Balkony dla papug i woliery zewnętrzne: siatka, cynk, słońce i zabezpieczenia przed ucieczką

Szybka odpowiedź

Dostęp do świeżego powietrza jest dla Zwierzaka niezwykle cenny. To jednak również miejsce, w którym najczęściej dochodzi do zaginięcia papug domowych.

Niefiltrowane światło dzienne jest niezwykle wartościowe. Szyba okienna blokuje fale ultrafioletowe, których ptak potrzebuje do produkcji witaminy D3, więc papuga siedząca w słonecznym oknie zyskuje jedynie jasność, bez żadnych korzyści zdrowotnych. Prawdziwa ekspozycja na zewnątrz, świeże powietrze i zmieniające się otoczenie stanowią znaczące wzbogacenie.

Problem polega na tym, że balkon lub ogród to również miejsca, w których papuga może uciec, przegrzać się, zostać zaatakowana przez jastrzębia lub powoli zatruć się, gryząc ocynkowaną siatkę. Każdy z tych problemów ma swoje rozwiązanie konstrukcyjne.

• Zbuduj śluzę. Jedne drzwi prędzej czy później doprowadzą do utraty ptaka, bez względu na to, jak ostrożny jest Opiekun.
• Używaj siatki ze stali nierdzewnej lub zgrzewanej malowanej proszkowo. Drut ocynkowany zawiera cynk, a papugi gryzą drut.
• Cień musi istnieć o każdej godzinie, w której ptak przebywa na zewnątrz, i musi przesuwać się wraz ze słońcem.
• Ptak z przyciętymi lotkami nadal lata. Podmuch wiatru może przenieść papugę ponad ogrodzeniem i ptak nie wróci.
• Zabieraj ptaki do domu na noc lub zaakceptuj fakt, że drapieżniki, gryzonie i nocne lęki doprowadzą do poważnych obrażeń.

:::danger
Nigdy nie zostawiaj papugi w klatce w pełnym słońcu bez stałego cienia, do którego ma dostęp.

Ptaki się nie pocą. Tracą ciepło przez zianie i nieopierzoną skórę, a druciana klatka na balkonie zachowuje się jak piekarnik, gdy słońce zmienia swoje położenie. Przegrzanie w klatce bez cienia jest jedną z najczęstszych przyczyn nagłej śmierci ptaków domowych na zewnątrz, a do zdarzenia dochodzi w krótkim czasie w dzień, który Właściciel uznał za przyjemny. Cień musi być obecny nad częścią klatki o każdej godzinie, a ptak musi mieć stały dostęp do wody.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego drzwi są najważniejsze

Prawie każda zaginiona papuga wydostaje się przez drzwi, które ktoś otworzył bez zastanowienia. Nie przez dziurę w siatce, nie przegryzając jej, ale przez drzwi w rękach osoby, która robiła to setki razy.

Rozwiązaniem jest śluza. Dwoje drzwi z małą zamkniętą przestrzenią między nimi, skonstruowane tak, aby drzwi wewnętrzne nie mogły zostać otwarte, dopóki zewnętrzne nie zostaną zamknięte. Śluza nie musi być duża; musi stanowić przestrzeń, w której ptak, który wydostał się z woliery, pozostaje zamknięty.

Wszystkie inne aspekty drzwi mają mniejsze, ale wciąż istotne znaczenie. Drzwi powinny otwierać się do wewnątrz lub być samozamykające, aby podmuch wiatru nie mógł ich szeroko otworzyć. Zamknięcia powinny być takie, których papuga nie potrafi obsłużyć, co wyklucza większość prostych zasuwek, ponieważ duże papugi są niezwykle sprawne manualnie. Szczeliny wokół ramy muszą być na tyle małe, aby ptak nie mógł się przez nie przecisnąć.

Ta sama logika dotyczy balkonu. Jeśli sam balkon nie jest zamknięty, ptak nie jest na balkonie, tylko na zewnątrz.

