Wspinaczka i upadki u zwierzaka: dlaczego zwierzaki wspinają się na pręty i jakie są tego konsekwencje

Szybka odpowiedź

Zwierzak pracujący przy ścianach swojego wybiegu próbuje przekazać Ci pewną informację. Drapanie, kopanie w rogach i wspinanie się to różne formy tego samego komunikatu.

Zwierzaki wspinają się znacznie lepiej, niż oczekuje większość Opiekunów. Mają silne kończyny przednie i zakrzywione pazury, więc klatka z drucianymi prętami jest dla nich jak drabina. Problem polega na tym, że nie potrafią zejść, ocenić wysokości ani bezpiecznie wylądować, a przestraszony zwierzak w powietrzu zwija się w kulkę i spada jako niekontrolowana masa.

To sprawia, że drapanie i wspinanie się po ścianach wybiegu jest zarówno sygnałem dotyczącym dobrostanu, jak i ryzykiem urazu. Takie zachowanie wskazuje, że coś jest nie tak z przestrzenią, temperaturą, rutyną lub stanem zwierzęcia, a następujące po nim upadki często kończą się złamaniami.

• Wybiegi o pełnych ścianach, a nie z drucianymi prętami. Ta jedna zmiana eliminuje większość urazów wynikających ze wspinaczki.
• Priorytetem powinna być powierzchnia podłogi, a nie wysokość. Zwierzaki to zwierzęta naziemne, a wysoka klatka to zmarnowana przestrzeń i ryzyko upadku.
• Uporczywe wspinanie się zazwyczaj oznacza, że wybieg jest zbyt mały, zbyt zimny, zbyt jasny, zbyt nudny lub zwierzak jest głodny.
• Bierz zwierzaka na ręce, siedząc na podłodze. Upadek z wysokości pozycji stojącej to kolejna częsta przyczyna złamań kończyn u zwierzaków.
• Zwierzak, który nie chce się rozwinąć, nie obciąża kończyny lub jest wycofany dzień po upadku, wymaga Wizyty u Weterynarza.

:::danger
Zwierzak, który spadnie z wysokości lub zakleszczy nogę w prętach klatki bądź w kołowrotku, może doznać złamania, zwichnięcia lub urazu typu degloving, który jest niewidoczny pod kolcami.

Zwierzaki zwijają się w kulkę, gdy są wystraszone lub odczuwają ból, co całkowicie ukrywa kończyny, a przy urazach nie zawsze wydają dźwięki. Jeśli zwierzak spadł, a następnie mocno się zwinął i odmawia rozwinięcia, to nie jest to foch. Nie zmuszaj go do rozwinięcia, nie próbuj zakładać szyny, zapewnij mu ciepło i spokój w małym pojemniku i jeszcze tego samego dnia udaj się do Weterynarza specjalizującego się w egzotykach. Zimno i stres mogą wprowadzić kontuzjowanego zwierzaka w stan torporu, co dodatkowo pogarsza sytuację.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego zwierzaki się wspinają i dlaczego kończy się to źle

Kończyny przednie zwierzaka są potężne, a pazury zakrzywione i ostre, ponieważ w naturze kopią one i przeciskają się przez zarośla. Zastosowane do poziomego pręta drucianego, te pazury idealnie się zaczepiają. Zwierzę podciąga się ręka za ręką.

Wspinanie się w górę jest zamierzone. Schodzenie – nie. Zwierzaki nie mają ogona do balansowania, chwytu umożliwiającego kontrolowane zejście ani odruchu prostowania się w powietrzu. Większość po prostu traci przyczepność i spada, a wiele zwija się w trakcie, co zamienia je w kulkę, która ląduje na dowolnej części ciała, która znajdzie się na dole.

