Lata dorosłej papugi: codzienna, tygodniowa i roczna rutyna, która wcześnie wyłapuje problemy

Krótka odpowiedź

Dorosła papuga w ustalonej rutynie. Większość tego, co utrzymuje ją w zdrowiu, nie widać na zdjęciu: waga, godziny ciemności i papier pod grzędą.

Dorosła papuga nie potrzebuje dużo uwagi. Potrzebuje stałej uwagi w rytmie — i to właśnie rytm sprawia, że powolny spadek staje się widoczny, zanim zamieni się w nagły wypadek.

Papugi ukrywają chorobę. Ptak, który wygląda na chorego, zwykle choruje od tygodni i wyczerpał rezerwę, za którą się chował. Jedyną rzeczą, której nie ukryje, jest masa ciała — dlatego regularnie używana waga jest warta więcej niż jakiekolwiek obserwowanie.

• Ważenie w gramach na wadze z grzędą. Małe gatunki codziennie, większe co kilka dni, zawsze o tej samej porze dnia.
• Wykładaj tacę gładkim papierem, aby odczytać odchody. Ściółka i wióry ukrywają najlepszą codzienną diagnostykę, jaką masz.
• Zapewnij dziesięć do dwunastu godzin prawdziwej, nieprzerwanej ciemności. Fotoperiod to główny przełącznik zachowania hormonalnego.
• Umów coroczną wizytę u weterynarza ptasiego, gdy ptak jest zdrowy, aby mieć linię bazową do porównania później.
• Cotygodniowa kontrola zabawek i grzęd to kontrola bezpieczeństwa, nie porządkowanie. Strzępione liny i otwarte ogniwa ranią ptaki.

Zdecyduj w 60 sekund

Dlaczego dorosła papuga potrzebuje rytmu, a nie samej uwagi

Ukrywanie jest domyślne.

Papuga w stadzie, która pokazuje słabość, jest tą, którą wybiera drapieżnik i którą stado spycha na brzeg. Każda domowa papuga wciąż uruchamia ten program. Będzie normalnie siadać, nawoływać i wchodzić na rękę, gdy choroba postępuje, i przestanie dopiero, gdy już nie da rady.

Właśnie dlatego rutyna wygrywa z samą czujnością. Nie szukasz chorego ptaka wzrokiem. Zbierasz liczby, których ptak nie może zmanipulować.

Waga to liczba, której nie ukryje.

Mięsień nad stępką to magazyn paliwa ptaka i znika, zanim zmieni się cokolwiek widocznego. Papuga, która traciła wagę przez dwa tygodnie, w dniu zauważenia wciąż zachowuje się normalnie. Ważenie w gramach, ta sama waga, ta sama pora, zamienia niewidoczny proces w wykres.

Pora dnia ma znaczenie, bo pełne wole i świeże odchody mogą mocno przesunąć wynik u małego ptaka. Przed pierwszym karmieniem rano to zwykły wybór, bo jest najbardziej powtarzalny.

Długie życie oznacza wolne choroby.

Większe papugi żyją dziesięciolecia. Stany, które kończą te życia — miażdżyca, stłuszczenie wątroby, zapalenie stawów, przewlekłe znoszenie jaj i ich skutki — rozwijają się latami. Nikt nie zauważa zmiany z roku na rok bez zapisów. To prawdziwy argument za prowadzeniem dziennika, nawet gdy nic nie jest nie tak.

Rezerwa oddechowa ukrywa chorobę układu oddechowego.

Ptaki nie mają przepony. Powietrze przepływa przez system worków powietrznych o ogromnej rezerwie i ptak może stracić sporo funkcjonalnego płuca, zanim cokolwiek pokaże. Kiwanie ogonem, kliknięcie, oddychanie otwartym dziobem i zmiana głosu nigdy nie są łagodnymi znaleziskami.

Rytm codzienny

Waż przed pierwszym karmieniem.

Waga z grzędą w gramach, zawsze ta sama i zapisana liczba. Naucz ptaka wchodzić na nią w ramach opieki współpracującej, żeby ważenie było neutralne, a nie szarpaniną.

