Pierwszy rok z papugą: przygotowanie, kamienie milowe i planowanie budżetu

Szybka odpowiedź

Pierwszy rok z papugą to czas intensywnych przygotowań. Większość sprzętu, opieka weterynaryjna oraz nawyki, które zaważą na kolejnych dekadach, kształtują się w pierwszych dwunastu miesiącach.

Ceny różnią się tak bardzo w zależności od kraju, gatunku i rozmiaru, że podawanie tutaj jakichkolwiek kwot byłoby wprowadzające w błąd. To, co jest rzeczywiście uniwersalne, to kolejność działań: co musi być gotowe przed przybyciem ptaka, co dzieje się w pierwszych dwóch tygodniach i co od tego momentu staje się regularnym elementem życia.

Większość pracy w pierwszym roku to przygotowanie otoczenia i budowanie nawyków. Sam ptak to często najmniejsza część tego procesu.

• Klatka, żerdzie oraz przestrzeń poza klatką muszą być gotowe, zanim Zwierzak trafi do domu.
• Umów pierwszą Wizytę u weterynarza zajmującego się ptakami jeszcze przed odebraniem pupila, a nie dopiero wtedy, gdy pojawi się problem.
• W pierwszym tygodniu ustal wagę ptaka za pomocą wagi kuchennej i waż go przez resztę życia.
• Dieta, harmonogram snu oraz sposób kontaktu, ustalone w pierwszym roku, są znacznie trudniejsze do zmiany w późniejszym czasie.
• Papugi żyją długo. Plan na pierwszy rok to początek zobowiązania mierzonego w dekadach.

Decyzja w 60 sekund

Zanim ptak przybędzie

Klatka.

Większa niż minimum i raczej szersza niż wyższa, ponieważ papugi poruszają się poziomo. Rozstaw prętów musi być dostosowany do gatunku, aby głowa nie mogła przez nie przejść. Unikaj okrągłych klatek oraz wszelkich metali zawierających cynk lub ołów, ponieważ zatrucie metalami ciężkimi z elementów klatki jest częstą przyczyną chorób.

Żerdzie.

Kilka średnic, z naturalnego, nieobrobionego drewna, aby stopa zmieniała pozycję w ciągu dnia. Pojedyncza, gładka żerdź o jednej grubości przyczynia się do powstawania odcisków. Unikaj papierowych nakładek na żerdzie.

Miski na pokarm i wodę.

Ze stali nierdzewnej lub ceramiczne, umieszczone tak, aby odchody nie wpadały do środka.

Przestrzeń poza klatką.

Stojak lub miejsce do zabawy, gdzie ptak może przebywać z ludźmi. To nie jest opcjonalne wzbogacenie; papuga zamknięta w klatce przez cały dzień rozwija problemy behawioralne, które są znacznie trudniejsze do odwrócenia niż do uniknięcia.

Waga gramowa.

Wystarczy płaska waga kuchenna z przymocowaną żerdzią. Ten jeden przedmiot zrobi więcej dla Zdrowia ptaka przez całe jego życie niż większość pozostałych rzeczy.

Zabezpieczenie domu.

Usuń naczynia z powłoką nieprzywierającą (lub nigdy ich nie przegrzewaj), wyłącz wentylatory sufitowe, zabezpiecz okna i lustra na czas lotu, zaplanuj opiekę nad innymi zwierzętami i usuń trujące rośliny domowe.

Transporter.

Niezbędny pierwszego dnia do odbioru i na każdą kolejną Wizytę.

Stojak z różnorodnymi żerdziami, zabawkami edukacyjnymi i własnymi miskami robi więcej dla dobrostanu papugi niż sama, większa klatka.

Pierwsze dwa tygodnie

Nic nie zmieniaj, jeśli nie musisz. Podawaj dokładnie to, co ptak jadł wcześniej, o tych samych porach i w tym samym typie miski.

Trzymaj ptaka w jednym, cichym pokoju, z dala od innych ptaków w domu oraz z dala od oparów kuchennych i dużego ruchu.

waż codziennie, zaraz po wstaniu, przed podaniem jedzenia. Zapisuj wynik. Nowy ptak, który traci na wadze przez kilka kolejnych dni, musi zostać zbadany.

Obserwuj odchody. Zanotuj Prawidłowy wzorzec dla tego ptaka, abyś mógł później rozpoznać zmianę.

Umów wstępne badanie weterynaryjne. Pierwsza Wizyta często obejmuje badanie fizykalne, ważenie oraz, w zależności od historii ptaka, badania przesiewowe w kierunku powszechnych chorób zakaźnych. Weterynarz zdecyduje, co jest odpowiednie.

Oprzyj się pokusie ciągłego brania na ręce. Papuga, której pozwoli się obserwować otoczenie przez pierwszy tydzień, zazwyczaj aklimatyzuje się szybciej niż ta, która jest brana na ręce pierwszego dnia.

