Podawanie leków zwierzakowi w domu: pułapka policzków i antybiotyki, które zabijają

Szybka odpowiedź

Podawanie leków zaczyna się na długo przed faktyczną potrzebą ich użycia. Zwierzak, który już przyjmuje pokarm z wyciągniętej dłoni na znanej powierzchni, to zwierzak, któremu można podać dawkę.

Podawanie leków zwierzakowi w domu wiąże się z trzema problemami, których nie mają inne zwierzęta: zwierzę waży ułamek tego, do czego przeznaczona jest większość opakowań leków, potrafi ukryć całą dawkę w policzku i wypluć ją później, a kilka popularnych antybiotyków jest dla nich zabójczych przy podaniu doustnym.

Jeśli poradzisz sobie z tymi trzema kwestiami, technika praktyczna będzie łatwa. Jeśli zrobisz to źle, kuracja albo zadziała po cichu, albo zabije zwierzę.

• Nigdy nie podawaj zwierzakowi antybiotyku, który nie został przepisany dla tego zwierzaka. Kilka grup leków powoduje u tego gatunku śmiertelny rozrost flory bakteryjnej w jelitach.
• Załóż, że płyn o smacznym smaku może zostać zmagazynowany w policzku zamiast połknięty. Małe objętości należy podawać powoli, z boku pyszczka.
• Nigdy nie chwytaj mocno zwierzaka za skórę wokół głowy. Ich oczodoły są płytkie, a nacisk może wypchnąć oko z miejsca.
• Nie ukrywaj leku w ulubionym jedzeniu. Zwierzaki tworzą awersję do pokarmu już po jednej próbie, a to jedzenie może Ci być później potrzebne.
• Zważ zwierzaka przed rozpoczęciem i zapisz wynik. Każda dawka od tego zależy.

:::danger
Niektóre antybiotyki zabijają zwierzaki. To nie jest kwestia dawkowania, to kwestia samego leku.

Zwierzaki polegają na florze jelitowej zdominowanej przez bakterie Gram-dodatnie. Antybiotyki, które je niszczą, pozwalają na rozrost bakterii z rodzaju Clostridium, które uwalniają toksyny do jelit, wywołując szybko postępujące, śmiertelne zapalenie jelit. Klasyczne leki podawane doustnie, których należy unikać, obejmują penicyliny, takie jak amoxicillin i ampicillin, a także clindamycin, lincomycin, erythromycin, cephalosporins, streptomycin i vancomycin.

Nigdy nie podawaj zwierzakowi pozostałości antybiotyków po psie, kocie, innym małym zwierzęciu lub człowieku. Nigdy nie przyjmuj recepty dla zwierzaka bez upewnienia się, że lekarz wie, iż pacjentem jest zwierzak.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego dawkowanie u zwierzaków jest inne

Problem wagi.

Dorosły zwierzak syryjski to małe zwierzę, a zwierzak Roborowskiego jest jeszcze mniejszy. Prawie każdy komercyjny lek weterynaryjny jest sformułowany dla zwierząt wielokrotnie cięższych. Dzielenie tabletki na ćwiartki nie daje ćwiartki dawki, ponieważ substancja czynna nie jest równomiernie rozmieszczona w tabletce, a fragmentu nie da się precyzyjnie zważyć w domu.

Dlatego recepty dla zwierzaków to zazwyczaj płyny, często przygotowywane na zamówienie, a objętości wydają się absurdalnie małe. Dawka mierzona w dziesiątych częściach mililitra jest normalna.

Problem policzków.

Policzki otwierają się wewnątrz pyszczka i biegną wzdłuż szyi, a zwierzak może je wypełnić szybciej, niż zdążysz zareagować. Ewolucyjnie służą do przenoszenia pokarmu i zwierzak z radością przeniesie tam pełny pyszczek zawiesiny antybiotyku o smaku banana.

Następnie zwierzak wraca do gniazda i opróżnia tam policzki. Ściółka chłonie lek. Z zewnątrz wygląda, jakby dawka została podana.

To najczęstszy powód niepowodzenia kuracji, podczas gdy Właściciel jest pewien, że lek podał. Dlatego każde smaczne lekarstwo jest bardziej narażone na zmagazynowanie w policzkach niż to, które zwierzak po prostu połyka.

