Badania profilaktyczne u gadów: co pokazują wyniki, a czego nie

Krótka odpowiedź

Badanie profilaktyczne zaczyna się od pary rąk i dobrego oświetlenia. Większość informacji uzyskanych podczas badania gada znajduje się, zanim pobrana zostanie jakakolwiek próbka.

Badanie profilaktyczne to działanie mające na celu wykrycie choroby u gada, który nadal wygląda na zdrowego. Nie jest to luksus, lecz jedyny sposób, by większość schorzeń wykryć w odpowiednim czasie, ponieważ gad odczuwający ból i gad w stanie niewydolności narządów wyglądają tak samo: jak gad siedzący w bezruchu.

Badanie składa się z dwóch części, a ta, która należy do Ciebie, ma większe znaczenie. Twój dziennik wagi, zapisy karmienia, odstępy między wylinkami i mierzone temperatury w terrarium decydują o tym, czy Weterynarz szuka konkretnego problemu, czy tylko przeprowadza ogólną ocenę. Część należąca do Kliniki obejmuje badanie fizykalne, badanie kału, badania krwi oraz, u starszych zwierząt, obrazowanie. Każde z nich ma rzeczywiste ograniczenia, które warto zrozumieć, zanim prawidłowy wynik odwiedzie Cię od podjęcia działań.

• Waż zwierzę na tej samej wadze, w tym samym punkcie cyklu karmienia i zapisuj wyniki. Trend jest ważniejszy niż pojedynczy pomiar.
• Umów badanie, gdy zwierzę jest zdrowe. Pierwsza Wizyta w sytuacji kryzysowej to gorsza Wizyta.
• Zapytaj, z czego faktycznie pochodzi zakres referencyjny użyty dla wyników krwi Twojego gada, ponieważ dla wielu gatunków on praktycznie nie istnieje.
• Sprzęt również podlega kontroli. Wydajność promieniowania UV spada na długo przed tym, zanim lampa przestanie świecić.
• To, co uznaje się za wiek senioralny, zależy całkowicie od gatunku. Pięcioletni gekon lamparci jest w średnim wieku, podczas gdy pięcioletni żółw to niemowlę.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego gady wymagają badań częściej niż ssaki

Ukrywanie to strategia przetrwania, a nie cecha osobowości.

Prawie każdy gad trzymany jako Zwierzak jest zwierzęciem łownym. Okazywanie słabości przyciąga drapieżniki, więc zachowanie w czasie choroby polega na znieruchomieniu i byciu niepozornym. To dokładnie to samo, co zdrowy, dobrze nakarmiony i odpowiednio ogrzany gad robi przez większość dnia. Sygnał i tło wyglądają identycznie.

Ektotermia ukrywa gorączkę i ból.

Ssak z infekcją ma gorączkę, wyraźnie odmawia pokarmu i wygląda na nieszczęśliwego. Gad z infekcją może po prostu przenieść się w cieplejsze miejsce w terrarium i tam zostać. Gorączka behawioralna jest realna i stanowi sygnał diagnostyczny, ale tylko dla kogoś, kto wie, gdzie zwierzę zwykle przebywa.

Choroba u gadów biegnie w innym czasie.

Tempo przemiany materii gada to ułamek tempa ssaka podobnej wielkości. Przewlekła choroba nerek, dna moczanowa, choroba wątroby, infekcje o niskim stopniu nasilenia i metaboliczna choroba kości mogą rozwijać się miesiącami lub latami. To dobra wiadomość, bo oznacza długie okno czasowe na wykrycie problemu. Zła wiadomość jest taka, że nic nie wymusza działań, dopóki okno się nie zamknie.

Większość chorób gadów to choroby hodowlane.

Metaboliczna choroba kości, odwodnienie, dna moczanowa, infekcje dróg oddechowych, oparzenia termiczne, problemy z wylinką i otyłość wynikają z błędów w temperaturze, wilgotności, oświetleniu UV lub diecie. Oznacza to, że terrarium jest częścią pacjenta, a wizyta, podczas której nie ocenia się zmierzonych parametrów hodowlanych, pomija połowę diagnostyki.

Pomiary, które należą do Ciebie

Klinika widzi Twojego gada przez dwadzieścia minut rocznie. Ty widzisz go codziennie. Dane profilaktyczne, które realnie zmieniają rokowania, zbierane są w domu.

Waga, na jednej wadze.

Należy ważyć zwierzę w tym samym punkcie cyklu karmienia, ponieważ wąż ważony dzień po posiłku i dzień przed posiłkiem to dwie różne liczby. Używaj tej samej wagi przez całe życie zwierzęcia, jeśli to możliwe. Zapisuj wynik za każdym razem.

