Wypadnięcie narządów u gadów: tkanka przy otworze kloakalnym i pierwsze trzydzieści minut

Szybka odpowiedź

Każda tkanka wisząca poza otworem kloakalnym gada jest nagłym przypadkiem wymagającym pomocy tego samego dnia. Nie ustępuje to samoistnie, a tkanka szybko obumiera po znalezieniu się poza ciałem, zwłaszcza pod lampą grzewczą.

Przed dotarciem do weterynarza musisz wykonać dwie rzeczy. Utrzymuj tkankę w wilgoci i czystości oraz nie dopuść, aby cokolwiek, w tym sam zwierzak lub inny osobnik w klatce, ją uszkodziło. Wszystko inne, w tym decyzja o tym, czym jest tkanka i umieszczenie jej z powrotem, należy do weterynarza specjalizującego się w gadach.

Codzienne sprawdzanie otworu kloakalnego zajmuje sekundy i jest badaniem, którego większość właścicieli nigdy nie wykonuje, dopóki coś już z niego nie wystaje.

• Utrzymuj wilgoć. Wysychanie zabija wypadniętą tkankę, a dzieje się to szybko pod wpływem ciepła.
• Nie wpychaj jej na siłę. Wpychanie uszkodzonej lub nieżywej tkanki do jamy ciała powoduje znacznie poważniejszy problem.
• Przenieś zwierzę na wilgotny ręcznik papierowy i natychmiast usuń wszelkie luźne podłoże.
• Oddziel zwierzę od współmieszkańców klatki. Gady będą gryźć odsłoniętą tkankę.
• Różowy i wilgotny wygląd rokuje dobrze. Ciemnofioletowy, szary lub czarny nie rokuje, a czas zaczął biec w momencie wypadnięcia.

:::danger
Nigdy nie wpychaj wypadniętej tkanki na siłę i nigdy nie dopuszczaj do jej wyschnięcia.

Wystająca tkanka może być jelitem, kloaką, jajowodem, pęcherzem lub narządem rozrodczym, a każde z nich wymaga innego podejścia. Wpychanie spuchniętej lub podartej tkanki przez ciasny otwór powoduje jej uszkodzenie, a umieszczenie zanieczyszczonej lub martwej tkanki wewnątrz jamy ciała powoduje infekcję wewnątrz celomy, która często jest śmiertelna. Jeśli tkanka stanie się ciemna, sucha lub szara, jest to tkanka martwa i wymaga teraz chirurgicznego usunięcia zamiast wstawienia na miejsce.
:::

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego u gadów dochodzi do wypadnięcia narządów

Wszystko, co wydostaje się z gada, wychodzi przez kloakę. Otwiera się do niej jelito grube, moczowody, a u samic również jajowody. U samców narządy kopulacyjne znajdują się u nasady ogona i wynicowują się przez nią. To wspólne wyjście jest powodem, dla którego jeden widoczny objaw ma tak wiele możliwych źródeł.

Mechanizmem jest prawie zawsze parcie. Coś sprawia, że zwierzę wielokrotnie napiera na zamknięte lub niedrożne wyjście, podpora mięśniowa przy otworze słabnie i struktura, która powinna pozostać wewnątrz, zostaje wypchnięta.

Zaparcia i zaczopy. Najczęstsza droga. Gad, który jest zbyt zimny, nie może przesuwać pokarmu przez jelita, ponieważ trawienie u zwierzęcia zmiennocieplnego przebiega w tempie narzuconym przez środowisko. Odwodniony gad produkuje twardy, suchy kał i gęste moczany, które trudno wydalić. Luźne podłoże cząsteczkowe połykane podczas karmienia potęguje oba problemy.

Dystocja. Samica niezdolna do złożenia jaj parcie przez godziny lub dni. Jajowód lub kloaka podążają za wysiłkiem na zewnątrz.

Kamienie pęcherzowe. Częste u żółwi, szczególnie tam, gdzie nawodnienie było przewlekle złe. Kamień znajdujący się przy szyjce pęcherza powoduje ciągłe bolesne parcie.

