Opieka u schyłku życia papugi: Jakość życia, opieka paliatywna i decyzja o eutanazji

Szybka odpowiedź

Papugi ukrywają chorobę i ból. Ten jeden fakt kształtuje każdą decyzję u schyłku życia, ponieważ ptak, który widocznie wygląda na chorego, zazwyczaj choruje już od dłuższego czasu, a okres, w którym właściciele sądzą, że mają jeszcze miesiące, jest często znacznie krótszy, niż się wydaje.

Decyzja sama w sobie nie jest pojedynczym momentem. To seria mniejszych decyzji: czy diagnozować, czy leczyć, czy kontynuować leczenie, na czym polega opieka paliatywna i kiedy dalsze podtrzymywanie życia przestaje służyć dobru ptaka.

Większość opieki u schyłku życia papugi polega na ułatwieniu jej zwykłego dnia: zapewnieniu ciepła, niskich żerdek, jedzenia w zasięgu wzroku oraz bliskości stada.

• Prowadź codzienny wpis, w tym Waga w gramach. Spadek kondycji u ptaków to trend, a nie pojedyncze zdarzenie.
• Nigdy nie podawaj ptakowi ludzkich leków przeciwbólowych. Paracetamol, ibuprofen i aspiryna nie są bezpieczne do improwizowania u ptaków.
• Ulga w bólu dla ptaków istnieje i jest przepisywana przez weterynarzy specjalizujących się w ptakach. Proś o nią wyraźnie, zamiast zakładać, że nic nie da się zrobić.
• Eutanazja u ptaków jest zazwyczaj przeprowadzana najpierw w znieczuleniu gazowym, dzięki czemu ptak jest nieprzytomny, zanim cokolwiek innego się wydarzy.
• Zdecyduj z wyprzedzeniem, kiedy jesteś spokojny. Stan ptaków pogarsza się szybko, a kryzysy zdarzają się poza godzinami pracy klinik.

:::danger
Nigdy nie próbuj kończyć życia ptaka samodzielnie i nigdy nie podawaj ludzkich leków przeciwbólowych.

Nie istnieje humanitarna metoda domowa. Próby powodują cierpienie, a w wielu krajach są nielegalne.

Paracetamol, ibuprofen, aspiryna i inne ludzkie leki przeciwbólowe mają wąskie i specyficzne dla gatunku marginesy bezpieczeństwa u ptaków, a Dawka przeliczona z ludzkiej tabletki nie jest odpowiednią dawką. Leczenie przeciwbólowe dla papugi musi być przepisane i dawkowane przez weterynarza, który leczy ptaki.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego wyczucie czasu jest trudniejsze u ptaków

Pies, który cierpi, kuleje. Papuga, która cierpi, siedzi nieruchomo, siedzi na obu stopach zamiast na jednej, przestaje się bawić i dla większości ludzi wygląda jak nieco cichsza wersja samej siebie.

To zachowanie to nie stoicyzm. To gatunek ofiary robiący to, co zapewnia mu bezpieczeństwo w stadzie, i nie przestaje tak robić tylko dlatego, że stado składa się z ludzi.

Praktyczną konsekwencją jest to, że właściciele pracują na podstawie niewiarygodnego sygnału. Ptak wygląda akceptowalnie, więc decyzja jest ciągle odraczana, a potem pogorszenie stanu wygląda na nagłe.

Sposobem na to jest przestać polegać na wrażeniach i zacząć mierzyć. Waga gramowa i dziennik pozwalają uzyskać trend, którego ptak nie może ukryć, a trend jest czymś, na co Ty i weterynarz możecie zareagować.

Budowanie obrazu zamiast polegania na odczuciu

Zapisuj krótko każdego dnia. Zajmuje to minutę, a po dwóch tygodniach mówi Ci rzeczy, których nie widać z dnia na dzień.

Waga w gramach, o tej samej porze każdego dnia.

To najważniejsza liczba w medycynie ptasiej. Waż przed pierwszym karmieniem, na wadze z dokładnością do grama.

Jedzenie i picie.

