Podawanie leków jaszczurce w domu: temperatura, technika i przyczyny niepowodzeń kuracji

Krótka odpowiedź

Dłoń wyciągnięta na wysokości pyska i z boku to pozycja, od której rozpoczyna się karmienie z ręki oraz podawanie leków doustnych

Najczęstszą przyczyną niepowodzenia leczenia gada nie jest sam lek ani diagnoza, lecz utrzymywanie jaszczurki w zbyt niskiej temperaturze w trakcie trwania terapii.

Gad wchłania, rozprowadza, przetwarza i usuwa leki w tempie regulowanym przez temperaturę ciała. Prawidłowa dawka podana zwierzęciu przebywającemu poniżej preferowanego zakresu temperatur działa jak znacznie słabsza dawka, która dociera do organizmu z opóźnieniem i jest zbyt szybko wydalana.

• Ciepło jest częścią recepty. Każdego dnia trwania kuracji weryfikuj temperaturę na powierzchni wygrzewania oraz w chłodniejszym miejscu za pomocą sondy lub termometru na podczerwień.
• Zastrzyki wykonuj w przedniej połowie ciała. Krew powracająca z tylnych kończyn i ogona przepływa najpierw przez nerki.
• Nigdy nie podważaj pyska jaszczurki metalowymi przedmiotami ani nie naciskaj na zęby.
• Podawaj leki doustne w małych porcjach z boku pyska i poczekaj, aż zwierzę przełknie.
• Kuracje dla gadów trwają tygodniami, a nie dniami, a wygląd zwierzęcia poprawia się znacznie wcześniej, niż następuje wyleczenie problemu.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego temperatura jest kluczowa

Każdy proces chemiczny w ciele gada, w tym przetwarzanie leku, przebiega szybciej w cieple, a wolniej w chłodzie.

Dotyczy to wchłaniania z przewodu pokarmowego, dystrybucji we krwi, przetwarzania przez wątrobę oraz wydalania przez nerki. Interwały dawkowania dla gadów oblicza się przy założeniu, że zwierzę jest utrzymywane w preferowanym zakresie temperatur.

Wynikają z tego dwie kwestie.

Zbyt chłodna jaszczurka otrzymuje zbyt słabą dawkę.

Lek dociera wolniej, osiąga niższe stężenie i pozostaje w organizmie w nieprzewidywalny sposób. W przypadku antybiotyku oznacza to, że bakterie są narażone na sub-terapeutyczne stężenie, co jest zarówno niepowodzeniem Leczenie, jak i sposobem na wykształcenie odporności.

Zbyt chłodna jaszczurka nie potrafi również sama zwalczyć infekcji.

Funkcjonowanie układu odpornościowego gada zależy od osiągnięcia przez zwierzę preferowanej temperatury ciała. Leki mają wspomagać układ odpornościowy, a nie go zastępować. Jaszczurka, która nie może się ogrzać, musi wracać do zdrowia z wyłączonym jednym systemem obronnym.

Zatem przed podaniem pierwszej dawki: zmierz temperaturę powierzchni wygrzewania i chłodniejszego końca za pomocą termometru z sondą lub pirometru, a nie paska przyklejanego do szyby. Sprawdź, czy jaszczurka faktycznie może dotrzeć do miejsca wygrzewania, czy lampa działa i czy stan chorobowy nie uniemożliwia jej przemieszczania się.

Jeśli jaszczurka jest zbyt słaba, by przemieścić się do ciepła, należy zapewnić to ciepło w miejscu, w którym przebywa, i jest to temat do omówienia z Weterynarzem już pierwszego dnia.

Podawanie leków doustnie

Wszystko przygotowane na stanowisku przed wzięciem jaszczurki, aby czynność była krótka

Przygotuj wszystko wcześniej.

Dawka przygotowana w strzykawce, usunięte powietrze, przygotowany ręcznik, otwarta pokrywa terrarium, aby nie robić niczego jedną ręką. Jaszczurka trzymana w dłoni, podczas gdy Ty szukasz buteleczki, przeżywa większy stres niż to konieczne.

Najpierw rozgrzej jaszczurkę.

Pozwól jej się wygrzać przed podaniem leku, zamiast wyciągać ją z chłodnego miejsca. Rozgrzana jaszczurka chętniej połyka, rzadziej zaciska pysk i prawidłowo przetworzy dawkę.

Podtrzymuj całe ciało.

Jedna ręka pod klatką piersiową i przednimi kończynami, druga podtrzymująca miednicę i nasadę ogona. Nigdy nie trzymaj jaszczurki za ogon. Wiele gatunków może go odrzucić, a utrata ogona podczas rutynowego podawania leku to trwała rana i duża utrata zgromadzonych tłuszczów.

Otwórz pysk bez użycia siły.

Większość jaszczurek sama otwiera pysk, gdy końcówka strzykawki zostanie delikatnie przyłożona do kącika ust. Wiele z nich otworzy pysk lub zacznie syczeć przy zbliżeniu, co daje okazję do podania leku.