Małe gatunki zyskują na codziennym ważeniu. Papużki faliste, nimfy, nierozłączki, papużki i konury mogą w kilka dni stracić znaczną część masy. Większe ptaki co dwa–trzy dni, gdy znasz już ich normalną fluktuację.

Odczytaj odchody, zanim je usuniesz.

Wyłóż tacę gładkim papierem. Nie wióry, nie kolba kukurydzy, nie żwirek dla kotów — nie da się ich odczytać, a część jest zjadana i powoduje zatkanie.

Odchody papugi mają trzy części. Kał to uformowana, zwinięta porcja; kolor zależy od diety. Uraty to biała lub kremowa pasta. Mocz to przezroczysty płyn.

Liczy się zmiana. Kał tracący kształt, czarny lub smołowaty albo z niestrawionym pokarmem zasługuje na telefon. Żółte lub zielone uraty sugerują udział wątroby. Nagły wzrost frakcji przezroczystego moczu, aż papier jest przesiąknięty, oznacza, że ptak pije więcej — do zbadania u każdego gatunku poza lorysą, której odchody normalnie są płynne.

Zrób zdjęcie czegokolwiek nietypowego na białym papierze, zanim wyrzucisz. To zdjęcie jest naprawdę przydatne weterynarzowi; sam papier nie.

Świeży pokarm rano i zabierz go.

Warzywa i posiekany świeży pokarm wcześnie, gdy ptak najbardziej chce jeść. W ciepłym pokoju usuń niedojedzony mokry pokarm po kilku godzinach. Zepsuty pokarm w ciepłej klatce to realne źródło zakażenia wola.

Woda zmieniana codziennie, częściej u moczących pokarm.

Każdy ptak, który moczy pellet lub owoce, zamienia wodę w kulturę bakteryjną w ciągu godzin.

Spraw, by pokarm wymagał pracy.

Dorosła papuga z pełną miską nie ma zajęcia na godziny, które spędziłaby na żerowaniu. Podziel porcję między zabawki do żerowania, zawinięte paczki, nabite warzywa i rozsypane porcje. To nie luksusowe wzbogacenie. To różnica między ptakiem z zajęciem a ptakiem, który zaczyna od własnych piór.

Dziesięć do dwunastu godzin prawdziwej ciemności.

Prawdziwa ciemność, cisza i bez przerw. Pokrowiec w pokoju z telewizorem to nie ciemność. Osobna klatka do snu w cichym pokoju działa lepiej i pozwala głównej klatce zostać w przestrzeni rodzinnej w ciągu dnia.

To dźwignia o największym wpływie na zachowanie hormonalne, przewlekłe znoszenie, sezonową agresję i część zachowań niszczących upierzenie — i jest darmowa.

Poza klatką i w ruchu.

Lot, jeśli dom na to bezpiecznie pozwala; wspinaczka i żerowanie, jeśli nie. Papuga, której tętno nigdy nie rośnie, jest na drodze do choroby sercowo-naczyniowej, która zabija starsze ptaki.

Pięć minut treningu.

Wejście na rękę, stacja, waga, otwarte skrzydło, podana noga, przyjęty ręcznik. Ćwiczone w zdrowiu zamieniają przyszły nagły wypadek z walki w procedurę.

Co rutyna żywieniowa naprawdę musi osiągnąć

Żako i miska mieszanki nasion. To najczęstsza dieta papug domowych i najczęstsza przyczyna porażki rutyny dorosłego.

Większość problemów dorosłej papugi zaczyna się od diety nasion; mechanizmem jest wybiórcze jedzenie. Przy mieszance papuga zjada oleiste nasiona słonecznika i krokosza, a resztę zostawia, więc rzeczywista dieta jest bogata w tłuszcz i uboga w witaminę A, wapń i inne składniki, niezależnie od tego, co twierdzi worek.

Widoczne skutki przychodzą powoli: słaba jakość upierzenia, pogrubiony lub łuszczący się dziób, nawracające problemy zatok i oczu z niedoboru witaminy A, otyłość oraz stłuszczenie wątroby często ciche aż do zaawansowania.

