Podawanie jeżowi żywych owadów: pozyskiwanie, ładowanie jelit (gut loading) i rozsądne limity

Szybka odpowiedź

Owady są naturalną częścią diety jeża. To pokarm, do którego spożywania ten gatunek jest przystosowany, zapewniają zachowania związane z poszukiwaniem pokarmu, których nic innego nie zastąpi, a jeż, któremu zaoferuje się żywego owada, ożywia się w sposób, jakiego nigdy nie widać przy misce z suchą karmą.

Problem nie polega na tym, czy podawać owady. Chodzi o to, że jeże preferują je tak mocno, że będą je jeść kosztem wszystkiego innego, a najczęściej sprzedawany owad jest jednym z najmniej zbilansowanych.

Owady sprawdzają się najlepiej jako policzona porcja obok dobrej karmy podstawowej, a nie jako druga miska, którą jeż może wybrać zamiast niej.

• Owad jest tylko tak pożywny, jak jego własny ostatni posiłek, więc to, czym karmisz owady, ma znaczenie.
• Mączniki są tłuste, ubogie w wapń w stosunku do fosforu i bardzo często podawane w nadmiarze. Traktuj je jako jeden z wielu elementów.
• Nigdy nie podawaj owadów złapanych na zewnątrz. Pestycydy, pasożyty i toksyczne gatunki docierają do jeża właśnie tą drogą.
• Licz podawane owady i zapisuj tę liczbę, inaczej ich ilość niezauważalnie wzrośnie.
• Żywe świerszcze i drewnojady pozostawione luzem na noc mogą pogryźć śpiącego jeża.

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego owady i co tak naprawdę dostarczają

Jeże są owadożercami. Na wolności ich dietę stanowią chrząszcze, larwy, robaki, gąsienice i inne bezkręgowce, a także wszystko inne, co jest małe i dostępne.

Owady dostarczają białka zwierzęcego, tłuszczu, wilgoci i chityny, która jest twardym materiałem w pancerzu owada. Chityna zachowuje się w jelitach jeża podobnie jak błonnik i wydaje się być jedną z przyczyn, dla których odchody jeża są twardsze przy diecie zawierającej owady niż przy diecie złożonej z samego miękkiego pokarmu.

Dostarczają również czegoś, czego nie ujmuje żaden zestaw wartości odżywczych. Jeż polujący na poruszającego się owada używa nosa, porusza się po wybiegu i zyskuje dawkę aktywności oraz rozwiązywania problemów u zwierzęcia, które w przeciwnym razie spędza noc na kołowrotku i przy misce. Poszukiwanie pokarmu to jedna z niewielu prawdziwych form wzbogacenia środowiskowego dla tego gatunku.

To, czego owady nie zapewniają automatycznie, to zbilansowanie. Na zawartość składników odżywczych w owadzie karmowym wpływa głównie to, co owad zjadł jako ostatnie, oraz stosunek miękkiego ciała do twardego pancerza. Dwa mączniki od różnych dostawców, karmione na różnych podłożach, nie są tym samym pokarmem.

Problem z mącznikami

Mączniki są tanie, łatwe w przechowywaniu, łatwe do kupienia i chętnie zjadane. Są również najczęściej przedawkowywanym elementem w hodowli jeży.

Są stosunkowo bogate w tłuszcz, co przyczynia się do otyłości u gatunku już do niej skłonnego i trzymanego na małej przestrzeni.

Zawierają znacznie więcej fosforu niż wapnia. Każda dieta, w której dominuje pokarm bogaty w fosfor, zmusza organizm do pobierania wapnia z kośćca w celu utrzymania prawidłowego poziomu we krwi. Jest to powolny proces bez widocznego wczesnego etapu i właśnie z tego powodu dieta bogata w mączniki ma konsekwencje na przestrzeni miesięcy, a nie dni.

Są bardzo preferowane. Na tym polega problem praktyczny. Jeż, któremu oferuje się mączniki obok karmy podstawowej, uczy się czekać, a gdy ten nawyk się utrwali, jego zmiana jest trudna i powolna.

Nic z tego nie oznacza, że mączniki są złe. Oznacza to po prostu, że są jednym z elementów listy, a nie całą listą. Podawane jako policzona porcja obok dobrej karmy podstawowej są w porządku.

Mole woskowe zasługują na to samo ostrzeżenie z jeszcze większym naciskiem, ponieważ są jeszcze bardziej tłuste. Traktuj je jako okazjonalną nagrodę, a nie stały pokarm.

Wybór owadów i zastosowanie poszczególnych gatunków

Larwy czarnej żołnierki (Hermetia illucens).