Siatka, metal i zatrucia

Papugi gryzą wszystko, a drut jest interesujący, ponieważ jest twardy i się porusza.

Cynk. Drut ocynkowany ogniowo ma grubą warstwę cynku, a nowy drut ocynkowany ma luźne płatki cynku i białe osady na powierzchni. Papugi połykają cynk podczas gryzienia. Toksyczność cynku powoduje wymioty, zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, osłabienie, zmiany koloru odchodów i objawy neurologiczne oraz uszkadza nerki i trzustkę. Jest to stan uleczalny, jeśli zostanie wykryty, ale często jest pomijany, ponieważ Właściciele nie łączą woliery z chorobą.

Siatka ze stali nierdzewnej całkowicie eliminuje ten problem i jest właściwym wyborem dla konstrukcji stałych. Zgrzewana siatka malowana proszkowo jest rozsądną alternatywą, pod warunkiem, że powłoka pozostaje nienaruszona i jest naprawiana po pogryzieniu. Jeśli użycie siatki ocynkowanej jest nieuniknione, należy ją pozostawić na zewnątrz do zwietrzenia, a następnie dokładnie wyszorować szczotką drucianą i łagodnym kwasem, takim jak ocet, aby usunąć powierzchowny cynk, zanim ptak uzyska do niej dostęp. Należy ją również regularnie sprawdzać.

Ołów. Stara farba na używanych konstrukcjach, stare okucia ocynkowane oraz niektóre elementy metalowe i obciążniki zawierają ołów. Wszelkie materiały z odzysku, drewno czy metal, powinny być uważane za podejrzane do czasu oczyszczenia.

Typ siatki. Używaj siatki zgrzewanej, nie hodowlanej. Siatka hodowlana ma skręcane łączenia z ostrymi końcami, które kaleczą dzioby i stopy, a zdeterminowana papuga może ją rozpleść.

Rozmiar oczek. Muszą być na tyle małe, aby ptak nie mógł przecisnąć głowy, i wystarczająco małe, by wykluczyć gryzonie. W przypadku gatunków z silnym dziobem grubość drutu ma tak samo duże znaczenie jak rozmiar oczek.

Podwójne zabezpieczenie. Druga warstwa siatki zamontowana w niewielkiej odległości od pierwszej zapobiega dostępowi kotów, lisów, szopów i szczurów. Tam, gdzie drapieżniki są powszechne, nie jest to opcja, lecz konieczność.

Wszystko wewnątrz woliery zostanie pogryzione. Wybieraj materiały z takim założeniem, a nie tylko pod kątem ich wyglądu.

Słońce, ciepło i cień

Słońce się porusza. Klatka, która jest zacieniona o dziesiątej rano, o pierwszej po południu może być w pełnym słońcu, a cień, który wcześniej padał na żerdź, znajdzie się za klatką.

Projektuj z myślą o najgorszej godzinie. Pełny dach nad co najmniej jedną trzecią woliery, ustawiony tak, aby cień istniał przez cały okres przebywania ptaka na zewnątrz, to minimum. Tkanina cieniująca na górze woliery jest lepsza niż nic, ale tylko częściowo redukuje obciążenie cieplne.

Woda musi być dostępna i znajdować się w cieniu. Metalowa miska w słońcu nagrzewa się tak bardzo, że staje się bezużyteczna.

Obserwuj wczesne oznaki przegrzania: trzymanie skrzydeł lekko odsuniętych od ciała, zianie z otwartym dziobem, siedzenie w bezruchu nisko na żerdzi oraz niechęć do poruszania się lub wydawania dźwięków. Każdy z tych objawów oznacza konieczność zabrania ptaka do środka.

