Trening z targetem i nauką stacji u świnek morskich: ważenie, przeglądy i strzykawka

Szybka odpowiedź

Świnki morskie uczą się od Ciebie każdego dnia. Znają dźwięk drzwi lodówki i szelest torby. Trening po prostu ukierunkowuje tę naukę na coś pożytecznego.

Każdy Właściciel świnki morskiej potrzebuje kilku tych samych rzeczy: cotygodniowego sprawdzania Wagi, obejrzenia łapek, zębów i okolic ogona, sposobu na podanie Leki strzykawką oraz obcięcia pazurów, zanim zaczną się zwijać. Robienie tego wszystkiego poprzez chwytanie Zwierzaka uczy go, że ręce oznaczają złapanie.

Trening z targetem i nauką stacji zastępuje łapanie. Świnka morska, która podąża za targetem na platformę, może zostać zważona, zbadana i podana Leki bez trzymania na siłę, a te same umiejętności sprawiają, że Wizyta u Weterynarza jest znacznie bardziej efektywna.

• Trenuj na poziomie podłogi, w kojcu z kryjówką. Świnka morska, która czuje się odsłonięta, nie będzie współpracować.
• Nigdy nie sięgaj z góry. Ręce opadające z góry przypominają zachowanie drapieżnika.
• Używaj małych kawałków warzyw, które świnka morska już je. Papryka sprawdza się świetnie i dostarcza witaminę C.
• Trenuj podawanie strzykawki, gdy Zwierzak jest zdrowy. Świnka morska, która czuje się źle, nie nauczy się tego.
• Nigdy nie głodź Zwierzaka, aby podnieść motywację. Jelita świnki morskiej wymagają ciągłego jedzenia.

Podejmij decyzję w 60 sekund

Jak uczą się świnki morskie

Świnki morskie doskonale uczą się przez skojarzenia i większość Właścicieli nieświadomie wytrenowała już kilka zachowań. Głośne kwikanie słyszane przy otwieraniu lodówki lub szeleszczeniu plastikowej torby to reakcja warunkowa powstająca zupełnie przypadkowo.

Trzy cechy określają sposób, w jaki należy prowadzić celowy trening.

Są zwierzętami ofiarami o silnym odruchu ucieczki. Cokolwiek zbliża się z góry, szybko lub z nieoczekiwanego kierunku, wywołuje ucieczkę. Wszystko podczas treningu jest prezentowane nisko, wolno i z boku.

Ich wzrok z bliska jest słaby. Świnki morskie rozpoznają rzeczy za pomocą zapachu i dotyku wąsów, a nie patrzenia na nie. Prezentuj target tam, gdzie można go powąchać, a nie tam, gdzie widać go z daleka, i nie wpychaj go w pyszczek.

Wykazują neofobię. Nowe przedmioty budzą podejrzliwość. Zostaw nowy target, matę lub platformę na wybiegu na jeden dzień przed użyciem, aby przedmiot stał się czymś zwyczajnym.

Świnki morskie nie czują się też dobrze w otwartej przestrzeni. Duży, pusty pokój to dla nich nie wolność, lecz zagrożenie. Trenuj w kojcu lub wyznaczonym miejscu z kryjówką, do której Zwierzak może łatwo dotrzeć.

Wybór nagrody

Dobre opcje. Małe kawałki warzyw, które świnka morska już je. Papryka jest bardzo lubiana, łatwa do pokrojenia na małe kawałki i stanowi prawdziwe źródło witaminy C. Kolendra, pietruszka w niewielkich ilościach, małe kawałki ogórka, kilka granulek z dziennej porcji karmy.

Złe opcje. Owoce i wszystko, co słodkie. Komercyjne kolby sklejane miodem lub nasionami. Dropsy jogurtowe. Chleb, płatki zbożowe, nabiał. Wszystkie te produkty są nieodpowiednie dla zwierzęcia fermentującego w jelicie grubym, a wiele z nich przyczynia się do problemów z zębami i jelitami.

