Trening ze strzykawką i lekami dla świnki morskiej: naucz tego, zanim będzie potrzebne

Szybka odpowiedź

Spokojne przyjmowanie jedzenia z płaskiej, nieruchomej dłoni to pierwszy krok. Wszystko inne w treningu ze strzykawką opiera się na tym fundamencie.

Wcześniej czy później prawie każda świnka morska będzie wymagać podania czegoś za pomocą strzykawki: preparatu regeneracyjnego opartego na błonniku, gdy przestanie jeść, lub płynnych leków po zabiegu stomatologicznym, operacji, problemach z pęcherzem lub infekcji. Zwierzęta, które dobrze to znoszą, to te, które poznały strzykawkę, zanim zachorowały.

Próba nauki tego po raz pierwszy u świnki, która odczuwa ból, jest przerażona i jest przytrzymywana, prowadzi do rezultatu, którego nikt nie chce: szarpania się, wciągnięcia pokarmu do dróg oddechowych, świnki, która odmawia przyjęcia dokładnie tego preparatu, którego potrzebuje, oraz Opiekuna, który obawia się każdego karmienia.

• Trenuj, gdy Zwierzak jest zdrowy. Dwie minuty dziennie wystarczą.
• Wprowadź smak preparatu regeneracyjnego, zanim zajdzie taka potrzeba, ponieważ świnki morskie wykazują silną neofobię wobec nowych pokarmów.
• Podawaj do boku pyszczka, za przednimi zębami, w małych ilościach, trzymając podbródek poziomo lub lekko skierowany w dół.
• Nigdy nie odchylaj głowy do tyłu, nigdy nie chwytaj za kark i nigdy nie trzymaj mocno za klatkę piersiową.
• Zawsze przechowuj leki i jedzenie w osobnych strzykawkach.

:::danger
Nigdy nie odchylaj głowy świnki morskiej do tyłu, aby wymusić przełknięcie.

Podniebienie miękkie świnki morskiej jest połączone z nasadą języka, pozostawiając tylko mały otwór w tylnej części jamy ustnej. Płyn podany zbyt szybko lub do głowy przechylonej w górę trafia do dróg oddechowych, a nie do przełyku. Zachłystowe zapalenie płuc jest częstym i często śmiertelnym powikłaniem domowego karmienia strzykawką i niemal zawsze jest spowodowane objętością oraz kątem podania, a nie samym preparatem.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego jest to umiejętność specyficzna dla świnki morskiej

Świnka morska jest roślinożercą o fermentacji jelitowej, który musi stale przesuwać pokarm przez przewód pokarmowy. Zatrzymanie przyjmowania pokarmu sprawia, że fermentacja trwa bez nowego materiału, motoryka spada, gromadzą się gazy, a zwierzę zaczyna odczuwać ból, co dodatkowo hamuje apetyt.

Dlatego standardowym leczeniem domowym chorej świnki morskiej nie jest odpoczynek i obserwacja, lecz podawany strzykawką co kilka godzin preparat regeneracyjny na bazie błonnika, czasami przez całą dobę przez wiele dni. Właściciele, którzy nigdy tego nie robili, muszą się tego uczyć na parkingu po nagłej Wizycie.

Anatomia sprawia, że zadanie jest trudniejsze, niż się wydaje. Otwór gębowy jest mały, między siekaczami a zębami policzkowymi znajduje się długa, bezzębna przerwa, a podniebienie miękkie jest połączone z nasadą języka tylko wąskim otworem do gardła. Jest bardzo mało miejsca na błąd w kierunku lub objętości.

Neofobia żywieniowa dodaje kolejny problem. Świnki morskie kształtują preferencje żywieniowe wcześnie i wiele dorosłych osobników nie zaakceptuje smaku lub tekstury, których nigdy wcześniej nie poznały. Świnka, która doświadcza preparatu regeneracyjnego po raz pierwszy, będąc przy tym osłabioną i obolałą, ma wszelkie powody, by go trwale odrzucić.

