Gruczoł kuprowy u papug: jakie pełni funkcje i dlaczego nigdy nie należy go uciskać

Szybka odpowiedź

Ptaki nie mają gruczołów odbytniczych. W okolicy kloaki papugi nie ma nic, co należałoby wyciskać, a praktyka uciskania tego obszaru, zapożyczona z pielęgnacji psów, powoduje rzeczywiste urazy.

Gruczoł, który posiadają papugi, znajduje się w zupełnie innym miejscu: na grzbiecie, u nasady ogona. Jest to gruczoł kuprowy, który produkuje olej, rozprowadzany przez ptaka po piórach, i czasami może on ulec uszkodzeniu. Zrozumienie, gdzie się znajduje i do czego służy, pozwala odpowiedzieć na większość pytań zaliczanych do problemów z okolicą kloaki.

Kąpiel jest najbardziej użyteczną czynnością, jaką Właściciel może wykonać dla kondycji piór, ponieważ mokry ptak czyści się, a czyszczenie jest sposobem, w jaki olej trafia tam, gdzie jest potrzebny.

• Gruczoł kuprowy znajduje się na górnej powierzchni nasady ogona, a nie w pobliżu kloaki.
• Nigdy nie ściskaj, nie wyciskaj ani nie masuj go. Pęknięty lub stłuczony gruczoł jest o wiele gorszy niż pełny.
• Obrzęk u nasady ogona, utrata piór w tym miejscu lub ptak żujący to miejsce wymagają konsultacji z weterynarzem specjalizującym się w ptakach.
• Niektóre papugi, w tym amazonki i ary hiacyntowe, w ogóle nie mają gruczołu kuprowego i bez niego funkcjonują zupełnie prawidłowo.
• Ptak pocierający się lub „jeżdżący” po żerdziach okolicą kloaki zazwyczaj przejawia zachowania hormonalne, brudzi się lub cierpi na choroby kloaki, a każdy z tych przypadków wymaga innego postępowania.

:::danger
Nigdy nie próbuj wyciskać gruczołu kuprowego ptaka.

Gruczoł to mała, cienkościenna struktura leżąca bezpośrednio nad kręgami ogonowymi, chroniona przez bardzo niewielką ilość tkanki. Ściskanie go powoduje pęknięcie ściany, wtłoczenie zawartości do otaczającej tkanki i wywołuje infekcję, która jest znacznie trudniejsza do wyleczenia niż zator. Opiekunowie, którzy czytali o wyciskaniu gruczołów odbytniczych u psów, czasami stosują ten sam pomysł u ptaka, a rezultatem jest bolesny, uszkodzony gruczoł u zwierzęcia, któremu wcześniej nic nie dolegało. Jeśli uważasz, że gruczoł jest opuchnięty, zrób zdjęcie i udaj się do weterynarza specjalizującego się w ptakach.
:::

Decyzja w 60 sekund

Czym faktycznie jest gruczoł kuprowy

Przesuń palcem wzdłuż grzbietu papugi w stronę ogona, a dotrzesz do małej uniesionej struktury tuż przed początkiem piór ogonowych, zazwyczaj z kępką małych piórek na wierzchołku. To właśnie gruczoł uropygialny.

Jest to parzysty gruczoł wydzielniczy ze wspólnym otworem. Materiał, który produkuje, to mieszanina wosków, kwasów tłuszczowych i innych lipidów, którą ptak zbiera końcem dzioba i rozprowadza po piórach podczas pielęgnacji.

Wydzielina pełni kilka funkcji. Utrzymuje strukturę piór elastyczną, dzięki czemu promienie piór prawidłowo się łączą, zamiast stawać się łamliwymi. Przyczynia się do wodoodporności. Zawiera związki o działaniu antybakteryjnym i przeciwgrzybiczym, co ma znaczenie dla zwierzęcia, które nie może się myć. Materiał ten zawiera również prekursory, które pod wpływem światła słonecznego przekształcane są w witaminę D, a następnie spożywane podczas pielęgnacji, co jest jednym z powodów, dla których naturalne lub odpowiednie sztuczne światło ma dla ptaków znaczenie.

