Podejrzenie złamania u świnki morskiej: pierwsza pomoc i bezpieczny transport

Szybka odpowiedź

Świnka morska z podejrzeniem złamania wymaga od Ciebie trzech rzeczy: braku opatrunków usztywniających, braku podawania leków w domu oraz szybkiej, spokojnej podróży na płaskim podłożu do weterynarza specjalizującego się w leczeniu zwierząt egzotycznych.

Samo złamanie rzadko zabija świnkę morską. Ból sprawia, że zwierzę przestaje jeść, praca jelit ustaje, a zastój pracy jelit jest tym, co zmienia złamaną nogę w przypadek śmiertelny. Wszystko, co robisz w pierwszej godzinie, powinno chronić jelita w takim samym stopniu jak kończynę.

Celem przed podróżą jest zapewnienie śwince morskiej spokoju, wsparcia i ciepła. Nie zaś owijanie jej bandażami.

• Nigdy nie usztywniaj, nie zaklejaj, nie bandażuj ani nie prostuj kończyny świnki morskiej w domu.
• Nigdy nie podawaj żadnych ludzkich środków przeciwbólowych. Ibuprofen i paracetamol nie są bezpiecznymi opcjami dla świnki morskiej.
• Nigdy nie podawaj pozostałych antybiotyków. Kilka powszechnie stosowanych jest śmiertelnych dla świnek morskich.
• Przenieś całe zwierzę jako jedną całość, podparte od spodu, do niskiego, wyściełanego transportera.
• Zabierz ze sobą zżytego towarzysza oraz pokarm. Świnka morska, która przestaje jeść, staje przed innym zagrożeniem niż samo złamanie nogi.

:::danger
Nie podawaj żadnych leków z własnej apteczki i nie używaj ponownie antybiotyków przepisanych dla innego zwierzęcia.

Świnki morskie polegają na systemie fermentacji w jelicie grubym, napędzanym przez bakterie Gram-dodatnie. Penicyliny, ampicylina, amoksycylina, klindamycyna, linkomycyna i kilka pokrewnych leków podawanych doustnie niszczą te bakterie i umożliwiają nadmierny wzrost szczepów Clostridium, powodując śmiertelną enterotoksemię. Właściciele podają pozostały antybiotyk w dobrej wierze, a świnka morska umiera z powodu leczenia, a nie urazu.

Ludzkie leki przeciwbólowe stanowią osobne zagrożenie. Dawek paracetamolu i ibuprofenu dla świnki morskiej nie można oszacować na podstawie ilości dla ludzi czy psów, a przedawkowanie u zwierzęcia tej wielkości powoduje uszkodzenia nerek i jelit, które są trudne do odwrócenia.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego świnki morskie łamią nogi i dlaczego zazwyczaj jest to noga tylna

Świnka morska ma zwarte, gęste ciało oparte na smukłych kończynach z bardzo małą wyściółką mięśniową na kościach. Mechaniczny skutek jest taki, że kość piszczelowa jest najczęściej łamaną kością, a następnie kość udowa.

Cztery sytuacje, które powodują większość z nich, warto nazwać precyzyjnie, ponieważ wszystkie cztery można zapobiec.

Upadek z wysokości człowieka.

Świnka morska, która odpycha się od klatki piersiowej lub rąk, ląduje źle. Świnki morskie nie orientują się w powietrzu i nie potrafią zamortyzować lądowania, więc upadek z wysokości stojącej osoby na twardą podłogę jest wystarczający.

Stopa uwięziona w podłodze lub na rampie.

Podłogi z siatki drucianej, szeroko rozstawione rampy i luki w niektórych poziomach klatek więżą stopę. Świnka wpada w panikę, przekręca się, a kość pęka, podczas gdy stopa pozostaje unieruchomiona. Ten mechanizm powoduje również złamania spiralne, które są trudniejsze do naprawienia.

Upuszczenie podczas trzymania.

