Wołanie o kontakt i pobudzenie u papug na przybycie gości

Szybka odpowiedź

To, co wygląda jak przesadne witanie gości przez papugę, prawie zawsze jest wołaniem o kontakt. Ptak nie zachowuje się niegrzecznie. Próbuje zlokalizować swoje stado w pomieszczeniu, które nagle się zmieniło.

Głośność jest normalnym zachowaniem papugi. To, co możesz zmienić, to wyzwalacz, poziom pobudzenia oraz to, czego ptak uczy się, że osiąga hałasem.

• Wołanie o kontakt to wrodzone zachowanie społeczne, a nie błąd w treningu.
• Odpowiadanie na wołanie w cichy sposób je wygasza. Ignorowanie go zazwyczaj sprawia, że staje się ono głośniejsze i dłuższe.
• Zarządzać należy pobudzeniem, a nie głośnością. Pobudzona papuga gryzie, skubie pióra i rzuca się na ludzi.
• Gatunki różnią się ogromnie. Kakadu i papuga senegalska potrzebują różnych planów.
• Nagłe, nowe krzyki u wcześniej cichego ptaka to w pierwszej kolejności kwestia medyczna.

Większość hałasu podczas wizyt to pytanie o lokalizację, a nie problem behawioralny. Ptak chce wiedzieć, dokąd poszli wszyscy domownicy.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego papugi wołają, zamiast witać

Papugi wyewoluowały w stadach przemieszczających się przez gęstą roślinność, gdzie kontakt wzrokowy jest ciągle tracony. Wołanie o kontakt rozwiązuje ten problem. Jeden ptak woła, drugi odpowiada i oba wiedzą, że stado jest w komplecie.

Twój dom to stado. Kiedy przychodzi gość, ludzie się poruszają, głosy się zmieniają, a domownicy znikają w innych pokojach. Dla ptaka stado właśnie się rozproszyło.

Biologicznie poprawną reakcją jest wołanie, dopóki ktoś nie odpowie. Dlatego hałas staje się głośniejszy, gdy nie reagujesz, i dlaczego ustaje nagle, gdy wracasz w pole widzenia.

Pobudzenie to druga warstwa. Przybycia są ekscytujące, a ekscytacja u papugi objawia się uniesionym czubem, zwężaniem źrenic, rozłożonym ogonem, chodzeniem w tę i z powrotem oraz większą głośnością. Ptak w tym stanie ma znacznie krótszy lont przed ugryzieniem.

Niektóre wokalizacje to po prostu cecha gatunkowa. Wiele amazonek, ar i konur ma głośne okresy o świcie i zmierzchu, które są normalne, zdrowe i niepodatne na modyfikacje. Kupno dużej papugi oznacza zaakceptowanie tego.

Jak brzmi norma

Dwa wyraźne szczyty, jeden krótko po obudzeniu domowników, a drugi około zmierzchu, zazwyczaj trwające kilka minut każdy.

Paplanie, gwizdy, naśladownictwo i zgrzytanie dziobem w ciągu dnia przy konwersacyjnej głośności.

Wołanie o kontakt, gdy ktoś wychodzi z pokoju, które ustaje, gdy uzyska odpowiedź.

Cisza, gdy ptak je, żeruje, czyści pióra lub drzemie.

Cisza poza tymi oknami nie jest celem. Papuga, która całkowicie zamilkła, to często papuga, która jest chora.

Zadanie żerowania, które pojawia się w momencie dzwonka do drzwi, daje ptakowi zajęcie dla energii wynikającej z pobudzenia.

Skuteczny plan

Naucz cichego wołania o kontakt.

Wybierz cichy gwizd lub krótkie słowo. Używaj go za każdym razem, gdy wychodzisz z pokoju i gdy ptak woła w odpowiedni sposób. Większość ptaków przestawia się na cichsze wołanie w ciągu kilku tygodni, ponieważ zawsze otrzymują odpowiedź.

Odpowiadaj, nie czekaj na ciszę.

Czekanie na ciszę uczy ptaka, że tylko ekstremalna głośność działa, ponieważ w końcu reagujesz w najgorszym momencie. Odpowiadaj na cichą wersję szybko.

Przygotuj się na przybycie gości.

Podaj zabawkę do żerowania o wysokiej wartości, gdy spodziewasz się gości, zanim zadzwoni dzwonek, a nie po tym, jak zacznie się krzyk.

Trzymaj ptaka w zasięgu wzroku, jeśli to możliwe.

Ptak, który widzi stado, nie musi o nie wołać. Przeniesienie ptaka do pokoju, w którym są wszyscy, często stanowi całe rozwiązanie.

Zmniejsz stymulację samego powitania.

Poproś gości, aby nie witali ptaka głośno przy wejściu. Pozwól ptakowi zejść ze szczytu pobudzenia, a potem się przywitaj.

Zmiany, które wymagają działania już dziś

Nowy krzyk u dorosłego ptaka.

Ból, choroba worków powietrznych, zatrzymanie jaja u samic oraz utrata wzroku zmieniają zachowanie wokalne. Zbadaj przyczynę, zanim założysz podłoże behawioralne.

Krzyk połączony z niszczeniem piór.

Oba zachowania wynikają z frustracji i pobudzenia. Razem wymagają pełnego przeglądu medycznego i środowiskowego.

Krzyk z oddychaniem z otwartym dziobem, kiwaniem ogonem lub puszeniem się.

To niewydolność oddechowa, a nie hałas. Sytuacja alarmowa.

Ptak, który stał się agresywny wobec jednej osoby w połączeniu z wołaniem.

Czynniki hormonalne lub terytorialne zmieniają obie rzeczy jednocześnie, a porady dotyczące obsługi są inne.

Uniesiony czub, zwężone źrenice i rozłożony ogon oznaczają, że pobudzenie rośnie. To moment, aby ograniczyć bodźce, a nie brać ptaka na ręce.

Rutyna utrzymująca głośność w ryzach

Czego nigdy nie robić

Nie krzycz na krzyczącą papugę. Właśnie się przyłączyłeś.

Nie przykrywaj klatki jako kary. Przykrycia służą do spania, a używanie ich do dyscyplinowania tworzy ptaki, które boją się przykrycia.

Nie używaj spryskiwacza z wodą do przerywania zachowania. Kąpiel powinna być czymś, co ptak lubi, a zamiana tego w karę pozbawia cię użytecznego narzędzia pielęgnacyjnego.

Nie nagradzaj najgłośniejszej wersji poprzez pojawianie się tylko przy szczytowym natężeniu hałasu.

Nie rozważaj przycinania skrzydeł ani ograniczonego czasu poza klatką jako rozwiązania. Mniejsza aktywność i mniejsza autonomia zazwyczaj zwiększają wokalizację.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę u weterynarza specjalizującego się w ptakach, jeśli wokalizacja jest nowa, zmieniła charakter lub towarzyszy jej uszkodzenie piór, utrata wagi, zmienione odchody lub jakakolwiek zmiana w oddychaniu.

Szukaj pomocy w nagłych wypadkach przy oddychaniu z otwartym dziobem, kiwaniu ogonem lub gdy ptak jest cichy i napuszony na dnie klatki.

Pracuj z wykwalifikowanym behawiorystą papug, jeśli krzyk trwa od miesięcy, jeśli ptak zaczął się skubać lub jeśli domownicy rozważają oddanie ptaka. Ta sytuacja jest powszechna i zazwyczaj możliwa do naprawienia.

Ptak, który widzi swoje stado, ma co żerować i dostaje odpowiedź, gdy woła, ma znacznie mniej powodów do krzyku.