Budowa ciała pogarsza ten stan. Kolce znajdują się na grzbiecie i bokach, stanowiąc doskonałą ochronę przed drapieżnikiem. Nie absorbują one jednak uderzenia w kończynę. Same nogi są dość cienkie w stosunku do przenoszonej masy ciała, dlatego typowym skutkiem są złamania, a nie stłuczenia.

Istnieje drugi mechanizm urazu, który nie ma nic wspólnego z upadkiem. Kończyna wciśnięta w szczelinę między prętami i obciążona masą zwierzęcia może ulec złamaniu lub uszkodzeniu skóry, a palec zakleszczony w szczelinie kołowrotka lub owinięty nitką z materiału może zostać zraniony lub utracony. Te urazy są nieme, ponieważ rana znajduje się pod kolcami, a zwierzak Ci jej nie pokaże.

Co w rzeczywistości oznacza wspinaczka

Wzbogacenie środowiska na poziomie podłogi rywalizuje ze ścianami. Kryjówki, tunele, kuweta do kopania i pokarm, który trzeba znaleźć, dają zwierzakowi zajęcie inne niż wspinanie się po prętach klatki.

Zbyt mało miejsca na podłodze. Najczęstsza przyczyna. Zwierzaki nocą pokonują duże dystanse, a mała powierzchnia wywołuje uporczywe próby sforsowania granic. Dodaj powierzchnię podłogi, a nie wysokość.

Brak kołowrotka lub niewłaściwy kołowrotek. Zbyt mały kołowrotek zmusza kręgosłup do wygięcia, więc zwierzak będzie go unikał, a energia zostanie przekierowana na ściany. Kołowrotek z siatką lub prętami rani stopy i zostanie odrzucony. Kołowrotek o dużej średnicy z pełną powierzchnią bieżni jest najskuteczniejszym elementem wzbogacenia środowiska dla tego gatunku.

Temperatura poniżej zakresu komfortu. Zmarznięte zwierzaki stają się niespokojne, zanim zaczną być ospałe, a osobnik próbujący hibernować często najpierw chodzi w kółko, szuka wyjścia i wspina się. Każda wspinaczka, która pojawia się wraz z ochłodzeniem, powinna skłonić Cię do sprawdzenia termometru.

Ogrzewanie umieszczone nad wybiegiem. Źródło ciepła zamontowane nad wybiegiem daje zwierzęciu powód, by wspinać się w jego stronę. Ogrzewanie otoczenia, sterowane termostatem, usuwa ten bodziec.

Problemy z cyklem światła. Zbyt duża ilość światła lub nieregularny cykl zaburzają wzorce aktywności i powodują niespokojne, nieprzespane noce.

Głód. Zbyt mała porcja lub pokarm, którego zwierzak nie lubi, powoduje zachowania żerowiskowe, które przeradzają się w atakowanie ścian, gdy zwierzę nie znajduje nic do jedzenia.

Nuda. Puste pudełko z kryjówką i miską nie zapewnia nocnemu łowcy zajęcia przez osiem godzin. Rozsypywanie jedzenia, kuwety do kopania, tunele i rotacyjne wprowadzanie nowych przedmiotów redukują niepożądane zachowania.

Poszukiwanie gniazda i popęd hormonalny. Samice noszące ściółkę i rozrywające materiały mogą przygotowywać gniazdo. Samce w stanie gotowości rozrodczej wędrują. Oba przypadki zwiększają próby ucieczki.

Coś drażniącego w pobliżu. Telewizor, pralka, kot siedzący przed wybiegiem, przeciąg, silny zapach. Zwierzaki starają się opuścić miejsca, które wydają się niewłaściwe.

Ból lub choroba. Rzadsza bezpośrednia przyczyna wspinaczki, ale każda nagła zmiana w nocnym zachowaniu wymaga wizyty w celu sprawdzenia Zdrowia, a nie tylko przeglądu warunków bytowych.