Rozwiązaniem nie jest wpychanie strzykawki głębiej, co zagraża drogom oddechowym. Należy podawać małe ilości powoli z boku pyszczka, czekać na przełknięcie i zatrzymać zwierzaka poza gniazdem przez minutę lub dwie na gładkiej powierzchni, gdzie wyrzucona dawka byłaby widoczna.

Problem ograniczenia ruchów.

Oko zwierzaka znajduje się w płytkim oczodole z niewielką ochroną kostną. Mocny nacisk wokół głowy i szyi, rutynowy przy chwytaniu kota, może wypchnąć gałkę oczną z oczodołu. To uznany uraz i jeśli się zdarzy, jest stanem nagłym.

Dlatego obchodzenie się ze zwierzakiem polega na obejmowaniu i wspieraniu, a nie na chwytaniu. Jeśli zwierzaka nie można zdiagnozować przy delikatnym wsparciu, należy zmienić plan, a nie zwiększać siłę ręki.

Jak wygląda zdrowe obchodzenie się ze zwierzęciem, zanim będzie potrzebne

Znana niska powierzchnia z rzeczami zwierzęcia w pobliżu to miejsce na naukę dozowania. Zwierzak zabrany w nowe miejsce na zabieg ma dwa problemy zamiast jednego.

Zwierzak wychodzi wieczorem, kiedy jest naturalnie przebudzony, nie wyciągany z dziennego gniazda.

Wchodzi na płaską dłoń, zamiast być nabieranym. Przyjmuje pokarm z nieruchomych palców bez rzucania się czy zastygania.

Toleruje obejmowanie dwiema dłońmi, nisko nad powierzchnią, przez kilka sekund bez walki.

Poznał pustą strzykawkę, powąchał ją i zlizywał coś przyjemnego z końcówki.

Nic z tego nie jest trudne, a wszystko odbywa się w ciągu kilku tygodni, gdy nic się nie dzieje. Alternatywą jest wprowadzenie wszystkich tych doświadczeń w dniu, w którym zwierzę jest chore, a Ty jesteś pełen obaw.

Technika podawania płynu doustnie

1. Najpierw zważ zwierzaka.

Ta sama waga, w gramach. Dawki są obliczane z wagi, a waga zwierzaka znacząco się zmienia podczas choroby.

2. Nabierz dokładnie przepisaną ilość.

Użyj najmniejszej strzykawki, na jaką pozwala objętość – dla większości dawek dla zwierzaka oznacza to strzykawkę 1 mL z wyraźną podziałką. Usuń powietrze.

3. Pracuj wieczorem, na niskiej, znanej powierzchni.

Usiądź na podłodze lub pracuj nad stołem z rozłożonym ręcznikiem. Zwierzaki wiercą się w najgorszym momencie, a upadek z wysokości może je poważnie zranić.

4. Obejmuj, nie chwytaj.

Podtrzymuj ciało jedną dłonią, tak aby zwierzak był skierowany od Twojej dłoni, dzięki czemu głowa jest wolna. Niektórym zwierzakom łatwiej jest być w pozycji pionowej przy Twojej piersi. Ważne jest, aby nie wywierać nacisku wokół czaszki czy gardła.

5. Zbliż strzykawkę do kącika pyszczka.

Za siekaczami, pod lekkim kątem, a nie prosto w głąb. Siekacze zwierzaka są długie i stale rosną, znajdują się bezpośrednio z przodu, więc podejście na wprost trafi na zęby.

6. Podawaj po ułamku ilości.

Obserwuj gardło. Przed kolejnym podaniem poczekaj na przełknięcie. Jeśli zwierzak zaczyna poruszać szczęką na boki w żucie bez przełykania, pakuje dawkę do policzka. Zatrzymaj się i pozwól mu się uspokoić przed kontynuacją.

7. Przez minutę po wszystkim nie wpuszczaj go do gniazda.

Umieść zwierzaka na gładkiej powierzchni lub w czystym transporterze bez ściółki przez minutę lub dwie. Jeśli zmagazynował dawkę, zwykle wyrzuci ją tam, gdzie możesz to zobaczyć i zareagować, a nie w gnieździe, gdzie nie masz wglądu.

