Nawodnienie gadów: dlaczego gatunki pustynne, tropikalne, nadrzewne i wodne mają zupełnie inne potrzeby

Krótka odpowiedź

Nie ma jednego sposobu na nawadnianie gada. Jaszczurka pustynna, wąż tropikalny, gekon z lasu deszczowego i żółw wodny tracą oraz pobierają wodę w zupełnie inny sposób, a porady pomocne dla jednego gatunku mogą zaszkodzić innemu.

Zraszanie terrarium brodacza do momentu, aż wilgotność utrzyma się na wysokim poziomie, prowadzi do chorób układu oddechowego. Utrzymywanie gekona orzęsionego w suchym środowisku powoduje problemy z wylinką i śmierć. To samo działanie, przeciwne skutki, ponieważ zwierzęta te ewoluowały w skrajnie różnych warunkach.

Dla wielu jaszczurek pustynnych większość dziennego zapotrzebowania na wodę pochodzi z pokarmu, a nie z miski.

• Dowiedz się, do której grupy wilgotnościowej należy Twój gatunek, zanim cokolwiek zmienisz. Ten jeden fakt determinuje wszystko inne.
• Odwodnienie u gadów objawia się pomarszczoną lub tworzącą fałdy skórą, zapadniętymi oczami, gęstą, ciągnącą się śliną, suchymi i lepkimi błonami śluzowymi jamy ustnej oraz twardymi, suchymi odchodami z kredowymi moczanami.
• Gady nie mają dziąseł ani nie posiadają czasu powrotu włośniczkowego. Ta kontrola dotyczy psów i kotów i w tym przypadku nie ma zastosowania.
• Temperatura wpływa na utratę wody. Gad trzymany w zbyt wysokiej temperaturze lub na macie grzewczej bez gradientu będzie się odwadniał, nawet jeśli ma pełną miskę wody.
• Uszkodzenie nerek w wyniku przewlekłego, łagodnego odwodnienia to cichy zabójca, który zazwyczaj pozostaje niewidoczny, dopóki stan nie stanie się zaawansowany.

:::danger
Nigdy nie zostawiaj gada w kąpieli bez nadzoru ani w wodzie, w której nie może swobodnie stanąć.

Gady mogą utonąć. Słabe, wychłodzone lub chore zwierzę umieszczone w głębokim pojemniku nie ma siły ani koordynacji, by podnieść głowę, a pojemnik do kąpieli z przykrywką w ciepłym pomieszczeniu może również doprowadzić do przegrzania. Kąp zwierzę w wodzie na tyle płytkiej, aby jego nozdrza znajdowały się nad powierzchnią, gdy leży płasko, i nie opuszczaj pomieszczenia.
:::

Decyzja w 60 sekund

W której grupie jest Twój gad

To sekcja, która decyduje o wszystkim. Jeśli wybierzesz źle, każde kolejne działanie również będzie błędne.

Gatunki suche i pustynne.

Brodacze, gekony lamparcie, biczogony, wiele agam i większość jaszczurek pochodzenia pustynnego.

Ewoluowały w warunkach niskiej wilgotności otoczenia, gdzie woda pojawia się sezonowo. Dobrze znoszą suche powietrze, a szkodzi im utrzymująca się wysoka wilgotność, która powoduje infekcje dróg oddechowych i choroby skóry.

Nadal potrzebują wody. Pochodzi ona z pokarmu o wysokiej zawartości wilgoci, z miski z wodą (z której niektóre osobniki korzystają, a inne ignorują) oraz z wilgotnej kryjówki: jednego zamkniętego pudełka z wilgotnym podłożem wewnątrz suchego terrarium, do którego zwierzę wchodzi, kiedy tego potrzebuje. Ta jedna cecha rozwiązuje większość problemów z nawodnieniem i wylinką u gatunków sucholubnych bez konieczności zwilżania całego terrarium.

Zauważ, że gekony lamparcie, mimo nazwy, pochodzą z kamienistych suchych terenów z wilgotnymi norami i faktycznie potrzebują takiej wilgotnej kryjówki.

Gatunki tropikalne i wilgotne lądowe.

Pytony królewskie, dusiciele, węże zbożowe (wersje preferujące suchsze środowisko), wiele scynków, tegu.

Wilgotność otoczenia w terrarium jest głównym czynnikiem kontrolnym. Duża miska z wodą, podłoże utrzymujące wilgoć i odpowiednia liczba kryjówek zapobiegająca wysychaniu powietrza wykonują większość pracy. Węże z tej grupy również dobrowolnie kąpią się w misce, szczególnie przed wylinką, dlatego zbyt mała miska, w której wąż nie może się zwinąć, pozbawia go tej opcji.

Wentylacja nadal ma znaczenie. Wilgotno i duszno to warunki, w których zaczynają się infekcje dróg oddechowych i gnicie łusek. Cel to wilgotno, ale przy zapewnionym przepływie powietrza.

Gatunki nadrzewne i z lasów deszczowych.

Gekony orzęsione, gekony gargulce, gekony dnia, kameleony, pytony zielone.