Ptaki lepiej tolerują zimno niż nagłe zmiany, a także lepiej zimno niż połączenie zimna z wilgocią i wiatrem. Ptak, który całą zimę mieszkał w pomieszczeniu o stałej temperaturze, nie jest zaaklimatyzowany do chłodnego wiosennego poranka. Wprowadzaj czas na zewnątrz stopniowo w miarę ocieplania się pogody i nigdy nie zostawiaj mokrego ptaka na wietrze.

Deszcz w ciepłe dni to co innego i wiele papug chętnie się w nim kąpie. Daj ptakowi wybór, zapewniając osłoniętą sekcję, pod którą może się schować.

Mierz temperaturę na wysokości żerdzi, w słońcu i w cieniu. Różnica jest zazwyczaj większa, niż ludzie przypuszczają.

Drapieżniki, dzikie ptaki i gryzonie

Ptaki drapieżne. Jastrzębie i sokoły polują zarówno w miastach, jak i na wsiach. Drapieżnik nie musi dotrzeć do ptaka, aby go zabić: atak lub samo siadanie na siatce wywołuje panikę, a papuga, która wielokrotnie uderza o drut, może złamać skrzydło, uszkodzić skórę na mostku lub umrzeć z powodu stresu. Pełny dach, osłony wizualne i brak pozostawiania ptaków bez nadzoru na terytorium drapieżników to praktyczne rozwiązania.

Koty. Sięgają przez pojedynczą siatkę, a ich pazury przenoszą bakterie powodujące szybko śmiertelne infekcje u ptaków. Każde zadrapanie lub ugryzienie kota, nawet najmniejsze, jest sytuacją awaryjną i wymaga podania antybiotyków.

Szczury. Wchodzą przez zaskakująco małe szczeliny, przychodzą w nocy i zabijają ptaki. Zanieczyszczają również żywność i przenoszą choroby. Siatka musi sięgać poniżej poziomu gruntu lub być zamontowana na solidnej podstawie, a jedzenie nie może być pozostawiane na noc.

Dzikie ptaki. Gołębie i inni goście przynoszą pasożyty i choroby zakaźne, a ich odchody zanieczyszczają pokarm i wodę. Zaprojektuj wolierę tak, aby dzikie ptaki nie mogły lądować w miejscach, z których ich odchody wpadają do środka, i regularnie sprzątaj.

Komary i owady gryzące. W niektórych regionach przenoszą one choroby na ptaki. Pomaga stosowanie drobnej siatki zabezpieczającej i unikanie stojącej wody.

Zagrożenia specyficzne dla balkonu

Wysokość. Za ptakiem, który wydostał się z wysokiego balkonu, nie można podążyć, a ptaka, który spadł, nie da się złapać. To zmienia ryzyko każdego innego błędu.

Szklane balustrady i okna. Ptaki wlatują w przezroczyste szyby. Każdy ptak w przestrzeni ze szklanymi panelami wymaga, aby te panele stały się widoczne za pomocą naklejek lub ekranów.

Sąsiednie balkony. Opary z gotowania, opary z patelni nieprzywierających, dym tytoniowy i z e-papierosów, środki czystości, spraye owadobójcze i opary farb rozprzestrzeniają się w powietrzu. Powłoki nieprzywierające podgrzane do wysokiej temperatury wydzielają opary, które są śmiertelne dla ptaków, a to zagrożenie nie ogranicza się tylko do twojej kuchni.

Klimatyzatory i otwory wentylacyjne. Gorące powietrze wylotowe, hałas i zagrożenia mechaniczne.

Rośliny. Wiele powszechnych roślin balkonowych i ogrodowych jest toksycznych. Sprawdź każdy gatunek, zanim trafi w miejsce dostępne dla papugi, pamiętając, że ptak sięgnie dalej, niż przypuszczasz.

Kanały wietrzne. Wysokie balkony tworzą przeciągi. Podmuch wiatru przez otwarte drzwi klatki może unieść ptaka, co również stresuje zwierzę, które nie może uciec przed podmuchem.

