Jakość życia Zwierzaka: ocenianie zwierzęcia ofiary, które ukrywa oznaki pogorszenia stanu

Szybka odpowiedź

Starszy Zwierzak w domu, gdzie prawie wszystko, co warto ocenić, dzieje się, gdy nikt nie patrzy

Ocenianie jakości życia Zwierzaka to inne ćwiczenie niż w przypadku psa, z jednego powodu: Zwierzak aktywnie ukrywa pogorszenie swojego stanu. Zastyganie w bezruchu i sprawianie wrażenia normalnego, gdy zbliża się coś dużego, jest odruchem przetrwania, a ty jesteś czymś dużym.

Pierwszą zasadą jest więc to, że nie możesz oceniać Zwierzaka, stojąc nad nim. Prawie wszystko, co przydatne, widać z dystansu, na nagraniu z kamery lub w odchodach.

• Obserwuj z drugiego końca pokoju, o świcie lub zmierzchu, kiedy Zwierzaki są naturalnie aktywne, albo włącz nagrywanie w telefonie i wyjdź.
• Odchody to codzienna ocena. Ich rozmiar i liczba zmieniają się, zanim zmieni się sam Zwierzak.
• Wyraz pyszczka jest najbardziej wiarygodnym wskaźnikiem bólu u Zwierzaka: zmrużone oczy, spłaszczone policzki, spiczasty nos oraz uszy trzymane ciasno i do tyłu.
• Zwierzak, który przestaje jeść, funkcjonuje w trybie godzin, a nie dni. Ocena jakości życia u Zwierzaka opiera się na znacznie krótszej osi czasu sytuacji awaryjnych.
• W ciepłe dni Zwierzak, który nie potrafi utrzymać czystości własnego zadu, jest codziennie narażony na muszycę. Ten jeden fakt przeważa nad większością innych rozważań.

:::danger
Głośne, utrzymujące się zgrzytanie zębami u Zwierzaka oznacza ból i nie jest tym samym, co ciche mruczenie zadowolonego Zwierzaka.

Zadowolone mruczenie zębami jest ciche, delikatne i rytmiczne, zazwyczaj podczas głaskania. Zgrzytanie z bólu jest głośniejsze, twardsze i ciągłe, a towarzyszy mu przygarbiona postawa, przymknięte oczy i przyciskanie brzucha do podłogi. Zwierzak zachowujący się w ten sposób wymaga uwagi Weterynarza tego samego dnia, a nie notatki w raporcie.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego Zwierzak wymaga innej metody

Pies w bólu staje się niechętny, powolny i marudny. Zmienia swoje zachowanie wobec ciebie, więc to widzisz.

Zwierzak w bólu staje się nieruchomy, cichy i niepozorny, a następnie wraca do normalnego zachowania, gdy czuje się bezpiecznie. To nie stoicyzm, to działająca obrona: zwierzę, które widocznie utyka, to zwierzę, które zostanie zjedzone.

Wynikają z tego trzy praktyczne konsekwencje.

Obserwacja musi być pośrednia.

Oceniaj z drugiego końca pokoju, przez drzwi lub za pomocą telefonu ustawionego i pozostawionego w trybie nagrywania przez dwadzieścia minut. Zwierzaki są aktywne o świcie i zmierzchu, więc uczciwe okno obserwacji to wczesny poranek i wieczór, a nie środek dnia.

Wynik liczy się bardziej niż zwierzę.

Odchody, spożycie siana i Waga to wskaźniki, których nie da się zamaskować. Zwierzak potrafi utrzymać normalną postawę przez dziesięć sekund, kiedy na niego patrzysz. Nie potrafi udawać używania kuwety.

Zegar jest krótki.

Motoryka jelit Zwierzaka zależy od ciągłego przyjmowania błonnika. Gdy przyjmowanie pokarmu ustaje, motoryka zwalnia, gromadzą się gazy, a zwierzę pogarsza się w ciągu godzin. Obszar, który u psa byłby wart obserwacji przez dwa tygodnie, u Zwierzaka w ciągu dnia staje się sytuacją awaryjną.