Różnicowanie niepokoju u zwierzaka

Roztocza i choroby skóry. Objawiają się drapaniem ciała, utratą igieł, łuszczącą się skórą i strupami, a nie wspinaczką. Zwierzęta odczuwające świąd drapią się; zwierzęta chcące uciec wspinają się i drapią kąty. Na kamerze oba zachowania wyglądają podobnie.

Próba hibernacji. Niepokój, potem chwiejność, następnie chłodny brzuch i mocno zwinięte zwierzę, które trudno wybudzić. To stan nagły u zwierzaka, wywołany temperaturą.

Przegrzanie. Rozciąganie się na płasko, dyszenie, szukanie najchłodniejszego kąta. Inny obraz, odwrotne rozwiązanie.

Zespół chwiejności (Wobbly hedgehog syndrome). Postępujące osłabienie i brak koordynacji, zazwyczaj zaczynające się od tylnej części ciała; zwierzę przewraca się, a nie wspina. To nie jest problem behawioralny.

Ciąża. Noszenie ściółki, budowanie gniazda, zwiększony apetyt i masa ciała u samicy, która miała kontakt z samcem.

Normalna aktywność nocna. Zwierzaki są aktywne przez większą część nocy i pokonują dystanse. Zwierzak, który godzinami biega w kołowrotku, żeruje, a potem śpi, nie jest niespokojny – jest po prostu nocny.

Budowa wybiegu eliminującego ryzyko

Pełne ściany. Duży pojemnik z pełnymi ścianami lub specjalnie wykonany wybieg. Brak poziomych prętów. Ta jedna zmiana eliminuje wspinaczkę i ryzyko zakleszczenia kończyn.

Powierzchnia podłogi ponad wysokością. Użyteczna przestrzeń na podłodze zawsze wygrywa z piętrami. Klatki wielopoziomowe są zaprojektowane dla gatunków wspinających się i mają niewłaściwy kształt dla zwierzaka.

Bezpieczna pokrywa, jeśli istnieje szansa wspinania się na wyposażenie wewnątrz, ale pokrywa powinna być ostatecznością, a nie podstawą planu.

Rampy wykonane prawidłowo. Jeśli używasz zmiany poziomu, utrzymaj łagodny kąt nachylenia, zapewnij pełne boki i przykryj powierzchnię materiałem zapewniającym przyczepność. Otwarta rampa ponad podłogą to gotowy przepis na upadek.

Kołowrotek o dużej średnicy z pełną powierzchnią bieżni, regularnie czyszczony, bez szczelin, w których może utknąć łapa.

Ściółka bez luźnych nitek. Maty polarowe muszą mieć obszyte krawędzie, ponieważ luźne nitki owijają się wokół palców i odcinają krążenie. Sprawdzaj stopy i palce przy każdej okazji brania na ręce.

Temperatura otoczenia sterowana termostatycznie, mieszcząca się w zakresie komfortu dla gatunku, dzięki czemu zwierzę nigdy nie ma powodu, by wspinać się w stronę ciepłego punktu lub próbować hibernacji. Używaj termometru wewnątrz wybiegu na poziomie zwierzaka, zamiast ufać temperaturze w pokoju.

Wzbogacenie środowiska na podłodze. Tunele, kryjówki, kuweta do kopania, rozsypany pokarm, karton do rozrywania i bezpieczne przedmioty rotowane regularnie.

Branie na ręce bez upuszczania

Zwierzak, który czuje się komfortowo, rozwinie się i zacznie eksplorować. Zwierzak, który pozostaje zwinięty, sygnalizuje, że nie jest gotowy, a zwierzak, który nie jest gotowy, może nagle wykonać gwałtowny ruch.

Upadki z rąk powodują tyle samo urazów, co upadki wewnątrz wybiegów.

Siadaj na podłodze. Podczas każdej sesji brania na ręce, zwłaszcza z nowym lub nerwowym zwierzakiem. Jeśli wyślizgnie się z rąk, spadnie z małej wysokości na miękką powierzchnię zamiast z dużej na twardą.

