Ucieczka papugi: pierwsze godziny, poszukiwania o świcie i odzyskanie zwierzaka

Szybka odpowiedź

Papuga, która wydostanie się przez drzwi, nie decyduje się na opuszczenie domu. Płoszy się, wzlatuje, a następnie odkrywa, że nie ma pojęcia, jak wrócić na dół, ponieważ ptak wychowywany w pomieszczeniu nigdy nie musiał oceniać wiatru, wysokości ani punktów orientacyjnych.

Pierwsza godzina decyduje o większości rezultatów, a najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić w tym czasie, jest nie stracić ptaka z oczu. Papuga, którą widzisz, to papuga, z którą możesz pracować. Jeśli ptak wyleciał z pola widzenia, podczas gdy Ty biegłeś po klatkę, poszukiwania mogą potrwać kilka dni.

Przywołanie, które budujesz w pomieszczeniu, jest narzędziem, z którego skorzystasz na zewnątrz. Rzadko działa na dużej wysokości przy wietrze, ale jest powodem, dla którego głodny ptak przyleci na znajomy głos o zmierzchu.

• Utrzymuj ptaka w zasięgu wzroku. Podążaj za nim pieszo, po cichu i zaznacz dokładnie, gdzie wylądował.
• Nie goń, nie krzycz, nie machaj rękami ani niczym nie rzucaj. Przestraszona papuga leci dalej i wyżej.
• Ptaki lecą w górę, nie w dół. Szukaj na poziomie dachów i wierzchołków drzew, a nie na wysokości wzroku.
• O świcie i o zmierzchu zaginiona papuga wydaje odgłosy. Poszukiwania w ciszy w środku dnia prawie nigdy nie przynoszą rezultatów.
• Większość papug pozostaje blisko w pierwszym dniu, a większość jest odzyskiwana dzięki temu, że nieznajoma osoba zgłosiła obserwację.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego domowa papuga nie potrafi po prostu wrócić do domu

Ptaki domowe mają mięśnie lotne, ale nie mają doświadczenia w nawigacji. Wewnątrz domu każdy lot kończy się po kilku metrach, a miejsca lądowania są znane. Na zewnątrz ptak napotyka trzy rzeczy, z którymi nigdy wcześniej nie miał do czynienia.

Pierwszą jest wiatr. Ptak przyzwyczajony do nieruchomego powietrza jest przenoszony na boki i w górę, a im bardziej macha skrzydłami, tym dalej leci. Wiele ucieczek kończy się tym, że ptak znajduje się kilka ulic dalej, po prostu dlatego, że nie potrafił się zatrzymać.

Drugą jest wysokość. Papugi wspinają się, gdy są przestraszone i lądują w najwyższym dostępnym miejscu. Stamtąd zejście wymaga kontrolowanego lotu, którego większość ptaków domowych nigdy nie ćwiczyła, a wiele z nich nie podejmie próby, będąc przestraszonymi.

Trzecią jest brak punktów orientacyjnych. Ptak, który nigdy nie widział dachu własnego domu z góry, nie rozpoznaje go. Dlatego ptaki tak często znajdują się blisko domu, nie podejmując żadnej próby powrotu.

Zrozumienie tego zmienia strategię. Nie przekonujesz ptaka, by znalazł drogę powrotną. Pozostajesz wystarczająco blisko i wystarczająco długo, aby głód, pragnienie i zapadający zmrok sprowadziły go do osoby, którą rozpoznaje.

Pierwsza godzina

Miej ptaka na oku.

Wszystko inne jest drugorzędne. Idź, nie biegnij. Utrzymuj ptaka w zasięgu wzroku, nawet jeśli oznacza to przechodzenie przez ogrody lub wzdłuż drogi, a jeśli go stracisz, zatrzymaj się w ostatnim znanym punkcie, zamiast zgadywać dalej.

Znajdź się bezpośrednio pod nim.

Ptaki patrzą w dół chętniej niż na boki. Stanie pod spodem, u podstawy drzewa lub budynku, ustawia Cię w miejscu, w które ptak będzie patrzył.