Pasożyty. Silne zarażenia, zwłaszcza owsikami i kokcydiami, podrażniają dolny odcinek jelita i powodują bolesne parcie, uczucie potrzeby wydalenia czegoś, co nie chce się poruszyć.

Niski poziom wapnia i metaboliczna choroba kości. Słabe mięśnie gładkie i szkieletowe oznaczają słabe wsparcie kloakalne i nieskuteczne parcie. Jest to częste znalezisko w przypadkach wypadnięcia narządów u młodych, szybko rosnących jaszczurek.

Nadmierne rozmnażanie u samców. Powtarzające się kopulacje, zwłaszcza u pytonów królewskich i niektórych jaszczurek, mogą pozostawić półprącie spuchnięte i niezdolne do cofnięcia się.

Ciała obce, masy i infekcje. Mniej częste, ale należą do listy i dlatego diagnostyka obrazowa jest częścią badania, a nie opcjonalnym dodatkiem.

Wpis wagi i informacja o tym, kiedy zwierzę ostatnio się wypróżniło, to dwie najważniejsze informacje, o które weterynarz zapyta jako pierwsze.

Odróżnianie jednego wypadnięcia od drugiego

Nie musisz stawiać diagnozy, ale dokładne opisanie tego przez telefon zmienia szybkość przyjęcia.

Wypadnięcie kloaki lub jelita grubego.

Pojedyncza rurka tkanki od różowej do czerwonej z linii środkowej otworu, wilgotna, czasami z widocznym otworem na wolnym końcu. Otwór na końcu sugeruje jelito zamiast kloaki, a jelito jest poważniejszym przypadkiem, ponieważ jego ukrwienie łatwiej ulega uszkodzeniu.

Wypadnięcie półprącia.

U samca węża lub jaszczurki jedna lub dwie wydłużone struktury wyłaniające się po bokach linii środkowej, często o teksturowanej lub kolczastej powierzchni w zależności od gatunku. Mogą wyglądać niepokojąco i obco. Jest to zazwyczaj najmniej niebezpieczna kategoria, ale półprącie pozostawione na zewnątrz spuchnie, wyschnie i obumrze jak każda inna tkanka.

Wypadnięcie prącia u żółwi.

Samce żółwi mają pojedyncze duże prącie, które wynicowuje się z dna kloaki. Jest ciemne, szerokie i często opisywane przez właścicieli jako wyglądające jak kwiat lub język. Pojawia się przy parciu, chorobach neurologicznych i czasami bez wyraźnego powodu.

Wypadnięcie jajowodu.

Samica, zwykle w kontekście znoszenia jaj, z cienkościenną tkanką, która może być rurkowata i zawierać jajo. Jest to nagły przypadek i zazwyczaj wymaga operacji.

Wypadnięcie pęcherza.

Cienkościenny, przezroczysty, często wypełniony płynem worek. Węże nie mają pęcherza, więc dotyczy to jaszczurek i żółwi. Nigdy go nie nakłuwaj.

Rzeczy, które nie są wypadnięciem narządów.

Normalne krótkie wynicowanie wyściółki kloaki podczas defekacji, które natychmiast wraca. Twarda masa moczanów lub kału przy otworze. Zatrzymana wylinka tworząca pierścień zaciskowy wokół nasady ogona u węża. Wystające jajo. Czop w półprąciu u samca jaszczurki, który jest zgęstniałą wydzieliną, a nie tkanką. Spuchnięty, zaczerwieniony otwór z powodu infekcji, z którego nic faktycznie nie wystaje.

Jeśli nie potrafisz tego ocenić, traktuj to jak wypadnięcie i jedź do kliniki.

Co zrobić w pierwszych trzydziestu minutach

Odizoluj zwierzę.

Każdy współmieszkaniec klatki będzie badał odsłoniętą tkankę, a niektóre mogą ją ugryźć. Przenieś chore zwierzę do własnego czystego pojemnika, zanim zrobisz cokolwiek innego.