Trzymanie, przed użyciem strzykawki

Zadbaj o to najpierw, ponieważ większość niepowodzeń ze strzykawką to w rzeczywistości niepowodzenia w unieruchomieniu.

Pracuj na poziomie podłogi lub na kolanach, nigdy na wysokim stole.

Świnki morskie potrafią niespodziewanie skoczyć, a upadek na twardą podłogę powoduje złamania i urazy kręgosłupa. Usiądź na podłodze lub pracuj nad łóżkiem albo kanapą.

Podpieraj całe ciało.

Jedna ręka pod klatką piersiową i przednimi łapami, druga podpierająca zad. Świnka nigdy nie powinna czuć braku podparcia z tyłu, ponieważ to wywołuje próbę ucieczki.

Pionowo i przytulona, nie na plecach.

Trzymaj świnkę w pozycji pionowej przy swoim ciele lub siedzącą na kolanach tyłem bądź lekko bokiem do siebie. Nigdy nie kładź świnki morskiej na plecach, aby ją nakarmić; jest to dla niej stresujące i zwiększa prawdopodobieństwo zachłyśnięcia.

Ręcznik dla lepszego chwytu, nie do ucisku.

Złożony ręcznik na kolanach zapobiega ślizganiu się i przesiąkaniu moczu. Jeśli zawijasz, rób to wystarczająco luźno, aby klatka piersiowa mogła się w pełni rozszerzać, a świnka mogła poruszać głową. Świnki morskie szybko się przegrzewają, więc ciasne owinięcie podczas długiej sesji to kolejny problem.

Nigdy nie chwytaj za kark.

Świnki morskie nie mają odruchu uspokajającego przy chwycie za kark. Podnoszenie lub przytrzymywanie za skórę na szyi jest bolesne i wywołuje dokładnie taką panikę, jakiej próbujesz uniknąć.

Trenuj w znajomej przestrzeni z dostępną kryjówką. Możliwość odejścia to coś, co sprawia, że zwierzę ofiara jest chętne, by zostać.

Trening, krok po kroku

Każdy krok powinien wyglądać nudno, zanim przejdziesz do następnego. Pośpiech na danym etapie skutkuje świnką, która toleruje strzykawkę w kuchni, ale walczy z nią o trzeciej nad ranem.

Krok 1. Przyjmowanie jedzenia z płaskiej, nieruchomej dłoni.

Usiądź na podłodze z kawałkiem ulubionego zioła lub warzywa świnki na otwartej dłoni. Nie poruszaj się w stronę świnki. Czekaj. Powtarzaj codziennie, aż podejdzie bez wahania. To fundament, który daje też rzetelny sygnał, czy zwierzę czuje się dobrze.

Krok 2. Strzykawka staje się częścią otoczenia.

Połóż pustą strzykawkę na podłodze podczas karmienia z ręki. Pozwól śwince ją zbadać. Trzymaj ją w tej samej dłoni co jedzenie, aby przedmiot i nagroda zajmowały tę samą przestrzeń. Jeszcze bez kontaktu z pyszczkiem.

Krok 3. Coś pysznego wydostaje się ze strzykawki.

Napełnij małą strzykawkę czymś rzadkim i atrakcyjnym: gładkim, niesłodzonym puree warzywnym rozcieńczonym wodą lub wodą, w której moczyły się ulubione zioła. Oferuj końcówkę i pozwól śwince lizać, zamiast wtłaczać cokolwiek do środka. Nagradzaj każdy dobrowolny kontakt.

Unikaj soków owocowych i wszystkiego, co słodzone. Cukier destabilizuje fermentację w jelicie ślepym, a Ty budujesz nawyk na całe życie, a nie jednorazową sztuczkę.

Krok 4. Wprowadź prawdziwy preparat odpowiednio wcześnie.