8. Zapisuj.

Data, godzina, ilość i czy lek został podany czysto. W domu z więcej niż jednym Opiekunem ten Wpis zapobiega podwójnemu dawkowaniu lub pominięciom, z których żaden nie objawia się w oczywisty sposób.

Krople do oczu, maści i preparaty miejscowe

W przypadku leków do oczu pracuj ze zwierzakiem w pozycji objętej i ustabilizowanej, podchodź od tyłu i z góry, zamiast od przodu, gdzie zwierzak widzi zbliżający się aplikator, i pozwól kropli spaść, zamiast dotykać oka końcówką.

Maść jest łatwiejsza niż krople u małego zwierzęcia, ponieważ pozostaje na miejscu. Wystarczy krótka kreska maści wzdłuż dolnej powieki, a zwierzak rozprowadzi ją mrugając.

Spodziewaj się kilku sekund mycia pyszczka po wszystkim. To normalne. Uporczywe drapanie oka, trzymanie go zamkniętego lub zmiana wyglądu oka oznacza konieczność przerwania i zadzwonienia do kliniki.

W przypadku miejscowych preparatów na pasożyty nie próbuj samodzielnie dzielić pipety przeznaczonej dla kota lub psa. Stężenie i objętość są błędne, pipety nie można precyzyjnie wymierzyć, a produkty przeznaczone dla większych gatunków mogą zawierać związki niebezpieczne przy małej masie ciała. Poproś weterynarza o wydanie dokładnej dawki dla Twojego zwierzęcia.

Stosuj preparaty miejscowe na skórę z tyłu szyi, gdzie zwierzak nie dosięgnie pyszczkiem, rozsuń futro, aby produkt dotarł do skóry, a nie osiadł na sierści, i trzymaj zwierzaka z dala od świeżej ściółki, aż wyschnie, aby dawka nie została wchłonięta.

Niektóre zabiegi, szczególnie niektóre protokoły iniekcyjne przeciw pasożytom, są wykonywane w klinice, a nie w domu. To normalny wybór dla precyzji u małego zwierzęcia, a nie ocena Twoich umiejętności.

Gdzie kuracje zawodzą

Przerywanie, gdy zwierzę wygląda lepiej.

Szczególnie leczenie roztoczy wymaga pełnego protokołu, ponieważ stadia środowiskowe i jaja przeżywają pierwszą rundę. Zwierzak, który wygląda na wyleczonego po jednym zabiegu i po dwóch tygodniach jest ponownie zarażony, zazwyczaj wcale nie został ponownie zarażony z zewnątrz.

Zmagazynowana dawka.

Omówiono powyżej, warto powtórzyć, ponieważ jest niewidoczna. Jeśli kuracja wydaje się nie działać, pierwszym pytaniem nie jest to, czy lek jest właściwy, ale czy kiedykolwiek dotarł do żołądka.

Zanieczyszczona ściółka.

Dawka doustna wyrzucona w gnieździe jest później zjadana przez zwierzaka godzinami, w przypadkowych momentach, w nieznanej ilości. Zarówno pominięta dawka, jak i opóźniona są problemami.

Dwie osoby, jeden zwierzak.

Bez pisemnego Raportu dawki są podawane dwa razy lub wcale. Umieść kartkę papieru na górze klatki.

Leczenie bez Diagnozy.

Spraye na roztocza bez recepty, „środki dezynfekujące do klatek”, które mają leczyć choroby skóry, oraz ogólne toniki są szeroko sprzedawane i rzadko użyteczne. Choroby skóry u zwierzaków mają kilka przyczyn, które wyglądają identycznie dla oka, w tym roztocza, infekcje grzybicze, choroby hormonalne i zwykłe podrażnienia od ściółki, a leczenie jest inne.

Biegunka podczas leczenia.

U zwierzaków nie jest to łagodny skutek uboczny, który można przeczekać. Przerwij i zadzwoń tego samego dnia.

Zwierzak, który po podaniu leku wraca do swojej normalnej rutyny, wychodzi, je i używa kołowrotka, mówi Ci, że obchodzenie się było znośne. Ten, który zostaje w gnieździe przez resztę nocy, mówi, że nie było.