Gruczoł nie występuje u wszystkich gatunków. Amazonki i ary hiacyntowe to najlepiej znane papugi, które go w ogóle nie mają, a ich Opiekunowie czasami martwią się, gdy nie mogą go znaleźć. Ptaki te radzą sobie bez niego, polegając bardziej na strukturze piór, a u niektórych gatunków na pudrze.

Puder zasługuje na wzmiankę, ponieważ w drugą stronę wprowadza w błąd nowych Opiekunów. Kakadu, żako i nimfy rosną wyspecjalizowane pióra, które nieustannie rozkładają się na drobny puder keratynowy. Żako, które zostawia warstwę pyłu na meblach, zachowuje się normalnie. Żako, które nagle produkuje znacznie mniej pyłu niż zwykle, warto zbadać, ponieważ spadek ilości pudru może towarzyszyć chorobie.

Kiedy gruczoł szwankuje

Zaczopowanie (Impaction).

Przewód zostaje zablokowany i wydzielina się gromadzi, wywołując twardy obrzęk. Ptak może skubać to miejsce, a pióra nad nim przemieszczają się. Zaczopowanie to nie jest pełny gruczoł, który trzeba opróżniać w domu. To blokada, którą trzeba ocenić, a Leczenie może obejmować ciepłe kompresy, płukanie w sedacji lub Leki.

Infekcja i ropień.

Często następuje po zaczopowaniu. Obszar staje się opuchnięty, czasami gorący, może wystąpić wysięk lub strupy. Ptak zazwyczaj odczuwa widoczny dyskomfort i może całkowicie przestać czyścić okolicę ogona.

Nowotwory (Neoplasia).

Rozpoznaje się nowotwory gruczołu kuprowego, a papużki faliste są gatunkiem, u którego występują najczęściej. Objawiają się jako rosnąca, czasem owrzodziała lub krwawiąca masa u nasady ogona. To powód, dla którego guzka w tym miejscu nigdy nie należy traktować jako torbieli do wyciskania w domu. Wymaga on odpowiedniej Diagnozy, a w wielu przypadkach biopsji.

Dlaczego dieta ma znaczenie.

Niedobór witaminy A jest jednym z najczęstszych problemów żywieniowych u papug karmionych ziarnem. Poza innymi skutkami zmienia on wyściółkę tkanki gruczołowej i śluzowej, sprawiając, że przewody częściej się blokują, a wydzielina staje się gęstsza.

Co zrobi Weterynarz.

Zbada miejsce, co zazwyczaj oznacza krótkie unieruchomienie ptaka i rozchylenie piór w dobrym świetle. Wykona cytologię wszelkich wycieków. Obrazowanie, jeśli obrzęk jest duży lub twardy. Biopsję przy wszystkim, co wygląda jak masa. Leczenie obejmuje od ciepłych kompresów i antybiotyków po chirurgiczne usunięcie, a wynik w dużej mierze zależy od tego, czy jest to infekcja, czy nowotwór.

Guzek u nasady ogona: diagnostyka różnicowa

Nie wszystko w tym regionie to gruczoł kuprowy.

Tłuszczak.

Miękka masa tłuszczowa, częsta u papużek falistych i ptaków z nadwagą, częściej spotykana na klatce piersiowej i brzuchu niż u nasady ogona.

Ksantoma.

Żółtawa, zgrubiała płytka tkanki związana z akumulacją cholesterolu, często u tej samej populacji ptaków co tłuszczaki.

Torbiel pióra.

Pióro, które wyrosło do wewnątrz, tworząc twardy obrzęk zawierający keratynę. Niektóre gatunki i osobniki mają do nich skłonności.

