Odżywianie węży: pełnowartościowa zdobycz, diety gotowe i jakość pokarmu

Szybka odpowiedź

Cały gryzoń to nie pojedynczy składnik. To mięśnie, kości, organy, tłuszcz i zawartość jelit w proporcjach, do których wąż ewoluował.

Dla węża żywiącego się gryzoniami, cała ofiara stanowi kompletną dietę. To powód, dla którego żywienie węża wygląda tak prosto w porównaniu do żywienia psa lub gada roślinożernego, oraz powód, dla którego większość suplementów sprzedawanych dla węży rozwiązuje problem, który nie istnieje.

Interesujące pytania kryją się pod spodem: jak dobra jest ofiara, którą kupujesz, co się dzieje, gdy ofiara nie jest całym dorosłym gryzoniem oraz co robić w przypadku gatunków, które w ogóle nie jedzą gryzoni.

• Dorosłe gryzonie zawierają wapń w szkielecie. Nowonarodzone oseski prawie wcale go nie mają, więc długotrwała dieta oparta tylko na oseskach prowadzi do niedoboru wapnia.
• To, czym karmiony był gryzoń karmowy, decyduje o tym, co otrzymuje Twój Zwierzak. Jakość ofiary to realna zmienna, a nie kwestia marketingu.
• Nie podawaj mięsa rzeźnego, mięsa mielonego ani piersi z kurczaka. Mięśnie bez kości lub organów powodują metaboliczną chorobę kości.
• Nigdy nie karm gryzoniami złapanymi w naturze. Rodentycyd przechodzi do organizmu węża, podobnie jak pasożyty.
• Gotowe produkty z pełnowartościowej ofiary mają swoje uzasadnione miejsce, szczególnie w przypadku gatunków niejedzących gryzoni oraz dla Opiekunów, którzy nie mogą zajmować się gryzoniami. Nie stanowią one jednak wartościowego ulepszenia w porównaniu z dobrą, całą ofiarą.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego cały gryzoń działa

Problemy żywieniowe u gadów w niewoli prawie zawsze wynikają z diety, która dostarcza niewłaściwych proporcji składników, najczęściej wapnia do fosforu. Mięso mięśniowe jest bogate w fosfor i ubogie w wapń. Kości są odwrotnością. Organy dostarczają witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Cały gryzoń dostarcza wszystkich trzech w proporcjach, których fizjologia węża oczekuje, wraz z tłuszczem, wodą oraz włóknami sierści i zawartością jelit. Nic nie musi być bilansowane przez Opiekuna, dlatego wąż jedzący gryzonie karmiony dobrą jakością całych ofiar nie potrzebuje posypywania wapniem, proszków suplementacyjnych ani multiwitamin.

Dlatego też porażki są tak przewidywalne. Każda poważna choroba żywieniowa u węży wynika z czegoś, co narusza integralność ofiary: karmienie tylko noworodkami, których szkielety ledwo się uformowały, karmienie kawałkami mięsa bez kości i organów, karmienie jednym gatunkiem ryb z problemem enzymatycznym lub karmienie ofiarami, które zdegradowały się podczas przechowywania.

Jakość ofiary to realna zmienna

Waż ofiarę, nie tylko Zwierzaka. Oseski to odpowiedni pierwszy pokarm i niewłaściwy na dłuższą metę, ponieważ szkielet nowonarodzonego gryzonia jest słabo zmineralizowany.

Co jadł gryzoń.

Gryzoń karmowy jest nośnikiem własnej diety. Gryzonie hodowane na odpowiedniej diecie laboratoryjnej są stabilne pod względem odżywczym. Gryzonie hodowane tanio na resztkach lub niskiej jakości mieszankach zbożowych nie są, a niedobór przechodzi na węża. Nie widać różnicy w opakowaniu.

Zapytaj dostawcę, czym karmi. Dobry hodowca odpowie natychmiast.

Jak długo był mrożony.

Mrożenie dobrze konserwuje białko, ale znacznie gorzej witaminy i tłuszcze. Przez miesiące w domowej zamrażarce tłuszcz się utlenia, a niektóre witaminy degradują. Odmrożenia wskazują, że ofiara wysychała i utleniała się na powierzchni.

Kupuj w ilościach, które zużyjesz w rozsądnym czasie, przechowuj w szczelnych torebkach z usuniętym powietrzem, utrzymuj stałą temperaturę w zamrażarce i oznaczaj datą. Ofiara, która jest szara, sucha, pokryta lodem lub brzydko pachnie po rozmrożeniu, trafia do kosza.

Oseski a wapń.

