Dźwięki jeży: co oznaczają prychanie i klikanie oraz kiedy hałas jest objawem medycznym

Krótka odpowiedź

Jeże nie wydają dźwięków dlatego, że tęsknią za Tobą. Są to samotne zwierzęta, między którymi nie wytwarzają się więzi społeczne, których zerwanie mogłoby wywołać tęsknotę, więc u jeży nie występuje zjawisko wokalizacji związanej z separacją.

To, co Właściciele faktycznie słyszą, to zestaw dźwięków obronnych. Prychanie, parskanie, klikanie i syczenie oznaczają w ogólnym rozrachunku to samo: coś w otoczeniu obecnie niepokoi jeża.

Jeż wydający dźwięki zazwyczaj reaguje na coś w pokoju, a nie na osobę, która z niego wyszła.

• Prychanie i klikanie to sygnały ostrzegawcze, a nie wołanie o pomoc z powodu nieobecności człowieka.
• Dźwięk informuje o konieczności sprawdzenia otoczenia w ciągu ostatnich kilku minut, a nie o Twojej nieobecności.
• Świszczenie lub sapanie podczas oddychania to zupełnie inna sprawa, która wymaga konsultacji z Weterynarzem.
• Krzyczący jeż odczuwa ból lub ekstremalny strach i wymaga natychmiastowej uwagi.
• Ciche chrupanie, ćwierkanie i mlaskanie podczas żerowania jest normalne i nie wymaga żadnych działań.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego teoria o separacji jest błędna

Psy i niektóre papugi tworzą więzi uczuciowe, a ich stres, gdy zostają same, jest prawdziwy i dobrze udokumentowany. Jeże znajdują się na przeciwnym końcu skali.

Dziko żyjące jeże żyją samotnie, żerują samotnie i spotykają się głównie w celach rozrodczych lub rywalizacji. Dorosłe osobniki trzymane razem często walczą. Nie istnieje system społeczny, który mógłby zostać zaburzony przez czyjąś nieobecność.

Oznacza to, że gdy jeż wydaje dźwięki po wyjściu z pokoju, właściwym pytaniem jest, co zmieniło się w pomieszczeniu, a nie kto z niego wyszedł.

Typowymi przyczynami jest zapalenie światła, zamknięcie drzwi, włączenie się grzejnika, kot siedzący przed klatką lub wibracje przenoszone przez podłoże.

Jeże prowadzą nocny tryb życia. Jeż budzony wielokrotnie w ciągu dnia będzie zrzędliwy i głośny, a rozwiązaniem jest ciemniejsza, cichsza konfiguracja otoczenia w ciągu dnia, zamiast częstszych interakcji.

Wyjaśnienie zestawu dźwięków

Prychanie i parskanie.

Rytmiczne prychanie powstające przez gwałtowne wypychanie powietrza. Zazwyczaj połączone z wysuwaniem kolców do przodu nad pyszczkiem i ruchem podskakiwania. Oznacza konieczność wycofania się.

Klikanie.

Bardziej twarda, szybsza wersja tego samego ostrzeżenia. Jeż, który klika, jest bliższy zwinięcia się w kulkę lub ugryzienia niż ten, który tylko prycha.

Syczenie.

Ciągłe syczenie, często gdy jeż jest już zwinięty w kulkę. Jest to najwyższy stopień drabiny obronnej.

Chrupanie, mlaskanie i ciche ćwierkanie.

Normalne odgłosy aktywności podczas żerowania lub poruszania się. Nie wymagają reakcji.

Krzyk.

Głośny, wysoki, przeciągły pisk. Rzadki. Należy traktować go jako oznakę bólu, urazu lub zakleszczenia, dopóki nie udowodni się inaczej.

Odgłosy namaszczania się.

Wyginanie się, pienienie się w pysku i roznoszenie śliny po kolcach, często z cichym mruczeniem, to normalne zachowanie jeża wywołane nowym zapachem lub smakiem. Nie jest to napad drgawkowy.

Odpowiednia liczba kryjówek, w których jeż może całkowicie zniknąć z oczu, to najskuteczniejszy sposób na ograniczenie hałasu wywołanego obroną.

Dźwięki, które są objawami medycznymi, a nie emocjonalnymi

Kluczowe rozróżnienie dotyczy tego, czy dźwięk występuje podczas oddychania, czy w związku z zachowaniem.

Hałas obronny wydawany jest w krótkich seriach, gdy ktoś się zbliża. Ustaje, gdy znika czynnik wyzwalający.

Hałas oddechowy występuje przy każdym oddechu, w tym podczas snu jeża lub gdy przebywa sam. Nie ustaje, gdy wychodzisz z pokoju.

Świszczenie, sapanie, trzeszczenie lub klikanie, które podąża za rytmem oddechu w spoczynku, wskazują na problemy z drogami oddechowymi. Infekcje dróg oddechowych są częste u jeży i rozwijają się szybko.

Zwróć uwagę na objawy towarzyszące: wydzielinę z nosa lub oczu, spadek apetytu, chwiejny lub niechętny chód oraz sytuację, w której jeż przesypia swoje standardowe godziny aktywności.

Płasko ułożone kolce i widoczny pyszczek to oznaka zrelaksowanego jeża. Kolce wysunięte do przodu nad pyszczkiem połączone z prychaniem to prośba o zachowanie dystansu.

Rutyna, która redukuje hałas

Czego nigdy nie robić

Nie kontynuuj zajmowania się prychającym jeżem, aby pokazać mu, że nic złego się nie stanie. W ten sposób prychanie zmienia się w gryzienie.

Nie trzymaj dwóch jeży razem, aby dotrzymywały sobie towarzystwa. Zazwyczaj prowadzi to do walk, a nie do poczucia komfortu.

Nie używaj kołowrotka z otwartą bieżnią lub podłogą z siatki drucianej. Urazy stóp są realną przyczyną krzyku oraz trwałych uszkodzeń.

Nie lecz głośnego oddychania domowymi sposobami i nie czekaj, czy się poprawi. Infekcja dróg oddechowych u zwierzęcia tej wielkości postępuje bardzo szybko.

Nie zakładaj, że jeż, który stał się cichy i nieruchomy, uspokoił się. Cisza połączona ze zmniejszoną aktywnością jest bardziej niepokojąca niż prychanie.

Jeż, który rozwija się, odsłania pyszczek i układa do odpoczynku, to rezultat, do którego należy dążyć, a osiąga się go zazwyczaj poprzez ograniczenie kontaktu, a nie jego zwiększanie.

Kiedy szukać pomocy

Zgłoś się do Weterynarza doświadczonego w leczeniu egzotyków tego samego dnia w przypadku świszczenia, sapania lub trzeszczenia przy oddychaniu, wydzieliny z nosa lub oczu, albo jeśli jeż przestał jeść.

Udaj się pilnie w przypadku krzyczącego jeża, jeża, który nie może się rozwinąć, lub jeśli kończyna jest zakleszczona lub zraniona.

Umów się w ciągu tygodnia, jeśli zaobserwujesz chwiejny chód, utratę Wagi, nagły zanik aktywności w nocy lub zmianę w typowym wzorcu dźwięków, której nie potrafisz powiązać z niczym w pokoju.

Nagraj krótki film z dźwiękiem. Nagranie dźwięku, który występuje, gdy nikt nie dotyka jeża, odpowie na większość pytań, które zada Weterynarz.