Bądź nudny i znajomy.

Mów normalnym, konwersacyjnym głosem. Używaj słów, których zawsze używasz. Nie krzycz ciągle imienia ptaka. Przestraszona papuga, która słyszy panikę w znanym głosie, ma tendencję do pozostawania w bezruchu, zamiast przylatywać.

Wyślij po klatkę, nie idź sam.

Niech ktoś przyniesie własną klatkę ptaka, otwartą, z jego zwykłym jedzeniem i widocznym ulubionym przysmakiem, i niech postawi ją na dole na otwartej przestrzeni. Jeśli masz drugiego ptaka, przynieś go w jego własnej bezpiecznej klatce. Dźwięk nawołującego towarzysza jest jednym z najsilniejszych wabików.

Nie spryskuj, nie rzucaj ani nie potrząsaj niczym.

Zmywanie ptaka wężem z drzewa to popularna rada, ale jest to zła rada. Mokra papuga nie potrafi prawidłowo latać, co brzmi użytecznie, dopóki nie wyląduje gdzieś w niedostępnym miejscu, jest przemoczona, wychłodzona i teraz jeszcze dalej. Rzucanie przedmiotami i potrząsanie gałęziami po prostu zmienia miejsce przebywania ptaka.

Odtwórz nagranie.

Własne nawołanie kontaktowe ptaka lub głos towarzysza, odtwarzane z telefonu z normalną głośnością z dołu, często wywołuje odpowiedź, która pozwala zlokalizować cichego ptaka.

Czekaj dłużej niż wydaje się rozsądne.

Papuga, która przebywa na zewnątrz od kilku godzin i nie jadła, jest znacznie bardziej skłonna do zejścia na dół niż ta, która wyleciała dziesięć minut temu. Spokojne siedzenie pod drzewem przez godzinę to uzasadniona i często skuteczna strategia.

Własna klatka ptaka, otwarta, zaopatrzona w jego zwykłe jedzenie i umieszczona w widocznym miejscu pod drzewem, działa lepiej niż jakakolwiek technika nawoływania.

Zmierzch, noc i kolejny świt

Papugi nie latają w ciemności. Gdy światło zanika, zaginiony ptak osiada i pozostaje w miejscu. Ma to dwie konsekwencje.

Jeśli wiesz, gdzie ptak nocował, masz stałą lokalizację do pierwszego światła. Zaznacz ją dokładnie, sfotografuj drzewo i okoliczne budynki, abyś mógł je ponownie znaleźć w ciemności i bądź na miejscu przed świtem. Wiele odzyskań ma miejsce w pierwszym szarym świetle, kiedy ptak jest głodny, sztywny i wzywa swoje stado.

Jeśli nie wiesz, gdzie ptak nocował, noc jest przerwą, a nie stratą. Wykorzystaj ją na organizację. Opublikuj posty w każdej lokalnej grupie, jaką znajdziesz, skontaktuj się z praktykami Weterynarii, ośrodkami ratowania dzikich zwierząt, sklepami zoologicznymi, klubami ptaków i wszelkimi lokalnymi usługami dotyczącymi zaginionych zwierząt oraz przygotuj ulotkę.

Świt to okno czasowe o najwyższej skuteczności w całym wydarzeniu. Ptak, który milczał przez całe popołudnie, często odzywa się o świcie, a dźwięk niesie się znacznie dalej w cichym porannym powietrzu.

Skuteczne rozpowszechnianie informacji

Obserwacje dokonywane przez nieznajomych pozwalają odzyskać więcej papug niż poszukiwania właścicieli. Wolna papuga rzuca się w oczy, a ludzie ją zauważają i zapamiętują. Twoim zadaniem jest upewnienie się, że wiedzą, komu to zgłosić.

Dołącz wyraźne zdjęcie, nazwę gatunku w prostych słowach, a także właściwą nazwę, wielkość w porównaniu do czegoś znajomego, lokalizację i czas zaginięcia oraz numer telefonu.