Nowonarodzone gryzonie mają szkielety, które są ledwo zmineralizowane, więc zawierają znacznie mniej wapnia niż futerkowy gryzoń tej samej relatywnej wielkości. Są właściwym pierwszym pokarmem dla młodego osobnika, który nie może przyjąć nic większego, i niewłaściwym, by przy nich zostać.

Problem pojawia się u małych gatunków węży i u młodych osobników trzymanych na oseskach dla wygody: słaby wzrost, miękkie kości i ostatecznie deformacje szkieletu. Rozwiązaniem jest zwiększenie wielkości ofiary, gdy tylko Zwierzak jest w stanie ją przyjąć, a w razie wątpliwości skonsultowanie się z Weterynarzem.

Nigdy nie łap dzikich osobników.

Rodentycydy antykoagulacyjne są powszechnie stosowane, a gryzoń, który zjadł przynętę, przenosi ją. Wąż, który zje tego gryzonia, ulega zatruciu, a krwawienie, które następuje, może być śmiertelne. Dzikie gryzonie przenoszą również pasożyty i patogeny, których nie mają gryzonie hodowlane.

Dotyczy to zarówno myszy przyniesionej przez kota, jak i tej złapanej w pułapkę.

Gatunki, które nie jedzą gryzoni

Poprawne zidentyfikowanie gatunku to odpowiedź na cały problem.

Jedzące ryby. Węże pończoszniki, węże wstążkowe i węże wodne. Problem z tiaminazą wspomniany wyżej to kwestia kluczowa, a praktyczną odpowiedzią jest różnorodność oraz zasięgnięcie porady Weterynarza co do tego, które gatunki ryb stosować i czy konieczna jest suplementacja tiaminą. Nie należy stosować płazów złapanych w naturze: przenoszą pasożyty, a niektóre mają toksyny w skórze.

Jedzące owady i bezkręgowce. Węże zielone i podobne gatunki jedzą owady, a te owady wymagają karmienia wysokiej jakości pokarmem (gut-loading) i posypywania wapniem w taki sam sposób, jak w przypadku jaszczurek owadożernych. Dieta oparta na gryzoniach nie jest substytutem.

Jedzące jaja. Afrykańskie węże jajojady zjadają całe jaja o odpowiedniej wielkości, a ich potrzeby żywieniowe, częstotliwość karmienia i uzębienie są całkowicie inne. Powszechnie stosuje się jaja przepiórcze i ptaków z rodziny łuszczakowatych. To dieta specjalistyczna dla doświadczonego Opiekuna.

Węże jedzące węże. Niektóre węże królewskie i podobne gatunki jedzą inne węże, co jest kwestią bezpieczeństwa i warunków mieszkaniowych równie ważną co żywieniową. W niewoli zazwyczaj dobrze przyjmują gryzonie.

Gatunki o sezonowym apetycie. Pytony królewskie szczególnie często poszczą przez długi czas, najczęściej w chłodniejsze miesiące i u dojrzałych samców. Poszczący pyton królewski ze stabilną wagą i dobrą kondycją jest zjawiskiem normalnym. Poszczący Zwierzak tracący na wadze – nie, a różnicę widać tylko wtedy, gdy regularnie ważysz swojego Zwierzaka.

Gdzie pasują gotowe diety

Istnieje kategoria komercyjnie przygotowywanej żywności dla węży z mielonych całych zwierząt, w tym kości i organów, formowanej w kiełbaski. Nie są to te same produkty, co przetworzona karma dla zwierząt domowych oparta na mączkach i zbożach.

Rozsądne zastosowania:

Dla gatunków, które nie jedzą gryzoni, a których naturalną ofiarę trudno bezpiecznie zdobyć.

Dla Opiekunów, którzy nie mogą przechowywać mrożonych gryzoni w domu, co jest realnym ograniczeniem w mieszkaniach lub gospodarstwach domowych, gdzie domownicy uważają to za nie do zaakceptowania.

Dla węży z problemami żuchwy, uzębienia lub jamy ustnej, gdzie miękki pokarm jest łatwiejszy do przyjęcia, zgodnie z zaleceniem Weterynarza.

Dla urozmaicenia diety gatunków, które z tego korzystają.

Uczciwe ograniczenia:

Akceptacja jest zmienna. Wiele węży nie przyjmie bezzapachowego przedmiotu, który się nie rusza, często wymagane jest nadawanie zapachu.

Odpowiedź pokarmowa jest inna, a wąż przyzwyczajony do ataku i duszenia otrzymuje inne doświadczenie. Dla większości węży nie jest to problem dobrostanu, ale jest to zmiana.

Baza dowodów długoterminowych jest uboższa niż w przypadku całej ofiary, po prostu dlatego, że cała ofiara jest podawana od znacznie dłuższego czasu.