Wiele z nich nigdy nie pije ze stojącej miski, ponieważ w koronach drzew stojąca woda nie istnieje. Piją kropelki z liści i z własnych pysków. Jeśli zapewnisz im tylko miskę, odwodnią się obok niej.

Potrzebują cyklu mokro-sucho, a nie stałego zawilgocenia: obfitego zraszania, które zamoczy liście, a następnie okresu wysychania przed kolejnym zraszaniem. W przypadku kameleonów zazwyczaj oferuje się system kroplowy lub automatyczny system zraszający działający przez określony czas, ponieważ potrzebują stałego dostępu do ruchomych kropel, aby prawidłowo pić.

Stałe nasycenie wodą bez fazy suchej wywołuje te same choroby układu oddechowego, co u gatunków pustynnych.

Gatunki wodne i półwodne.

Żółwie wodne, agamy wodne, niektóre scynki.

Zwierzęta te zazwyczaj nie są odwodnione. Ich problem z wodą jest odwrotny: jakość wody i ryzyko utonięcia chorego zwierzęcia. Całkowicie wodny żółw, który źle się czuje, może stracić kontrolę nad pływalnością i nie być w stanie wypłynąć na powierzchnię, co jest ryzykiem utonięcia, a nie wyschnięcia.

Żółwie lądowe to oddzielny przypadek, opisany w przewodniku dotyczącym nawadniania żółwi.

Jak naprawdę wygląda odwodnienie u gada

Żaden z tych punktów nie jest testem stosowanym u ssaków. Wszystkie można wykonać w domu.

Turgor skóry i pomarszczenie.

Delikatnie unieś fałd skóry na boku ciała. U nawodnionego gada skóra natychmiast wraca do płaskiego stanu. U odwodnionego pozostaje uniesiona przez chwilę. U jaszczurek skóra między żebrami i wzdłuż boków również nabiera luźnego, pofałdowanego wyglądu.

Zapadnięte oczy.

Oczy osadzone są głębiej w oczodołach i tracą swoją zaokrągloną pełnię. U gekonów i węży jest to jeden z wczesnych, wiarygodnych objawów.

Ślina i błony śluzowe jamy ustnej.

Błony śluzowe powinny być wilgotne i śliskie. Gęsta, ciągnąca się, nitkowata ślina, która rozciąga się między szczękami, jest silnym objawem odwodnienia i u węży jest wyraźnie widoczna.

Nie otwieraj gadom pyska na siłę, aby to sprawdzić. U węża uszkadza to zęby i szczękę, a u jaszczurki stresuje zwierzę, które już jest w słabym stanie. Obserwuj, gdy zwierzę naturalnie zieje lub ziewa.

Odchody i moczany.

Biała część (moczany) powinna być miękka i pastowata. Twarde, ziarniste, kredowe moczany, które są wydalane jako twarda bryła, wskazują, że zwierzę oszczędza wodę. Bardzo twarde, suche odchody wskazują na to samo i mogą prowadzić do zaparć.

Wylinka.

Zatrzymana wylinka na palcach, nad okularami u węży i gekonów lub schodząca płatami zamiast w całości, jest sygnałem problemów z nawodnieniem i wilgotnością.

Zatrzymana wylinka na palcu lub końcówce ogona to nie tylko problem estetyczny. Pierścień zaschniętej skóry działa jak opaska uciskowa, co prowadzi do utraty palca lub końcówki ogona.

Waga i aktywność.

Utrata wagi na wadze gramowej, zmniejszona aktywność i rezygnacja z korzystania z ciepłego miejsca w terrarium to późne objawy.

Waga zarejestrowana na wadze gramowej, wraz z wilgotnością i temperaturą powierzchni, zmienia wrażenie w dane, które może wykorzystać weterynarz od gadów.

Dlaczego temperatura jest problemem nawodnienia

Gady są ektotermiczne, a temperatura ciała określa tempo metabolizmu. Tempo metabolizmu określa tempo oddychania. Oddychanie jest główną drogą, przez którą gad lądowy traci wodę.

Gad trzymany w górnej granicy swojego zakresu temperatur bez chłodnego miejsca, do którego mógłby się wycofać, traci wodę w sposób ciągły i nie może nic z tym zrobić. To mechanizm stojący za większością przewlekłych, łagodnych odwodnień w niewoli, które są niewidoczne, ponieważ miska z wodą jest pełna.

Drugą stroną problemu jest sprzęt grzewczy. Nieuregulowana mata grzewcza lub żarówka, albo brak termostatu, wytwarza powierzchnię znacznie gorętszą, niż zamierzano, wysuszając zwierzę oraz podłoże pod nim.

Mierz gradient temperatur, a nie jedną temperaturę. Powinno istnieć ciepłe miejsce, z którego zwierzę może korzystać, oraz chłodne miejsce, do którego może uciec, a to zwierzę dokonuje wyboru.

Przegrzanie powoduje również ziajanie. Gad trzymający otwarty pysk w miejscu wygrzewania się często termoreguluje, a nie jest chory, ale daje Ci znać, że w ciepłym miejscu jest za gorąco.

