Dźwięki gadów: syczenie, klikanie, szczekanie i co każde z nich oznacza

Szybka odpowiedź

Gady wydają dźwięki. Większość z nich to obronne powietrze wypychane z płuc, a niewielka część to prawdziwa wokalizacja gatunków, które wyewoluowały, by się komunikować. Różnica między dźwiękiem prawidłowym a medycznym nie polega na jego głośności, lecz na tym, czy zwierzę decyduje się go wydać.

Syczenie, które wywołujesz poprzez otwarcie terrarium, jest komunikacją. Kliknięcie, świst lub bulgotanie, które pojawia się przy każdym oddechu, niezależnie od tego, czy ktoś jest w pobliżu, jest objawem oddechowym i wymaga konsultacji u weterynarza specjalizującego się w gadach.

Zrelaksowany gad oddycha bezgłośnie przez nozdrza, z zamkniętym pyskiem. Cisza jest punktem odniesienia, do którego porównujesz stan zdrowia.

• Dźwięki obronne są dobrowolne, wywoływane przez człowieka lub innego mieszkańca terrarium i ustają, gdy znika bodziec.
• Dźwięki oddechowe są mimowolne, powiązane z cyklem oddechowym i występują, gdy zwierzę jest same i nie jest niepokojone.
• Gekony są wyjątkiem: kilka gatunków posiada prawdziwe struny głosowe i potrafi ćwierkać, szczekać oraz piszczeć w celach społecznych.
• Gad, który otwiera pysk i wydaje dźwięki przy każdym oddechu, ma kłopoty, a nie zachowuje się dramatycznie.
• Niemal każda infekcja układu oddechowego u gadów zaczyna się od zbyt chłodnego terrarium, więc sprawdź temperatury, zanim obwinisz zwierzę.

Decyzja w 60 sekund

Jak gad faktycznie wydaje dźwięki

Niemal wszystkie dźwięki gadów są produktem ubocznym przemieszczania powietrza, a nie głosem.

Wąż lub jaszczurka wypycha powietrze z płuc przez wąski otwór w dnie jamy ustnej zwany głośnią. U większości gatunków głośnia jest prostą szczeliną bez strun głosowych. Przepchnij odpowiednią ilość powietrza przez nią, a uzyskasz syczenie. Przepchnij mocniej, a otrzymasz głośniejsze syknięcie. To cały mechanizm u większości gadów.

Niektóre gatunki wykształciły dodatkowe struktury. Wiele węży ma mały kawałek chrząstki w głośni, który wibruje, dlatego niektóre syknięcia brzmią szorstko lub gardłowo, a nie czysto. Węże z gatunków Pituophis mają najbardziej rozwiniętą wersję tego mechanizmu i mogą wydawać naprawdę zaskakujący dźwięk trzeszczenia.

Gekony są inne. Kilka rodzin gekonów ma kontrolę mięśniową nad krtanią i używa dźwięku w sposób społeczny, a nie obronny, dlatego posiadają repertuar, a nie jeden dźwięk. Gekon lamparci ćwierka i piszczy, gekon orzęsiony wydaje odgłosy przypominające „yip” i piszczy, a gekon toke wydaje głośne, powtarzalne wezwanie, od którego pochodzi jego nazwa.

Żółwie lądowe i wodne wydają dźwięki jeszcze inaczej. Ich płuca znajdują się w sztywnym pancerzu i wypychają powietrze, używając ruchów kończyn i szyi, więc ich dźwięki to zazwyczaj krótkie mruknięcia, sapnięcia i piski, które towarzyszą ruchom ciała, a nie regularnemu oddychaniu.

Zrozumienie tego jest ważne, ponieważ informuje, gdzie słuchać. Dobrowolny dźwięk pojawia się wraz z postawą i bodźcem. Mimowolny dźwięk pojawia się wraz z cyklem oddechowym i niczym innym.

Dźwięki obronne i co oznacza każda postawa

Syczenie z otwartym pyskiem i napompowanym ciałem.

To standardowa prezentacja zagrożenia u gada. Zwierzę nabiera powietrza, rozszerza ciało, aby wyglądać na większe, i wypuszcza je w postaci syknięcia. Agama brodata dodaje czarną brodę, scynk językowy pokazuje język, a wąż wygina szyję w kształt litery S. Nic z tego nie jest agresją w sensie, w jakim często zakładają Właściciele. To prośba o zachowanie dystansu.