Prawie zawsze podczas szarpania się, najczęściej gdy dziecko niesie zwierzę lub gdy świnka jest podnoszona bez podparcia pod tylną częścią ciała.

Urazy zmiażdżeniowe.

Drzwi, krzesła i nadepnięcie podczas czasu spędzanego na podłodze. Niosą one wysokie ryzyko obrażeń wewnętrznych obok złamania.

Upadki na grzbiet lub szarpanie mogą również złamać kręgosłup, co u świnki morskiej objawia się nagłą utratą sprawności obu tylnych nóg, czasami z utratą kontroli nad pęcherzem. To osobny nagły wypadek i wymaga, aby zwierzę leżało całkowicie płasko.

Diagnozy różnicowe dla świnki morskiej, która nie używa kończyny

Nie każda świnka morska nieobciążająca kończyny ma złamanie, a alternatywy zmieniają dalsze postępowanie.

Złamanie lub zwichnięcie.

Nagły początek, zazwyczaj obserwowany lub poprzedzony wydarzeniem. Kończyna często wygląda niewłaściwie, wisi lub kołysze się swobodnie. Opuchlizna pojawia się szybko.

Niedobór witaminy C.

Świnkom morskim brakuje enzymu potrzebnego do produkcji własnej witaminy C i muszą ją przyjmować codziennie. Niedobór uszkadza kolagen, powodując bolesne, opuchnięte stawy, krwawienia do stawów i dziąseł, matową sierść oraz świnkę, która siedzi nieruchomo i piszczy przy dotyku. Pojawia się w ciągu tygodni, a nie w jednej chwili, i dotyczy więcej niż jednej kończyny. Jest to najczęściej pomijana przyczyna, dla której świnka morska przestaje chodzić.

Pododermatitis.

Zapalenie skóry stóp. Spójrz na spód stopy pod kątem zaczerwienienia, pogrubienia, strupów lub owrzodzeń. Powstaje stopniowo i często jest obustronne, wynika z podłóg drucianych, wilgotnej ściółki i wagi.

Zerwany pazur lub ciało obce.

Przerośnięty pazur zerwany do żywej tkanki lub łodyga siana czy drzazga w stopie powodują nagłą i przekonującą kulawiznę bez złamania.

Ropień.

Ropa świnki morskiej jest gęsta i nie wycieka jak u psa. Ropień w kończynie lub stopie powoduje twardą, ciepłą opuchliznę i postępującą kulawiznę.

Zapalenie stawów u starszej świnki.

Stopniowe, gorsze po odpoczynku, lepsze po ruchu, zazwyczaj dotyczy więcej niż jednego stawu.

Kamienie moczowe.

Wcale nie problem z kończynami, ale zgarbiona postawa, niechęć do ruchu i piszczenie są tak podobne, że właściciele często zgłaszają to jako problem z tylną nogą. Krew w moczu lub wysiłek wskazują na ten problem.

Ponieważ te problemy się nakładają, szczera prawda jest taka, że nie można zdiagnozować złamania w domu. Możesz jedynie rozpoznać, które z nich wymagają wizyty jeszcze dziś, a każdy element z tej listy tego wymaga.

Co robić, w kolejności

Przygotuj transporter na podłodze, zanim podniesiesz świnkę morską, aby zwierzę było dotykane tylko raz.

Przygotuj najpierw, obsługuj później.

Umieść transporter na podłodze, wyłóż go złożonym ręcznikiem na antypoślizgowej podstawie i otwórz drzwiczki, zanim podejdziesz do świnki. Każde dodatkowe podniesienie to kolejna szansa na przemieszczenie złamania.

Podnoś jako jedną całość.

Płaską dłonią lub kawałkiem sztywnej tektury wsuń pod całe zwierzę, klatkę piersiową i tylną część ciała razem, i podeprzyj od spodu. Nie wkładaj palców pod brzuch i nigdy nie podnoś świnki morskiej za same barki.

Utrzymuj transporter mały, niski i płaski.