Kup niewielką ilość preparatu regeneracyjnego dla roślinożerców, którego używa Twój Weterynarz, wymieszaj odrobinę i podawaj podczas tych sesji raz lub dwa razy w tygodniu. To najcenniejsza część całego ćwiczenia. Świnka, która rozpoznaje już ten smak jako jedzenie, zaakceptuje go, gdy będzie chora; świnka, która spotyka się z nim po raz pierwszy podczas nudności, bardzo często go odrzuci.

Krok 5. Dodaj trzymanie.

Teraz połącz oba elementy. Podnieś świnkę, stosując odpowiedni chwyt, uspokój ją, wykonaj jedno małe podanie ze strzykawki, a następnie odłóż ją. Jedno podanie. Zakończ sesję, gdy wszystko idzie dobrze.

Krok 6. Podawaj prawidłowo.

Wprowadź końcówkę do boku pyszczka, w przerwę za siekaczami, skierowaną lekko przez pyszczek w stronę przeciwnego policzka, a nie prosto do tyłu. Podaj małą ilość. Poczekaj na przełknięcie. Następnie powtórz. Podbródek zawsze poziomo lub lekko w dół.

Krok 7. Uogólniaj.

Ćwicz w innym pomieszczeniu, z inną osobą, o innej porze dnia i po normalnej sesji brania na ręce, a nie tylko wtedy, gdy świnka jest głodna. Umiejętności, które istnieją tylko w jednym kontekście, zawodzą w momencie, gdy są potrzebne.

Krok 8. Od czasu do czasu przećwicz sytuację docelową.

Raz na dwa tygodnie przeprowadź pełną sekwencję: podniesienie, trzymanie, podanie kilku małych porcji preparatu, a następnie uwolnienie i podanie czegoś smacznego. Dziesięć takich sesji rocznie wystarczy, by utrzymać łatwość obsługi.

Urozmaicaj pokarmy, gdy świnka jest zdrowa. Świnka morska, która jadła tylko jedno warzywo, to świnka, która odmówi wszystkiego innego, gdy będzie chora.

Leki to osobna umiejętność

Nie mieszaj leków z preparatem regeneracyjnym. To najczęstszy skrót, który powoduje dwa problemy jednocześnie.

Jeśli świnka zje tylko połowę preparatu, nie wiesz, jaką dawkę leku otrzymała, a dawkowanie staje się zgadywaniem u zwierzęcia, które już jest niedysponowane.

Co gorsza, gorzki lek psuje smak jedzenia, które świnka musi przyjmować przez kolejny tydzień. Gdy skojarzenie zostanie utrwalone, bardzo trudno je odkręcić.

Zamiast tego użyj oddzielnej małej strzykawki do leków, podaj je w pierwszej kolejności, a zaraz potem coś, co świnka naprawdę lubi. Sekwencja uczy, że nieprzyjemna rzecz zapowiada coś dobrego.

Użyj najmniejszej strzykawki, która mieści całą dawkę. Szeroki tłok dostarcza dużą objętość przy małym ruchu, co sprawia, że zbyt dużo trafia do pyszczka naraz.

Co zmienia odpowiedź

Wiek.

Świnki poniżej szóstego miesiąca życia akceptują nowe pokarmy i nową obsługę znacznie łatwiej. Jeśli masz młodą świnkę morską, to najtańszy trening, jaki kiedykolwiek zrobisz. U starszej świnki ten sam program działa, ale trwa dłużej i wymaga krótszych sesji.

Choroby zębów.

Świnki, która nie może żuć, nie da się oduczyć odmawiania jedzenia. Wypadający z pyszczka pokarm, mokry podbródek, selektywne wybieranie miękkich pokarmów i utrata wagi – wszystko to wskazuje na zęby policzkowe. Strzykawka pomaga wspierać zwierzę, ale zęby nadal wymagają leczenia.

Ból i nudności.