Zachowaj jeden szczegół dla siebie. Nie ujawniaj jednej cechy charakterystycznej, numeru obrączki lub zachowania, które wykazywałby tylko prawdziwy ptak, abyś mógł zweryfikować zgłoszenie.

Publikuj w lokalnych grupach społecznościowych, na stronach z zaginionymi zwierzętami, w aplikacjach sąsiedzkich i każdej regionalnej grupie hodowców ptaków i proś ludzi o udostępnianie, a nie tylko o patrzenie.

Poinformuj praktycznych ludzi, którzy poruszają się po okolicy: pracowników poczty, kurierów, śmieciarzy, ogrodników i wyprowadzających psy. Pokrywają oni więcej terenu przed dziewiątą rano niż Ty w ciągu całego dnia.

Skontaktuj się z praktykami Weterynarii i ośrodkami ratowania zwierząt w szerokim promieniu, nie tylko z najbliższymi, ponieważ znaleziony ptak jest często zabierany do Weterynarza, z którego usług korzysta znalazca.

Jeśli Twój ptak ma Czip lub zamkniętą obrączkę na nodze, upewnij się, że zarejestrowane dane są aktualne i poinformuj każdą placówkę, z którą się kontaktujesz, że ptak jest zaczipowany lub zaobrączkowany. Znaleziona papuga przekazana do Weterynarza jest skanowana rutynowo.

Kiedy ptak schodzi na dół

Podchodź powoli i trzymaj się nisko. Osoba wyłaniająca się z góry to kształt drapieżnika.

Zaoferuj tę samą dłoń i ten sam sygnał, którego zawsze używasz przy wchodzeniu na rękę. Wiele ptaków, które przebywały na zewnątrz przez wiele godzin, wchodzi na dłoń natychmiast, gdy są w zasięgu.

Jeśli ptak jest na ziemi i nie chce współpracować, ręcznik użyty spokojnie jest bezpieczniejszy niż pościg. Przykryj, zbierz i zabezpiecz go.

Zabezpiecz, zanim ocenisz stan zdrowia. Ptaka, który ucieka dwa razy w ciągu jednego dnia, znacznie trudniej odzyskać za drugim razem, ponieważ boi się teraz próby odzyskania, podobnie jak wszystkiego innego.

Kiedy już będzie w domu, podaj najpierw wodę, a potem jedzenie, w ciepłym, cichym, słabo oświetlonym pomieszczeniu. Nie pozwól, aby zebrał się tłum ulżonych członków rodziny.

Następnie umów wizytę u Weterynarza, nawet jeśli ptak wygląda dobrze. Ptaki odzyskane po czasie spędzonym na zewnątrz często mają obrażenia po zderzeniach, rany kłute od kota lub ptaka drapieżnego, które są ukryte pod piórami, odwodnienie oraz problemy z wolem spowodowane zjedzeniem czegoś nieodpowiedniego. Szczególnie zadrapanie lub ugryzienie kota przenosi bakterie, które mogą zabić ptaka w ciągu kilku dni i wymaga pilnego Leczenia, nawet gdy rana wygląda na błahą.

Zamknięcie luki, która pozwoliła na ucieczkę

Prawie wszystkie ucieczki zdarzają się w jednym z czterech punktów i każdy ma określone rozwiązanie.

Drzwi wejściowe.

Niezawodną odpowiedzią jest śluza: wewnętrzne drzwi, które są zamykane przed otwarciem drzwi zewnętrznych, dzięki czemu zawsze istnieją dwie bariery między ptakiem a światem zewnętrznym. Tam, gdzie nie jest to możliwe, ptak trafia do klatki lub innego pokoju, zanim ktokolwiek otworzy drzwi wejściowe, za każdym razem, wliczając w to dostawy.

Okna i wywietrzniki.

Zamontowane siatki w każdym otwieranym oknie, sprawdzane pod kątem luk oraz nawyk sprawdzania przed wypuszczeniem ptaka. Wywietrzniki i otwory wentylacyjne są wystarczająco duże dla małej papugi.