Ruch to to, co boli. Mały transporter ogranicza ruch, nie krępując zwierzęcia. Nie używaj głębokiej luźnej ściółki, ponieważ noga, która się w niej zaklinuje, pogarsza sprawę. Lepszy jest pojedynczy złożony ręcznik z warstwą antypoślizgową pod spodem.

Utrzymuj zwierzę w cieple, ale nie gorącu.

Świnka morska w szoku traci ciepło. Ręcznik owinięty wokół butelki z gorącą wodą przyłożony do zewnętrznej strony transportera, z miejscem, by odsunąć się od niego, jest właściwy. Bezpośrednie ciepło na skórę nie jest dobre.

Włóż do środka siano i znane zielone przysmaki.

To nie sentyment. Świnka morska, która je w trakcie podróży, to świnka, której jelita wciąż pracują.

Zabierz towarzysza.

Zżyta świnka morska oddzielona od partnera je mniej i bardziej się stresuje, a para może nie zżyć się ponownie płynnie później, jeśli będą osobno przez dłuższy czas. Większość weterynarzy od zwierząt egzotycznych woli, aby przyszły obie.

Nie czyść, nie sonduj, nie płucz ani nie prostuj niczego.

Jeśli kość jest odsłonięta, połóż czysty, suchy opatrunek nieprzywierający luźno na niej, aby była zakryta. Żadnego ucisku, żadnego środka antyseptycznego, żadnej wody.

Dlaczego usztywnianie w domu jest złym odruchem

Porada, która krąży dla psów, że kończyna powinna zostać unieruchomiona przed transportem, nie przenosi się na świnkę morską.

Kończyna jest krótka, skóra jest cienka, a tkanka miękka pokrywająca kość jest minimalna. Każde owinięcie wystarczająco ciasne, by ustabilizować kość piszczelową świnki morskiej, jest wystarczająco ciasne, by odciąć krążenie do stopy, a zwierzę nie może ci o tym powiedzieć. Martwica uciskowa pod bandażem założonym w domu jest uznanym sposobem na utratę stopy, która inaczej by się wygoiła.

Świnki morskie również gryzą. Bandaż założony w domu zazwyczaj staje się obiektem zainteresowania w ciągu kilku minut, a połknięty materiał opatrunkowy tworzy drugi problem u zwierzęcia, które nie może wymiotować.

Manewr prostowania kończyny, aby ustawić kość, powoduje dalsze uszkodzenia nerwów, naczyń krwionośnych i końców złamania, a jest bolesny w sposób, którego zwierzę ci nie pokaże.

Mały transporter, który ogranicza ruch, jest właściwym szynowaniem polowym dla świnki morskiej. Nic innego nim nie jest.

Prawdziwy zegar: jelita

Proste materiały do luźnego zakrycia rany. Nic z tego nie służy do szynowania kończyny w domu.

Układ pokarmowy świnki morskiej działa tylko wtedy, gdy pokarm ciągle przybywa. Błonnik wchodzący od przodu napędza ruch w całym przewodzie, a zwierzę zjada miękkie wypróżnienia (cekotrofy) w ramach normalnego trawienia.

Ból hamuje apetyt. W ciągu godzin jedzenia mniej, ruch jelit zwalnia, gromadzą się gazy, świnka staje się niekomfortowa w drugi sposób i je jeszcze mniej. Ta pętla nazywa się zastojem jelit i jest tym, co faktycznie zabija świnki morskie po urazach, operacjach i stresujących wydarzeniach.

Oto dlaczego środki przeciwbólowe od weterynarza nie są środkiem komfortu, lecz leczeniem, i dlaczego pytania w gabinecie będą dotyczyły jedzenia i wypróżnień, a nie samej nogi.

W domu, przed i po wizycie, liczą się rzeczy: czy je siano, czy wciąż produkowane są wypróżnienia, czy mają normalny rozmiar i kształt, oraz czy waga się utrzymuje. Waż codziennie na wadze kuchennej i zapisuj wynik. Spadająca waga to pierwszy rzetelny sygnał, na długo przed tym, jak świnka zacznie wyglądać na chorą.