Jeśli delikatne dotknięcie nie wystarczy, cienka elastyczna krawędź z plastiku, na przykład róg karty płatniczej lub miękka gumowa szpatułka, wsunięta z boku pyska za przednie zęby, zachęci ją do otwarcia. Nigdy nie używaj metalu, nie podważaj zębów ani nie otwieraj szczęk siłą. Kości osłabione przez metaboliczną chorobę kości łatwo ulegają złamaniom, a złamana szczęka u jaszczurki to katastrofalne powikłanie prostego zadania.

Podawaj małe porcje z boku.

Celuj w wewnętrzną stronę policzka, a nie prosto do gardła. Podaj ułamek dawki, wstrzymaj się i obserwuj ruchy języka i gardła. Następnie podaj kolejną porcję.

Nagłośnia, czyli wejście do dróg oddechowych, znajduje się u podstawy języka i jest zazwyczaj zamknięte, więc jaszczurka jest nieco lepiej chroniona niż ssak. Nie jest jednak odporna. Płyn podany szybko do otwartego pyska może trafić do dróg oddechowych, a zachłystowe zapalenie płuc u gada jest bardzo trudne w Leczenie.

Jeśli jaszczurka wypluje dawkę.

Zanotuj mniej więcej, ile leku zostało utracone, i zadzwoń do Klinika. Nie zgaduj, czy podać dawkę uzupełniającą. Powtarzanie częściowej dawki prowadzi do przedawkowania, a Weterynarz może woleć pominąć tę dawkę niż ryzykować.

Ukrywanie leków w jedzeniu

Czasami odpowiednie, często nie.

Działa, gdy lek jest stabilny w pokarmie, jaszczurka niezawodnie zjada całą porcję, a Weterynarz wyraził na to zgodę. Wstrzyknięcie płynu do pojedynczego owada karmowego działa w przypadku niektórych leków i jaszczurek.

Nie sprawdza się, gdy jaszczurka zjada połowę, zjada ją dopiero dzień później lub wyczuje lek i odmawia tego typu pokarmu przez kolejne tygodnie. Utrata chęci do jedzenia u chorego zwierzęcia to wysoka cena za łatwiejsze podanie dawki.

Nie jest opcją w przypadku leków, które wiążą się z wapniem w pokarmie, są dezaktywowane w jelitach lub muszą być podawane na pusty żołądek. Zapytaj przed podjęciem decyzji.

Kąpiele, leki miejscowe i nebulizacja

Kąpiel nie dostarcza leku.

To uporczywy i szkodliwy mit. Umieszczenie jaszczurki w płytkiej, ciepłej wodzie jest użyteczne dla nawodnienia i ułatwienia wylinki, a niektóre gatunki piją i wchłaniają wodę przez stek. Nie dostarcza to jednak antybiotyku ani leku przeciwpasożytniczego przez skórę. Jaszczurka leczona tylko kąpielami to jaszczurka nieleczona.

Leki miejscowe stosuje się zgodnie z cyklem wylinki.

Krem lub roztwór nałożony na skórę, która ma wkrótce zejść, zostanie usunięty wraz z nią. Jeśli Twoja jaszczurka zaczyna wylinkę, powiedz o tym Weterynarzowi, ponieważ harmonogram może ulec zmianie.

Nakładaj leki miejscowe na czystą, suchą powierzchnię, trzymaj jaszczurkę z dala od podłoża, które mogłoby się do niej przykleić przez określony czas, i umyj ręce przed i po zabiegu.

Nebulizacja jest stosowana w chorobach układu oddechowego.

Jaszczurka przebywa w zamkniętym pojemniku, do którego przez określony czas wtłaczana jest delikatna mgiełka leku. Wygląda to alarmująco, ale zazwyczaj jest dobrze tolerowane i dostarcza lek tam, gdzie jest potrzebny, bez konieczności systemowego przetwarzania go przez organizm. Twój Weterynarz określi pojemnik, czas trwania i częstotliwość, a zwierzę musi być utrzymywane w cieple w trakcie i po zabiegu.

Zastrzyki w domu

Niektórzy Opiekunowie uczą się wykonywania zastrzyków podskórnych, co w przypadku długich kuracji jest często praktycznym wyborem.

Zasada przedniej połowy.

Krew powracająca z tylnych kończyn, ogona i dolnych partii ciała przepływa przez nerki przed dotarciem do ogólnego krwiobiegu. Lek wstrzyknięty w tylną część ciała może zatem trafić do nerek w wysokim stężeniu, zanim zadziała gdziekolwiek indziej. W przypadku leków obciążających nerki jest to dokładnie to, czego należy unikać.

Zastrzyki wykonuje się zatem w przedniej połowie ciała: w luźną skórę okolicy łopatki lub w masę mięśniową wzdłuż kręgosłupa w przedniej części ciała, zgodnie z instrukcjami Weterynarza.