Żako zasługują na osobną wzmiankę, bo metabolizm wapnia i witaminy D sprawia im szczególną trudność, a napady hipokalcemiczne u żako na słabej diecie bez ekspozycji ultrafioletowej to znany obraz, nie ciekawostka.

Wersja utrzymaniowa dla dorosłych to formułowany pellet jako baza, naprawdę duży i zróżnicowany składnik warzywny, ograniczony owoc, orzechy i nasiona jako waluta treningowa, a nie posiłek, oraz twarde spojrzenie na to, co jest naprawdę zjadane, a nie oferowane. Eclectus i lorysy to wyjątki z własnymi wymaganiami i nie należy ich karmić według planu ogólnego.

Sprawdzaj zapasy karmy co tydzień. Orzechy i nasiona jełczeją, pellety starzeją się, a mole zbożowe wchodzą we wszystko. Zjełczały tłuszcz nie jest neutralnym składnikiem.

Rytm tygodniowy

Sesja tygodniowa to kontrola bezpieczeństwa i praktyczne obejrzenie ptaka, nie porządkowanie.

Zabawki.

Strzępione liny i rozplątujące się włókna łapią palce i owijają się wokół szyi. Otwarte ogniwa i pierścienie rozcięte chwytają dzioby i palce. Pogryziony plastik tworzy ostre krawędzie. Metalowe części, które nie są ze stali nierdzewnej ani niklowane, mogą zawierać cynk lub ołów, a zatrucie metalami ciężkimi u papug pochodzi z okuć klatki i zabawek znacznie częściej niż z czegokolwiek egzotycznego.

Wymieniaj zużyte, nie tylko rotuj.

Grzędy.

Kilka średnic i faktur. Naturalne gałęzie z bezpiecznego drewna pozwalają stopie domykać się inaczej na każdej grzędzie i zdejmują nacisk z jednego punktu podeszwy. Klatka wyłącznie z jednakowymi kołkami daje obolałe stopy i w końcu pododermatitis.

Szoruj grzędy co tydzień. Drewno trzyma odchody i pokarm.

Stopy i pazury.

Spójrz na spód stóp pod kątem błyszczących, spłaszczonych lub zaczerwienionych miejsc. Porównaj długość pazura z grzędą. Zbyt długie pazury to zwykle problem grzędy, nie pazura.

Pióra.

Spójrz na ogólną formę oraz na obszary, do których ptak dosięga dziobem, wobec głowy, do której nie dosięga. Uszkodzenia tylko na ciele przy idealnej głowie wskazują na samego ptaka. Uszkodzenia z głową wskazują na towarzysza klatki lub coś innego.

Szukaj prążków stresu: cienkich półprzezroczystych linii w poprzek pióra. Oznaczają okres niedoboru żywieniowego, choroby lub dużego stresu w czasie wzrostu pióra; datowanie wstecz jest naprawdę użyteczne.

Pełne czyszczenie.

Klatka, kratka, taca, miski oraz ściana i podłoga wokół. Spłucz i wysusz wszystko zdezynfekowane, zanim ptak wróci.

Przegląd miesięczny

Papugi badają dziobem wszystko, co im podasz. W dziobie nie ma nic do szczotkowania, ale sam dziób potrzebuje twardego materiału do obróbki i comiesięcznego spojrzenia na kształt.

Dziób.

Papugi nie mają zębów ani niczego w dziobie do czyszczenia. Dziób to rosnąca struktura ścierana użyciem; utrzymanie to dawanie twardych rzeczy do niszczenia, a nie czyszczenie.

Sprawdzaj kształt, długość i powierzchnię raz w miesiącu. Dziób, który zaczyna przerastać, łuszczyć się lub odkładać nieprawidłowe warstwy, to znalezisko, nie zadanie kosmetyczne. U papug najczęściej wskazuje na chorobę wątroby, u papużek falistych na roztocza twarzy. Nie piluj ani nie przycinaj dzioba w domu; ma unaczynienie i unerwienie, a przerost ma przyczynę do zdiagnozowania.

Nozdrza i woskówka.

Spójrz w nozdrza. Powinny być otwarte, czyste, symetryczne, bez wydzieliny i czopów. Erozja lub poszerzenie nozdrza to przewlekły problem zatok i wymaga weterynarza. U papużek falistych zmiana koloru woskówki może wskazywać na chorobę hormonalną lub nowotworową.