Często sprzedawane pod nazwami handlowymi jako larwy bogate w wapń. Są jednymi z niewielu owadów karmowych o naturalnie korzystniejszym stosunku wapnia i stanowią dobrą opcję do regularnego podawania.

Świerszcze.

Dobre pod względem odżywczym i doskonałe do stymulowania zachowań łowieckich, ponieważ poruszają się w sposób nieprzewidywalny. Wadą jest to, że świerszcze pozostawione luzem w wybiegu mogą podgryzać, a śpiący jeż staje się dla nich celem. Podawaj je w sposób umożliwiający kontrolę lub ograniczenie ich ucieczki i usuwaj te, które nie zostały zjedzone.

Karaczany Dubia i inne karaczany karmowe.

Pożywne, łatwe w hodowli, wolne i łatwe do opanowania. Dobre owady podstawowe tam, gdzie ich hodowla jest legalna i są dostępne.

Mączniki.

Element diety, a nie jej podstawa. Kontroluj ilość.

Drewnojady, czasami sprzedawane jako olbrzymie mączniki.

Większe, bardziej tłuste, z twardą głową i silnymi Szczękami. Ich rozmiar zwiększa ryzyko niedrożności u małego jeża i mogą ugryźć. Najlepiej ich unikać lub stosować bardzo oszczędnie.

Mole woskowe.

Bardzo kaloryczne i tłuste. Okazjonalny przysmak.

Jedwabniki i gąsienice zawisaków.

Wysoka zawartość wilgoci i łatwość zjadania sprawiają, że są przydatne dla jeża, który stracił apetyt, choć zazwyczaj są droższe.

Szarańcza.

Pożywna i chętnie zjadana, a jej rozmiar sprawia, że jest świetnym obiektem do polowania.

Dżdżownice.

Naturalna część diety dzikiego jeża, ale dżdżownice z ogrodu przenoszą pasożyty i wszystko, co znajduje się w glebie. Używaj wyłącznie dżdżownic z hodowli komercyjnych przeznaczonych na karmę.

Różnorodność oferowanych owadów jest równie ważna jak różnorodność karmy podstawowej, ponieważ każdy gatunek owada ma inny profil składników odżywczych.

Ładowanie jelit (gut loading), czyli krok, który większość Właścicieli pomija

Owad, który spędził tydzień w pojemniku z otrębami, składa się głównie z otrąb. Owad karmiony dobrą dietą przez dzień lub dwa przed podaniem przekazuje te wartości odżywcze jeżowi.

Praktyka jest prosta. Trzymaj owady karmowe w wentylowanym pojemniku z odpowiednim podłożem, a na dzień lub dwa przed użyciem podaj im pokarm bogaty w składniki odżywcze: komercyjny produkt do ładowania jelit (gut loading) albo dobrej jakości warzywa i niewielką ilość odpowiedniej suchej karmy. Zapewnij wilgoć poprzez warzywa lub żel wodny, a nie otwartą miskę, w której owady się utopią.

Rób to samo z owadami kupowanymi w pojemnikach i zużywanymi w ciągu tygodnia, ponieważ te podawane szóstego dnia żywiły się tylko tym, co było w pojemniku.

Kosztuje to niewiele, a zmienia wartość odżywczą owada bardziej niż jakikolwiek inny pojedynczy krok.

Żywe, w puszce, suszone i liofilizowane

Żywe są najbardziej pożywne i stanowią jedyną opcję zapewniającą zachowania łowieckie. Wymaga to jednak utrzymywania żywych owadów w domu, co nie wszystkim domownikom odpowiada.

Owady w puszce zachowują wilgoć i są wygodne, stanowiąc rozsądny kompromis. Nie zapewniają ruchu, więc połącz je z rozrzucaniem pokarmu, aby zachować część wartości stymulującej poszukiwanie jedzenia.

Liofilizowane i suszone owady praktycznie nie zawierają wody. Są wygodne i trwałe, a jeże zazwyczaj je lubią, ale stanowią kiepski substytut żywych lub puszkowanych wersji i w żaden sposób nie wpływają na nawodnienie. Używaj ich jako smakołyków lub do treningu, a nie jako podstawowego jedzenia.

Niezależnie od formy, kupuj od dostawców produkujących owady przeznaczone do skarmiania zwierząt, a nie na przynętę wędkarską czy dla ptaków ogrodowych, gdzie źródło i sposób przechowywania mogą być nieznane.

Nigdy nie podawaj owadów złapanych na zewnątrz

Tę zasadę warto podkreślić bez żadnych wyjątków.

