Ochrona zasobów u papug: Walki o miski, żerdzie i miejsca lęgowe

Szybka odpowiedź

Dwie papugi walczące o miskę z jedzeniem, ulubioną żerdź lub wejście do klatki nie spierają się o nic. Bronią one zasobów, a w przypadku ptaków wynik może oznaczać utratę palca, pęknięty dziób lub śmierć w ciągu kilku sekund.

Walki papug są szybkie i ciche. Często nie ma długiego ostrzeżenia, a obrażenia powstają, zanim zdążysz przejść przez pokój. Ugryzienie papugi to zmiażdżenie dziobem zbudowanym do otwierania twardych nasion, więc skala zniszczeń jest nieproporcjonalna do wielkości ptaka.

Spornym terenem jest zazwyczaj podłoga wokół klatki, same drzwiczki klatki lub żerdź z najlepszym widokiem.

• Najpierw rozdziel, potem badaj. Nigdy nie wkładaj gołej dłoni między dwie walczące papugi.
• Stopy, palce, woskówka i oczy cierpią najbardziej, ponieważ to w nie celuje broniący się ptak.
• Większość agresji między papugami domowymi jest sezonowa i hormonalna, a nie jest trwałym konfliktem osobowości.
• Krwawienia u ptaka nie można ocenić na podstawie koloru dziąseł ani nawrotu kapilarnego. Ptaki nie mają dziąseł. Utratę krwi ocenia się po objętości, osłabieniu i oddychaniu.
• Trzymanie dwóch papug w jednej klatce, ponieważ wydaje się, że się lubią, jest najczęstszą przyczyną tych urazów.

:::danger
Każda rana po ugryzieniu u ptaka wymaga wizyty u weterynarza, nawet jeśli jest mała.

Skóra ptaka jest cienka, a przebicie dziobem wprowadza bakterie głęboko. To, co dziś wygląda jak zadrapanie na palcu, za trzy dni będzie spuchniętą, zainfekowaną stopą, a infekcja u ptaka szybko rozprzestrzenia się przez system worków powietrznych. Ugryzienia w okolicę brzucha lub klatki piersiowej mogą bezpośrednio naruszyć worek powietrzny. Nie czekaj, aby sprawdzić, czy się zagoi.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego papugi walczą o zasoby

W naturze papugi są ptakami stadnymi z nieograniczoną przestrzenią do ucieczki. Dwa ptaki, które się nie lubią, po prostu odlatują od siebie i kłótnia się kończy.

Klatka to uniemożliwia. W pokoju przegrany może odejść. Wewnątrz klatki przegrany może się tylko przesunąć do odległego kąta, a zwycięzca może go ścigać. Wszystko, co następuje, wynika z tego jednego faktu.

Zasoby, o które faktycznie walczą papugi.

Miska z jedzeniem i miska z wodą. Nie dlatego, że jest za mało jedzenia, ale dlatego, że pozycja przy misce ma znaczenie.

Najwyższa żerdź. Wysokość to dla ptaków zasób bezpieczeństwa, a o najwyższe miejsce toczy się spór z tego samego powodu.

Miejsce lęgowe lub cokolwiek, co je przypomina. Budka, pudełko, ciemna półka, szafka, przestrzeń za sofą. To tutaj dochodzi do najpoważniejszych walk.

Wejście do klatki, które jest bramą do wszystkiego.

Ulubiony człowiek. Związane ze sobą papugi bronią wybranej osoby dokładnie tak, jak broniłyby partnera, a drugi ptak jest traktowany jako rywal.

Sezon hormonalny zmienia wszystko.

Papuga wchodząca w stan lęgowy staje się terytorialna wobec określonej przestrzeni i nietolerancyjna wobec każdego ptaka w pobliżu. Te same dwa ptaki, które miesiącami dzieliły stojak, stają się niekompatybilne w ciągu kilku dni.

Długie godziny światła dziennego, obfitość miękkiego ciepłego pokarmu, dostęp do ciemnych zamkniętych zagłębień i głaskanie po plecach jeszcze bardziej popychają ptaka w ten stan.

Niedopasowanie gatunkowe i wielkościowe.

Duża ara i mała konura w tej samej przestrzeni to nierówna walka, a jedno ugryzienie obronne większego ptaka kończy ją trwale. Różnice w wielkości nie są niwelowane przez dobre usposobienie.

Jak wygląda zdrowe współżycie

Dwie papugi, które szczerze się tolerują, siedzą w zasięgu wzroku, z rozluźnionymi, przylegającymi piórami, i żaden z ptaków nie śledzi wzrokiem drugiego.

Jedzą w tym samym czasie z oddzielnych misek, bez odchodzenia jednego od nich. Czyszczą swoje pióra, nie tylko obserwując drugiego ptaka.

Wzajemne czyszczenie głowy między prawdziwie dobraną parą jest powolne, wzajemne i kończy się, gdy któryś z ptaków odchodzi. Nie jest to to samo, co jeden ptak przygniatający drugiego i pracujący nad piórami na jego głowie, podczas gdy drugi pozostaje sztywny.

Zdublowane stacje żerowania, umieszczone oddzielnie i na różnych wysokościach, usuwają powód do rywalizacji.

Żaden ptak nie powinien spędzać dnia na pilnowaniu zasobów. Ptak, który siedzi nad miską z jedzeniem i nie robi nic innego, nie wygrywa, jest uwięziony w pracy, której nie może przerwać, a jego dobrostan jest niski.

Zmiany, które oznaczają: działaj dzisiaj

Ptak trzyma stopę w górze lub słabo chwyta.

Urazy zmiażdżeniowe palców i stóp to klasyczny wynik. Ptak, który nie chce obciążać kończyny, ma poważny uraz, nawet jeśli nie widzisz rany.