Oczy, uszy i dziób.

Oczy jasne i równe, bez obrzęku powiek, bez wydzieliny. Nic nie należy wkładać do ucha papugi.

Gruczoł kuprowy.

U gatunków, które go mają, sprawdź, czy nie jest obrzęknięty, zaczerwieniony, zatkany ani owrzodzony. Niektóre gatunki papug w ogóle nie mają gruczołu kuprowego — wiedz, czy twój powinien go mieć, zanim się martwisz.

Zdjęcia.

Rób co miesiąc te same trzy zdjęcia: z boku na grzędzie, z przodu i stóp. Zmiana gromadzi się zbyt wolno, by ją zauważyć inaczej.

Rytm roczny

Zostaw transporter na zewnątrz, otwarty i nudny, przez cały rok. Ptak, który widzi go tylko w drodze do weterynarza, uczy się dokładnie, co oznacza.

Coroczne badanie weterynaryjne ptasie.

Umów je, gdy ptak jest zdrowy. Celem jest linia bazowa: waga, kondycja nad stępką, badanie fizykalne i badania krwi ustalające, co jest normalne dla tego osobnika. Zakresy referencyjne ptasie obejmują wiele gatunków i są szerokie; wynik w zakresie może być dużą zmianą dla twojego ptaka. Tylko wcześniejsza próbka ci to powie.

Zapytaj, co gabinet zaleca dla twojego gatunku w zakresie przesiewu chorób zakaźnych. Niektóre stany warto badać u ptaka, który spotka inne ptaki lub pochodzi ze środowiska wieloptasiego.

Pierzenie.

Większość papug pierzy się raz lub dwa razy w roku i jest to metabolicznie kosztowne. Spodziewaj się bardziej głodnego, zmęczonego, drażliwego ptaka z piórami w rureczkach na głowie, do których nie dosięga. Podnieś jakość diety w pierzeniu, a nie ilość nasion.

Pierzenie, które zdaje się nie kończyć, albo pióra krzywe, odbarwione lub zniekształcone, to nie problem pierzenia. To problem zdrowotny.

Sezon hormonalny.

Wiosna w większości regionów, choć ptak na całorocznych długich dniach może cyklować w dowolnym momencie. Dźwignie to długość dnia, obfitość i bogactwo pokarmu, dostęp do ciemnych zamkniętych przestrzeni odczytywanych jako gniazda oraz gdzie i jak ptak jest dotykany. Skróć dzień, usuń namiot lub szafkę, ogranicz bogate pokarmy i przestań głaskać grzbiet i pod skrzydłami.

Przewlekłe znoszenie u samic to prawdziwy nagły wypadek medyczny w oczekiwaniu, przez wyczerpanie wapnia i retencję jaja, i o wiele łatwiej zapobiec w lutym niż zatrzymać w maju.

Środowisko i nagłe wypadki.

Sprawdź, czy transporter jest w całości i ptak wchodzi spokojnie. Potwierdź, że nadal masz weterynarza ptasiego lub egzotycznego przyjmującego poza godzinami i wiesz, jak daleko. W wielu regionach są rzadcy; szukanie w nagłym wypadku to zły moment.

Przeglądaj co roku zagrożenia domowe wraz ze zmianami w domu: naczynia nieprzywierające i piekarniki samoczyszczące uwalniające opary, które zabijają ptaki szybko i bez ostrzeżenia; aerozole, pachnące świece, odświeżacze wtyczkowe i dyfuzory olejków eterycznych; nowe podłogi, farba lub meble emitujące gazy; otwarte okna i drzwi bez siatek.

Ponieważ duża papuga może przeżyć właściciela, zapisz, kto przejmuje ptaka i z jakimi środkami. To część utrzymania dorosłego, choć mało glamourowa.

Jak to różni się między gatunkami

Papużki faliste i nimfy.