Kwarantanna i dlaczego nie jest opcjonalna

Jeśli w domu są już inne ptaki, nowy przybysz pozostaje w pełnej izolacji przez okres wskazany przez weterynarza. Osobny pokój, osobne powietrze, jeśli to możliwe, a istniejące ptaki są obsługiwane jako pierwsze, aby nie przenosić niczego na nowego lokatora.

Choroby, które czynią to koniecznym, są poważne i często bezobjawowe u ptaków nosicieli: choroba dzioba i piór papug (PBFD), ptasi bornawirus, papuzica i inne. Ptak może wyglądać na całkowicie zdrowego i nadal zarażać.

Papuzica zaraża również ludzi, co jest drugim powodem, dla którego nowego ptaka należy sprawdzić, zamiast zakładać, że jest zdrowy.

Reszta pierwszego roku

Zmiana diety.

Większość papug trafia do domu karmiona mieszanką ziaren. Przejście na bazę z wysokiej jakości pelletu z dodatkiem warzyw jest najcenniejszą długoterminową zmianą, jaką możesz wprowadzić. Musi być ona stopniowa i monitorowana pod kątem Wagi. Nigdy nie usuwaj znanego pokarmu, zanim ptak nie zacznie jeść nowego.

Trening obsługi.

Krótkie, pozytywne, codzienne sesje. Trening oparty na nagrodach w pierwszym roku tworzy ptaka, którego można przenieść, zbadać i przetransportować bez walki przez resztę życia.

Trening z transporterem.

Naucz ptaka wchodzić do transportera dobrowolnie, gdy wszystko jest w porządku. Dzięki temu każda przyszła sytuacja awaryjna stanie się łatwiejsza do opanowania.

Sen.

Papugi potrzebują długiej, naprawdę ciemnej i cichej nocy. Krótki i zakłócony sen przyczynia się do drażliwości, krzyku i zachowań hormonalnych.

Żerowanie i wzbogacanie środowiska.

Jedzenie wymagające pracy, zabawki do niszczenia i ich rotacja. Gryzienie to potrzeba, a nie wada. Ptak, który nie ma nic do zniszczenia, znajdzie coś sam.

Socjalizacja z więcej niż jedną osobą.

Papugi łatwo przywiązują się do jednej osoby, a potem zachowują się agresywnie wobec wszystkich innych. Świadome angażowanie kilku domowników w karmienie i trening w pierwszym roku znacznie to ogranicza.

Pierwsze pierzenie.

Pióra są wymieniane stopniowo. Ptak tracący pióra w symetrycznych płatach bez widocznej łysej skóry pierzy się; łyse plamy, krew lub nagła utrata piór to nie pierzenie i wymagają sprawdzenia.

Czas poza klatką, na stojaku, w pokoju, gdzie przebywa rodzina, to rutyna, której większość planów na pierwszy rok nie zapewnia wystarczająco.

Co kosztuje pieniądze i kiedy

Ceny różnią się zbyt mocno w zależności od kraju i gatunku, aby je podawać, ale struktura wydatków jest stała i jej znajomość pozwala na planowanie.

Dwie rzeczy, które właściciele konsekwentnie bagatelizują, to wymiana zabawek (zdrowa papuga stale niszczy przedmioty) oraz opieka awaryjna (medycyna ptasia to specjalizacja i nie każda klinika ją oferuje).

Czego nigdy nie robić

Nie kupuj papugi bez znajomości długości życia gatunku i poziomu hałasu dorosłego osobnika. Obie te rzeczy zaskakują ludzi i obie są stałe.

Nie pomijaj kwarantanny, ponieważ ptak „wygląda dobrze”. Cisi nosiciele to główny powód, dla którego kwarantanna w ogóle istnieje.

Nie przycinaj skrzydeł standardowo. To decyzja, którą podejmuje się z weterynarzem w konkretnym celu, a źle wykonane podcięcie powoduje upadki, urazy mostka i uszkodzenia piór.

Nie trzymaj papugi w kuchni. Opary kuchenne, zwłaszcza z przegrzanych powłok nieprzywierających, szybko zabijają ptaki.

Nie pozwalaj ptakowi siedzieć na ramionach w pierwszych tygodniach. Przestraszony ptak na wysokości twarzy może ugryźć, a dodatkowo bardzo trudno to później skorygować.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem jeszcze tego samego dnia, jeśli nowy ptak jest nastroszony i cichy, siedzi na dnie klatki, oddycha z otwartym dziobem, przestał jeść lub tracił na wadze przez kolejne dni.

Umów wstępne badanie w ciągu pierwszych tygodni, niezależnie od tego, jak dobrze ptak wygląda, i powtarzaj je co roku.

Jedź natychmiast, jeśli ptak krwawi, uciekł i został odnaleziony, miał kontakt z psem lub kotem albo miał styczność z oparami kuchennymi.

Celem pierwszego roku jest ptak, który je odpowiedni pokarm, chętnie wchodzi na rękę, wchodzi do transportera bez walki i ma za sobą historię wagową.

Przynieś rejestr wag, aktualną dietę i informację o pochodzeniu ptaka. U ptaka w pierwszym roku życia te trzy rzeczy odpowiedzą na większość pytań, które zada weterynarz.