Wypadnięcie tkanek u węża: tkanka przy kloace a pierwsza godzina

Krótka odpowiedź

Tkanka wystająca z kloaki węża to stan nagły, w którym liczą się godziny, a nie dni. Odsłonięta tkanka wysycha, puchnie, traci dopływ krwi i obumiera, a różnica między wężem, któremu uda się uratować tkankę, a tym, u którego trzeba ją chirurgicznie usunąć, zazwyczaj zależy od szybkości dotarcia do weterynarza.

Najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić w domu, jest utrzymanie tkanki w stanie wilgotnym i czystym oraz usunięcie z jej otoczenia wszelkich drobin podłoża. Najbardziej szkodliwym działaniem jest próba wciśnięcia jej z powrotem.

• Nie próbuj samodzielnie cofać wypadnięcia. Wpychanie tkanki przez spuchnięty otwór powoduje jej rozdarcie.
• Niezwłocznie umieść węża na wilgotnym ręczniku papierowym w czystym pojemniku o gładkich ściankach.
• Przez cały czas utrzymuj odsłoniętą tkankę w wilgoci, używając sterylnej soli fizjologicznej lub czystej, letniej wody.
• Zrób zdjęcie przed wyjazdem. Rodzaj tkanki wpływa na dalsze leczenie.
• Wypadnięcie to Objaw. Coś spowodowało, że wąż napierał, a tę przyczynę również należy znaleźć.

:::danger
Nigdy nie wpychaj wypadniętej tkanki na siłę i nie nakładaj na nią niczego na własną rękę.

Otwór jest już opuchnięty, a tkanka bardzo delikatna. Siłowe wciskanie powoduje rozdarcie ściany, a rozdarcie sięgające jamy ciała zmienia problem możliwy do wyleczenia w zapalenie otrzewnej. Cukier i miód to techniki weterynaryjne stosowane do wyciągania płynu z opuchniętej tkanki, ale używa się ich pod nadzorem i po zidentyfikowaniu rodzaju tkanki. Zastosowane bez wiedzy w domu, mogą pogorszyć sytuację i zanieczyścić pole, na którym chirurg musi pracować.
:::

Decyzja w 60 sekund

Co dokładnie wychodzi na zewnątrz

Identyfikacja tkanki ma znaczenie, ponieważ leczenie jest inne, a zdjęcie wykonane w domu jest często wyraźniejsze niż to, co widzi weterynarz, gdy wąż jest zestresowany, a tkanka bardziej napuchnięta.

Wypadnięcie półprącia.

Dotyczy tylko samców. Półprącia znajdują się wewnątrz nasady ogona i są wywijane podczas kopulacji. Jedno lub oba mogą nie wrócić na miejsce po stosunku, po walce lub z powodu infekcji bądź czopa zaschniętej wydzieliny w pochewce.

Kluczowe jest położenie i wygląd. Tkanka wyłania się za kloaką, a nie z niej, jest często parzysta lub wyraźnie wygląda jak jedna z pary, a u wielu gatunków posiada widoczne ozdobniki, takie jak kolce lub płaty.

Wąż może prowadzić normalne życie z chirurgicznie usuniętym jednym półprąciem, więc nawet najgorszy wynik w tym przypadku jest zazwyczaj zgodny z pełnym powrotem do zdrowia.

Wypadnięcie kloaki.

Wyściółka samej kloaki wywija się na zewnątrz. Pojawia się przy otworze jako czerwony lub różowy pierścień, często opisywany jako obwarzanek, bez centralnej rurki.

Wypadnięcie jelita grubego lub jelita cienkiego.

Najpoważniejsza sytuacja. Odcinek jelita został wypchnięty, więc widzisz rurkę z widocznym światłem na końcu. Jest często ciemniejsza i psuje się najszybciej, ponieważ odcinek jelita traci dopływ krwi.

Wypadnięcie jajowodu.

Dotyczy samic, zwykle w trakcie lub po składaniu jaj. Również pojawia się jako rurka ze światłem i jest poważnym stanem nagłym, ponieważ często towarzyszy dystocji (trudnościom w składaniu jaj).

Rzeczy, które nie są wypadnięciem.

Węże samce czasami krótkotrwale wywijają półprącie podczas defekacji, brania na ręce lub krępowania, ale wraca ono w krótkim czasie. Nie jest to wypadnięcie i nie wymaga leczenia, choć warto obserwować, czy na pewno wróciło.

Pierścień zatrzymanej wylinki wokół kloaki może wyglądać jak uniesiona krawędź tkanki. Podobnie twardy czop zaschniętej wydzieliny wewnątrz pochewki półprącia, co jest uznanym problemem samym w sobie. Ropnie i guzy w pobliżu kloaki również mogą je naśladować. W razie wątpliwości sfotografuj i pozwól weterynarzowi zdecydować, zamiast ciągnąć za cokolwiek.

Luźne podłoże, takie jak to, musi zostać usunięte w momencie pojawienia się wypadnięcia. Każda cząsteczka, która przyklei się do odsłoniętej tkanki, jest źródłem infekcji.

