Zrozumienie Zdrowia Twojego Irlandzkiego Stera Czerwono-Białego

Szybka odpowiedź

Irlandzki Seter Czerwono-Biały to lojalna i inteligentna rasa, która rozwija się przy aktywnym Właścicielu. Choć są one zazwyczaj krzepkie, mają kilka specyficznych schorzeń, które Opiekunowie powinni monitorować. Utrzymując swojego psa w zdrowej, szczupłej Wadze i zachowując czujność wobec zmian w ich ruchu, wzroku lub schematach krwawienia, możesz zapewnić im pełne i komfortowe życie.

Dysplazja stawów biodrowych

Dysplazja stawów biodrowych to stan, w którym staw biodrowy nie pasuje do siebie idealnie, co może prowadzić do dyskomfortu i problemów z mobilnością. Jest to dobrze rozpoznana skłonność u tej Rasy. W domu możesz zauważyć, że twój pies niechętnie skacze, ma trudności z wstaniem po drzemce lub wykazuje kołyszący chód podczas chodzenia. Możesz również zauważyć, że skaczą jak zając, gdy biegną.

Podczas Wizyty u weterynarza, Weterynarz przeprowadzi badanie fizykalne, aby sprawdzić ból lub ograniczony zakres ruchu w biodrach. Diagnoza jest ustalana poprzez wykonanie zdjęć rentgenowskich stawów biodrowych. Jeśli twój pies wykazuje nagłą, ciężką kulawiznę lub nie jest w stanie ustać, jest to pilna sytuacja wymagająca natychmiastowej uwagi weterynaryjnej. Najczęstszym błędem, jaki popełniają Właściciele, jest zakładanie, że pies z lekkim utykaniem jest po prostu zmęczony, co może opóźnić niezbędne strategie zarządzania.

Postępujący zanik siatkówki (PRA)

Postępujący zanik siatkówki, czyli PRA, to schorzenie wpływające na światłoczułe komórki w tylnej części oka. Jest to rozpoznana skłonność u tej Rasy. Pierwszym Objawem, jaki możesz zauważyć w domu, jest to, że twój pies wydaje się niezdecydowany lub niezdarny przy słabym oświetleniu, na przykład o zmierzchu lub w słabo oświetlonym pokoju. W miarę postępu schorzenia możesz zauważyć, że ich źrenice wydają się większe niż zwykle lub że wydają się mieć trudności z poruszaniem się w znanym otoczeniu.

Weterynarz użyje specjalistycznego światła i soczewki, aby zajrzeć do tylnej części oka w celu sprawdzenia zmian w siatkówce. Jeśli podejrzewa PRA, może skierować cię do weterynarza okulisty w celu dalszych badań. Chociaż ten stan nie jest bolesny, jest to postępująca utrata wzroku. Najczęstszym błędem jest czekanie, aż pies całkowicie oślepnie, zanim poszuka się badania, ponieważ wczesne wykrycie pozwala przygotować się na zmieniające się potrzeby psa.

Choroba von Willebranda

Choroba von Willebranda to schorzenie wpływające na zdolność krwi do prawidłowego krzepnięcia. Jest to dobrze rozpoznana skłonność u tej Rasy. Możesz nie zauważyć niczego, dopóki twój pies nie odniesie drobnego urazu, takiego jak skaleczenie lub zabieg stomatologiczny, gdzie krwawienie zatrzymuje się znacznie dłużej niż oczekiwano. Inne Objawy mogą obejmować częste krwawienia z nosa, krwawienie dziąseł lub niewyjaśnione siniaki na skórze.

Weterynarz przeprowadzi określone badania krwi, aby zmierzyć poziom czynników krzepnięcia w organizmie twojego psa. Jeśli twój pies ma zaplanowaną operację, istotne jest, aby poinformować weterynarza o tej skłonności rasy, aby mógł wcześniej przeprowadzić niezbędne badania przesiewowe. Jest to pilny stan, jeśli twój pies dozna głębokiego rozcięcia lub doświadczy silnego, niekontrolowanego krwawienia, ponieważ może wymagać natychmiastowej interwencji w celu zatrzymania utraty krwi.

Niedobór adhezji leukocytów u psów (CLAD)

Niedobór adhezji leukocytów u psów, czyli CLAD, to schorzenie wpływające na zdolność układu odpornościowego do prawidłowego funkcjonowania. Jest to rozpoznana skłonność u tej Rasy. Sposób dziedziczenia nie jest ustalony, ale jest to poważny problem dotyczący Zdrowia. W domu możesz zauważyć, że twój pies cierpi na nawracające infekcje, takie jak uporczywe problemy skórne, owrzodzenia jamy ustnej lub ogólny letarg, który nie wydaje się poprawiać przy standardowej opiece.

Weterynarz przeprowadzi badania krwi, aby poszukać określonych nieprawidłowości w białych krwinkach. Jeśli podejrzewa CLAD, użyje badań genetycznych, aby potwierdzić Diagnozę. Ponieważ ten stan pozostawia psa podatnym na infekcje, wszelkie oznaki choroby należy traktować priorytetowo. Najczęstszym błędem jest wielokrotne leczenie objawów infekcji bez badania podstawowej przyczyny, co może prowadzić do przedłużającego się cierpienia psa.

Często zadawane pytania