Pielęgnacja stóp i żerdek papugi, zależnie od wieku

Szybka odpowiedź

Pielęgnacja stóp i żerdek papugi, zależnie od wieku

Papugi nie mają opuszek. Mają łuskowatą skórę na podeszwach i palcach, która nie jest przystosowana do zadań, jakie pełnią opuszki ssaków.

Pielęgnacja stóp u papugi nie dotyczy gorących chodników czy zimowej soli. Chodzi o różnorodność żerdek, wilgotność, wagę i dietę, a potrzeby w tym zakresie zmieniają się w ciągu całego życia ptaka.

• Podeszwa stopy papugi to cienka, łuskowata skóra, a nie amortyzująca opuszka. Nie jest odporna na ścieranie.
• Odleżyny powstają wskutek stania na tych samych powierzchniach, a nie z powodu temperatury.
• Bardzo suche powietrze w pomieszczeniu zimą powoduje łuszczenie się łusek i pękanie skóry, co stanowi punkt wyjścia dla infekcji.
• Zbyt długie pazury zmieniają kąt ustawienia stopy i przenoszą ciężar na niewłaściwą część podeszwy.
• Pisklęta, ptaki dorosłe i geriatryczne potrzebują innego układu żerdek.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego różnorodność żerdek to klucz do sukcesu

Dzika papuga porusza się między gałęziami przez cały dzień. Każda gałąź ma inną średnicę, inną teksturę kory i inny kąt nachylenia. Stopa jest obciążana w nieco innym miejscu co kilka minut.

Klatka wyposażona w identyczne, gładkie drążki robi coś przeciwnego. Te same trzy lub cztery punkty podeszwy przejmują cały ciężar ciała ptaka, godzina po godzinie, noc po nocy.

Stały nacisk spłaszcza i ścieńcza skórę, a następnie zmniejsza dopływ krwi do tego miejsca. Gdy bariera skórna jest wystarczająco cienka, zwykłe bakterie środowiskowe zasiedlają to miejsce i zaczyna się pododermatitis.

Pazury mają znaczenie z tego samego powodu. Gdy pazury są za długie, palce nie mogą prawidłowo objąć żerdzi, więc ptak zaczyna przechylać się do tyłu na piętę i obciążać tę część podeszwy, która nigdy nie była przeznaczona do noszenia ciężaru.

Wilgotność to czynnik sezonowy, który zaskakuje wielu opiekunów. Wiele gatunków papug pochodzi z wilgotnych środowisk, a ogrzewane powietrze wewnątrz pomieszczeń zimą jest bardzo suche. Sucha, łuszcząca się łuska pęka, a przez pęknięcia wnikają bakterie.

Jak wyglądają zdrowe stopy

Łuski są wyraźne, matowe i leżą płasko, z równomiernym kolorem na całej podeszwie.

Palce obejmują żerdź tak, że podeszwa ma szeroki kontakt, a ptak może wygodnie chwycić żerdź o co najmniej dwóch różnych średnicach.

Pazury kończą się punktem, który spoczywa blisko żerdzi, zamiast owijać się wokół niej.

Ptak odpoczywa na jednej stopie, a drugą chowa w piórach brzucha, a następnie zmienia stronę. Jest to Prawidłowy i zdrowy stan.

Nie ma błyszczących płaskich obszarów, zaczerwienienia w punktach nacisku, strupów ani obrzęku palca lub stawu skokowego.

Wiek po wieku

Pisklęta i młode ptaki.

Priorytetem jest bezpieczna nauka latania i umiejętność lądowania, ponieważ upadki w tym wieku powodują złamania i rozcięcia podeszew. Trzymaj żerdki niżej, dno klatki wyścielone, a wyposażenie klatki uporządkowane, podczas gdy rozwija się koordynacja ruchowa. Wprowadź wcześnie kilka rodzajów żerdek, ponieważ ptaki znacznie łatwiej akceptują różnorodność, gdy są młode.

Dorosłe ptaki.

Priorytetem jest różnorodność i waga. To etap życia, w którym pododermatitis rozwija się cicho. Rotuj pozycje żerdek od czasu do czasu, waż ptaka co tydzień i dbaj o to, aby dieta była zbilansowana, a nie oparta na samych nasionach. Zapewnij codzienne kąpiele, które pielęgnują zarówno skórę, jak i pióra.

Starsze ptaki i ptaki z artretyzmem.

Priorytetem jest komfort i dostępność. Starsze papugi chwytają mniej mocno i są mniej stabilne, więc pomagają szerokie, płaskie, lekko miękkie żerdki. Przenieś jedzenie i wodę w łatwo dostępne miejsce, obniż najwyższą żerdź, aby zmniejszyć wysokość upadku, i dodaj szeroką platformę w pobliżu miejsca do spania. Ptaki z artretyzmem rzadziej zmieniają pozycję, co znacznie zwiększa ryzyko odleżyn.

Ptaki wracające do zdrowia po chorobie lub operacji.

Priorytetem jest stabilność. Osłabiony ptak stoi na dnie klatki, jeśli nie może utrzymać równowagi, a stanie na dnie na ściółce to szybka droga do zakażenia podeszwy.

Zmiany, które wymagają działania już dziś

Wszelkie wygładzenie lub zaczerwienienie na podeszwie.

Wczesne pododermatitis jest odwracalne dzięki zmianom w opiece. Utrwalone pododermatitis często wymaga posiewów, leków przeciwbólowych, a czasem operacji.

Obrzęk jednego palca lub stawu skokowego.

Miejscowy obrzęk sugeruje infekcję, uraz lub dnę moczanową, a wszystkie trzy wymagają Diagnozy.

Ptak, który zaczął stać na misce z jedzeniem lub prętach klatki.

To ptak unikający swoich żerdek. Mówi ci, że coś go boli lub coś jest nie tak z żerdzią.

Zaciskające się pierścienie tkanki na palcu.

Włókna z zabawek sznurkowych i ręczników owijają się wokół palców i odcinają krążenie, czasami z dnia na dzień.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj nakładek na żerdki z papieru ściernego. Ścierają podeszwę w sposób ciągły i nie robią nic użytecznego dla pazurów.

Nie nakładaj balsamów nawilżających, olejów, wazeliny ani kremów do rąk na stopy papugi. Produkty olejowe przenikają do piór i niszczą izolację oraz wodoodporność.

Nie przycinaj pazurów ludzkimi cążkami, jeśli nie pokazano ci, jak to zrobić. Przecięcie rdzenia (żywej części) powoduje krwawienie i ból, a walcząca papuga gryzie.

Nie umieszczaj mat grzewczych, lamp grzewczych ani termoforów pod żerdziami. Ptaki mogą poparzyć sobie stopy, nie odsuwając się.

Nie szoruj ani nie usuwaj strupa na podeszwie. Otworzysz ranę w tkance, która goi się powoli.

Kiedy szukać pomocy

Umów się do weterynarza specjalisty ptasiego w ciągu tygodnia w przypadku jakiegokolwiek zaczerwienienia, połysku, strupa lub obrzęku stopy oraz w przypadku pazurów, z którymi nie da się już poradzić.

Szukaj pomocy tego samego dnia w przypadku otwartej rany, wycieku, stopy, której ptak nie używa, lub zaciskającego się włókna, którego nie możesz usunąć.

Przynieś zdjęcia obu podeszew, dziennik cotygodniowej wagi, listę każdej żerdzi w klatce z jej średnicą i materiałem oraz obecną dietę. Choroby stóp zazwyczaj rozwiązuje się poprzez zmianę tych trzech rzeczy.