Usuń podłoże.

Luźne podłoże przykleja się do wilgotnej tkanki i wgniata w nią. Wyłóż pojemnik zwykłym ręcznikiem papierowym, zwilżonym czystą wodą.

Utrzymuj tkankę w wilgoci.

Idealna jest sterylna sól fizjologiczna. Dopuszczalna jest czysta, odchlorowana woda o temperaturze pokojowej. Delikatnie i wielokrotnie zwilż tkankę lub połóż na niej gazę nasączoną solą fizjologiczną. Nie szoruj, nie używaj antyseptyków, nie używaj niczego zawierającego alkohol.

Wyłącz lampę grzewczą lub przenieś zwierzę z dala od niej.

Ciepło promieniujące wysusza odsłoniętą tkankę szybciej niż cokolwiek innego. Zwierzę nadal musi przebywać w zakresie temperatur odpowiednim dla gatunku, więc użyj ciepła otoczenia zamiast punktowego źródła światła i poinformuj weterynarza, jakie temperatury panowały w terrarium.

Nie próbuj tego redukować (wpychać).

Nawet jeśli wygląda, jakby mogło łatwo wskoczyć na miejsce, umieszczenie go bez wyleczenia przyczyny sprawi, że wyjdzie z powrotem, często bardziej spuchnięte. Weterynarze redukują wypadnięcia w sedacji, czasami po zmniejszeniu obrzęku środkiem osmotycznym, i zakładają tymczasowy szew, aby utrzymać je wewnątrz. Niektóre z tych technik wykorzystują zwykłe domowe substancje, ale są one dobierane i stosowane pod kierunkiem weterynaryjnym, a nie improwizowane.

Transportuj w cieple i wilgoci.

Wentylowany pojemnik, podłoże z wilgotnego ręcznika papierowego i temperatura w normalnym zakresie dla zwierzęcia. Zimny gad jest słabym kandydatem do znieczulenia i źle się goi.

Sfotografuj przed wyjazdem.

Wypadnięta tkanka szybko zmienia wygląd. Zdjęcie zrobione w domu, z linijką lub monetą dla skali, jest naprawdę przydatne.

Jasne oczy, napięta skóra i dobra masa mięśniowa u nasady ogona to podstawa. Zapadnięte oczy i skóra, która tworzy fałdy, to oznaki odwodnienia, a odwodnienie jest ryzykiem parcia.

Co dzieje się u weterynarza

Spodziewaj się badania fizykalnego i badań obrazowych. Zdjęcia rentgenowskie odpowiadają na najważniejsze pytania: czy są jaja, czy jest kamień w pęcherzu, czy jelito jest wypełnione podłożem lub masami z zaczopowania i czy istnieje jakaś masa.

Spodziewaj się badania kału na obecność pasożytów oraz często badań krwi, zwłaszcza poziomu wapnia u młodej jaszczurki lub samicy znoszącej jaja.

Leczenie składa się z trzech części. Samo wypadnięcie jest oczyszczane, redukowane, jeśli tkanka jest żywotna, i utrzymywane na miejscu za pomocą tymczasowego szwu przez otwór kloakalny, który nadal pozwala na wydalanie. Martwa tkanka nie może być zastąpiona i jest usuwana chirurgicznie; u samca węża lub jaszczurki z martwicą półprącia, amputacja jednego nadal pozostawia sprawne zwierzę, ponieważ są one parzyste. Następnie leczona jest przyczyna: płyny i ciepło przy zaczopowaniu, wapń przy hipokalcemii, operacja przy jajach lub kamieniach, leki przeciwpasożytnicze przy potwierdzonym zarażeniu.

Opieka pooperacyjna to moment, w którym właściciele mogą zmienić wynik leczenia. Tylko papierowe podłoże, prawidłowe temperatury utrzymywane w dzień i w nocy, ciepłe kąpiele, jeśli weterynarz je zaleci, oraz plan na pierwszą defekację, ponieważ to wtedy naprawione wypadnięcie najprawdopodobniej nawróci.