Kontrola porcji. Wszystko, co jest używane podczas treningu, pochodzi z dziennej porcji pożywienia, zamiast być do niej dodawane. Krój kawałki na tyle małe, aby świnka morska zjadła ich dwadzieścia i nie była najedzona.

Właściwy moment. Świnki morskie są najbardziej podatne na naukę w okresach naturalnej aktywności. Nie trenuj śpiącego ani odpoczywającego Zwierzaka.

Wyznaczona mata, kryjówka w zasięgu i brak nowych rzeczy w przestrzeni. To całe otoczenie, jakiego świnka morska potrzebuje, by móc skupić się na nauce.

Etapy nauki krok po kroku

Krok pierwszy: marker.

Krótkie, ciche słowo wypowiedziane w momencie, gdy Zwierzak zrobi właściwą rzecz, po którym natychmiast następuje podanie jedzenia. Unikaj głośnych klikerów pudełkowych, które straszą świnki morskie. Naładuj marker, wypowiadając słowo i podając jedzenie wielokrotnie, aż Zwierzak zacznie szukać jedzenia po usłyszeniu tego słowa.

Krok drugi: dobrowolne podchodzenie.

Usiądź na podłodze obok kojca, spokojnie i cicho. Połóż kawałek jedzenia na ziemi w zasięgu i czekaj. Nie sięgaj w stronę świnki morskiej. Z sesji na sesję kładź jedzenie bliżej siebie, a następnie na otwartej, płaskiej dłoni na podłodze.

Dobrowolne podejście Zwierzaka do Ciebie to fundament wszystkiego innego i jest to krok najczęściej pomijany.

Krok trzeci: targetowanie nosem.

Trzymaj target nisko i z boku. Drewniana łyżka, plastikowa pokrywka lub kulka na kijku sprawdzą się dobrze. Oznaczaj markerem i nagradzaj każdy ruch w jego stronę, a następnie dotknięcie.

Trzymaj target nieruchomo. Przesuwanie go w stronę świnki morskiej sprawia, że staje się obiektem nadciągającym, co powoduje wycofanie się Zwierzaka.

Krok czwarty: podążanie.

Przesuń target na niewielką odległość i oznacz kontakt w nowym miejscu. Dojdź do momentu, w którym świnka morska podąża za nim na odległość kilku długości swojego ciała.

Krok piąty: stacja na platformie.

Naprowadź świnkę morską targetem na niską platformę lub matę i nagrodź za przebywanie na niej. Zwiększaj Czas trwania: jedna sekunda, dwie, cztery. Zwiększaj wymagania w najmniejszych możliwych krokach i cofnij się o krok po dwóch nieudanych próbach.

Krok szósty: waga.

Umieść platformę na wadze kuchennej. Świnki morskie schodzą bezpośrednio z płaskich powierzchni, dlatego użyj pojemnika ze ściankami lub platformy z krawędzią i podaj kawałek jedzenia, którego zjedzenie zajmuje kilka sekund, podczas gdy wynik na wadze się stabilizuje.

Waż Zwierzaka co tydzień, o tej samej porze dnia, i zapisuj wynik jako Wpis. Ten jeden nawyk pozwala wykryć choroby zębów, problemy z układem pokarmowym, torbiele jajników i większość innych chorób wcześniej niż jakakolwiek inna metoda dostępna dla Właściciela.

Krok siódmy: mapa dotyku ciała.

Dotknij brody, oznacz markerem, nagródź. Następnie klatka piersiowa, bark, grzbiet, zad, a na końcu każda łapka. Każdy nowy obszar to kryterium od nowa i zaczyna się od jednego krótkiego dotknięcia.

Unoszenie brody warto trenować celowo, ponieważ pozwala obejrzeć siekacze i sprawdzić, czy broda nie jest mokra, bez konieczności trzymania Zwierzaka na siłę.

Krok ósmy: łapki i pazury.

Przytrzymaj łapkę przez sekundę, oznacz, nagródź. Z czasem przytrzymaj i obróć. Potem dotknij pazura obcinaczem bez obcinania. Następnie obetnij jeden pazur. Potem dwa.