Ropień.

Twardy, czasami ciepły; u ptaków ropa jest gęsta i nie odpływa tak jak u ssaków.

Problem z krwawiącym piórem.

Rosnące pióro ogonowe, które zostało uszkodzone, mocno krwawi i może powodować miejscowy obrzęk. To inny stan nagły.

Prosty tłuszczak.

Niektóre ptaki posiadają poduszeczkę tłuszczową w tym regionie, szczególnie jeśli mają nadwagę.

Zdjęcia wykonane bezpośrednio z góry i z boku, przy rozchylonych piórach, są najbardziej przydatną rzeczą, którą możesz przynieść na wizytę, ponieważ Weterynarz rzadko może odtworzyć wygląd w warunkach domowych, a ptak poddany unieruchomieniu trzyma pióra inaczej.

Jakość piór całego ptaka informuje, czy czyszczenie działa. Matowe, poszarpane lub tłuste upierzenie to sygnał, a nie problem kosmetyczny.

Co faktycznie dzieje się przy kloace

Ponieważ od tego zazwyczaj zaczyna się pierwotne pytanie, warto doprecyzować, co oznaczają zachowania w okolicy kloaki.

Pocieranie i popychanie o żerdzie, zabawki, ręce lub miękkie przedmioty.

To zachowanie seksualne, niezwykle powszechne u papug domowych, szczególnie kakadu, nimf i niektórych konur. Jest napędzane długim dniem, bogatym pokarmem, dostępem do ciemnych zamkniętych przestrzeni, materiałem przypominającym gniazdo oraz kontaktem fizycznym wzdłuż grzbietu i pod skrzydłami ze strony osoby, z którą ptak jest związany. Rozwiązaniem jest zmiana tych czynników, a nie karanie zachowania, ponieważ uporczywa stymulacja hormonalna prowadzi do prawdziwej choroby, w tym przewlekłego znoszenia jaj u samic i wypadnięcia kloaki u obu płci.

Zabrudzone pióra wokół kloaki.

Prawie zawsze Objaw czegoś innego: luźne odwołania, ptak, który nie może dosięgnąć, aby się wyczyścić z powodu artretyzmu lub otyłości, albo ptak, który jest ogólnie osłabiony (Zdrowie). Przyjrzyj się odchodom, mobilności ptaka i lecz przyczynę. Przycinanie piór przy kloace nie jest rozwiązaniem i tworzy własne problemy.

Uniesiona, szorstka, kalafiorowata masa przy kloace.

Rozpoznana choroba niektórych gatunków papug, związana z wirusem, wymagająca Diagnozy weterynaryjnej, a nie domowego Leczenia. Może również wpływać na inne części przewodu pokarmowego.

Tkanka wystająca z kloaki.

Wypadnięcie (prolaps). Czerwona lub różowa wilgotna tkanka widoczna na zewnątrz ciała to stan nagły. Utrzymuj ją w wilgoci za pomocą zwykłej sterylnej soli fizjologicznej, nie próbuj jej wpychać, nie nakładaj kremu i natychmiast udaj się do Weterynarza specjalizującego się w ptakach. Wypadnięcie następuje po parciu, przewlekłych zachowaniach hormonalnych, znoszeniu jaj i niektórych infekcjach, a podstawowa przyczyna musi zostać rozwiązana, inaczej problem powróci.

Parcie lub powtarzające się przyjmowanie postawy przy kloace.

U samicy rozważ zatrzymanie jaja, co jest stanem nagłym. U każdego ptaka rozważ zaparcie, masę lub chorobę kloaki.

Jak wygląda dobra pielęgnacja piór

Użyteczne rzeczy, które Opiekun robi dla upierzenia papugi, są proste i nie ma ich wiele.

Kąp regularnie.

