Walki królików o jedzenie, przestrzeń i kuwety – dlaczego więzi ulegają zerwaniu

Szybka odpowiedź

Króliki są zwierzętami jednocześnie społecznymi i terytorialnymi. Na wolności żyją w grupach z wypracowaną hierarchią, a osobnik niżej postawiony rozwiązuje konflikt poprzez oddalenie się. W mieszkaniu, klatce lub szopie nie ma dokąd odejść, więc ten sam spór przeradza się w walkę.

Większość konfliktów między królikami rozstrzyga się poprzez postawę i pozycję na długo przed tym, zanim którykolwiek z nich dotknie drugiego.

Większość walk nie wynika z osobowości. Wynikają one z układu, który zmusza dwa Zwierzaki do przebywania w tej samej przestrzeni w tym samym momencie: jedna miska z jedzeniem, jedna kuweta, jedna kryjówka z jednym wejściem, jeden korytarz ze ślepym zaułkiem. Napraw geometrię otoczenia, a duża część agresji zniknie.

Wyjątek jest ważny. Para, która żyła razem zgodnie, a nagle zaczyna walczyć, zazwyczaj sygnalizuje, że z jednym z nich dzieje się coś złego, a najczęstszą zmianą jest ból lub choroba.

• Dwa króliki potrzebują co najmniej trzech sztuk wszystkiego, co ważne: misek, poideł, kuwet, stert siana i kryjówek.
• Każda kryjówka musi mieć dwa wyjścia. Pudełko z jednym wejściem to pułapka i to właśnie tam zapędzony w kozi róg królik zostaje zraniony.
• Walki celują w pysk, brzuch, zad i genitalia. Rany w tych miejscach są poważne i łatwo je przeoczyć pod futrem.
• Nagła walka u zżytej pary to kwestia medyczna, dopóki nie udowodni się inaczej.
• Nigdy nie wkładaj rąk między walczące króliki. Użyj deski, miotły lub narzuconego ręcznika.

:::danger
Każde ugryzienie lub zadrapanie przez kota to nagły wypadek dla królika, nawet jeśli nie widzisz rany.

Kocie pyski i pazury przenoszą bakterie, które powodują u królików błyskawiczne infekcje, a w momencie pojawienia się objawów jest często za późno. Króliki mogą również umrzeć z samego stresu wywołanego kontaktem z drapieżnikiem, bez żadnych obrażeń. Królik, który został złapany przez kota lub psa, wymaga wizyty u weterynarza tego samego dnia, a nie obserwacji w domu.
:::

Decyzja w 60 sekund

O co naprawdę walczą króliki

Lista jest krótsza i bardziej szczegółowa, niż spodziewają się Opiekunowie.

Miska z jedzeniem w momencie, gdy pojawia się posiłek. Nie jedzenie ogólnie. Punktem zapalnym jest moment dostawy, który sprowadza oba króliki w to samo miejsce podłogi jednocześnie.

Najlepsza kuweta. Króliki jedzą siano, siedząc w kuwecie, więc jest to zarówno punkt żywieniowy i miejsce wypoczynku, jak i toaleta. Jest to zazwyczaj najbardziej sporny przedmiot w zagrodzie.

Wejście do kryjówki. Kontrola wejścia oznacza kontrolę przestrzeni za nim. Dominujący królik siedzący w przejściu nie odpoczywa, on zajmuje pozycję.

Najwyższa platforma oraz najchłodniejsze lub najcieplejsze miejsce. Oba są ograniczone, oba są cenne, a latem lub zimą jedno z nich staje się jedynym komfortowym miejscem w zagrodzie.

Ty. Królik głaskany, podczas gdy drugi patrzy, jest postrzegany jako zasób, a drugi królik często interweniuje.

Korytarze i ślepe zaułki. Nie zasób, ale miejsce, gdzie gonitwa staje się walką, ponieważ ścigany królik traci grunt pod nogami.

Normalne zachowanie hierarchiczne kontra prawdziwa walka

Zżyte króliki nie są równe i nie powinny być. Zachowania hierarchiczne są częścią funkcjonującej relacji, a przerywanie ich może uniemożliwić parze ustabilizowanie więzi.

Normalne, nie przeszkadzaj.

