpieczeństwo gospodarstwa domowego.

Skontaktuj się z lekarzem niezwłocznie w przypadku wystąpienia objawów jelitowych u kogokolwiek w gospodarstwie domowym i powiedz, że w domu jest gad. Udaj się pilnie do lekarza w przypadku krwawej biegunki, wysokiej lub utrzymującej się gorączki, objawów odwodnienia, takich jak bardzo mała ilość moczu lub zawroty głowy przy wstawaniu, bądź jakichkolwiek objawów jelitowych u niemowlęcia, osoby starszej, osoby w ciąży lub osoby z obniżoną odpornością.

Porozmawiaj z lekarzem lub położną z wyprzedzeniem, jeśli ktoś w gospodarstwie domowym zajdzie w ciążę, rozpocznie chemioterapię lub leczenie immunosupresyjne, bądź wróci do domu ze szpitala po przeszczepie. Właściwy czas na zaplanowanie separacji jest przed, a nie po.

Porozmawiaj z weterynarzem od gadów, jeśli Twój wąż jest chory, ma uporczywą biegunkę lub traci na wadze. To problem zdrowotny dla węża, a także oznacza, że wydalanie prawdopodobnie będzie wyższe, więc rutyna w gospodarstwie domowym ma większe znaczenie w tym okresie.

Krajowe wytyczne są różne. Niektóre kraje wymagają ostrzeżeń o higienie w punkcie sprzedaży przy zakupie gadów, niektóre ograniczają karmienie żywymi zwierzętami, a porady zdrowia publicznego dotyczące gadów w domach z małymi dziećmi są sformułowane mniej lub bardziej rygorystycznie w zależności od tego, gdzie mieszkasz. Sprawdź wytyczne swojego kraju, zamiast zakładać, a jeśli znajdziesz wężowi nowy dom, przekaż mu rutynę higieniczną na piśmie.