Krew gdziekolwiek w klatce.

Znajdź źródło, zanim zdecydujesz, że jest błahe. Złamane pióro krwawiące krwawi nieprzerwanie i jest częstym powodem, dla którego walka staje się zagrożeniem dla życia.

Ptak siedzący na dnie klatki z nastroszonymi piórami i na wpół zamkniętymi oczami.

Ptaki ukrywają chorobę i urazy, dopóki mogą. Siedzenie na żerdzi kosztuje energię, więc ptak, który z tego rezygnuje, stracił bardzo dużo sił.

Poruszanie ogonem przy każdym oddechu lub oddychanie z otwartym dziobem.

Obydwa wskazują na utratę krwi, ból lub ranę, która wniknęła do worka powietrznego.

Zmiana głosu.

Papuga, która staje się cicha po walce lub której głos się zmienia, może mieć uraz w pobliżu tchawicy lub po prostu odczuwać ból. Obydwa przypadki wymagają wizyty.

Nikt nie je.

Ptak, któremu współlokator z klatki blokuje dostęp do miski, szybko straci na wadze. Zważ oba ptaki.

Układ zapobiegający walkom

Niezawodne rozwiązanie jest środowiskowe, a nie behawioralne. Nie oduczysz papugi bronienia jedzenia.

Jedna klatka na ptaka.

To zmiana, która kończy większość tych urazów. Ptaki mogą żyć obok siebie, dzielić czas poza klatką i być całkowicie związane, bez dzielenia wspólnej sypialni. Wspólne mieszkanie jest dla ptaków, które wybrały siebie nawzajem i są pod nadzorem, a nawet wtedy kończy się to sezonowymi problemami.

Zdubluj każdy zasób i rozdziel kopie.

Dwie miski z jedzeniem, dwie miski z wodą, dwie najlepsze rodzaje żerdzi, umieszczone wystarczająco daleko od siebie, aby ptak przy jednej nie mógł sięgnąć drugiej. Miski na przeciwległych końcach, na różnych wysokościach.

Więcej przestrzeni poziomej, nie więcej wysokości.

Walki zdarzają się tam, gdzie ptaki są zmuszone do przebywania w tej samej linii. Długa klatka lub szeroki obszar do zabawy daje wycofującemu się ptakowi miejsce, w które może uciec.

Usuń miejsca lęgowe.

Budki, namioty, pudełka, ciemne półki i zamknięte narożniki napędzają obronę terytorialną. Usunięcie ich obniża agresję w sposób, którego nie zapewni żadna ilość zarządzania.

Skróć dzień.

Naprawdę ciemna noc o stałej długości wyciąga ptaka ze stanu lęgowego. Długie, jasne, nieregularne dni utrzymują go w nim.

Karm oddzielnie, zawsze.

Nawet ptaki, które dzielą wszystko inne, powinny jeść poza zasięgiem drugiego.

Nadzoruj cały czas spędzany wspólnie.

Czas poza klatką razem to czas pod nadzorem. Nie w sąsiednim pokoju, nie podczas gotowania.

Rozluźnione, przylegające pióra i ptak zajęty sobą, zamiast śledzenia drugiego ptaka, to obraz tolerancji.

Czego nigdy nie robić

Nie trzymaj dwóch papug razem, żeby dotrzymywały sobie towarzystwa. Towarzystwo to bliskość i wspólna rutyna, a nie wspólna klatka.

Nie rozdzielaj walki gołymi rękami, patykiem ani łapiąc ptaka za ciało. Użyj ręcznika i bariery.

Nie używaj spryskiwaczy wodą, głośnych dźwięków ani straszenia jako kary. Podnosi to pobudzenie u obu ptaków i niczego nie uczy o zasobach.

Nie karz agresora. Agresja jest tu obroną zasobów, a karanie jej dodaje strachu ptakowi, który już się broni.

Nie zakładaj, że rana jest błaha, ponieważ jest mała. Przebicia dziobem zamykają się nad zmiażdżoną, zanieczyszczoną tkanką.

Nie czyść rany po ugryzieniu wodą utlenioną, alkoholem ani ludzkim kremem antyseptycznym. Przykryj ją, utrzymaj ptaka w cieple i spokoju i pozwól weterynarzowi ją oczyścić.

Nie decyduj, że walka była jednorazowa. Gdy dwa ptaki zawalczą o zasób, ten zasób pozostaje sporny, dopóki nie zmienisz ustawienia.

Kiedy szukać pomocy

Skonsultuj się z weterynarzem specjalistą tego samego dnia w przypadku każdej rany po ugryzieniu, każdego krwawienia, jeśli ptak nie chce obciążać kończyny, przy zmianie głosu lub jeśli ptak przestaje latać.

Udaj się natychmiast, jeśli ptak jest na dnie klatki, oddycha z otwartym dziobem, ogon porusza się przy każdym oddechu, nastąpił zapaść lub krwawienie, którego nie możesz zatamować kilkoma minutami ucisku.

Umów się na wizytę, jeśli agresja jest nowa u dotychczas zgodnej pary i nie możesz jej powiązać z sezonem lub zmianą w pokoju. Ból, artretyzm, choroby układu rozrodczego i utrata wzroku sprawiają, że tolerancyjny ptak staje się nietolerancyjny, a zmiana zachowania może być pierwszym sygnałem.

Celem są dwa ptaki, które mogą się widzieć, słyszeć i nigdy nie muszą o nic rywalizować.

Przynieś wagi obu ptaków, zapis, o jakie zasoby toczono spory, zdjęcia układu klatki i nagranie wideo ptaków razem, jeśli je posiadasz. Układ zazwyczaj wyjaśnia przyczynę walki szybciej niż badanie urazu.