Waga to najwcześniejsze, najtańsze i najbardziej czułe badanie profilaktyczne w medycynie gadów. Jest to również coś, co właściciele najczęściej przechowują w pamięci zamiast na papierze, co sprawia, że staje się to bezużyteczne.

Kondycja ciała, oddzielnie od Wagi.

Waga może być stabilna, podczas gdy mięśnie są zastępowane przez tłuszcz, samica wypełnia się pęcherzykami, lub żółw ma pęcherz pełen osadu z moczanów. Obserwuj kształt: nasadę ogona u jaszczurek i węży, mięśnie nad biodrami i kręgosłupem, poduszki tłuszczowe za głową u gekonów, przekrój ciała węża (powinien być między okrągłym a lekko trójkątnym).

Odstępy w przyjmowaniu i wydalaniu.

Zapisuj, co zostało podane, co faktycznie zjedzono oraz kiedy pojawiły się odchody i moczany. Zmiany w odstępach czasu są informacyjne na długo przed zmianami w wyglądzie.

Parametry hodowlane, mierzone, a nie zakładane.

Temperatura powierzchni wygrzewania mierzona sondą lub termometrem na podczerwień w miejscu, gdzie faktycznie siedzi zwierzę, temperatura w chłodniejszym miejscu, temperatura nocna, wilgotność otoczenia oraz wiek i typ lampy UV. Punkt nastawy termostatu nie jest pomiarem. Pokrętło na lampie nie jest pomiarem.

Dwa instrumenty, które wykonują najwięcej pracy w profilaktyce gadów, to waga i miejsce do zapisania wyniku. Obie połowy są niezbędne; Waga, której nie zapisałeś, nie tworzy trendu.

Co faktycznie obejmuje badanie profilaktyczne

Kompetentne badanie gada jest systematyczne i opiera się głównie na rękach i świetle. Wiedza o tym, co jest sprawdzane, pozwala na dostrzeganie tych samych rzeczy w domu.

Kondycja ciała i nawodnienie.

Mięśnie nad kręgosłupem i biodrami, zapasy tłuszczu odpowiednie dla gatunku oraz nawodnienie oceniane na podstawie elastyczności skóry, pozycji i wypukłości oczu, lepkości śluzówki jamy ustnej i konsystencji niedawnych moczanów. "Namiotowanie" skóry, klasyczny test dla ssaków, jest niewiarygodne u gadów, dlatego warto fotografować konsystencję moczanów w domu.

Głowa.

Oczy badane pod kątem symetrii, obrzęku i wydzieliny. Nozdrza pod kątem strupów lub pęcherzyków. U węży sprawdzane są okulary pod kątem zmarszczek lub zatrzymanych wylinek. Uszy tam, gdzie gatunek ma widoczne błony bębenkowe, zwłaszcza u żółwi, gdzie wypukła błona oznacza ropień ucha i wymaga chirurgii.

Jama ustna.

Otwierana delikatnie i tylko tak szeroko, jak toleruje zwierzę. Kolor błony śluzowej, ślina (powinna być przejrzysta, nie ciągnąca się), płytka nazębna lub przebarwienia na linii dziąseł, oraz wszelkie blade lub zaczerwienione obszary. U agam i kameleonów linia zębów jest badana szczególnie pod kątem kamienia i cofającej się tkanki.

Szczęka, kończyny i kręgosłup.

Badane palpacyjnie pod kątem miękkości, wygięć, obrzęków i asymetrii. Szczęka, która się ugina, nie powinna tego robić. Kończyna z twardym obrzękiem w połowie kości u jaszczurki, która nie miała wypadku, to złamanie patologiczne, dopóki nie udowodni się inaczej.

Celoma.

Odpowiednik jamy brzusznej u gada, badany palpacyjnie pod kątem mas, jaj, pęcherzyków, kamieni pęcherzowych, zalegającego pokarmu i powiększenia narządów. Żółwi nie można zbadać palpacyjnie przez skorupę, dlatego obrazowanie jest ważniejsze u żółwi lądowych i wodnych.

Skóra i wylinka.

Zatrzymana wylinka na palcach i końcówce ogona, jakość łusek, przebarwienia, pęcherze i blizny po oparzeniach na brzuchu lub grzbiecie, które informują o źródle ciepła, niezależnie od tego, co uważa właściciel.

Strefa kloakalna.

Obrzęk, zabrudzenia, wypadnięta tkanka, a u samców obszar hemipenisów pod kątem czopów.

Badania i ograniczenia każdego z nich

Badanie kału.