Zmieniaj miejsce podania.

Powtarzające się zastrzyki w jednym miejscu powodują lokalny stan zapalny, a czasami ropnie. Prowadź prosty pisemny Raport lewej i prawej strony, przodu i tyłu, aby zmieniać miejsca, nawet jeśli zabieg wykonują dwie osoby.

Używaj nowej igły do każdej iniekcji.

Igła tępi się po przebiciu gumowego korka buteleczki. Tępa igła boli i uszkadza tkankę.

Obserwuj miejsce iniekcji.

Obrzęk, stwardnienie, odbarwienie lub guzek pojawiający się dni później wymaga zgłoszenia. Ropnie u gadów tworzą twardą, serowatą masę, a nie płynną ropę, i zazwyczaj muszą być usuwane chirurgicznie, więc wczesna diagnoza jest znacznie lepsza niż późna.

Dlaczego kuracje zawodzą

Jaszczurka, która jest spokojna zamiast spiętej, nauczyła się, że czynność jest krótka i przewidywalna

Przedwczesne przerwanie kuracji.

Najczęstsza przyczyna. Metabolizm gadów jest powolny, więc zarówno infekcja, jak i powrót do zdrowia przebiegają w wolnym tempie. Kuracje trwające kilka tygodni są normalne. Wygląd zwierzęcia poprawia się wcześnie, bo czuje się ono lepiej, a nie dlatego, że patogen zniknął.

Zbyt niska temperatura podczas kuracji.

Omówione powyżej, warto sprawdzać codziennie, a nie tylko raz na początku. Lampy się psują, termostaty szwankują, w pomieszczeniach robi się zimno w nocy.

Pominięte dawki w wyniku zamieszania między dwiema osobami.

Gospodarstwa domowe, w których dwie osoby dzielą się zadaniami, albo podwójnie dawkują, albo pomijają dawkę. Przyklej tabelę do terrarium z datą, godziną, dawką i inicjałami. To naprawdę częsta przyczyna niepowodzeń.

Brak leczenia środowiska.

W przypadku pasożytów, roztoczy i wielu infekcji skórnych terrarium ponownie zaraża zwierzę tak szybko, jak lek je oczyszcza. Podłoże, dekoracje i miski muszą być traktowane równolegle ze zwierzęciem.

Stres związany z braniem na ręce nakładający się na chorobę.

Cztery oddzielne sesje wyciągania dziennie, każda z walką, sprawiają, że u jaszczurki reakcja stresowa jest ciągle aktywna. Łącz zadania: ważenie, podawanie leku, kontrola i nawadnianie w jeden krótki zabieg, a potem zostaw zwierzę w spokoju.

Brak ważenia.

Dawki oblicza się na podstawie Waga, a Waga chorej jaszczurki ulega zmianie. Cotygodniowe ważenie na wadze gramowej mówi Weterynarzowi, czy leczenie działa i czy dawka jest nadal odpowiednia.

Różnice gatunkowe wpływające na podejście

Czego nigdy nie robić

Nie otwieraj pyska siłą za pomocą metalowego narzędzia ani przy użyciu dźwigni.

Nie trzymaj ani nie podnoś jaszczurki za ogon w żadnym momencie podczas leczenia.

Nie przerywaj kuracji, ponieważ zwierzę wygląda na zdrowe.

Nie powtarzaj dawki, która została wypluta lub zwrócona, bez konsultacji.

Nie kąp jaszczurki w wodzie z lekiem, licząc to jako terapię.

Nie używaj środków odrobaczających dla ssaków, pozostałości antybiotyku ani niczego kupionego bez recepty.

Nie lecz zwierzęcia, pozostawiając terrarium w niezmienionym stanie, gdy problemem są pasożyty, roztocza lub infekcja skórna.

Nie dopuszczaj do spadku temperatury w terrarium, ponieważ jaszczurka jest chora i nie korzysta z wygrzewania. To właśnie wtedy gradient temperatury ma największe znaczenie.

Kiedy szukać pomocy

Stan końcowy, którego chcesz po każdej dawce, to jaszczurka z powrotem w swoim domu, ciepła i uspokojona

Skontaktuj się z Kliniką tego samego dnia, jeśli wystąpią wymioty dawki, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, odmowa jedzenia, która zaczęła się w trakcie leczenia, lub jakiekolwiek nagłe pogorszenie stanu Zdrowie.

Skontaktuj się przed podaniem kolejnej dawki, jeśli w ogóle nie możesz podać leku, jeśli straciłeś rachubę tego, co zostało podane, lub jeśli zwierzę przestało przemieszczać się w miejsce wygrzewania.

Umów wizytę kontrolną lub powtórne badanie na początku kuracji, a nie na jej końcu. Leczenie gadów ocenia się na podstawie badań kontrolnych i Waga, a nie na podstawie tego, jak zwierzę wygląda ostatniego dnia.