Podbieraj od spodu obiema rękami, nie chwytaj. Przestraszony zwierzak napina się, a potem wyskakuje.

Spodziewaj się nagłego ruchu. Zwierzaki przechodzą z bezruchu do szybkiego biegu bez ostrzeżenia. Zakładaj, że to się wydarzy.

Nigdy nie noś zwierzaka, chodząc po domu. Używaj pojemnika.

Nie przekazuj zwierzaka dziecku na wysokości pozycji stojącej. Najpierw posadź wszystkich na podłodze.

Nigdy nie podnoś za kolce lub skórę na karku.

Po upadku

Nie zmuszaj do rozwinięcia się. Nic tym nie osiągniesz, a przymus grozi pogorszeniem złamania.

Umieść w małym, ciepłym pojemniku. Wentylowane pudełko z ręcznikiem bez luźnych nitek, w ciepłym, cichym i ciemnym miejscu. Kontuzjowane zwierzaki szybko tracą ciepło ciała, a wyziębiony zwierzak popada w odrętwienie.

Nie zakładaj szyny, bandaża ani nie manipuluj kończyną.

Nie podawaj środków przeciwbólowych. Ludzkie leki są toksyczne dla zwierzaków, a dawkowanie nie jest czymś, co można zgadywać.

Nie zmuszaj do jedzenia ani picia.

Uważaj na opóźnione objawy. Niektóre upadki wyglądają niegroźnie przez godziny. Zmniejszony apetyt, brak używania kołowrotka w nocy, trzymanie kończyny w górze, zmiana chodu, rana pojawiająca się pod kolcami, obrzęk stopy lub zwierzę pozostające zwinięte – wszystko to wskazuje na uraz wymagający oceny.

Sfotografuj i zanotuj wysokość, powierzchnię oraz czas. To ma znaczenie kliniczne.

Rutyna pozwalająca wcześnie wykryć problemy

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie trzymaj zwierzaka w klatce z drucianymi prętami, niezależnie od podstawy.

Nigdy nie używaj kołowrotka z siatką lub prętami i nigdy takiego, który jest wystarczająco mały, by wygiąć kręgosłup.

Nigdy nie zostawiaj w wybiegu polaru lub ręczników z luźnymi nitkami.

Nigdy nie bierz zwierzaka na ręce powyżej wysokości kolan, gdy stoisz.

Nigdy nie montuj jedynego źródła ciepła nad wybiegiem.

Nigdy nie zakładaj, że zwierzak, który uciekł po upadku, nie jest kontuzjowany. Kolce ukrywają wszystko.

Nigdy nie zmuszaj zwiniętego zwierzaka do rozwinięcia się i nigdy nie próbuj go rozwijać poprzez włożenie do wody.

Nigdy nie podawaj ludzkich leków przeciwbólowych.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się tego samego dnia, jeśli zwierzak nie chce się rozwinąć po upadku, nie obciąża kończyny, ma opuchniętą lub ustawioną pod dziwnym kątem łapę, ma ranę lub gdy kończyna utknęła w prętach, kołowrotku lub materiale.

Udaj się tego samego dnia w przypadku wychłodzonego, ospałego, mocno zwiniętego zwierzaka, ponieważ próba hibernacji u zwierzaka domowego jest stanem zagrożenia życia.

Umów się na Wizytę w ciągu kilku dni w przypadku uporczywego drapania z utratą igieł, zmiany chodu, utraty wagi lub gdy zwierzak przestał korzystać z kołowrotka.

Zabierz ze sobą Dokument z notatkami wag, odczyty temperatury, notatkę o wysokości i rodzaju powierzchni po upadku oraz wideo z zachowaniem, jeśli je posiadasz.

Celem jest zwierzak, który spędza noc na podłodze przestrzeni wartej eksploracji i śpi bezpiecznie w ciągu dnia. Wspinaczka ustaje, gdy podłoga jest ciekawsza niż ściany.