Dlaczego to się stało

Wypadnięcie prawie nigdy nie jest zdarzeniem pierwotnym. Coś sprawiło, że wąż parł wystarczająco mocno lub wystarczająco długo, by wypchnąć tkankę, a ta sama przyczyna spowoduje powtórkę, jeśli nie zostanie znaleziona.

Zaparcia i zaczopowanie.

Najczęstszy powód. Przyczyny obejmują zbyt chłodne terrarium, które spowolniło trawienie, odwodnienie, połknięcie luźnego podłoża, ofiarę, która była zbyt duża oraz karmienie przed wydaleniem poprzedniego posiłku.

Temperatura.

Trawienie u węża jest całkowicie zależne od temperatury. Wąż trzymany poniżej preferowanego zakresu nie może przesunąć posiłku, a parcie, które następuje, jest mechaniczne. Dlatego pierwsze pytanie, jakie zadaje weterynarz od gadów, brzmi: jakie są rzeczywiste temperatury w terrarium.

Odwodnienie i niska wilgotność.

Suche, twarde odchody i moczany wymagają większego parcia, a gatunek trzymany poniżej wymagań dotyczących wilgotności jest również bardziej podatny na problemy z wylinką, co pogarsza sytuację.

Pasożyty i infekcje żołądkowo-jelitowe.

Nicienie, pierwotniaki i kryptosporydioza powodują chroniczne parcie, słabą kondycję i nieprawidłowe odchody. To jeden z powodów, dla których próbka kału powinna być częścią wizyty.

Przyczyny reprodukcyjne.

Zatrzymanie jaj i trudności przy składaniu u samic oraz nadmierna aktywność rozrodcza lub infekcja półprącia u samców.

Osłabienie i choroby neurologiczne.

Słabe napięcie mięśniowe wynikające z poważnych niedoborów żywieniowych lub problem neurologiczny zmniejsza zdolność zwierzęcia do utrzymania tkanki na miejscu.

Guzy.

Nowotwór lub ziarniniak w pobliżu kloaki zmienia anatomię i może powodować chroniczne parcie.

Pierwsza godzina, krok po kroku

Zatrzymaj wszystko i przygotuj czysty pojemnik.

Plastikowe pudełko o gładkich ściankach z bezpieczną pokrywką i otworami wentylacyjnymi. Wyłóż je zwykłym białym ręcznikiem papierowym, zwilżonym czystą, letnią wodą. Nic luźnego, nic włóknistego, nic kolorowego. Ten krok jest ważniejszy, niż się wydaje: podłoże zamienia możliwe do wyleczenia wypadnięcie w takie, które jest skażone.

Przenieś węża ostrożnie, wspierając całe ciało.

Podtrzymuj długość zwierzęcia i unikaj nacisku na nasadę ogona lub brzuch. Nie pozwól, aby wypadnięta tkanka ciągnęła się po powierzchni.

Utrzymuj tkankę w stanie wilgotnym.

Sterylna sól fizjologiczna jest idealna i dostępna w każdej aptece. Czysta letnia woda jest dopuszczalnym substytutem. Polewaj nią tkankę lub połóż nasączony solą gazik i często go powtarzaj. Wysychanie zabija odsłoniętą śluzówkę, a dzieje się to szybko.

Spłucz zanieczyszczenia, delikatnie.

Jeśli podłoże jest przyklejone, spłucz je solą fizjologiczną. Nie pocieraj, nie wycieraj, nie skub ani nie szoruj.

Usuń innych towarzyszy z terrarium i umieść węża tam, gdzie nie może się ocierać.

Węże w dzielonych terrariach bywały atakowane w miejsce wypadnięcia przez towarzysza. Węże trzymane pojedynczo czasami pocierają lub gryzą tkankę.

Trzymaj węża w ciepłym końcu jego normalnego zakresu, nie cieplej.

Pokusa ogrzania zwierzęcia jest duża. Nie przekraczaj normalnego preferowanego zakresu dla gatunku: przegrzanie dodaje drugą sytuację awaryjną. Delikatne ciepło w transporcie wystarczy.

Nie karm i nie mocz węża w kąpieli.

Pełna kąpiel brzmi pomocnie, ale taka nie jest. Nie utrzymuje wilgoci tylko w tkance, stresuje zwierzę i niesie ryzyko, że wąż będzie siedział w zanieczyszczonej wodzie.

Sfotografuj.

Dwa lub trzy wyraźne zdjęcia przy dobrym świetle, z boku i od tyłu, z widoczną kloaką. Pomaga to weterynarzowi zidentyfikować tkankę, zanim obrzęk się pogłębi.

Zadzwoń wcześniej.

Podaj gatunek, płeć (jeśli znana), informację o wypadniętej tkance, jak długo wystaje i jaki ma kolor. To ostatnie decyduje o tym, jak pilnie musisz zostać przyjęty.

Czego nigdy nie robić

Nie wpychaj tkanki z powrotem.