Przejażdżki na ramieniu na zewnątrz.

Najczęstszy scenariusz ucieczki, obejmujący ptaki, które siedziały na ramieniu na zewnątrz bez żadnych incydentów przez lata. Wystarczy jeden pies, jeden drzwi samochodu lub jeden podmuch wiatru. Na zewnątrz oznacza zabezpieczone szelki lub transporter, bez wyjątków na szybką wycieczkę do śmietnika.

Transportery i klatki w transporcie.

Sprawdzaj zatrzask drzwi za każdym razem i używaj dodatkowego klipsa. Transportery są odkładane, potrącane i otwierane przez pomocnych nieznajomych.

Przycinanie skrzydeł zasługuje na bezpośrednią wzmiankę, ponieważ często sugeruje się je jako rozwiązanie, a nie jest ono niezawodne. Przycięty ptak nadal jest przenoszony przez wiatr, a ponieważ nie potrafi kontrolować swojego zejścia, częściej ulega urazom i jest mniej zdolny do ucieczki przed drapieżnikiem na ziemi. Przycinanie usuwa również umiejętność lotu, która pozwoliłaby ptakowi wrócić do Ciebie. Prewencja należy do drzwi, nie do skrzydeł.

Ptak z solidnym, dobrze przećwiczonym przywołaniem w domu jest spokojniejszy do pracy w sytuacji kryzysowej, mimo że przywołanie na zewnątrz przy wietrze to zupełnie inna umiejętność.

Czego nigdy nie robić

Nie goń. Każdy metr, który przebiegniesz, dodaje metry lotu.

Nie używaj węża ani rozpylacza wody, aby sprowadzić ptaka na dół.

Nie wspinaj się na drabiny, drzewa ani dachy. Upadki podczas odzyskiwania papug powodują obrażenia u ludzi każdego roku, a ptak, który obserwuje osobę wspinającą się w jego stronę, po prostu się przesuwa.

Nie używaj sieci na dużej wysokości. Płoszy ona ptaka i tracisz lokalizację.

Nie zostawiaj jedzenia rozsypanego na ziemi i nie wracaj do domu. Przyciąga ono inne ptaki i zwierzęta oraz usuwa powód, dla którego papuga miałaby przyjść konkretnie do Ciebie.

Nie poddawaj się po dwóch dniach. Papugi są znajdowane tydzień i dłużej po ucieczce, często kilka kilometrów dalej, zazwyczaj dlatego, że ktoś zobaczył ulotkę.

Nie pomijaj kontroli Weterynaryjnej u odzyskanego ptaka, zwłaszcza jeśli w pobliżu był kot, pies lub dziki ptak.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem specjalizującym się w ptakach tego samego dnia w przypadku każdego odzyskanego ptaka, który przebywał na zewnątrz, a pilnie w przypadku ptaka z raną, mokrym lub opadającym skrzydłem, krwią w jakimkolwiek miejscu, utrudnionym oddychaniem lub ptaka, który był w pobliżu kota, psa lub ptaka drapieżnego.

Skontaktuj się z lokalnymi ośrodkami ratowania dzikich zwierząt i grupami ptasimi wcześnie, a nie w ostateczności. Wiele z nich prowadzi listy znalezionych ptaków i ma osoby doświadczone w odzyskiwaniu, które pomogą.

Odzyskany ptak potrzebuje ciepła, ciszy, wody i kontroli u Weterynarza, w tej kolejności, nawet jeśli wydaje się zupełnie niewzruszony.

Przedstaw podczas wizyty, jak długo ptak był na zewnątrz, na jakie warunki pogodowe był narażony, czy jakiekolwiek zwierzę weszło z nim w kontakt, czy latał normalnie po odzyskaniu, jego wagę przed zaginięciem, jeśli ją znasz oraz co mógł zjeść podczas swojej nieobecności. Ptak, który wygląda dobrze wieczorem, gdy wraca do domu, może pogorszyć swój stan następnego dnia, więc wizyta nie jest opcjonalna, nawet gdy połączenie przebiega idealnie.