Rozmaz bezpośredni sprawdza obecność organizmów ruchliwych i musi być autentycznie świeży oraz utrzymywany w cieple, ponieważ wiciowce przestają się ruszać, gdy próbka stygnie, i nie są widoczne. Metoda flotacji koncentruje jaja i cysty.

Co wykrywa dobrze: nicienie (Oxyurida), kokcydia, wiciowce, jaja tęgoryjców.

Czego nie wykrywa: Cryptosporidium, które wymaga specyficznego barwienia lub testu PCR i jest poważną diagnozą, szczególnie u węży i gekonów lamparcich. Jeśli problemem jest przewlekłe ulewanie lub wychudzenie, zapytaj wyraźnie, czy wykluczono Cryptosporidium, zamiast zakładać, że czysty wynik badania kału wystarczy.

Pułapka interpretacyjna: niewielka liczba nicieni (Oxyurida) to normalni mieszkańcy u wielu żółwi i nie są automatycznie leczeni. Znaleziony pasożyt to nie to samo co pasożyt wywołujący chorobę, a rutynowe odrobaczanie zdrowego żółwia na podstawie kilku jaj to nadgorliwość.

Badania krwi.

Zazwyczaj obejmują hematokryt, całkowitą ilość białek, panel biochemiczny i rozmaz krwi.

Kwas moczowy jest standardowym markerem nerkowym u większości gatunków lądowych. Jego ograniczeniem jest to, że rośnie zazwyczaj dopiero wtedy, gdy duża część funkcji nerek została już utracona, więc prawidłowy poziom kwasu moczowego nie wyklucza wczesnej choroby nerek. Rośnie on również po posiłku u gatunków mięsożernych, więc stan odżywienia podczas pobrania ma znaczenie.

Wapń i fosfor czyta się razem, a nie osobno, ponieważ to relacja między nimi zmienia się w metabolicznej chorobie kości i chorobach nerek. Całkowity poziom wapnia u samicy produkującej jaja jest podwyższony przez białko żółtkowe, które wiąże wapń we krwi. Wysoki poziom wapnia całkowitego u aktywnej reprodukcyjnie samicy jest często prawidłowy dla jej stanu, a tylko frakcja zjonizowana daje rzetelną odpowiedź.

Krwinki białe to heterofile, a nie neutrofile, liczone przez osobę patrzącą w mikroskop, a nie przez maszynę, co sprawia, że małe różnice w wynikach są mniej znaczące, niż oczekują właściciele.

Artefakty przy pobraniu są realne i warto o nie pytać. Krew pobrana z niektórych miejsc u żółwi łatwo rozcieńcza się limfą, co obniża liczbę komórek i hematokryt w sposób sugerujący anemię, która nie istnieje.

Obrazowanie.

Radiografia odpowiada na pytania, których palpacja nie może rozstrzygnąć: gęstość kości i złamania patologiczne w metabolicznej chorobie kości, jaja i pęcherzyki, kamienie w pęcherzu u wielu gatunków, ciała obce w jelitach i zaczopowania, zmiany stawowe u starych zwierząt oraz pola płucne w chorobach układu oddechowego.

Dla żółwi jest to nieodzowny element właściwego profilu senioralnego, ponieważ skorupa uniemożliwia prawie całą użyteczną palpację.

USG dodaje szczegóły tkanek miękkich, odróżnia pęcherzyki od jaj i ocenia wielkość narządów. Słabo sprawdza się przez skorupę i suchą wylinkę.

Czego Weterynarz potrzebuje od Ciebie w każdym z tych przypadków.

Gatunek, tak precyzyjnie jak to możliwe, wliczając podgatunek lub lokalizację, jeśli są znane. Wiek lub czas pozostawania pod Twoją opieką. Zmierzone parametry hodowlane. Dziennik Wagi. Zdjęcia moczanów i odchodów. Wideo wszelkich objawów występujących okresowo.

Co faktycznie zmienia proces starzenia

"Senior" w tym kontekście to słowo zależne od gatunku. Stosowanie jednej liczby do wszystkich gadów to najszybszy sposób na błąd. Niektóre gekony są stare w wieku, w którym żółw ledwo zaczął życie. Dowiedz się, jaka jest realistyczna długość życia Twojego gatunku, a następnie potraktuj ostatnią jedną trzecią tego okresu jako wiek senioralny.

Nerki i dna moczanowa.

Przewlekłe odwodnienie przez lata, wysokobiałkowa dieta u gatunków roślinożernych i długotrwale nieoptymalne temperatury prowadzą do choroby nerek. Następstwem są złogi moczanowe w stawach i narządach. Wczesne oznaki to letarg, spadek apetytu oraz sztywny lub niechętny ruch, z których żaden nie wygląda dramatycznie.