Pestycydy i herbicydy kumulują się w owadach, a jeż jest na tyle mały, że pozostałość nieszkodliwa dla ogrodu nie jest dla niego bezpieczna. Patrząc na owada, nie da się stwierdzić, czy miał kontakt ze środkami chemicznymi, a rzadko wiadomo, czym pryskali sąsiedzi.

Dzikie bezkręgowce przenoszą pasożyty. W szczególności ślimaki są żywicielami pośrednimi nicieni płucnych, co stanowi realny i poważny problem u dzikich jeży.

Niektóre owady stosują obronę chemiczną. Świetliki zawierają związki, które są śmiertelne dla niektórych owadożernych Zwierzaków, a wiele chrząszczy i pluskwiaków wytwarza wydzieliny obronne. Biedronki, osy, pszczoły i włochate gąsienice stwarzają własne zagrożenia.

Kupowanie owadów karmowych eliminuje wszystkie te zagrożenia przy niewielkim koszcie, a wartość stymulująca pozostaje taka sama.

Porcja, sposób podania i zachowanie proporcji

Licz je.

Owady podawane garściami niepostrzeżenie zwiększają swoją ilość z tygodnia na tydzień. Odlicz je do małego pojemnika na początku dnia i niech wszystko, co jeż dostanie tego dnia, pochodzi z tego pojemnika. Dzięki temu można również dokładnie odpowiedzieć na pytania Weterynarza dotyczące ilości spożywanego pokarmu.

Podawaj je po karmie podstawowej, a nie przed nią.

Jeż, który zjadł karmę podstawową, ma mniejszą motywację, by czekać na coś lepszego.

Rozrzucaj zamiast serwować w misce.

Ukrywaj owady na wybiegu, w macie węchowej, w płytkiej tacy z bezpiecznym podłożem lub w tekturowej rolce. Polowanie jest kluczem.

Używaj owadów do treningu.

Pojedynczy mącznik to doskonała nagroda za wejście na wagę, co zmienia cotygodniową kontrolę Wagi w coś, w czym jeż chętnie współpracuje, zamiast tylko to tolerować.

Obserwuj Wagę, a nie entuzjazm.

Waż jeża co tydzień na wadze kuchennej (gramowej) i zapisuj wyniki. Spożycie owadów jest jedną z najłatwiejszych rzeczy do skorygowania, gdy widzisz trend.

Pytaj o wapń, zamiast zgadywać.

Gdy owady stanowią dużą część diety, bilans wapnia staje się kluczową kwestią. Nie dodawaj suplementów na własną rękę, ponieważ ich nadmiar jest również problemem. Omów rzeczywistą dietę z Weterynarzem doświadczonym w opiece nad jeżami i pozwól, aby wnioski wynikały z pełnego obrazu.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj owadów zebranych z ogrodu, parku ani parapetu.

Nie rób z mączników podstawy diety.

Nie zostawiaj żywych świerszczy ani drewnojadów luzem w wybiegu na noc.

Nie podawaj suszonych owadów jako zamiennika żywych lub puszkowanych, zakładając, że ich wartość odżywcza jest taka sama.

Nie głodź jeża i nie zabieraj całego jedzenia, aby przełamać preferencję do mączników.

Nie dodawaj rutynowo proszku z wapniem do karmy jeża bez porady weterynaryjnej.

Nie podawaj owadów przeznaczonych na przynętę wędkarską ani ogólnej karmy dla dzikich ptaków, gdzie źródło i sposób przechowywania są nieznane.

Nie podawaj owada, który jest ewidentnie większy niż jeż może bezpiecznie zjeść.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem tego samego dnia, jeśli jeż całkowicie przestał jeść, krztusi się lub drapie po pyszczku, albo jest osowiały i zimny.

Umów Wizytę dla jeża, który odmawia wszystkiego z wyjątkiem owadów, stale zyskuje lub traci na Wadze, albo u którego pojawiły się luźne stolce od czasu zmiany ilości spożywanych owadów.

Jeż jedzący pełny posiłek podstawowy, a następnie pracujący na porcję rozrzuconych owadów, otrzymuje zarówno wartości odżywcze, jak i stymulację zachowań, których potrzebuje.

Weź ze sobą dokładną karmę podstawową wraz z opakowaniem, dzienną liczbę owadów wraz z podaniem gatunków, informację o pochodzeniu owadów i o tym, czy są ładowane jelitowo (gut loaded), cotygodniowy Wpis Wagi oraz dystans pokonany na kołowrotku, jeśli go rejestrujesz. W przypadkach związanych z żywieniem jeży odpowiedź tkwi zazwyczaj w liczbie owadów i jest ona zazwyczaj wyższa niż szacunki Właściciela.