Praktyczne rozwiązanie wymaga dwóch osób: jedna trzyma pewnie świnkę morską na ręczniku na kolanach, dając jej kawałek papryki do gryzienia, a druga obcina pazury. Jasne pazury wyraźnie pokazują różową macierz i cięcie wykonuje się przed nią. Ciemne pazury tego nie pokazują, więc obcinaj tylko sam czubek i rób to częściej.

Przed rozpoczęciem przygotuj pod ręką środek tamujący krwawienie.

Krok dziewiąty: strzykawka.

To najbardziej wartościowe zachowanie z całej listy i to, które ludzie często odkładają do momentu, gdy stanie się niezbędne.

Weź czystą strzykawkę bez igły, napełnij ją czymś, co świnka morska lubi, np. rzadkim przecierem warzywnym lub wodą z odrobiną ulubionego soku, i pozwól Zwierzakowi polizać końcówkę. Powoli podaj małą Dawka z boku pyszczka, za siekaczami, nigdy nie psikając w głąb gardła.

Świnka morska, która wie, że strzykawka oznacza coś przyjemnego, chętnie przyjmie witaminę C, przepisane Leki, a co najważniejsze, dokarmianie strzykawką podczas zastoju jelitowego. Świnka morska spotykająca strzykawkę po raz pierwszy podczas choroby będzie się bronić, a karmienie na siłę wyrywającego się Zwierzaka grozi zachłyśnięciem.

Krok dziesiąty: przywołanie.

Połącz charakterystyczny dźwięk, konkretne słowo lub potrząsanie pojemnikiem z pojawieniem się jedzenia. Świnki morskie szybko to łapią. Pozwala to zakończyć wybieg bez gonitwy i umożliwia sprawdzenie, czy oba Zwierzaki są obecne i ruchliwe.

Współpracująca świnka morska porusza się do przodu, je na otwartej przestrzeni i wraca między powtórzeniami. Znieruchomiały, przyciśnięty do ziemi Zwierzak niczego się nie uczy.

Korzyści kliniczne z poszczególnych zachowań

Cotygodniowa Waga. Wykrywa choroby zębów, torbiele jajników, problemy z jelitami i większość przewlekłych chorób na tygodnie przed zmianą zachowania.

Unoszenie brody i kontrola pyszczka. Wykrywa mokrą brodę oraz przerost siekaczy, będące widocznym objawem znacznie częstszych problemów z zębami policzkowymi.

Dotykanie łapek. Wykrywa zapalenie skóry podoszkowej na wczesnym etapie, gdy skóra pod łapką jest zaczerwieniona i pozbawiona sierści, ale jeszcze nie owrzodzona. Zaawansowane Leczenie tego stanu jest trudne i bolesne.

Mapa ciała. Wykrywa guzki, szczególnie u samic, u których często występują torbiele jajników i guzy sutka.

Akceptacja strzykawki. Zmienia dwutygodniowe podawanie Leki z codziennej walki w rutynę i umożliwia dokarmianie w nagłych wypadkach.

Przywołanie i targetowanie. Całkowicie eliminuje gonitwy z życia Zwierzaka, co obniża poziom stresu u gatunku, który bardzo źle znosi stres.

Co wpływa na przebieg treningu

Wiek. Młode świnki morskie uczą się szybko i są płochliwe, dlatego stosuj bardzo krótkie sesje. Świnki morskie w starszym Wieku są spokojniejsze, ale mogą cierpieć na zwyrodnienia stawów, więc platformy powinny być Niskie, sesje krótkie, a pazury mogą wymagać częstszego obcinania wraz ze spadkiem aktywności.

Płeć i stan rozrodczy. Samice mają regularne ruje i przez dzień lub dwa mogą być mniej zainteresowane współpracą. Samice z torbielami jajników często stają się drażliwe i mogą nie tolerować dotykania boków, co samo w sobie stanowi cenną informację.