Oznaczanie przedmiotów brodą (tzw. chinning). Wskakiwanie na siebie, w tym jedna samica na drugą, w tym wskakiwanie na głowę. Krótkie gonitwy, które ustają. Uszczypnięcie w zad, które drugi królik akceptuje. Futro wyczesywane podczas pielęgnacji lub jeden królik pchający głowę pod podbródek drugiego, domagając się czyszczenia.

Ostrzeżenie, działaj na otoczenie.

Warczanie. Atakowanie z wyciągniętą sylwetką, napiętą postawą i położonymi uszami. Boksowanie tylnymi łapami z użyciem przednich. Krążenie wokół siebie, które trwa w nieskończoność bez rozejścia się. Ogon w górze, uszy skierowane do przodu i sztywne.

Walka, interweniuj.

Oba zwierzęta zablokowane i turlające się. Ciągłe gryzienie, a nie pojedyncze uszczypnięcie. Kępki futra powyrywane i leżące na podłodze. Każda ilość krwi.

Granicą nie jest intensywność, lecz to, czy interakcja wygasa. Króliki, które rozchodzą się po kilku sekundach, negocjują. Króliki, które nie potrafią się rozejść, walczą, a walki królików eskalują szybciej niż u niemal każdego innego zwierzęcia towarzyszącego.

Uszy, napięcie ciała i to, czy para potrafi się rozejść, mówią więcej niż sam hałas.

Dlaczego obrażenia są gorsze, niż wyglądają

Króliki walczą o spód ciała. Ugryzienia trafiają w pysk i oczy, brzuch, zad i genitalia. Samce są autentycznie zagrożone kastrującymi urazami w poważnej walce.

Pod gęstym futrem rana kłuta zamyka się w ciągu kilku godzin i znika. Skóra goi się na powierzchni, podczas gdy bakterie mnożą się pod spodem, a ropień pojawia się dni później. Królicze ropnie zawierają gęstą, stałą ropę zamiast płynnej, dlatego nie opróżniają się tak, jak u kota, i często wymagają chirurgii.

Skóra królika jest również cienka i łatwo się rozdziera, więc to, co wygląda jak zadrapanie, może być płatem skóry z kieszenią pod spodem.

Po każdej walce rozchyl futro i sprawdź w dobrym świetle pysk, obie uszy, łopatki, cały brzuch, oba boki, zad oraz genitalia obu zwierząt. Sprawdź również spód stóp.

Następnie obserwuj apetyt i wydalanie u obu królików. Ból i stres zatrzymują pracę jelit, a królik, który przestaje jeść po walce, ma drugi nagły wypadek przebiegający równolegle do pierwszego.

Dlaczego zżyta para nagle zaczyna walczyć

To jest najważniejsze pytanie, ponieważ odpowiedź zazwyczaj nie dotyczy zachowania.

Jeden z nich odczuwa ból lub jest chory.

Królik cierpiący na ból ma krótszy lont, porusza się inaczej i pachnie inaczej. Partner może go zaatakować. Zerwanie więzi to rozpoznany wczesny sygnał choroby zębów, artretyzmu, problemów z układem moczowym, ropnia, choroby uszu lub schorzenia neurologicznego. Jeśli para miała się dobrze w zeszłym miesiącu, umów oba na wizytę.

Jeden z nich właśnie dojrzał.

Króliki osiągają dojrzałość płciową w pierwszych miesiącach życia, mniejsze rasy wcześniej niż duże. Dwa młode króliki, które się uwielbiały, mogą zwrócić się przeciwko sobie niemal z dnia na dzień, gdy pojawią się hormony. Kastracja obu zwierząt jest niezbędna dla stabilnej pary, a zachowania hormonalne znikają dopiero po kilku tygodniach od operacji, więc królik nie jest behawioralnie wykastrowany w dniu operacji.

Jeden z nich był u weterynarza sam.

Królik, który wraca do domu pachnąc kliniką, antyseptykiem i anestetykiem, nie jest rozpoznawany. To rutynowo zrywa więzi i jest całkowicie do uniknięcia: zabieraj oba króliki na wizyty razem i, jeśli weterynarz potwierdzi, że to bezpieczne, trzymaj je razem podczas wizyty i rekonwalescencji.

Terytorium zostało zresetowane.