Krótsze życie niż duże papugi, więc choroby związane z wiekiem przychodzą wcześniej, niż ludzie oczekują. Waż codziennie. Nimfy skłonne do przewlekłego znoszenia i nocnych strachów — konkretny powód do słabego światła nocnego w pokoju snu. Papużki faliste na samej diecie nasion rozwijają wole związane z jodem i skłonne są do nowotworów.

Żako afrykańskie.

Problemy z wapniem i witaminą D, duży ładunek pudru piór wpływający na powietrze w domu oraz silna tendencja do niszczenia upierzenia przy niedostatecznej stymulacji. Żerowanie nie jest opcjonalne u tego gatunku.

Amazony.

Otyłość i miażdżyca to klasyczny wzorzec starzenia. Sezonowa agresja hormonalna jest intensywna i przewidywalna, więc da się nią zarządzać przy planowaniu.

Kakadu.

Ogromne potrzeby społeczne, dużo pudru i najwyższe wskaźniki niszczenia upierzenia i automutilacji. Codzienna rutyna liczy się tu bardziej niż w jakiejkolwiek innej grupie.

Ary.

Długie życie, potężne dzioby wymagające poważnego materiału do niszczenia oraz skłonność do problemów zatokowych.

Eclectus i lorysy.

Oba mają szczególne potrzeby żywieniowe różne od ogólnego planu papug i źle reagują na karmienie według niego. Odchody lorysy są normalnie płynne, więc odczyt kontroli jest inny.

Uwagi regionalne.

Legalność gatunków różni się w zależności od kraju, a czasem od stanu lub miasta i może się zmieniać w życiu ptaka. Klimat też ma znaczenie: w regionach gorących umieszczenie klatki z dala od popołudniowego słońca i szkła to codzienna sprawa; w zimnych suchym powietrzem ogrzewania wpływa na drogi oddechowe i stan upierzenia zimą.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj wiórów, kolby kukurydzy, piasku ani żwirku dla kotów na tacy. Ukrywają odchody, a część jest zjadana.

Nie piluj, nie przycinaj ani nie kształtuj dzioba papugi w domu.

Nie traktuj pokrowca w zajętym pokoju jako ciemności.

Nie obcinaj pazurów rutynowo, gdy prawdziwą odpowiedzią jest różnorodność grzęd i więcej ruchu.

Nie używaj naczyń nieprzywierających, cyklu samoczyszczącego piekarnika ani bezobsługowej suchej patelni w domu z papugą. Zabija ptaki szybko i często bez ostrzeżenia.

Nie pal pachnących świec, aerozoli, odświeżaczy wtyczkowych ani dyfuzorów olejków eterycznych wokół ptaków.

Nie pomijaj wizyty rocznej, bo ptak wygląda zdrowo. Cała wartość linii bazowej polega na tym, że wzięto ją w zdrowiu.

Nie zakładaj, że ptak, który je, utrzymuje wagę. Zważ go.

Kiedy szukać pomocy

Idź natychmiast przy każdej zmianie oddechu, ptaku nastroszonym na dnie klatki, nagłym i wyraźnym spadku wagi, krwawieniu, samicy parciu albo jakimkolwiek zapaści lub drgawkach.

Umów wizytę przy utrzymującym się spadku wagi, odchodach zmienionych dłużej niż dzień, żółtych lub zielonych uratach, dziobie zmieniającym kształt, zatkanym lub zerodowanym nozdrzu, zniekształconych nowych piórach i każdej zmianie głosu.

Zabierz: dziennik wagi jako wykres, zdjęcia odchodów na białym papierze, rzeczywiste opakowanie karmy, uczciwy opis tego, co ptak je zamiast tego, co oferujesz, liczbę godzin ciemności, datę ostatniego pierzenia, historię znoszenia samicy oraz listę zmian w domu, w tym środków czystości, naczyń, świec, remontów i nowych mebli.

Spodziewaj się ważenia, omacywania mięśnia stępki w celu oceny kondycji, badania dzioba, nozdrzy, oczu, stóp i steku, osłuchania klatki piersiowej i worków powietrznych oraz rozmowy o badaniach krwi. Proś o same liczby, nie tylko podsumowanie, i przechowuj je. U gatunku, który może żyć dziesięciolecia, wyniki tego roku to linia bazowa następnej dekady.