Nie stanowią one poprawy odżywczej w stosunku do dobrej, pełnej ofiary dla zdrowego węża jedzącego gryzonie. Jeśli Twój Zwierzak chętnie je gryzonie, nie ma powodu żywieniowego, by zmieniać dietę.

Czego nigdy nie przygotowywać w domu

Nie podawaj piersi z kurczaka, mielonego mięsa, steków, samych podrobów ani żadnego mięsa rzeźnego jako diety.

Mięso mięśniowe ma stosunek fosforu do wapnia, który jest odwrotnością tego, czego potrzebuje gad. Podawane regularnie, zmusza organizm do wypłukiwania wapnia ze szkieletu, prowadząc do wtórnej żywieniowej nadczynności przytarczyc, co u węża objawia się deformacją kręgosłupa, patologicznymi złamaniami, drżeniami i słabością. Jest to jedna z najbardziej przykrych chorób możliwych do uniknięcia w medycynie gadów i wynika wyłącznie z decyzji żywieniowych.

Dodawanie wapnia w proszku do mięsa nie naprawia tego skutecznie. Proporcje są trudne do ustalenia, innych składników odżywczych nadal brakuje, a Zwierzak nie ma żadnych rezerw, jeśli popełnisz błąd.

Jeśli chcesz przygotowywać jedzenie samodzielnie, jedyną obronną wersją są całe ofiary, pozyskiwane od sprawdzonego dostawcy.

Rozmrażanie i higiena

Czysta woda dostępna przez cały czas ma większe znaczenie niż większość decyzji żywieniowych, wąż często pije podczas karmienia i linienia.

Rozmrażaj w lodówce przez noc lub w szczelnej torebce umieszczonej w chłodnej, a potem ciepłej wodzie. Ofiara powinna być dokładnie rozmrożona do środka i ogrzana mniej więcej do temperatury żywego zwierzęcia przed podaniem.

Nigdy nie używaj mikrofalówki. Ogrzewanie jest nierównomierne, części ofiary gotują się, podczas gdy inne pozostają zamrożone, a ofiara może pęknąć.

Nigdy nie zostawiaj ofiary do rozmrożenia w temperaturze pokojowej przez wiele godzin i nigdy nie zamrażaj ponownie rozmrożonego pokarmu. Oba działania pozwalają na rozwój bakterii w jedzeniu, które zaraz umieścisz w przewodzie pokarmowym Twojego Zwierzaka.

Nigdy nie podawaj ofiary, która jest jeszcze zimna w środku. Zimny pokarm w przewodzie pokarmowym węża źle się trawi i jest uznaną przyczyną zwracania (regurgitacji).

O higienie: mrożone gryzonie karmowe są udokumentowanym źródłem bakterii Salmonella dla ludzi. Przechowuj je szczelnie zamknięte i oddzielone od jedzenia dla ludzi, najlepiej w dedykowanej zamrażarce lub przynajmniej w szczelnym pojemniku na dnie wspólnej zamrażarki. Rozmrażaj w pojemniku używanym wyłącznie do tego celu. Po wszystkim umyj ręce i powierzchnie. Nie rozmrażaj ofiary w misce, z której sam jesz, i trzymaj dzieci z dala od tego procesu.

Ile i jak często

Wielkość ofiary ocenia się w odniesieniu do węża, nie tabeli. Zwykła zasada mówi o ofierze nie szerszej niż najszersza część ciała węża, a dla wielu Opiekunów nawet nieco mniejszej. Ofiara, która pozostawia wyraźną wypukłość przez wiele dni, jest zbyt duża, a przerośnięty pokarm jest częstą przyczyną zwracania.

Częstotliwość zmienia się z wiekiem i gatunkiem. Rosnące węże jedzą częściej niż dorośli. Dorosłe osobniki wielu często trzymanych gatunków jedzą znacznie rzadziej, niż oczekują tego Właściciele, a błędem w prawie każdym gospodarstwie domowym jest zbyt częste karmienie, zamiast zbyt rzadkiego.

Przekarmianie u węży prowadzi do otyłości, którą łatwo przeoczyć, ponieważ wąż nie wygląda na grubego tak jak ssak. Oznakami są tłuszcz widoczny między łuskami, gdy wąż się zwija, ciało, które w przekroju wygląda na zaokrąglone, a nie łagodnie prostokątne, oraz wąż, który stał się ospały. Otyłość u węży wiąże się ze stłuszczeniem wątroby i problemami z rozrodem.

Waż w gramach na tej samej wadze, w tym samym momencie cyklu karmienia, i zapisuj wyniki. Waga po posiłku nie jest porównywalna z wagą przed posiłkiem.