Dziedziny dostosowane dla Zwierzaków

Funkcja jelit.

Główny parametr życiowy i pierwsza rzecz do oceny. Czy są produkowane odchody, w zwykłej liczbie, o zwykłym rozmiarze i kształcie?

Mniejsze odchody oznaczają, że spożycie już spadło. Mniejsza liczba oznacza, że motoryka zwolniła. Brak oznacza, że sytuacja awaryjna już trwa. Sznury odchodów połączone sierścią oznaczają, że Zwierzak połyka więcej sierści niż zwykle, co warto zbadać.

Trzymaj zdjęcie normalnych dziennych odchodów w telefonie. Porównanie ze zdjęciem wygrywa z porównaniem z pamięcią za każdym razem.

Jedzenie, a konkretnie siano.

Oceniaj spożycie siana oddzielnie od spożycia granulek i warzyw, ponieważ odpowiadają one na różne pytania.

Zwierzak jedzący granulki i zieleninę przy ignorowaniu siana nie jest wybredny. Siano wymaga najwięcej gryzienia i ruchu szczęki na boki, więc jest pierwszą rzeczą odstawianą, gdy bolą zęby policzkowe. To jedna z najcenniejszych obserwacji w opiece nad starszym Zwierzakiem.

Cekotrofy.

Zwierzaki produkują drugi, bardziej miękki typ odchodów, który zjadają bezpośrednio z odbytu. Rzadko powinieneś je widzieć.

Znalezienie rozgniecionych cekotrofów w klatce lub lepki, skołtuniony tył oznacza, że Zwierzak ich nie zjada. Przyczyny to artretyzm lub ból kręgosłupa uniemożliwiający Zwierzakowi dosięgnięcie, otyłość, choroba zębów czyniąca czynność bolesną lub dieta zbyt bogata w koncentraty, przez co produkuje się ich za dużo.

To pojedyncze odkrycie uderza w trzy dziedziny jednocześnie: odżywianie, higienę i mobilność.

Ból odczytany z pyszczka.

Najbardziej wiarygodne wskaźniki bólu u Zwierzaka są związane z pyszczkiem i muszą być obserwowane, gdy Zwierzak nie wie, że jest obserwowany.

Szukaj oczu zwężonych w szparki, zamiast okrągłych i otwartych. Spłaszczonych policzków zamiast miękko zaokrąglonych. Nosa zmieniającego się z szerokiego, ruchliwego kształtu na węższy, bardziej szpiczasty, z mniejszym drganiem. Wąsów zmieniających położenie z rozluźnionego wachlarza na sztywne, wysunięte do przodu lub przyciśnięte do tyłu. Uszu obracających się do tyłu i trzymanych ciasno przy ciele zamiast w ich normalnych czujnych lub rozluźnionych pozycjach.

Zwierzak wykazujący kilka z nich naraz, szczególnie z przygarbionym ciałem i brzuchem przyciśniętym do podłoża, odczuwa znaczący ból.

Mobilność.

Oceniaj konkretne ruchy, które mają znaczenie dla Zwierzaka, a nie pokonywany dystans.

Czy potrafi prawidłowo kicać, zamiast się szurać? Czy potrafi wejść do kuwety i z niej wyjść? Czy potrafi usiąść na tylnych łapach, aby się rozejrzeć (postawa zwana peryskopowaniem), co znika wcześnie przy bólu kręgosłupa? Czy potrafi pielęgnować swój pyszczek, uszy i tył ciała? Czy potrafi leżeć wyciągnięty na boku, czego wiele Zwierzaków przestaje robić, gdy boli kręgosłup?

Spójrz na pięty, czyli spód tylnych łap. Zwierzaki przenoszą Wagę na pokrytą futrem piętę, a nie na opuszkę, a przerzedzenie futra, zaczerwienienie, twarde modzele lub otwarte rany są bolesne, powszechne u mniej mobilnych Zwierzaków i szybko ograniczające.