Relacje w stadzie. Trening dwóch świnek morskich jednocześnie zazwyczaj kończy się tym, że jedna zabiera wszystkie nagrody. Rozdziel je przegrodą, tak aby się widziały i czuły, i pracuj z jedną świnką na raz.

Zdrowie. Świnka morska, która nie je, jest zgarbiona lub przestała podskakiwać (popcornować), nie nadaje się do treningu. To przypadek wymagający Wizyty u Weterynarza.

Sierść. Rasy długowłose wymagają częstszego dotykania okolic ogona i łapek, co sprawia, że mapa ciała staje się jeszcze bardziej wartościowa i pilna.

Najczęstsze błędy

Wkładanie rąk od góry. Ręka wchodząca do klatki z góry niweczy efekty kilku sesji.

Gonić Zwierzaka. Wystarczy raz, a Zwierzak to zapamięta.

Zbyt długie sesje. Dwie lub trzy minuty w zupełności wystarczą. Przerwij trening, gdy świnka morska nadal chce więcej.

Zbyt duże nagrody. Cztery duże kawałki papryki i Zwierzak jest najedzony.

Brak kryjówki. Świnka morska bez drogi ucieczki spędza sesję na ocenie zagrożenia zamiast na nauce.

Praca w głośnym lub ruchliwym pomieszczeniu. Wibracje i nagły hałas bardziej przeszkadzają świnkom morskim niż jednostajny dźwięk.

Pominięcie kroku dobrowolnego podchodzenia. Wszystko na dalszych etapach jest trudniejsze, jeśli Zwierzak nie nauczył się najpierw, że człowiek na podłodze jest źródłem jedzenia, a nie zagrożeniem schwytania.

Czekanie z nauką strzykawki do momentu, aż Zwierzak zachoruje.

Czego nigdy nie robić

Nie chwytaj świnki morskiej za kark. Nie mają luźnej skóry na karku, a taki chwyt jest bolesny i przerażający.

Nie podnoś świnki morskiej bez podtrzymania tylnych łap. Trzymana tylko za brzuch wykręca się, co może prowadzić do urazu kręgosłupa lub upuszczenia.

Nie kładź świnki morskiej na grzbiecie, aby znieruchomiała. To reakcja na strach, a nie relaks.

Nie głodź Zwierzaka, aby poprawić motywację.

Nie używaj jako nagród owoców, słodkich przysmaków ani kolb z miodem i nasionami.

Nie psikaj strzykawką w stronę gardła. Podawaj płyn wolno z boku pyszczka, za siekaczami.

Nie trenuj na podwyższonej powierzchni bez zabezpieczeń. Świnki morskie potrafią zejść z krawędzi.

Nie zmuszaj do treningu świnki morskiej, która się chowa, jest zgarbiona lub nie je.

O co zapytasz Weterynarz

Kiedy szukać pomocy

Skonsultuj się z Weterynarzem tego samego dnia, jeśli świnka morska przestała jeść, oddaje mniej bobków, jest zgarbiona, ślini się lub ma brudne okolice ogona. Żadna z tych rzeczy nie jest problemem treningowym.

Umów Wizytę w ciągu tygodnia, jeśli na Wpisie Wagi widać spadek masy ciała, zauważysz mokrą brodę, wypadanie jedzenia z pyszczka, zaczerwieniony lub pozbawiony sierści obszar pod łapką bądź jakikolwiek guzek znaleziony podczas przeglądu ciała.

Poproś technika weterynarii o zademonstrowanie obcinania pazurów na Twoim Zwierzaku, zanim spróbujesz zrobić to samodzielnie, zwłaszcza jeśli pazury są ciemne.

Celem jest świnka morska, która sama wchodzi do pojemnika do ważenia, przyjmuje strzykawkę bez walki i nigdy nie była gwałtownie łapana.

Przynoś Wpis Wagi na każdą Wizytę. U gatunku, który tak dobrze ukrywa choroby, seria cotygodniowych pomiarów jest często najbardziej przydatną informacją podczas badania.