Gruntowne sprzątanie usuwa nagromadzony wspólny zapach, a oba króliki ponownie zaznaczają i negocjują przestrzeń, która pachnie jak niczyja. Czyść etapami i wkładaj z powrotem trochę nieumytego posłania.

Coś w otoczeniu się zmieniło.

Przeprowadzka, przemeblowanie, nowy zwierzak, nowe dziecko, remont, okres niezwykłego hałasu lub zmiana w tym, kto jest w domu. Króliki reagują na utratę przewidywalności bardziej niż na konkretne wydarzenie.

Pory roku się zmieniły.

Właściciele bardzo często zgłaszają wzrost zachowań terytorialnych na wiosnę, zarówno u wykastrowanych, jak i niewykastrowanych królików.

Zasób po cichu zniknął.

Jedna kuweta usunięta do czyszczenia i nieprzywrócona. Kryjówka zabrana. Poidło, które przestało działać, sprawiając, że pozostałe jest jedynym źródłem. To łatwo przeoczyć i łatwo naprawić.

Projektowanie zagrody, która zapobiega walkom

To tutaj bierze się większość poprawy.

Trzy sztuki wszystkiego dla dwóch królików.

Miski, punkty z wodą, kuwety, sterty siana i kryjówki. Zasada nie brzmi "po jednym dla każdego"; brzmi "po jednym dla każdego plus zapas", aby dominujący królik zajmujący jeden punkt nadal zostawiał prawdziwą alternatywę.

Dwa wyjścia w każdej kryjówce.

Wycinaj drugie wejście w kartonowych pudłach, wybieraj tunele otwarte z obu stron i unikaj igloo z jednym otworem. Podporządkowany królik, który zawsze może uciec, rzadko musi walczyć.

Brak ślepych zaułków.

Układaj przestrzeń w formie pętli, aby gonitwa mogła trwać i wygasnąć. Gonitwa kończąca się o ścianę staje się walką przy ścianie.

Szerokość, nie tylko powierzchnia podłogi.

Kluczowy pomiar to pytanie, czy jeden królik może minąć drugiego bez kontaktu. Długi, wąski wybieg z szeroką sekcją sprawdza się lepiej niż ta sama powierzchnia w formie korytarza.

Rozprosz jedzenie.

Kilka stert siana w odległości od siebie zamiast jednego paśnika. Stawiaj miski w tym samym momencie, w różnych miejscach, i odejdź zamiast stać nad nimi.

Dodaj wysokość i przegrody wizualne.

Platforma, półka, a nawet niska osłona pozwala królikowi być obecnym, ale poza linią wzroku, co pozwala królikom wygasić konflikt bez odchodzenia.

Najpierw podawaj siano.

Podawanie siana przed granulatem sprawia, że oba króliki są już zajęte i odseparowane, gdy pojawia się wysokowartościowe jedzenie.

Kryjówki z dwoma wyjściami, kilka stacji z sianem i trasa w pętli to praktyczne rozwiązanie większości walk o zasoby.

Króliki a inne zwierzęta w domu

Świnki morskie.

Kiedyś standardowa para, teraz odradzana. Króliki mogą przenosić Bordetella bronchiseptica bez objawów choroby, co powoduje u świnek morskich chorobę układu oddechowego. Kopnięcie królika może poważnie zranić lub zabić świnkę morską. Ich diety się różnią, ponieważ świnki morskie wymagają witaminy C, a króliki nie. Ich mowa ciała jest inna, więc świnka morska nie odczytuje ostrzeżeń królika i nie schodzi mu z drogi na czas. Jeśli już trzymasz je razem, przynajmniej rozdziel miejsca do spania i karmienia i zaplanuj właściwe rozwiązanie.

Koty.

Ryzyko bakteryjne po każdym ugryzieniu lub zadrapaniu jest kluczowe. Ponadto obecność kota sama w sobie jest przewlekłym czynnikiem stresogennym dla zwierzęcia ofiary, które nie może uciec. Króliki i koty mogą współistnieć w domu, ale nie we wspólnej, nie nadzorowanej przestrzeni.

Psy.

Nawet psy niemające złych intencji powodują obrażenia, ponieważ łapa lub pysk zaprojektowane dla większego zwierzęcia wystarczą. Drapieżny instynkt pogoni to nie błąd szkoleniowy, to naturalne zachowanie psa, wyzwalane przez uciekającego królika. Nadzór oznacza bycie w pokoju i pomiędzy nimi, nie tylko w domu.