Świnka po operacji, świnka z kamieniami pęcherzowymi lub w stanie niedrożności nie jest „trudna”. Środki przeciwbólowe i wspierające motorykę jelit przepisane przez Weterynarza zazwyczaj zmieniają odmowę w akceptację w ciągu kilku godzin. Jeśli karmienie to walka, zapytaj o leki przeciwbólowe, zanim zaczniesz stosować większy przymus.

Rodzaj sierści.

Świnki długowłose kończą sesje z preparatem na sierści, co prowadzi do kołtunów i podrażnień skóry pod spodem. Używaj śliniaka lub złożonej szmatki pod brodą i wycieraj brodę, klatkę piersiową oraz przednie łapki po każdym karmieniu.

Witamina C.

Świnki morskie nie potrafią samodzielnie wytwarzać witaminy C, a chory osobnik zazwyczaj wymaga suplementacji. Przyjmij dawkę i rodzaj preparatu od swojego Weterynarza i podawaj go strzykawką, a nie przez poidełko, ponieważ witamina C szybko się w wodzie utlenia i może sprawić, że woda będzie miała nieprzyjemny smak, ograniczając picie.

Druga świnka.

Trzymaj towarzysza w zasięgu wzroku lub w tej samej zagrodzie podczas rekonwalescencji, jeśli pozwala na to Weterynarz. Całkowite oddzielenie chorej świnki zazwyczaj jeszcze bardziej zmniejsza jej apetyt, a ponowne wprowadzenie po długiej rozłące może wywołać agresję.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj całej strzykawki jednym naciśnięciem. Małe ilości, z przełknięciem po każdej, to cała technika.

Nie trzymaj głowy w górze ani do tyłu. Celuj przez pyszczek, utrzymuj podbródek poziomo lub lekko w dół i pozwól grawitacji pracować dla Ciebie.

Nie kontynuuj, jeśli świnka kaszle, krztusi się, potrząsa głową lub ma płyn w nozdrzach. Przerwij, trzymaj ją pionowo i zadzwoń do Weterynarza.

Nie zwiększaj siły unieruchomienia szarpiącej się świnki. Odłóż ją, pozwól jej się uspokoić i zacznij od nowa. Silniejszy chwyt uczy świnkę, że szarpanie się jest niezbędne.

Nie używaj słodzonych płynów, soku owocowego, wody z miodem ani kaszek dla niemowląt jako nagrody treningowej. Budujesz nawyk wokół pokarmu, który szkodzi jelitom.

Nie trenuj do punktu frustracji. Dwie minuty, które kończą się dobrze, są lepsze niż dziesięć minut, które kończą się źle, ponieważ zwierzę pamięta ostatnie trzydzieści sekund.

Nie oceniaj sukcesu po tym, ile wtłoczyłeś. Oceniaj po Wadze następnego ranka i po odchodach w klatce.

Rutyna, która podtrzymuje umiejętność

Czego będzie chciał Weterynarz

Celem jest zwierzę, które uspokaja się do zabiegu, zamiast takiego, które musi go znosić. Kończenie każdej sesji, zanim świnka zacznie okazywać zniecierpliwienie, prowadzi właśnie do tego.

Kiedy szukać pomocy

Tego samego dnia dla świnki morskiej, która nie jadła nic przez 12 godzin, nie produkuje odchodów, jest skulona i nieruchoma lub całkowicie odmawia strzykawki.

Natychmiast w przypadku kaszlu, krztuszenia się, płynu w nozdrzach, utrudnionego oddychania lub jakiegokolwiek pogorszenia w godzinach po sesji karmienia, ponieważ zachłystowe zapalenie płuc rozwija się szybko.

W tym tygodniu dla świnki, której karmienie przychodzi z coraz większym trudem, wypada pokarm z pyszczka, ma stale mokry podbródek lub traci na Wadze mimo pozornie normalnego jedzenia.

Przynieś Raport. U gatunku, który tak dobrze ukrywa chorobę, zapis tego, ile przyjęła i co wydaliła, jest zazwyczaj bardziej użyteczny niż cokolwiek widocznego na stole podczas badania.