Co zmienia odpowiedź

Wiek. Młode osobniki jedzą częściej i rosną szybko, a wielkość ofiary musi rosnąć wraz z nimi. Dorosły wąż na diecie młodzika stanie się otyły.

Gatunek. Pytony królewskie poszczą sezonowo i często są przekarmiane przez Opiekunów martwiących się o normalny post. Węże zbożowe i królewskie chętnie przyjmują pokarm i z tego powodu są często przekarmiane. Gatunki nadrzewne, takie jak pytony zielone, mają inną budowę ciała, co utrudnia ocenę kondycji. Jedzące ryby, owady i jaja mają zupełnie inne zasady.

Sezon i stan rozrodczy. Apetyt spada w trakcie chłodzenia, przed i w trakcie linienia oraz u samców w sezonie godowym. Samice mogą jeść dużo przed złożeniem jaj i odmawiać pokarmu po nim.

Linienie. Wiele węży nie będzie jadło, gdy oczy są mętne. Jest to normalne i nie jest powodem do interwencji.

Stan zdrowia. Wąż wracający do zdrowia po chorobie lub taki, który zwrócił pokarm, potrzebuje innego planu karmienia, zazwyczaj mniejszych porcji podawanych po okresie odpoczynku. Karmienie węża zaraz po zwróceniu pokarmu zazwyczaj wywołuje kolejną regurgitację.

O co zapyta Weterynarz

Gatunek i wiek. Skąd pochodzi wąż i jak długo go masz.

Dokładna dieta: rodzaj ofiary, źródło, rozmiar i waga ofiary, częstotliwość, kiedy ostatnio jadł i kiedy ostatnio odmówił.

Historia wagi w gramach z datami oraz czy waga była mierzona przed czy po karmieniu.

Temperatury w terrarium w strefie ciepłej i chłodnej, mierzone, a nie szacowane, ponieważ trawienie zależy od nich całkowicie.

Każdy podany suplement i każdy domowy pokarm, powiedziane wprost.

Historia linienia, odchody oraz czy wystąpiły przypadki zwracania pokarmu.

W przypadku węża jedzącego ryby, dokładnie jaki gatunek ryby, skąd i czy suplementowana jest tiamina.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj mięsa rzeźnego, mielonego ani żadnego pokarmu opartego wyłącznie na mięśniach.

Nie podawaj gryzoni złapanych w naturze ani gryzonia, którego przyniósł Twój kot.

Nie trzymaj węża na oseskach po momencie, w którym może przyjąć większą ofiarę.

Nie podgrzewaj ofiary w mikrofalówce, nie zamrażaj ponownie ani nie podawaj zimnej w środku.

Nie dodawaj wapnia lub multiwitaminy w proszku do pokarmu węża jedzącego gryzonie bez powodu weterynaryjnego. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach gromadzą się, a nadmierna suplementacja powoduje własne choroby.

Nie podawaj jednego gatunku ryby wężowi jedzącemu ryby.

Nie podawaj żywych gryzoni, jeśli wąż zaakceptuje rozmrożone. Szczur może zranić i zabić węża.

Nie karm ponownie bezpośrednio po zwróceniu pokarmu.

Nie używaj odruchu pokarmowego węża jako miary, czy potrzebuje jedzenia. Większość węży przyjmie pokarm, którego nie potrzebuje.

Kiedy szukać pomocy

Ustatkowany wąż ze stabilną wagą, normalnymi linieniami i normalnymi odchodami to oczekiwany rezultat. Wszystko w tym artykule służy właśnie temu.

Opieka weterynaryjna tego samego dnia w przypadku drżenia, braku koordynacji, niemożności wyprostowania się lub jakiegokolwiek objawu neurologicznego, zwłaszcza u węża jedzącego ryby.

W tym tygodniu w przypadku węża tracącego na wadze, węża, który zwrócił pokarm więcej niż raz, młodego osobnika, który nie rośnie, węża z wygiętym lub zdeformowanym kręgosłupem, miękką żuchwą lub trudnościami z zamykaniem pyska.

Również w tym tygodniu, jeśli karmiłeś mięsem rzeźnym, dziką zwierzyną lub dietą opartą wyłącznie na oseskach dłużej niż przez pierwsze tygodnie, nawet jeśli wąż wydaje się zdrowy. Szkody z tych diet kumulują się po cichu i znacznie łatwiej je skorygować, zanim staną się widoczne.

Przynieś dziennik karmienia, dane dostawcy ofiar i zmierzone temperatury w terrarium. U węży problemy z żywieniem i problemy z temperaturą to najczęściej ta sama rozmowa.