Poprawną reakcją jest zachowanie tego dystansu. Sięganie mimo wszystko uczy zwierzę, że ostrzeżenie nie działa, a zwierzęta, których ostrzeżenia przestają działać, przechodzą do ataku bez ostrzeżenia.

Krótkie, ostre sapnięcie lub dmuchnięcie.

Szybkie wyrzucenie powietrza bez pełnej prezentacji. Częste u żółwi lądowych, gdy są podnoszone, oraz u jaszczurek zaskoczonych ruchem nad nimi. Zazwyczaj oznacza zaskoczenie, a nie świadomą decyzję do obrony.

Dodanie kryjówek na obu końcach gradientu temperatury redukuje dźwięki obronne szybciej niż jakakolwiek technika brania na ręce, ponieważ zwierzę, które ma gdzie się schować, nie musi grozić.

Grzechotanie, brzęczenie ogonem lub wibracje ogona.

Wiele niejadowitych węży wibruje ogonem o podłoże, gdy czują się zagrożone. W terrarium bioaktywnym lub z luźnym podłożem wytwarza to brzęczenie, które Właściciele czasem biorą za usterkę techniczną. Oznacza to samo, co syczenie.

Ćwierkanie i szczekanie gekonów.

To dźwięki społeczne, nie obronne. Gekony lamparcie ćwierkają do towarzyszy z terrarium, a czasami do Właścicieli zbliżających się w porze karmienia. Gekony toke szczekają terytorialnie, głównie w nocy, a głośność naprawdę zaskakuje nowych opiekunów. Gekony orzęsione piszczą, gdy są chwytane, zamiast podnoszone.

Gekon, który zawsze ćwierkał, a nagle ucichł, wymaga takiej samej uwagi, jak ten, który zaczyna wydawać nowy dźwięk.

Węże i syczenie podczas wylinki.

Wąż wchodzący w cykl wylinki ma nieprzezroczysty naskórek na oczach i praktycznie nie widzi prawidłowo. Wiele z nich staje się defensywnych i syczy na ruch, który normalnie by zignorowały. Jest to tymczasowe i mija po wylince. Branie na ręce w tym oknie czasowym zwiększa ryzyko ugryzień, a dźwięk jest komunikatem zwierzęcia.

Dźwięki, które oznaczają chorobę

Klikanie lub pykanie przy każdym oddechu.

To najwcześniejszy dźwięk oddechowy, jaki zauważa większość Właścicieli i łatwo go zignorować, ponieważ jest cichy. Powoduje go śluz w drogach oddechowych. Ponieważ gad nie może kaszleć, śluz nie znika samoistnie.

Świszczenie.

Sugeruje węższe drogi oddechowe niż klikanie. Często towarzyszy mu trzymanie głowy w górze przez zwierzę, aby wyprostować drogi oddechowe, a u węży wyciąganie szyi ku górze.

Bulgotanie, rzężenie lub piana przy nozdrzach lub kącikach pyszczka.

Płyn dotarł do górnych dróg oddechowych. To problem wymagający pomocy jeszcze dzisiaj, a u żółwia wodnego wiąże się z ryzykiem utonięcia, ponieważ żółw z płucami wypełnionymi płynem nie może kontrolować swojej wyporności.

Oddychanie przez otwarty pysk z jakimkolwiek dźwiękiem.

Odpoczywający gad w odpowiedniej temperaturze oddycha przez nozdrza z zamkniętym pyskiem. Oddychanie przez otwarty pysk ma tylko dwa niewinne wyjaśnienia: agama brodata lub podobny gatunek otwierający pysk, aby uwolnić ciepło podczas wygrzewania się, co ustaje po przejściu w chłodniejsze miejsce, oraz wąż z pyskiem otwartym krótko podczas ziewania lub po dużym posiłku. Cokolwiek innego, zwłaszcza jeśli towarzyszy temu hałas, jest objawem oddechowym.

Zmiana charakteru prawidłowego dźwięku.