Zęby i szczęka.

U agam brodatych i kameleonów układ zębów akrodontycznych nie posiada zębodołów, więc płytka nazębna gromadzi się na linii dziąseł, prowadząc do utraty kości. Starsze osobniki tych gatunków wymagają dokładnego obejrzenia linii zębów przy każdej wizycie. Gatunki z zębami osadzonymi w zębodołach rzadko mają ten sam problem.

Stawy i mobilność.

Stare jaszczurki mniej się wspinają i mniej wygrzewają. Ma to konsekwencje wykraczające poza komfort: zwierzę, które nie może dotrzeć do punktu wygrzewania, nie może termoregulować, nie może dobrze trawić i nie może prawidłowo uruchomić odpowiedzi immunologicznej. Obniżenie platformy do wygrzewania to Leczenie medyczne, nie dekoracja.

Oczy.

Zaćma i osłabienie wzroku występują u starych gadów i objawiają się nietrafianiem w pokarm, wahaniem na krawędziach i niechęcią do ruchu w słabym świetle.

Układ rozrodczy.

Starsze samice to grupa, u której koncentruje się zastój pęcherzyków i zatrzymanie jaj. Dorosła samica, która przestaje jeść i staje się niespokojna przez tygodnie, potrzebuje obrazowania, a nie cierpliwości.

Wylinka i skóra.

Wylinka staje się mniej czysta z wiekiem oraz przy każdym spadku nawodnienia lub wilgotności, a zatrzymana wylinka na palcach i końcach ogona powoduje urazy z ucisku u zwierząt, których właściciele zakładali, że po prostu stały się niechlujne.

Waga w obu kierunkach.

Stare gady tracą mięśnie. Często też stają się otyłe, ponieważ aktywność spada, podczas gdy karmienie odbywa się zgodnie z harmonogramem rosnącego zwierzęcia. Tłuszcz gromadzący się wokół narządów i w wątrobie jest realną przyczyną spadku formy u gadów w niewoli.

Obserwuj, co zwierzę wybiera. Starszy gad, który przestał wspinać się na swoje zwykłe miejsce, powiedział Ci coś o stawach, wzroku lub sile na długo przed tym, jak zrobi to jakikolwiek test.

Harmonogram, który ma sens

Młode i zdrowe: doroczna wizyta z badaniem kału oraz Twój comiesięczny dziennik Wagi i parametrów hodowlanych.

Nowo nabyte, w każdym wieku: badanie i test kału w pierwszych tygodniach, zanim dołączy do innych gadów lub zamieszka w ich pobliżu. To wtedy wyłapuje się importowane pasożyty i Cryptosporidium.

Od wieku średniego w górę: doroczna wizyta i badanie kału, z badaniem krwi jako bazą. Baza jest ważniejsza niż wynik. Wartość, która jest nieistotna w izolacji, staje się znacząca, gdy obok znajduje się wynik tego samego zwierzęcia sprzed dwóch lat.

Senioralna trzecia część przewidywanej długości życia: badanie co sześć do dwunastu miesięcy, doroczne badania krwi i obrazowanie przynajmniej raz jako baza, szczególnie u żółwi i dorosłych samic.

Każdy wiek, natychmiast: trend spadkowy Wagi, zmiana w odstępach między wylinkami lub wypróżnieniami, zmiana w kształcie kości lub szczęki, parcie lub jakiekolwiek objawy oddechowe.

Gdzie typowe porady zawodzą

Kopiowanie harmonogramu dla psów.

Doroczny przegląd to rozsądny standard dla psa, bo pies okazuje chorobę. Dla gada wizyta doroczna działa tylko wtedy, gdy jest połączona z zapisami domowymi, ponieważ sama wizyta niewiele wyłapuje u zwierzęcia, które jest profesjonalnie dobre w udawaniu, że wszystko jest w porządku przez dwadzieścia minut.

Pobieranie próbek od zimnego gada.

Temperatura ciała wpływa na wyniki krwi gada i metabolizm leków. Gad, który podróżował w zimnym pudełku i był badany natychmiast, daje inne wyniki niż taki, który został ogrzany do preferowanego zakresu. Zapytaj, czy zwierzę zostało ogrzane przed pobraniem.

Traktowanie prawidłowego panelu jako gwarancji Zdrowia.

Omówione powyżej i warte powtórzenia, ponieważ jest to najczęstszy sposób ignorowania realnego problemu.

Zakładanie, że sprzęt nadal działa.