Powierzchnia podłogi i ściółka decydują o tym, czy starszy Zwierzak może poruszać się pewnie i czy jego pięty pozostaną nienaruszone

Higiena i ryzyko muszyc.

Oceniaj, czy Zwierzak jest suchy, czy tył ciała jest czysty i czy sierść nie kołtuni się w miejscach, do których Zwierzak kiedyś sięgał.

W ciepłe dni przestaje to być pytanie o komfort. Muchy składają jaja na wilgotnym, zabrudzonym futrze, a powstałe larwy w bardzo krótkim czasie atakują żywą tkankę. Zwierzak, który nie potrafi już utrzymać się w czystości, wymaga fizycznej kontroli skóry pod ogonem co najmniej dwa razy dziennie przez cały ciepły sezon, a nie tylko jednego spojrzenia.

Zaangażowanie psychiczne.

Zwierzaki pokazują dobrostan poprzez konkretne zachowania. Binkying (skrętny skok), peryskopowanie, rzucanie się na bok w jednym dramatycznym ruchu. Odkrywanie, ocieranie się podbródkiem o przedmioty w celu oznaczenia zapachem, kopanie, przestawianie rzeczy.

Oceniaj, czy one w ogóle występują, a nie jak często. Zanik każdego z nich jest znaczący nawet u Zwierzaka, który nadal je.

Kontakt społeczny.

Dla Zwierzaka w parze towarzysz nie jest wzbogaceniem, jest kluczową częścią życia zwierzęcia. Oceniaj, czy para nadal leży w kontakcie, pielęgnuje się nawzajem i je razem, oraz czy jeden nie zaczął unikać drugiego lub nadmiernie go pielęgnować.

Zmiana w więzi jest często pierwszą widoczną oznaką, że jeden z pary nie czuje się dobrze.

Najpierw wyklucz to, co uleczalne

Szczegóły dotyczące komfortu i mobilności warto sprawdzić, zanim stwierdzisz, że Zwierzak jest po prostu stary

Zasada praktyczna jest taka sama jak u każdego gatunku, a u tego jeszcze pilniejsza: niech doświadczony w pracy ze Zwierzakami Weterynarz zbada pyszczek, sprawdzi Wagę, omaca brzuch i rozważy próbne leki przeciwbólowe, zanim wyciągniesz jakiekolwiek wnioski z oceny. Zwierzak odmieniony przez leczenie zębów nie był stary.

Nawyki oceniania, które unikają samooszukiwania się

Oceniaj o świcie lub zmierzchu.

Zwierzak drzemiący o drugiej po południu nic ci nie powie. Oceniaj w trakcie naturalnego okresu aktywności.

Oceniaj, nie będąc widzianym.

Kamera, drzwi lub drugi koniec pokoju. Wszystko, co wiąże się z pochylaniem nad Zwierzakiem, wywołuje zastygnięcie, a zastygnięcie wygląda jak spokój.

Waż co tydzień na wadze gramowej.

Gęste futro ukrywa znaczne zmiany Wagi. Zwierzak może stracić bardzo dużo kondycji, zanim ktokolwiek to zauważy, a utrata Wagi jest często pierwszym twardym dowodem choroby zębów.

Fotografuj odchody.

Raz w tygodniu, w tym samym świetle, obok monety. Zajmuje to dziesięć sekund i sprawia, że trend staje się widoczny.

Zapisuj, co teraz robisz dla Zwierzaka.

Czyszczenie tyłu, pielęgnacja miejsc, do których kiedyś sięgał, wkładanie go do kuwety, karmienie zieleniną. Każda z tych czynności jest wyrazem troski i każda sztucznie podtrzymuje wynik. Raz w miesiącu wypisz je i porównaj z tymi sprzed sześciu miesięcy.

Ustal próg dla dziedziny.

Każda dziedzina z wynikiem zero wywołuje rozmowę z Weterynarzem, niezależnie od sumy. U Zwierzaków funkcja jelit osiągająca zero to nie rozmowa, to awaria.