Gekon, którego czyste ćwierknięcie staje się chrapliwe, lub wąż, którego syczenie nabiera mokrej jakości, zmieniły się z jakiegoś powodu.

:::danger
Oddychanie przez otwarty pysk z hałasem, u gada, który nie korzysta z miejsca do wygrzewania, jest sytuacją awaryjną.

Płuca gadów to proste worki z o wiele mniejszą powierzchnią niż u ssaka, a gad w niewydolności oddechowej ma bardzo małe rezerwy. Dodatkowo chory gad często nie może unieść własnego ciała z podłoża, aby oddychać prawidłowo. Nie czekaj na dogodny termin Wizyty. Trzymaj zwierzę w cieplejszej części zakresu temperatur, zapewnij ciszę w terrarium i udaj się do weterynarza z doświadczeniem w leczeniu gadów tego samego dnia.
:::

Dlaczego zimne terraria tworzą hałaśliwe gady

Gady są zmiennocieplne. Ich odpowiedź immunologiczna działa prawidłowo tylko wtedy, gdy mogą osiągnąć odpowiednią dla gatunku temperaturę ciała, a każdy stopień poniżej tego zakresu zmniejsza zdolność do radzenia sobie z bakteriami, z którymi ciepłe zwierzę poradziłoby sobie łatwo.

Dlatego dźwięki oddechowe kumulują się w przewidywalnych sytuacjach: pierwsze jesienne ochłodzenie, uszkodzony termostat, żarówka grzewcza wymieniona na słabszą, wiwarium ustawione obok przeciągającego okna lub przerwa w dostawie prądu zimą.

Dlatego też leczenie zwierzęcia bez naprawy terrarium zawodzi. Leki działają na organizmy obecne teraz. Gradient temperatury decyduje o tym, czy gad może uruchomić własną odpowiedź i czy nie zostanie ponownie zainfekowany natychmiast po zakończeniu kuracji.

Wilgotność działa w obu kierunkach. Zbyt niska powoduje wysychanie i pękanie wyściółki dróg oddechowych, co wpuszcza bakterie – jest to częsty schemat u gatunków pustynnych trzymanych w ogrzewanych domach zimą. Zbyt wysoka przy słabej wentylacji prowadzi do stale wilgotnego terrarium – częsty schemat u gatunków tropikalnych trzymanych w szklanych zbiornikach z uszczelnionymi pokrywami.

Czyste nozdrza, zamknięty pysk, brak bąbelków przy nosie i brak dźwięku, gdy zwierzę odpoczywa, to cechy, które sprawdzasz.

Co zmienia się w zależności od gatunku

Węże.

Najgłośniej syczące w stosunku do masy ciała i najczęściej oceniane jako agresywne z tego powodu. Węże u większości gatunków mają również jedno sprawne płuco, więc jest mniej zapasowej wydajności, gdy jedno jest zaatakowane. Infekcja oddechowa u węży często objawia się trzymaniem głowy w górze i wyciąganiem szyi, czasem przez długi czas.

Agamy brodate i inne jaszczurki wygrzewające się.

Otwierają pysk w miejscu wygrzewania, aby stracić ciepło, co jest normalne i bezgłośne. Każde otwieranie pyska poza miejscem wygrzewania jest warte zbadania. Nadmuchują również brodę i syczą obronnie, najczęściej u dorastających samców.

Gekony.

Jedyna grupa, gdzie strumień dźwięków jest normalny. Poznaj typowy repertuar swojego zwierzęcia, aby móc zauważyć zmianę. Gekon, który piszczy stale podczas brania na ręce, mówi ci, że metoda brania jest zła, zazwyczaj dlatego, że jest chwytany od góry jak przez drapieżnika, a nie podnoszony od dołu.

Żółwie wodne.

Zazwyczaj ciche. Każde powtarzające się klikanie, świszczenie lub pykanie to powód do Wizyty u weterynarza. Przechylanie się na jedną stronę w wodzie wraz z dźwiękiem silnie wskazuje na płyn w jednym płucu.

Żółwie lądowe.

Mruczą, piszczą i sapią podczas godów, a te dźwięki mogą być na tyle głośne, by zaniepokoić początkującego opiekuna. Poza okresami godowymi, cieknący nos z towarzyszącym dźwiękiem jest klasycznym objawem choroby górnych dróg oddechowych, a w niektórych populacjach żółwi ma podłoże zakaźne, co jest istotne dla każdego innego żółwia w domu.