Bezpieczne nawadnianie w domu

Wszystko tutaj ma charakter wspomagający. Nic z tego nie zastąpi płynów weterynaryjnych u zwierzęcia, które jest naprawdę odwodnione.

Najpierw skoryguj terrarium.

Prawie każdy przypadek wynika z problemów z terrarium. Napraw wilgotność, gradient i wentylację, a zwierzę nawodni się samo.

Zaoferuj płytką, nadzorowaną kąpiel.

Dla większości jaszczurek lądowych, węży i żółwi jest to użyteczna metoda domowa. Letnia woda, na tyle płytka, by zwierzę mogło leżeć płasko z nozdrzami nad powierzchnią, w pojemniku, z którego nie może wyjść, w ciepłym pokoju, przez krótki czas i w Twojej obecności.

Wiele gadów napije się podczas kąpieli i wiele wydali odchody, co jest normalnym i pożytecznym efektem.

Nie kąp zwierzęcia, które jest zbyt słabe, by utrzymać głowę. Nie używaj gorącej wody. Nie dodawaj niczego do wody.

Zwiększ wilgotność pokarmu.

Dla gatunków roślinożernych i wszystkożernych dobrze wypłukane zielone liście dostarczają dużą ilość wody. Dla owadożernych, dobrze nawodnione owady karmowe, które miały dostęp do źródła wilgoci, dostarczają więcej wody niż suche.

Podawaj wodę w sposób, jaki gatunek rozpoznaje.

Miska dla gatunków, które z nich korzystają. Wilgotna kryjówka dla gatunków sucholubnych. Kropelki na roślinach, system kroplowy lub zraszacz dla gatunków nadrzewnych. Miska wystarczająco duża, by w niej zwinąć ciało dla węży.

Nigdy nie podawaj wody strzykawką do pyska.

To najniebezpieczniejsza porada domowej opieki w hodowli gadów. Głośnia gada znajduje się z przodu pyska, a płyn podany przez opiekuna łatwo trafia do płuc. Zachłystowe zapalenie płuc u gadów jest często śmiertelne i można go całkowicie uniknąć. Nawadnianie doustne, przez sondę, zastrzykiem lub do jamy ciała to procedura weterynaryjna.

Sposób podania wody zgodny z potrzebami gatunku ma większe znaczenie niż jej ilość. Niektóre zwierzęta nigdy nie użyją miski.

Rutyna, która pozwala na wczesne wykrycie

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj wody strzykawką ani nie wlewaj jej do pyska gada. Zachłyśnięcie jest śmiertelne, a głośnia znajduje się tuż z przodu.

Nie kąp gada bez nadzoru, słabego lub chorego, i nigdy w głębokiej wodzie.

Nie zdejmuj zatrzymanej wylinki na sucho. Podnieś wilgotność, wykąp i pozwól jej zejść.

Nie zraszaj suchego terrarium, aby podnieść wilgotność. Użyj wilgotnej kryjówki.

Nie używaj źródła ciepła bez termostatu.

Nie dodawaj proszków elektrolitowych, napojów dla sportowców ani ludzkich produktów do nawadniania do wody gada na własną rękę.

Nie zakładaj, że pełna miska oznacza, iż zwierzę pije. Wiele gatunków nigdy z niej nie korzysta.

Nie traktuj ziajania jako jedynego objawu odwodnienia. Ziajanie w miejscu wygrzewania zazwyczaj oznacza zbyt wysoką temperaturę, a ziajanie z bąbelkami lub hałasem oznacza infekcję oddechową.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem doświadczonym w leczeniu gadów tego samego dnia, jeśli wystąpią zapadnięte oczy połączone z letargiem, zwierzę nie może wrócić do prawidłowej pozycji, ma gęstą ciągnącą się ślinę, ma problemy z wypróżnianiem lub oddycha z otwartym pyskiem z hałasem lub bąbelkami.

Umów się na wizytę w ciągu tygodnia, jeśli występuje uporczywa zatrzymana wylinka, kredowe twarde moczany, utrata wagi lub oznaki odwodnienia, które nie ustępują po skorygowaniu warunków w terrarium.

Przewlekłe łagodne odwodnienie uszkadza nerki w sposób niemal niezauważalny, a zwierzę, które było nieco zbyt suche i przebywało w zbyt wysokiej temperaturze przez dwa lata, to właśnie takie, które trafia do kliniki z niewydolnością nerek. Gad, który stale wydala twarde moczany, zasługuje na zbadanie, nawet jeśli wydaje się być zdrowy.

Dobrze nawodniony gad ma gładką, niepomarszczoną skórę, pełne, okrągłe oczy, schodzi z niego pełna wylinka, a moczany są miękkie i pastowate.

Przynieś informacje o gatunku, wymiary terrarium, odczyty higrometru i temperatury powierzchni, źródła ciepła i informacje o ich termostatowaniu, podłoże, dietę, historię wylinek oraz aktualną wagę. W przypadkach odwodnienia dane dotyczące hodowli prawie zawsze wskazują przyczynę przed badaniem lekarskim.