Zaoferuj wodę i pozwól ptakowi wybrać metodę: płytkie naczynie, lekka mgiełka z rozpylacza, mokre liściaste warzywa do tarcia się lub żerdź pod prysznicem. Woda to całe Leczenie. Chodzi o to, aby wywołać prawidłową sesję pielęgnacyjną, podczas której olej jest rozprowadzany, a struktura piór resetowana.

Używaj tylko wody.

Żadnych olejów, odżywek, produktów z aloesem, detergentów i niczego reklamowanego jako nabłyszczacz upierzenia. Wszystko tłuste pozostawione na piórach niszczy ich strukturę i właściwości izolacyjne, a ptak z tak pokrytymi piórami może stać się hipotermiczny.

Żywienie dla piór.

Jakość piór budowana jest dietą. Pełnowartościowy granulat ze świeżymi warzywami adresuje niedobory witaminy A, czego mieszanka ziaren nie robi. Większość matowego, łamliwego i źle wybarwionego upierzenia u papug domowych wynika z tego, co znajduje się w misce.

Zapewnij odpowiednie światło i sen.

Światło słoneczne lub odpowiednie oświetlenie dla ptaków oraz długi, prawdziwie ciemny okres odpoczynku. Oba czynniki wpływają na jakość piór i pierzenie, a okres ciemności redukuje również zachowania hormonalne.

Obserwuj pielęgnację zamiast robić to za ptaka.

Zdrowa papuga spędza znaczną część dnia na czyszczeniu. Ptak, który przestał się czyścić, jest osłabiony, odczuwa ból lub nie może sięgnąć. Ta zmiana jest znacznie bardziej informacyjna niż cokolwiek, co możesz zobaczyć na pojedynczym piórze.

Zostaw gruczoł w spokoju.

Obserwuj go podczas rutynowej obsługi, zanotuj czy się zmienia, poza tym nie rób z nim nic.

Czego nigdy nie robić

Nie ściskaj, nie wyciskaj, nie masuj ani nie wywieraj nacisku na gruczoł kuprowy.

Nie próbuj nakłuwać, drenować ani otwierać obrzęku u nasady ogona.

Nie nakładaj olejów, kremów, maści ani produktów z aloesem na pióra.

Nie przycinaj piór przy kloace, aby utrzymać je w czystości.

Nie wpychaj wystającej tkanki przy kloace.

Nie lecz hormonalnego pocierania poprzez karcenie ptaka. To nie działa i niszczy relację.

Nie głaszcz ptaka wzdłuż grzbietu, ogona i pod skrzydłami, jeśli wykazuje zachowania hormonalne. Ten kontakt jest częścią przyczyny.

Nie zakładaj, że guzek to zatkany gruczoł. Papużki faliste szczególnie rozwijają nowotwory dokładnie w tym miejscu.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem specjalizującym się w ptakach natychmiast, jeśli tkanka wystaje z kloaki, występuje aktywne krwawienie z masy u nasady ogona lub u samicy, która ma trudności z parciem.

Umów się w ciągu tygodnia w przypadku obrzęku u nasady ogona, obszaru, który ptak ciągle skubie, owrzodziałej lub pokrytej strupem masy, uniesionego szorstkiego obszaru przy kloace lub ptaka, który przestał się czyścić.

Umów rutynową wizytę w przypadku matowego, tłustego lub poszarpanego upierzenia, które nie poprawiło się dzięki regularnym kąpielom i lepszej diecie, ponieważ jakość piór jest wskaźnikiem stanu całego organizmu, a nie problemem lokalnym.

Przynieś zdjęcia z góry i z boku z rozchylonymi piórami, dokładną dietę włącznie z tym, czego ptak nie chce jeść, aktualną wagę, dzienne godziny światła i ciemności, jak długo zmiana jest obecna oraz czy ptak skubie ten obszar. W przypadkach problemów z piórami i gruczołem historia diety wyjaśnia dużą część tego, co znajdzie Weterynarz.