Kameleony.

Syczą i czasami wydają niskie brzęczenie, które bardziej czujesz niż słyszysz. Bardzo dobrze ukrywają również chorobę, więc każdy dźwięk oddechowy u kameleona powinien być potraktowany poważnie wcześniej niż u bardziej odpornych gatunków.

Procedura wczesnego wykrywania zmian

Dźwięk jest przydatny jako sygnał tylko wtedy, gdy znasz punkt odniesienia, a dla większości gatunków punktem odniesienia jest cisza.

Słuchaj raz w tygodniu, gdy w pokoju jest cicho, a wentylator lub filtr terrarium są wyłączone przez minutę, z bliska, gdy zwierzę odpoczywa, a nie gdy je trzymasz. Ta ostatnia część ma znaczenie: trzymany gad oddycha szybciej i mocniej, co wytwarza dźwięk, którego nie ma w spoczynku.

Nagraj krótki film z dźwiękiem, gdy usłyszysz coś nowego. Dźwięk telefonu dobrze wychwytuje kliknięcie, a weterynarz słuchający nagrania zwierzęcia w spoczynku w domu dowie się więcej, niż ze zestresowanego zwierzęcia na stole w gabinecie, które przestało wydawać dźwięki.

Czego nigdy nie robić

Nie karz ani nie zniechęcaj do syczenia obronnego. To ostrzeżenie przed ugryzieniem, a zwierzę nauczone, że syczenie nic nie daje, po prostu z niego rezygnuje.

Nie używaj ludzkich leków na katar, maści rozgrzewających, olejków eterycznych ani zabiegów parowych u gadów. Olejki aromatyczne są bezpośrednio szkodliwe dla dróg oddechowych gadów i nie ma bezpiecznego domowego odpowiednika dla infekcji układu oddechowego.

Nie podnoś temperatury daleko powyżej zakresu gatunkowego, aby spróbować wygrzać infekcję. Przegrzanie gada to osobna sytuacja awaryjna, a chore zwierzę może nie zdążyć odejść od ciepła na czas.

Nie zakładaj, że cichy gad jest zdrowy. Wiele gatunków nie wydaje żadnych dźwięków nawet gdy są poważnie chore, dlatego dźwięk jest tylko jedną z kilku rzeczy, które sprawdzasz.

Nie traktuj moczenia lub kąpieli jako metody leczenia hałasu oddechowego. Nie oczyszcza to płuc, a słabe zwierzę w wodzie jest narażone na zachłyśnięcie.

Nie czekaj, aż dźwięk stanie się oczywisty. Choroba układu oddechowego u gadów postępuje w wolnym tempie, podobnie jak jej Leczenie, co oznacza, że późne przypadki rozwiązują się o tygodnie dłużej niż wczesne.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem z doświadczeniem w gadach tego samego dnia w przypadku oddychania przez otwarty pysk z dźwiękiem, bąbelków lub piany przy nozdrzach lub pyszczku, świszczenia przy każdym oddechu lub żółwia, który wydaje dźwięki i pływa przechylony.

Umów Wizytę w tym tygodniu w przypadku nowego klikania lub pykania, które występuje, gdy zwierzę jest niepokojone, w przypadku strupków lub wydzieliny wokół nozdrzy lub jakiegokolwiek dźwięku, który pojawił się wraz ze zmniejszonym apetytem.

Oczekiwany efekt to zwierzę, które jest ciche w spoczynku, korzysta z całego terrarium i syczy tylko wtedy, gdy dałeś mu powód.

Przynieś informacje o gatunku i przybliżonym Wieku, swoje zmierzone temperatury w ciepłym końcu, chłodnym końcu i na miejscu wygrzewania, wilgotność, daty wymiany lamp, podłoże, zapis karmienia, ostatnią Wagę oraz film z dźwiękiem. Dane z terrarium identyfikują przyczynę przypadku oddechowego u gada częściej niż badanie zwierzęcia, a weterynarz, który je posiada, może przejść od razu do leczenia, zamiast spędzać Wizytę na ustalaniu, co się zmieniło.