Sesje treningowe, które ułatwiają sprawę

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie podawaj antybiotyku, który nie został przepisany dla tego zwierzaka. To jedyna zasada w tym artykule, która zabija.

Nigdy nie chwytaj mocno zwierzaka za głowę lub szyję. Zamiast tego obejmuj i wspieraj.

Nigdy nie wpychaj strzykawki w kierunku tyłu gardła. Małe porcje z przodu pyszczka, niech zwierzak sam kontroluje przełykanie.

Nigdy nie dziel tabletek ani pipet dla większych zwierząt i nie szacuj frakcji.

Nigdy nie powtarzaj dawki, bo myślisz, że pierwsza została wypluta, bez konsultacji z weterynarzem. Przedawkowanie u tak małego zwierzęcia ma wąski margines.

Nigdy nie podawaj leku zwierzakowi wyrwanemu z głębokiego dziennego snu, jeśli może to poczekać do wieczora. Zwierzak wybudzony nagle jest zdezorientowany i znacznie bardziej skłonny do gryzienia.

Nigdy nie kontynuuj kuracji, jeśli zwierzak dostaje biegunki, staje się cichy lub odmawia jedzenia. Zadzwoń najpierw.

O co zapyta weterynarz i co przynieść

Przygotuj to, ponieważ zmienia to receptę:

• Aktualna waga zwierzaka w gramach oraz waga sprzed tygodnia
• Gatunek: syryjski, chiński, Campbella, dżungarski lub Roborowskiego
• Wszelkie istniejące schorzenia, szczególnie cukrzyca u zwierzaków karłowatych, ponieważ wpływa to zarówno na wybór leku, jak i wszelkie syropy zawierające cukier
• Każdy używany już produkt, w tym spraye bez recepty, szampony i środki do klatek
• Czy zwierzak jest w ciąży lub niedawno miał miot
• Co zjada pewnie, aby weterynarz mógł uniknąć zanieczyszczenia tego
• Jak zwierzak reaguje: czy można go objąć, czy gryzie

Zadaj trzy pytania przed wyjściem:

Którą drogą i czy może to teraz zademonstrować. Obejrzenie tego raz usuwa większość trudności.

Co zrobić, jeśli dawka zostanie pominięta lub jeśli zwierzak zmagazynuje ją w policzku i wyrzuci.

Jakie skutki uboczne oznaczają „przerwij i zadzwoń”, a jakie „kontynuuj i wspomnij przy kontroli”.

Dostępność różni się w zależności od regionu. Płynne preparaty złożone dla egzotycznych zwierząt są rutyną w niektórych krajach, a trudne do zdobycia w innych, a zakres licencjonowanych produktów dla małych ssaków jest wąski prawie wszędzie, więc wiele recept dla zwierzaków jest wypisywanych poza licencją za świadomą zgodą. To normalna praktyka, a nie znak ostrzegawczy.

Efekt, do którego warto dążyć. Krótka, spokojna sesja, dawka połknięta zamiast zmagazynowanej, i zwierzak, który chętnie jest odkładany i wraca do swoich wieczornych zajęć.

Kiedy szukać pomocy

Zadzwoń do kliniki tego samego dnia, jeśli:

• Biegunka zaczyna się w trakcie lub krótko po kuracji antybiotykiem
• Zwierzak przestaje jeść, staje się cichy lub garbi się podczas leczenia
• Oko wygląda inaczej po leku do oczu lub jest trzymane zamknięte
• Oko wystaje lub wygląda na większe po zabiegu, co jest stanem nagłym
• Uważasz, że podano przedawkowanie lub dawkę podano dwa razy
• Leczona choroba skóry rozprzestrzenia się, zamiast ustępować

Zadzwoń w ciągu dnia, jeśli po prostu nie możesz podać leku. To powszechne, to nie jest porażka i zazwyczaj istnieje alternatywa. Kuracja, która nie jest podawana, jest znacznie bardziej niebezpieczna niż niezręczna rozmowa.

I zadzwoń przed rozpoczęciem, jeśli planowałeś użyć czegokolwiek, co nie zostało wydane dla tego zwierzęcia. U zwierzaków bardziej niż u prawie każdego innego zwierzaka niewłaściwy antybiotyk nie jest nieskutecznym leczeniem. Jest śmiertelnym.