Nie czy jedzenie zniknęło, ale czy widziałeś, jak ptak je i ile łusek lub odpadów pozostało.

Siedzenie na żerdzi i równowaga.

Czy ptak jest na żerdzi czy na podłodze. Czy chwyta normalnie. Czy używa obu stóp. Czy opiera się na ogonie lub prętach klatki.

Oddychanie.

W spoczynku: czy występuje ruch ogona, otwarty dziób, dźwięki, wysiłek po lekkiej aktywności.

Pielęgnacja i wygląd.

Ptak, który nie potrafi utrzymać czystości, stracił coś istotnego. Spójrz na kloakę, pióra ogona i stopy.

Zaangażowanie.

Wokalizacja, reagowanie na Ciebie, zainteresowanie jedzeniem, zabawkami, otoczeniem.

Dobry dzień czy zły dzień.

Jedno słowo na koniec wpisu. W skali tygodni stosunek dobrych dni do złych jest często najjaśniejszym pojedynczym wskaźnikiem, jaki będziesz miał.

Przeniesienie wszystkiego na jeden poziom eliminuje wspinanie się i upadki, często dając ptakowi komfortowe tygodnie, których inaczej by nie miał.

Jak wygląda opieka paliatywna

Opieka paliatywna dla papugi jest w większości praktyczna i wiele z niej można zorganizować w jedno popołudnie.

Ciepło.

Chory ptak zużywa energię na utrzymanie ciepła, której potrzebuje gdzie indziej. Weterynarz może doradzić bezpieczne źródło ciepła i docelową temperaturę, pod warunkiem, że ptak zawsze może się odsunąć od źródła ciepła.

Obniż wszystko.

Umieść żerdzie na wysokości dłoni nad wyściełaną podłogą lub przekształć klatkę w płaską przestrzeń mieszkalną z rolowanymi ręcznikami do oparcia. To zmiana, która zapobiega upadkom kończącym się tragicznie.

Jedzenie i woda w zasięgu ręki.

Na poziomie podłogi, w płytkich miskach, w więcej niż jednym miejscu. Miększe i podgrzane pokarmy są często akceptowane, gdy twardy granulat nie jest.

Chwyt i stabilność.

Powierzchnie antypoślizgowe, szersze płaskie żerdzie i owijki weterynaryjne na żerdziach dla ptaka o słabych stopach.

Przepisane leki przeciwbólowe.

Zapytaj wprost, czy Twój ptak odniósłby korzyść z ulgi w bólu i zapytaj ponownie, jeśli odpowiedź zmienia się z czasem. Właściciele często zakładają, że dla ptaków nie ma dostępnych leków. To nieprawda.

Zadbaj o stado.

Papugi są społeczne. Izolowanie umierającego ptaka w cichym pokoju dla świętego spokoju zazwyczaj kosztuje go więcej, niż daje korzyści.

Karmienie wspomagane tylko pod instrukcją.

Karmienie słabego ptaka bezpośrednio do wola grozi aspiracją i jest techniką, której należy się nauczyć, a nie improwizować.

Planowanie decyzji z wyprzedzeniem

Przeprowadź rozmowę z weterynarzem specjalizującym się w ptakach, zanim będziesz jej potrzebować. Zapytaj o przewidywany przebieg choroby Twojego ptaka, o to, jak zazwyczaj wygląda ostatni etap i jakie objawy powinny wywołać telefon.

Zapytaj, co oferuje Twoja przychodnia, a czego nie. Czy możliwa jest wizyta domowa, jakie są ustalenia poza godzinami pracy i czy ptakowi lepiej służyłaby podróż do kliniki, w której pełni dyżur weterynarz od ptaków.

Oceń podróż uczciwie. Ptak w niewydolności oddechowej może pogorszyć się w transporterze, a dla niektórych ptaków najkrótsza możliwa podróż jest bardziej łagodna, nawet jeśli dom byłby lepszy.

