Klatki do spania dla papug i zapewnienie 10 do 12 godzin prawdziwej nocy

Szybka odpowiedź

Papugi nie są zwierzętami, dla których przeznaczone są klatki typu crate. Nie istnieje trening klatkowy, nie ma potrzeby używania klatki transportowej jako sypialni i nie ma instynktu norowego, na którym można by się opierać.

Tym, czego papuga faktycznie potrzebuje, jest ciemne, ciche miejsce do odpoczynku i długa noc. Większość papug domowych pochodzi z obszarów równikowych, gdzie noc trwa mniej więcej od 10 do 12 godzin, a oświetlenie w domu skutecznie skraca ten czas o połowę.

Papuga potrzebuje ustalonej klatki dziennej i naprawdę ciemnego miejsca do spania. Żadne z nich nie jest klatką typu crate.

• Staraj się zapewnić 10 do 12 godzin ciemnego, niezakłóconego snu każdej nocy.
• Osobna klatka do spania w cichym pokoju to najczystszy sposób, aby to osiągnąć.
• Przykrywanie klatki dziennej może się sprawdzić, ale tylko wtedy, gdy w pokoju jest również cicho.
• Chroniczny brak snu objawia się drażliwością, krzykiem, uszkodzeniami piór i zachowaniami hormonalnymi.
• Nigdy nie zamykaj papugi w małym, zamkniętym pudełku jako narzędziu do uspokajania.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego długość nocy jest ważniejsza niż łóżko

Większość gatunków papug trzymanych jako towarzysze pochodzi z regionów tropikalnych i subtropikalnych, gdzie długość dnia różni się znacznie mniej niż w domach w klimacie umiarkowanym.

Te ptaki wyewoluowały w oparciu o długą, spójną noc. Dzika papuga siada na nocleg o zmierzchu i pozostaje na miejscu do świtu.

Życie domowe to zmienia. Światła, ekrany i wieczory ludzi wydłużają postrzegany przez ptaka dzień do czternastu lub więcej godzin, noc po nocy.

Następują dwie rzeczy. Ptak gromadzi dług senny, a jego układ hormonalny odczytuje przedłużone światło jako długi sezon lęgowy.

Ta kombinacja powoduje szereg skarg, które zgłaszają Opiekunowie: krzyczenie, gryzienie, obronę terytorialną kąta klatki, zwracanie pokarmu na ulubioną osobę, przewlekłe znoszenie jaj u samic, a u niektórych ptaków uszkodzenia piór.

Korekta długości nocy jest jedną z niewielu interwencji, która jest darmowa, odwracalna i często przynosi widoczną zmianę w ciągu kilku tygodni.

Klatka do spania wymaga bardzo niewiele: stabilnej grzędy, wody i bezpieczeństwa. Zabawki i graty należą do klatki dziennej.

Jak wygląda dobre miejsce do odpoczynku

Osobna klatka do spania to najprostsze podejście. Stoi ona w cichym pokoju, zawiera jedną lub dwie wygodne grzędy, wodę i nic więcej, czym warto byłoby się bawić.

Rozmiar ma mniejsze znaczenie niż w klatce dziennej, ponieważ ptak w niej nie mieszka. Nadal jednak musi mieć miejsce, aby się obrócić, przeciągnąć i rozprostować oba skrzydła bez kontaktu z przeszkodami.

Średnica grzędy powinna pozwalać na wygodne objęcie jej stopą bez stykania się palców. Nieco bardziej miękka lub teksturowana grzęda jest lepsza na długą noc niż twardy drążek.

Umieść klatkę przy ścianie, a nie na środku pokoju, z dala od przeciągów, kaloryferów i powietrza z kuchni.

Ciemność powinna być prawdziwą ciemnością. Zamknięte drzwi i zasłonięte zasłony dają więcej niż cienkie przykrycie w oświetlonym pokoju.

Cisza jest równie ważna jak ciemność. Przykrycie klatki w pokoju z włączonym telewizorem zatrzymuje światło, ale przepuszcza wszystko inne.

Jeśli Twój ptak płoszy się w nocy, bardzo słabe światło nocne pomoże mu się zorientować zamiast uderzać w ciemności.

Sprawdź, czy w pokoju do spania panuje stała, komfortowa temperatura i czy woda jest świeża, zanim ptak wejdzie do środka.

Zmiany, które oznaczają, że coś jest nie tak

Nocne trzepotanie.

Nagłe spanikowane trzepotanie w ciemności jest powszechne u niektórych gatunków. Zwróć uwagę na refleksy świateł, cienie, zwierzęta domowe lub dziką przyrodę za oknem i dodaj słabe światło.

Ptak, który nie chce się uspokoić w czasie przykrywania.

Zazwyczaj klatka dzienna nadal znajduje się w aktywnym pokoju lub przejście jest zbyt nagłe. Wycisz dom przed przykryciem, zamiast robić to w momencie przykrywania.

Drzemki w ciągu dnia połączone z wieczorną drażliwością.

Silny znak, że noc jest zbyt krótka lub zbyt przerywana.

Zwracanie pokarmu, niszczenie papieru i poszukiwanie wnęk.

Zachowanie hormonalne. Skróć dzień świetlny, usuń budki, namioty, pudełka i wszystko inne, co funkcjonuje jako wnęka gniazdowa.

Nowa agresja wobec jednego członka gospodarstwa domowego.

Często ma podłoże hormonalne i często poprawia się dzięki korekcie snu i światła, wraz ze zmianą sposobu, w jaki ta osoba wchodzi w interakcje z ptakiem.

Rutyna, która zapewnia ptakowi prawdziwą noc

Czego nigdy nie robić

Nie zamykaj papugi w klatce typu crate. Nie ma z tego żadnych korzyści behawioralnych, a zamknięcie jest stresujące dla zwierzęcia, które polega na obserwowaniu swojego otoczenia.

Nie używaj ciemności jako kary. Przykrywanie ptaka, aby przestał krzyczeć, niczego nie uczy i sprawia, że samo przykrycie staje się negatywnym sygnałem.

Nie zapewniaj budek, namiotów ani pudełek jako łóżka. Promują one zachowania hormonalne i stanowią ryzyko połknięcia oraz zaplątania.

Nie zostawiaj ciężkiego przykrycia na cały dzień, aby ptak był cicho. Ptaki potrzebują światła, aktywności i interakcji w ciągu dnia.

Nie stawiaj klatki do spania w kuchni. Opary z przegrzanych naczyń nieprzywierających są dla ptaków szybko śmiertelne.

Nie zakładaj, że ptak siedzący nieruchomo z zamkniętymi oczami w jasnym pokoju odpoczywa. Przerywane drzemki nie są równoważne z prawdziwą nocą.

Ptak, który przesypia całą noc, uspokaja się szybko, przesypia ją i jest wyraźnie łatwiejszym towarzyszem w ciągu dnia.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę u weterynarza specjalizującego się w ptakach, jeśli krzyki, agresja lub uszkodzenia piór utrzymują się po miesiącu konsekwentnego, poprawionego snu, ponieważ może za tym stać przyczyna medyczna.

Udaj się szybciej, jeśli samica znosi kolejne lęgi, jeśli ptak staje się słaby lub nastroszony, lub w przypadku uszkodzeń piór, które naruszają skórę.

Zabierz ze sobą dziennik snu, układ pokoju i miejsce, w którym stoi klatka, dietę, harmonogram oświetlenia oraz wiek i gatunek. Sen i fotoperiod są jednymi z pierwszych rzeczy, o które zapyta weterynarz, a posiadanie rzeczywistych danych oszczędza czas konsultacji.