Zapobieganie kolejnemu wypadnięciu

Ustaw temperatury prawidłowo i mierz je. Użyj termometru z sondą lub termometru na podczerwień na powierzchniach, z których zwierzę faktycznie korzysta, i sprawdź zarówno ciepły, jak i chłodny koniec. Gradient pozwala zwierzęciu na prawidłowe trawienie.

Nawodnienie to nie tylko miska z wodą. Gatunki bardzo się różnią. Gatunki pustynne piją rzadziej i polegają bardziej na wilgotności w kryjówce; gatunki tropikalne potrzebują wyższej wilgotności otoczenia; żółwie bardzo korzystają z regularnych kąpieli. Przewlekłe łagodne odwodnienie jest tłem dla dużej części zaczopowań i kamieni.

Wybieraj podłoże świadomie. Luźne podłoże cząsteczkowe oraz karmienie bezpośrednio na nim to klasyczna droga do zaczopowania jelit u młodych jaszczurek. Karmienie z miski lub na twardej powierzchni eliminuje większość tego ryzyka.

Dostarczaj wapń i promieniowanie UV dopasowane do gatunku. Niedobory suplementów u szybko rosnących jaszczurek i samic znoszących jaja to najczęstsze przypadki trafiające z słabym napięciem mięśniowym i parciem.

Badaj w kierunku pasożytów po przybyciu i okresowo, zamiast odrobaczać w ciemno.

Nie nadużywaj samca do rozmnażania. Powtarzające się kopulacje w krótkim czasie to uznana przyczyna wypadnięcia półprącia.

Obserwuj kał. Znajomość normalnej częstotliwości, wielkości i wyglądu oznacza, że zauważysz przerwę, zanim stanie się kryzysem.

Czego nigdy nie robić

Nie wpychaj tkanki z powrotem do środka.

Nie dopuszczaj do jej wyschnięcia i nie zostawiaj zwierzęcia pod lampą grzewczą z odsłoniętą tkanką.

Nie nakładaj antyseptyków, środków dezynfekujących, produktów na bazie alkoholu ani maści nieprzepisanych do tego celu.

Nie umieszczaj zwierzęcia z powrotem na luźnym podłożu.

Nie zostawiaj go z innymi osobnikami.

Nie ciągnij za zatrzymane jajo, twardą masę lub cokolwiek wystającego.

Nie mocz zwierzęcia w zimnej wodzie w przekonaniu, że to pomoże. Temperatura poza zakresem gatunkowym pogarsza wszystko.

Nie czekaj do rana. Różnica między różową tkanką a szarą tkanką jest mierzona w godzinach.

Kiedy szukać pomocy

Natychmiast, w każdym przypadku, gdy tkanka wystaje z otworu kloakalnego i nie wróciła w ciągu kilku minut.

Natychmiast w przypadku samicy parącej bez złożenia jaj, każdego zwierzęcia powtarzającego parcie bez wydalenia czegokolwiek oraz tkanki, która stała się ciemna, sucha lub szara.

Jeszcze tego samego dnia dla gada, który nie wypróżnił się znacznie dłużej niż w swoim normalnym odstępie czasu, dla twardej masy widocznej przy otworze lub krwi przy otworze.

Powrót do zdrowia ocenia się po pierwszym normalnym wypróżnieniu po zabiegu, a nie po tym, jak otwór wygląda następnego ranka.

Zabierz ze sobą zdjęcie zrobione w domu, odczyty temperatury z terrarium dla ciepłego i chłodnego końca, rodzaj podłoża, dietę i rutynę suplementacji, datę ostatniego wypróżnienia, płeć i historię hodowlaną oraz wszelkie ostatnie wylinki, składanie jaj lub przeprowadzki. W tej grupie gatunkowej historia hodowlana jest diagnozą częściej niż cokolwiek innego.