Inne króliki w sąsiedniej zagrodzie.

Dwa niepołączone króliki trzymane obok siebie mogą walczyć przez kraty, co prowadzi do ranienia palców i pyszczków. Zostaw odstęp między zagrodami, zamiast pozwalać im się dotykać.

Bezpieczne rozdzielanie walczących

Nie używaj rąk. Walczące króliki gryzą wszystko, czego dotkną, a królicze siekacze przebijają skórę.

Użyj kawałka kartonu lub deski wsuwanej między nie, miotły, szufelki, grubego ręcznika zarzuconego na jednego z nich lub nagłego głośnego dźwięku. Krótki strumień wody z rozpylacza działa i nie wyrządza szkody.

Rozdziel je całkowicie, najlepiej do różnych pomieszczeń, i zapewnij obu ciemne i ciche miejsce.

Sprawdź oba zwierzęta zgodnie z opisem powyżej. Następnie sprawdź apetyt i wydalanie.

Nie wkładaj ich od razu z powrotem razem. Po prawdziwej walce więź jest zazwyczaj zerwana, a powrót do tej samej przestrzeni zazwyczaj skutkuje drugą, gorszą walką. Para, która walczyła, potrzebuje pełnego ponownego łączenia na neutralnym terytorium, przy czym najpierw należy wyeliminować przyczynę podstawową – czy to problem medyczny, hormony czy układ otoczenia.

Co jeszcze wygląda na agresję

Obrona drzwi klatki. Wiele królików opisywanych jako agresywne atakuje i warczy tylko wtedy, gdy ręka wchodzi do zagrody, a poza nią, na podłodze, są w pełni zrelaksowane przy tej samej osobie. To terytorialna obrona małej, stałej przestrzeni, nie temperament, i reaguje na pozwolenie królikowi na wyjście zamiast sięgania do środka.

Strach. Zagoniony w kąt królik, który nie może uciec, będzie boksował i gryzł. Wyzwalaczem jest kąt, nie osoba.

Ból. Królik, który sprzeciwia się braniu na ręce lub zwraca się przeciwko partnerowi, może chronić bolące plecy, obolałe skoki lub bolesny brzuch.

Hormony. Wskakiwanie na wszystko, znakowanie wszystkiego brodą, rozpylanie moczu i krążenie wokół siebie u niekastrowanego królika to normalna biologia, nie problem behawioralny, i rozwiązuje się to poprzez kastrację.

Utrata zmysłów. Królik tracący wzrok lub słuch częściej się płoszy, reaguje z opóźnieniem i może wydawać się nieprzewidywalny.

Frustracja. Królik mający zbyt mało przestrzeni, zbyt mało do gryzienia i zbyt mało do roboty przekierowuje to na wszystko, co dostępne, w tym na towarzysza.

Rutyna, która wcześnie wychwytuje kłopoty

Kiedy szukać pomocy

Idź tego samego dnia w przypadku każdej rany kąsanej, każdej krwi, królika złapanego przez kota lub psa, królika, który nie je, lub królika wydalającego niewiele bobków po konflikcie.

Umów wizytę dla obu zwierząt, gdy zżyta para zaczyna walczyć, gdy jeden królik jest odsuwany od jedzenia lub kuwety, lub gdy którykolwiek zmienił sposób poruszania się, siedzenia lub czyszczenia.

Umów rozmowę o kastracji dla każdego niewykastrowanego królika żyjącego z innym królikiem i zorganizuj wspólną wizytę.

Królik, który może odpoczywać w pełni wyciągnięty, na otwartej przestrzeni, w pobliżu towarzysza, to królik, który nie broni niczego.

Przynieś wideo, prosty plan podłogi pokazujący, gdzie są zasoby, status kastracji i daty dla obu królików, kiedy wystąpiła pierwsza zmiana, oraz notatki o apetycie i wydalaniu dla każdego zwierzęcia z osobna. Sfotografuj każdą ranę przed czyszczeniem i sfotografuj futro na podłodze, jeśli jakieś było, ponieważ ilość mówi weterynarzowi, jak poważna była walka.