Hałas. W obie strony. Ruch uliczny i hałas budowlany stresują ptaki, a wrzeszcząca papuga na balkonie generuje skargi sąsiadów, które ostatecznie decydują o tym, czy dostęp do zewnątrz zostanie utrzymany.

Szelki, lot i przywołanie

Szelki to rozsądny sposób na zapewnienie pojedynczemu ptakowi czasu na świeżym powietrzu bez budowy woliery, ale mają one swoje wady, o których warto wiedzieć.

Ptaki przegryzają taśmy, czasem w kilka sekund, często w momencie, gdy odwrócisz uwagę. Słabo dopasowane szelki pozwalają ptakowi się z nich wycofać. Ptak, który próbuje odlecieć i osiąga koniec smyczy, może zostać zraniony przez gwałtowne zatrzymanie, a ryzyko jest większe u małych gatunków.

Dopasowanie należy sprawdzać za każdym razem, szelki trzeba kontrolować pod kątem uszkodzeń przed każdym użyciem, a ptaka należy najpierw cierpliwie przyzwyczaić do szelek wewnątrz pomieszczenia.

Nigdy nie przywiązuj ptaka za nogę i nigdy nie zostawiaj ptaka w szelkach bez nadzoru.

Przywołanie na zewnątrz to zajęcie specjalistyczne. Przywołanie wewnątrz nie przekłada się na otwartą przestrzeń: na zewnątrz jest wiatr, wysokość, nieznane punkty orientacyjne, inne ptaki i drapieżniki, a spłoszona papuga najpierw leci, a potem myśli. Nie testuj przywołania w otwartym ogrodzie.

Czego nigdy nie robić

Nie stawiaj otwartej klatki na nieosłoniętym balkonie.

Nie polegaj na przycinaniu skrzydeł, aby zapobiec ucieczce. Wiatr nie bierze tego pod uwagę.

Nie zostawiaj ptaka na zewnątrz bez nadzoru, nigdy na noc.

Nie używaj ocynkowanej siatki hodowlanej.

Nie zostawiaj klatki w pełnym słońcu bez stałego cienia.

Nie wypuszczaj ptaka przez pojedyncze drzwi.

Nie pozwalaj ptakowi gryźć impregnowanego drewna, starego malowanego drewna lub nieznanych okuć metalowych.

Nie zostawiaj jedzenia na noc, co przyciąga szczury.

Nie zakładaj, że zadrapanie od kota jest drobne. To nagły przypadek wymagający wizyty u Weterynarza tego samego dnia.

Nie wypuszczaj ptaka na balkon, gdzie sąsiedzi mogą używać naczyń nieprzywierających, aerozoli lub środków owadobójczych.

Konfiguracja

O co zapyta Weterynarz

Kiedy szukać pomocy

Udaj się natychmiast, jeśli wystąpi jakakolwiek rana lub podejrzewasz kontakt z kotem, jeśli ptak spanikował w kontakcie z siatką, w przypadku zapaści, oddychania z otwartym dziobem, które nie mija w cieniu, oraz w przypadku każdego ptaka, który uciekł i został odnaleziony.

Udaj się tego samego dnia w przypadku ziania po sesji na zewnątrz, osłabienia, wymiotów, zmiany koloru lub objętości odchodów bądź zwiększonego pragnienia u ptaka z dostępem do siatki ocynkowanej.

Umów się na ogólną kontrolę, jeśli ptak ma długotrwały dostęp do zewnątrz, aby waga, kondycja ciała i wyniki krwi mogły zostać porównane z wynikami bazowymi.

Prawidłowo zbudowana woliera zapewnia papudze słońce, zmienne warunki pogodowe i widoki, eliminując zagrożenia, z którymi zazwyczaj wiąże się dostęp do otwartej przestrzeni.

Zabierz zdjęcia woliery na wizytę. Toksyczność cynku, przewlekły stres i powtarzające się drobne urazy są diagnozowane znacznie szybciej, gdy Weterynarz widzi warunki, w których żyje ptak.