Lampa UV emituje światło widzialne długo po tym, jak jej wydajność w zakresie ultrafioletu spadła poniżej potrzeb zwierzęcia, dlatego metaboliczna choroba kości pojawia się w terrariach, które wyglądają na idealnie oświetlone. Mierz moc miernikiem lub wymieniaj lampy zgodnie z pisemnym harmonogramem powiązanym z żywotnością podaną przez producenta.

Odrobaczanie z zasady.

Leki przeciwpasożytnicze dla gadów są toksyczne, niektóre gatunki źle znoszą konkretne środki, a niska liczba organizmów komensalnych jest normalna. Leczenie powinno opierać się na testach i objawach klinicznych, a nie na kalendarzu.

Ocenianie warunków hodowlanych po wyglądzie terrarium.

Liczba na termostacie, ustawienie ściemniacza i odczyt przyklejanego termometru to wszystko parametry różne od temperatury powierzchni, na której leży Twój gad. Profilaktyka hodowlana oznacza mierzenie temperatury bezpośrednio przy zwierzęciu.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie akceptuj wyników krwi bez pytania, jaki zakres referencyjny dla danego gatunku został użyty i jak zwierzę było obsługiwane wcześniej. To rozsądne pytanie, a Weterynarz z doświadczeniem w pracy z gadami oczekuje go.

Nigdy nie traktuj trendu wagowego jako nieważnego tylko dlatego, że wynik badania wyszedł prawidłowy.

Nigdy nie pomijaj testu kału u nowo nabytego zwierzęcia, zwłaszcza odłowionego z natury lub importowanego, i nigdy nie umieszczaj go w pobliżu istniejącej kolekcji, zanim wynik nie będzie znany.

Nigdy nie odrobaczaj, nie podawaj leków ani suplementów gadowi na podstawie konsensusu z internetu. Tolerancja na leki u gadów drastycznie różni się między grupami, a niektóre rutynowe środki przeciwpasożytnicze dla ssaków są niebezpieczne dla określonych rodzin gadów.

Nigdy nie zakładaj, że gad, który siedzi w bezruchu i nie je, hibernuje, chyba że gatunek faktycznie hibernuje, pora roku się zgadza i wykonano kontrolę Zdrowia przed hibernacją. Choroba i hibernacja wyglądają z zewnątrz identycznie, a ta pomyłka zabija zwierzęta każdej zimy.

Nigdy nie trzymaj gada w sposób, który pozwoli mu spaść podczas badania. Jakość kości u zwierzęcia z niezdiagnozowaną metaboliczną chorobą kości jest właśnie tym, co testujesz, a upadek na twardą podłogę to sposób, w jaki wynik testu może się zakończyć.

Ręcznik na płaskiej powierzchni na poziomie podłogi to najbezpieczniejsza platforma do badania w domu. Praca na wysokości z gadem, którego wytrzymałość kości jest nieznana, to prosty sposób, by sesja profilaktyczna zakończyła się złamaniem.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę w ciągu tygodnia, jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych:

• Spadek Wagi w kolejnych ważeniach
• Wydłużające się przerwy między odchodami lub wylinkami
• Każda zmiana w twardości szczęki, kształcie kończyn lub zarysie kręgosłupa
• Starsza jaszczurka ślini się, upuszcza pokarm lub ma obrzęk wzdłuż szczęki
• Dojrzała samica nie przyjmuje pokarmu i jest niespokojna od tygodni
• Zmniejszona aktywność wspinania lub wygrzewania u zwierzęcia, które wcześniej robiło obie te rzeczy

Szukaj pomocy tego samego dnia, jeśli wystąpią:

• Oddychanie z otwartym pyszczkiem, bąbelki przy nozdrzach lub wysiłek przy każdym oddechu
• Parcie przy wypróżnianiu lub każda tkanka wystająca z kloaki
• Zapaść, drgawki lub niemożność obrócenia się na brzuch
• Wypukły obrzęk po boku głowy u żółwia

Zabierz dziennik Wagi, zmierzone parametry hodowlane, daty wymiany lamp, zdjęcia odchodów i moczanów oraz wszelkie poprzednie wyniki krwi. Medycyna gadów opiera się na wywiadzie bardziej niż jakakolwiek inna dziedzina, ponieważ samo zwierzę jest zaprojektowane tak, aby niczego nie zdradzać.

Znalezienie Weterynarza z doświadczeniem w pracy z gadami jest łatwiejsze, zanim będziesz go potrzebować. W wielu regionach nie ma praktyki specjalistycznej w promieniu godziny jazdy, co sprawia, że identyfikacja i lokalizacja najbliższej placówki jest częścią planu profilaktycznego, a nie późniejszą refleksją.