Audyt środowiska

Planowanie końca, specjalnie dla Zwierzaka

Dwie rzeczy dotyczące Zwierzaków zmieniają planowanie w porównaniu z innymi gatunkami.

Pogorszenie pod koniec jest często szybkie.

Ponieważ wszystko przechodzi przez funkcję jelit, Zwierzak, który sobie radził, może przejść od stabilnego stanu do krytycznego w ciągu dnia. Czekanie na powolne, oczywiste pogorszenie często oznacza czekanie na kryzys.

To sprawia, że decyzja z wyprzedzeniem jest ważniejsza, a nie mniej ważna. Zapisz granicę, gdy jesteś spokojny: kiedy siano jest ostatecznie odmawiane, kiedy tył ciała nie może być już utrzymywany w czystości, kiedy leki przeciwbólowe nie przynoszą już komfortu, kiedy dni dobre przestają przeważać nad złymi.

Towarzysz z pary musi być częścią planu.

Zwierzak, którego partner znika bez wyjaśnienia, będzie szukał, może przestać jeść i w przyszłości może być trudniejszy do ponownego dobrania w parę. Tam, gdzie para jest zżyta, ocalały Zwierzak powinien mieć możliwość spędzenia czasu z ciałem po wszystkim, spokojnie i bez przerywania, tak długo, jak tego potrzebuje. Większość Zwierzaków bada, pielęgnuje, siedzi przy ciele, a następnie odchodzi, a ten proces ma znaczenie.

Powiedz Weterynarzowi z wyprzedzeniem, że masz zżytą parę i zapytaj, jak klinika to rozwiązuje, czy w domu, czy w Klinice.

Zapytaj wcześniej o sedację.

Zwierzaki boją się unieruchomienia i procedur. Zapytaj Weterynarza o wcześniejszą sedację Zwierzaka, aby był uśpiony i nieświadomy, w twoich ramionach lub we własnym transporterze, zanim cokolwiek innego się wydarzy. Większość praktyk doświadczonych w pracy ze Zwierzakami robi to standardowo, co zmienia doświadczenie dla wszystkich.

Czego nigdy nie robić

Nie oceniaj Zwierzaka, pochylając się nad nim i decydując, że wygląda dobrze.

Nie czekaj przez noc z Zwierzakiem, który nie jadł ani nie wydalił odchodów.

Nie interpretuj Zwierzaka, który je granulki, jako Zwierzaka, który je prawidłowo.

Nie traktuj brudnego tyłu ciała jako samej czynności pielęgnacyjnej w ciepłe dni. Sprawdzaj skórę za każdym razem.

Nie rozdzielaj zżytej pary, gdy jeden choruje, chyba że Weterynarz wyraźnie to zaleci. Stres z rozłąki zazwyczaj kosztuje więcej niż ryzyko, którego się unika.

Nie kładź Zwierzaka na ręczniku z pętelkowymi włóknami, jeśli jego pazury są długie lub ciągnie łapę.

Nie wyciągaj wniosku, że zmniejszona aktywność to wiek, zanim nie wykluczysz choroby zębów i bólu kręgosłupa.

Nie zakładaj, że zgrzytanie zębami to zadowolenie. Posłuchaj głośności i spójrz na postawę.

Kiedy szukać pomocy

Zwierzak, który je, jest komfortowy i zadowolony ze swoim towarzyszem, to stan, który wszystko w tym poradniku chroni

Udaj się natychmiast, jeśli Zwierzak nie je, nie produkuje odchodów, jest przygarbiony i głośno zgrzyta zębami, ma nagłe przechylenie głowy lub ma jakiekolwiek larwy czy uszkodzoną skórę pod ogonem.

Umów się tego samego dnia, jeśli odchody są mniejsze lub rzadsze i nie wracają do normy, tył jest mokry lub zabrudzony, Zwierzak ma trudności z oddawaniem moczu lub utrudnione oddychanie.

Umów się w ciągu tygodnia, jeśli zostawia siano, przestał peryskopować lub pielęgnować własny tył, ma bolesne pięty lub nastąpiła zmiana w zachowaniu zżytej pary.