Nie ciągnij, nie skręcaj ani nie przecinaj niczego.

Nie nakładaj antyseptyków, jodu, ludzkich kremów antybiotykowych, wazeliny ani żadnych olejów.

Nie stosuj cukru ani miodu, chyba że weterynarz cię o to poprosił i wyjaśnił jak.

Nie kładź węża z powrotem na zrębki drzewne, korę, osikę, piasek, włókno kokosowe ani żadne inne luźne podłoże.

Nie podawaj pokarmu. Wąż z wypadnięciem nie przesunie posiłku dalej, a karmienie dodaje masę do systemu, który jest już zablokowany.

Nie czekaj, by sprawdzić, czy wróci samoistnie. Krótkie wywinięcia podczas defekacji ustępują w kilka minut. Wszystko, co wystaje dłużej, samo nie wróci, a każda godzina zwłoki kosztuje utratę tkanki.

Nie traktuj tego jako problemu z wylinką i nie mocz węża. Zatrzymana wylinka i wypadnięcie powodują uniesioną obwódkę przy kloace, a metody leczenia są przeciwstawne.

Po leczeniu

Spodziewaj się, że weterynarz zidentyfikuje tkankę, oczyści ją, odprowadzi w sedacji lub znieczuleniu i często założy tymczasowy szew kapciuchowy przy kloace, aby utrzymać ją na miejscu, podczas gdy obrzęk ustąpi. Szew ten pozostawia się na tyle luźny, by umożliwić wydalanie, i usuwa podczas kontroli.

Oczekuj, że weterynarz będzie szukał przyczyny: zdjęcia rentgenowskie w poszukiwaniu zaczopowania, jaj lub guzów, próbka kału na pasożyty, badania krwi, jeśli wąż czuje się ogólnie źle oraz pełny przegląd warunków bytowych.

Oczekuj okresu trzymania na ręczniku papierowym zamiast podłoża, ścisłej obserwacji czy wąż wydala odchody oraz przerwy w karmieniu.

Nawroty są częste, gdy nie rozwiązano przyczyny podstawowej, więc praca kontrolna nad temperaturą, wilgotnością, rozmiarem ofiary i kontrolą pasożytów nie jest opcjonalnym detalem.

Zrelaksowany wąż z gładką, równą nasadą ogona i płaską łuską kloakalną. Znajomość wyglądu zdrowego zwierzęcia sprawia, że nieprawidłowość staje się oczywista.

Zapobieganie następnym przypadkom

Mierz temperaturę zamiast ufać termometrowi tarczowemu – mierz ciepły koniec, chłodny koniec i w nocy. Większość problemów z parciem zaczyna się jako problem z trawieniem, a większość problemów z trawieniem zaczyna się jako problem z temperaturą.

Podawaj odpowiednio dobrane ofiary w odpowiednich odstępach czasu i czekaj, aż wąż wydali poprzedni posiłek, zanim podasz kolejny.

Zapewnij wodę na tyle głęboką, by wąż mógł się zamoczyć i utrzymuj wilgotność w zakresie dla danego gatunku, aby zarówno wylinka, jak i defekacja przebiegały łatwo.

Rozważ ręcznik papierowy lub inne podłoże niepylące dla każdego węża z historią zaczopowania oraz dla młodych osobników.

Zlecaj badanie kału nowym osobnikom i powtarzaj je, jeśli odchody się zmieniają.

Sprawdzaj kloakę podczas rutynowej obsługi: po każdej wylince i po każdej defekacji spójrz na kloakę i nasadę ogona. Zajmuje to sekundy i w ten sposób problemy wyłapuje się w pierwszej godzinie, a nie drugiego dnia.

Hodowcy powinni sprawdzać samców po każdym łączeniu. Problemy z półprąciem są wykrywane wcześnie przez ludzi, którzy patrzą i późno przez tych, którzy tego nie robią.

Kiedy szukać pomocy

Jedź natychmiast, w razie potrzeby poza godzinami pracy, jeśli jakakolwiek tkanka wystająca z kloaki nie wróciła w ciągu kilku minut, jeśli tkanka jest ciemnoczerwona, purpurowa, szara lub czarna, jeśli widzisz rurkę tkanki z widocznym otworem oraz jeśli samica prze parcie lub ma obrzęk środkowej części ciała.

Jedź tego samego dnia, jeśli tkanka wróciła sama, ale zdarzyło się to więcej niż raz, jeśli wąż parł bez wydalania odchodów oraz w przypadku twardego czopa lub pierścienia przy kloace, którego nie potrafisz zidentyfikować.

Umów wizytę rutynową po wyleczeniu każdego wypadnięcia, aby potwierdzić, że znaleziono przyczynę i że odchody wróciły do normy.

Zabierz zdjęcia, oś czasu pojawienia się problemu, temperatury i wilgotność w terrarium, rodzaj podłoża, ostatnie karmienie i rozmiar ofiary, ostatnią defekację, informację czy wąż był rozmnażany lub trzymany z innym wężem oraz świeżą próbkę kału, jeśli ją masz.