Zapytaj o przebieg procedury, aby nic w tym dniu nie było zaskoczeniem. U ptaków eutanazja jest zazwyczaj przeprowadzana poprzez najpierw znieczulenie ptaka wdychanym gazem, w małej komorze lub przez maskę, aby był w pełni nieprzytomny przed podaniem zastrzyku. Żyły u małego ptaka są trudne i ta droga jest delikatniejsza dla zwierzęcia. Zapytaj, czy możesz być obecny przy indukcji i czy możesz być z ptakiem później.

Zdecyduj wcześniej również o opiece pośmiertnej. Kremacja indywidualna lub zbiorowa, zwrot prochów i to, co jest prawnie dopuszczalne w kwestii pochówku w miejscu zamieszkania, różnią się, a to trudne pytania do odpowiedzi, gdy płacze się w gabinecie.

Zapytaj o badanie pośmiertne.

Dla papugi warto to rozważyć z powagą, zamiast od razu mówić nie. Kilka chorób zabijających papugi jest zakaźnych dla innych ptaków w gospodarstwie, a diagnoza chroni je. Jeśli ktokolwiek w domu miał niewyjaśnioną chorobę układu oddechowego lub grypopodobną, powiedz o tym zarówno weterynarzowi, jak i swojemu lekarzowi, ponieważ chlamydioza przenosi się z ptaków na ludzi.

Inne ptaki w domu

Związany z nim towarzysz zauważy zmianę. Spodziewaj się wołania, szukania, niepokoju i okresu przygaszonego zachowania.

Waż pozostałego ptaka codziennie przez jakiś czas. Żałoba u papug jest trudna do scharakteryzowania, ale ptak, który przestaje jeść, to nagły wypadek medyczny niezależnie od przyczyny, i to jest to, co trzeba wychwycić.

Czy pozwolić towarzyszowi zobaczyć ciało, to osobista decyzja, a dowody są słabe w obu kierunkach. Wielu opiekunów to robi i zgłasza, że ocalały ptak szybciej się uspokaja. Rozsądnie jest zapytać o to weterynarza i rozsądnie jest odmówić.

Nie spiesz się z nabyciem nowego towarzysza. Ptak w żałobie nie jest w dobrym stanie, by być wprowadzonym do nieznajomego, a kwarantanna i badania chorób nadal obowiązują, szczególnie jeśli ptak, który zmarł, miał stan zakaźny.

Postawa mówi wiele. Ptak siedzący nisko, z luźnymi piórami, ciężarem na mostku, a nie na stopach, mówi Ci coś, czego inaczej nie wyartykułuje.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie próbuj eutanazji w domu żadną metodą.

Nigdy nie podawaj ludzkich leków przeciwbólowych, uspokajających ani niczego z ludzkiej apteczki.

Nigdy nie podawaj recepty innego zwierzęcia, w tym leków pozostałych po innym ptaku.

Nigdy nie wstrzymuj jedzenia i wody, by przyspieszyć koniec. Odwodnienie i głód są powolne i bolesne.

Nigdy nie zakładaj, że starzenie się wyjaśnia utratę wagi, słabość lub ptaka śpiącego na podłodze. To znaleziska, a niektóre z nich są uleczalne.

Nigdy nie opóźniaj pomocy poza godzinami pracy dla ptaka w niewydolności oddechowej.

Nigdy nie decyduj sam, jeśli możesz tego uniknąć. Zapytaj weterynarza, co by zrobił. Większość powie Ci szczerze.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem specjalizującym się w ptakach natychmiast w przypadku trudności w oddychaniu, zapaści, krwawienia, drgawek, niemożności stania lub widocznego dystresu o każdej porze.

Skontaktuj się z weterynarzem tego samego dnia, jeśli Twój ptak przestanie jeść, nie może usiąść na żerdzi lub nie jest w stanie utrzymać czystości.

Umów się na zaplanowaną rozmowę, a nie nagły wypadek, gdy trend wagi zaczyna spadać, gdy leczenie przestaje działać lub gdy zastanawiasz się, czy kontynuowanie jest sprawiedliwe. Ta wizyta jest tym, co większość właścicieli mówi później, że żałuje, iż nie umówiła jej wcześniej.

Dobry plan u schyłku życia ocenia się po zwykłych dniach, które chroni, a nie tylko po tym ostatnim.