Jeże: odwiedziny, kontakty z gośćmi i stres, zależnie od wieku

Krótka odpowiedź

Jeże nie witają się z gośćmi. Problem "nadmiernego witania się" nie istnieje, ponieważ samotny, nocny owadożerca nie ma powodu, by szukać kontaktu z nieznajomym.

Goście powodują przede wszystkim stres: wybudzanie w ciągu dnia, nieznane zapachy, obce dłonie oraz kolejka osób chcących potrzymać małe, kolczaste zwierzę, które już zdążyło się zwinąć w kulkę.

• Domyślną odpowiedzią na pytanie „czy mogę go potrzymać?” powinno być: jeszcze nie, a często po prostu: nie.
• Należy spodziewać się zwijania w kulkę, fukania i nastroszenia kolców w obecności obcych. Jest to normalne zachowanie, a nie niegrzeczność.
• Jeż wybudzony w ciągu dnia dla gości jest obsługiwany w najgorszych dla siebie godzinach.
• Tolerancja zmienia się z wiekiem. Młode jeże w okresie wymiany kolców mają najmniejszą cierpliwość.
• Nigdy nie pozwól gościowi rozwijać zwiniętego jeża.

Tak zazwyczaj wygląda jeż spotykający nieznajomego. Uniesione kolce na czole i opuszczona głowa oznaczają, że wizyta jest już dla niego zbyt dużym obciążeniem.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego nie ma czego witać

Repertuar społeczny jeża jest krótki. Dorośli osobniki spotykają się, łączą w pary i rozchodzą w swoje strony. Matki wychowują młode samotnie, po czym młode się rozpraszają.

Nic w historii życia tego gatunku nie wytworzyło zachowań powitalnych, ekscytacji na widok przybyszów czy zainteresowania nową osobą dla samej relacji.

To, co jeż posiada, to szybka i niezawodna obrona. Płaszcz z kolców zakrywa głowę i łapy, a zwierzę staje się kulą, której nie da się otworzyć ręcznie bez wyrządzenia mu krzywdy.

Ten odruch wyzwalany jest przez nowość, nagły ruch, wysokość i nieznany zapach. Pokój pełen gości dostarcza wszystkich czterech czynników naraz.

Może pojawić się również namaszczanie (self-anointing). Jeż żuje nowy zapach, wytwarza pianę i rozprowadza ją długim językiem po swoich kolcach. Wygląda to niepokojąco i często wywołuje panikę u gości. Jest to normalne zachowanie, a nie atak drgawek czy zatrucie.

Wiek po wieku

Kryjówka, do której jeż może się wycofać, jest najprzydatniejszym przedmiotem w pokoju podczas intensywnego dnia. Miejsce, w którym może zniknąć, jest lepsze niż jakiekolwiek zachęty.

Młody jeż (nowy w domu).

Wciąż uczy się twojego zapachu. Goście są rozpraszaczami w tej nauce. Przez pierwsze kilka tygodni zachowaj spokój i ogranicz kontakty do jednej osoby.

Młody jeż w trakcie wymiany kolców (quilling).

Kolce przebijają się przez skórę, a zwierzę odczuwa ból. Tolerancja na branie na ręce spada. To najgorszy moment na obecność gości, a zmuszanie go do tego może zniweczyć tygodnie oswajania.

Ustatkowany dorosły jeż.

Najbardziej elastyczny etap. Dobrze oswojony dorosły jeż może spokojnie siedzieć na znajomych kolanach, gdy gość głaszcze go wzdłuż kolców od przodu do tyłu. Niektóre osobniki nigdy do tego nie dorastają – to kwestia temperamentu, a nie błąd w treningu.

Starszy jeż.

Tolerancja na branie na ręce znów maleje. Wzrok często się pogarsza, więc nieoczekiwany dotyk częściej wywołuje przestrach. Utrzymuj wizyty krótkie, spokojne i przewidywalne, rezygnując z nich w dniach, gdy jeż jest powolny lub niepewny.

Na co zwracać uwagę podczas wizyty

Położone kolce i aktywny nos oznaczają, że jeż bada otoczenie, a nie się broni. To jedyny stan, w którym można kontynuować trzymanie na rękach.

Położone kolce, pracujący nos i powolny ruch oznaczają, że jeż dobrze radzi sobie z sytuacją.

Uniesione kolce na czole oznaczają, że nie radzi sobie. Przestań głaskać i trzymaj dłonie nieruchomo.

Fukanie to ostrzeżenie. Klikanie lub syczenie to ostatnie ostrzeżenie przed przejściem do obrony.

Nastroszenie kolców, czyli gwałtowne podskoczenie, to wyraz przestrachu. Zwykle oznacza, że ręka pojawiła się z góry lub ktoś wydał nagły dźwięk.

Jeż, który nie rozwija się po kilku minutach na nieruchomej dłoni, ma dość. Odłóż go do klatki.

Wizyta, która przebiega pomyślnie

Czego nigdy nie robić

Nie budź śpiącego jeża, aby go pokazać. To najczęstszy powód, dla którego przyjazny jeż staje się nieufny.

Nie przekazuj jeża osobie stojącej. Upadek z wysokości klatki piersiowej dorosłego człowieka to poważne ryzyko urazu dla małego zwierzęcia, które może się zwinąć i upaść.

Nie pozwól psu ani kotu obwąchiwać jeża, nawet jeśli wydają się spokojne. Jeż odbiera je jako drapieżniki, a jedno uderzenie łapą może dosięgnąć oczu i pyska – części ciała, których kolce nie chronią.

Nie używaj przysmaków, aby przekupić zestresowanego jeża do pozostania na zewnątrz. To nie zmniejsza stresu, a częste dokarmianie w towarzystwie gości szybko prowadzi do nadwagi u gatunku podatnego na otyłość.

Nie wyprowadzaj jeża na zewnątrz, by spotkał ludzi w ogrodzie. Chłodne podłoże i otwarta przestrzeń to ryzyko, a zimno może wywołać próbę hibernacji.

Właściwe zakończenie wizyty. Powrót do znajomej, ciemnej przestrzeni, bez zakłóceń przez resztę wieczoru.

Kiedy szukać pomocy

Umów Wizytę u weterynarza specjalizującego się w egzotykach lub małych ssakach w tym samym tygodniu, jeśli jeż przestaje jeść, traci na Wadze lub pozostaje ukryty przez kilka dni po intensywnym wydarzeniu w domu.

Udaj się do Kliniki tego samego dnia w przypadku jakiegokolwiek urazu po upadku lub kontakcie z psem lub kotem, nawet jeśli nie widzisz ran. Rany kłute pod kolcami łatwo przeoczyć, a szybko się zakażają. Urazy oczu wymagają natychmiastowego Leczenia.

Przygotuj informacje o wieku jeża, jego ostatniej Wadze, szczegółach zajścia oraz czy brało w nim udział inne zwierzę.