Jaszczurki: trening targetowy w opiece

Krótka odpowiedź

Trening targetowy daje jaszczurce możliwość samodzielnego przemieszczenia się tam, gdzie tego potrzebujesz, zamiast bycia chwytaną.

Jaszczurki to nie psy, a gry na kontrolę impulsów przeznaczone dla ssaków nie mają tu zastosowania. To, co działa, to trening targetowy – jedyna metoda szkoleniowa, która daje realne korzyści w opiece nad gadami.

Jaszczurka uczy się dotykać lub podążać za celem (targetem), a Ty wykorzystujesz to, aby przemieścić ją do transportera, na wagę lub z dala od otwartych drzwi bez konieczności ograniczania jej ruchów. Mniej chwytania oznacza mniej stresu, mniej ugryzień i mniej urazów ogona.

• Używaj jednego charakterystycznego przedmiotu jako celu, który pojawia się tylko podczas treningu.
• Trenuj tuż przed posiłkiem, kiedy motywacja pokarmowa jest najwyższa.
• Sesje powinny być bardzo krótkie. Dla większości jaszczurek kilka powtórzeń to pełna sesja.
• Trenuj w temperaturze aktywnej dla danego zwierzęcia, nigdy gdy jest wyziębione.
• Nagrodą jest jedzenie, podawane natychmiast i zawsze za pomocą szczypiec, a nie palców.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego trening targetowy, a nie gry na kontrolę impulsów

Ćwiczenia na kontrolę impulsów dla psów zależą od hamowania wyuczonych oczekiwań, uwagi społecznej oraz częstotliwości nagradzania, którą ssak może utrzymać przez wiele powtórzeń.

Jaszczurki tego nie mają. Nie są motywowane społecznie uwagą człowieka, nie pracują dla pochwał i jedzą zgodnie z harmonogramem, który daje tylko kilka przydatnych momentów na nagrodę w tygodniu.

Potrafią natomiast nauczyć się, że konkretny przedmiot niezawodnie poprzedza posiłek, a następnie poruszyć się w jego stronę. To proste, solidne skojarzenie, które wystarcza, aby zmienić sposób, w jaki zajmujesz się zwierzęciem.

Zastosowanie w opiece jest powodem, dla którego warto podjąć trud.

Przenoszenie jaszczurki do transportera bez zaganiania jej w kąt. Umieszczenie jej na wadze, aby można było zapisać jej wagę. Przesunięcie jej na jedną stronę podczas sprzątania drugiej. Rozdzielanie osobników podczas karmienia, aby jeden nie zjadł wszystkiego.

Każda z tych czynności zastępuje sytuację, w której musiałbyś sięgać do środka i chwytać zwierzę, co jest interakcją najbardziej stresującą dla jaszczurek.

Przygotowanie

Jeden cel, jeden zestaw szczypiec, jedno przewidywalne miejsce. Prostota sprawia, że skojarzenie staje się jasne.

Wybierz cel (target).

Kolorowa piłka na patyku, plastikowa nakrętka na kołku lub cokolwiek wizualnie odmiennego, co nie jest częścią wystroju terrarium. Przechowuj przedmiot poza zasięgiem wzroku między sesjami.

Wybierz znacznik (marker), jeśli chcesz.

Niektórzy opiekunowie używają klikera lub słowa w momencie kontaktu. Jest to opcjonalne, ale jeśli go używasz, rób to identycznie za każdym razem.

Najpierw zadbaj o temperaturę.

Trenuj, gdy jaszczurka wygrzewała się i ma swoją normalną temperaturę aktywną. Wychłodzona jaszczurka nie jest uparta – fizycznie nie może zareagować.

Dostosuj trening do harmonogramu karmienia.

Tuż przed zwykłym posiłkiem zwierzęcia, aby nagroda w postaci jedzenia miała wartość. Nigdy nie trenuj jaszczurki, która właśnie zjadła.

Używaj szczypiec przy każdym karmieniu.

To spójne, bezpieczne i utrzymuje Twoje dłonie z dala od skojarzenia z jedzeniem.

Budowanie zachowania

Interpretacja mowy ciała

Zaangażowana jaszczurka jest czujna z podniesioną głową. Zwierzę spłaszczone i przyciemnione ma już dość.

Zaangażowana.

Głowa uniesiona, oczy śledzące, ciało uniesione nad podłożem, porusza się celowo w stronę targetu.

Nadmiernie pobudzona.

Szybkie skoki, atakowanie obok celu, kłapanie paszczą na wszystko w pobliżu. Zwolnij i zwiększ dystans.

Niezainteresowana.

Odwracanie się, zamykanie oczu, odchodzenie. Sesja dobiegła końca, co jest naturalnym wynikiem.

Zestresowana.

Spłaszczone ciało, ciemny kolor, otwieranie paszczy, wciskanie się w kąt lub stroszenie brody u gatunków, które ją mają. Przerwij natychmiast i zostaw zwierzę w spokoju.

Czego nigdy nie robić

Nie trenuj wychłodzonej jaszczurki. Nauka i trawienie zależą od tego, czy zwierzę jest w odpowiedniej temperaturze.

Nie goń jaszczurki z targetem. Jeśli zwierzę odchodzi, sesja jest zakończona.

Nie używaj targetu do nieprzyjemnych rzeczy, takich jak wywabianie jaszczurki na procedurę, której nie lubi. To szybko obniża wartość skojarzenia.

Nie trenuj w trakcie wylinki, bezpośrednio po obfitym posiłku lub gdy zwierzę aklimatyzuje się w nowym terrarium.

Nie wstrzymuj jedzenia poza normalny harmonogram, aby zwiększyć motywację. Trenuj tuż przed planowanym posiłkiem.

Nie oczekuj, że każda jaszczurka będzie współpracować. Zmienność między osobnikami i gatunkami jest duża i niektóre zwierzęta po prostu się nie angażują.

Jak wygląda sukces

Efektem jest spokojniejsze zwierzę, które przemieszcza się samodzielnie, oraz opiekun, który musi chwytać je znacznie rzadziej.

Sukces to nie sztuczka. To jaszczurka, która wchodzi na wagę, wchodzi do transportera lub przesuwa się na drugi koniec, gdy musisz otworzyć drzwiczki.

Rejestrowanie wagi staje się łatwe, a jest to najważniejszy wskaźnik, jakim dysponujesz w kontekście Zdrowie. Wizyta u weterynarza zaczyna się od jaszczurki, która sama wchodzi do kontenera, zamiast być gonioną po terrarium.

Kiedy szukać pomocy

Problemy z treningiem rzadko są problemami z samym treningiem. Jaszczurka, która nie chce współpracować mimo kilku prób, jest zazwyczaj zbyt wychłodzona, chora, przechodzi wylinkę lub jeszcze nie zaaklimatyzowała się w terrarium.

Umów się do weterynarza specjalizującego się w gadach, jeśli jaszczurka, która wcześniej reagowała na trening, traci zainteresowanie jedzeniem wraz ze zmianą wagi lub staje się defensywna, mimo że wcześniej taka nie była.

Przynieś swoje pomiary temperatury, historię karmienia i log wagowy. Nagła zmiana w chęci do pracy za jedzenie jest często pierwszym behawioralnym sygnałem problemu ze Zdrowie.