Zgrzytanie zębami, zgarbiona postawa z wciągniętym brzuchem, świnka siedząca oddzielnie od towarzysza i całkowity brak wypróżnień na ściółce to powody, by skontaktować się z weterynarzem tego samego dnia, niezależnie od tego, co dzieje się z nogą.

Powrót do zdrowia w domu

Weterynarz może naprawić, złożyć, zagipsować lub w niektórych przypadkach amputować lub prowadzić leczenie zachowawczo, w zależności od kości, złamania i wieku zwierzęcia. Świnki morskie zazwyczaj radzą sobie zadziwiająco dobrze na trzech nogach.

Bez względu na plan, opieka domowa przebiega według tego samego wzorca.

Przygotuj jedno-poziomowy, płaski, mały wybieg bez ramp, półek i skakania. Wyłóż go powierzchnią antypoślizgową i niską, miękką ściółką, w której noga nie może się zaklinować. Polar typu Vetbed nad warstwą chłonną sprawdza się lepiej niż głębokie trociny.

Umieść jedzenie, wodę i siano w zasięgu długości ciała od miejsca, w którym świnka odpoczywa. Świnka morska, która musi iść, by zjeść, zje mniej.

Trzymaj zżytego towarzysza w klatce, jeśli weterynarz się zgadza. Rozdzielenie spowalnia powrót do zdrowia u tak społecznego gatunku.

Podawaj każdy przepisany lek dokładnie zgodnie z zaleceniami i dokończ kurację. Leki przeciwbólowe w szczególności są często przerywane zbyt wcześnie, ponieważ świnka wygląda na żywszą, co jest dokładnie momentem, w którym przerwanie ich grozi nawrotem braku apetytu.

Obserwuj stopę poniżej opatrunku założonego przez weterynarza pod kątem obrzęku, chłodu, złego zapachu lub wilgoci i wróć natychmiast, jeśli zobaczysz którykolwiek z nich.

Czego nigdy nie robić

Nie szynuj, nie zaklejaj, nie owijaj ani nie bandażuj kończyny w domu.

Nie ciągnij, nie prostuj ani nie manipuluj zdeformowaną nogą.

Nie podawaj paracetamolu, ibuprofenu, aspiryny ani żadnego innego leku dla ludzi.

Nie podawaj pozostałych antybiotyków od innego zwierzęcia.

Nie oferuj tylko pelletu lub przysmaków, by skusić niechętną świnkę. Błonnik to to, co utrzymuje jelita w ruchu, a siano to to, co go dostarcza.

Nie kąp zwierzęcia ani nie płucz rany wodą lub środkiem antyseptycznym.

Nie zwlekaj, by sprawdzić, czy zagoi się przez noc. U świnek morskich noc to czas, kiedy tracony jest apetyt.

Nie transportuj w wysokim transporterze, w tekturowym pudełku, które może się zapaść, ani luzem na kolanach.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z praktyką weterynaryjną zajmującą się zwierzętami egzotycznymi tego samego dnia, jeśli świnka morska nie chce obciążać nogi, ma opuchniętą kończynę lub niechętnie się porusza.

Udaj się natychmiast w przypadku kończyny, która wisi lub jest skierowana w niewłaściwą stronę, widocznej kości, ciągniętej tylnej części ciała, urazu zmiażdżeniowego, trudności z oddychaniem lub świnki, która jest zgarbiona, zgrzyta zębami i nie je.

Celem rekonwalescencji jest świnka morska jedząca siano, produkująca normalne wypróżnienia i utrzymująca wagę, z nogą leczoną właściwie przez weterynarza.

Zabierz wagę, godzinę ostatniego posiłku, ostatni raz, kiedy widziałeś normalne wypróżnienia, dokładnie co się stało i z jakiej wysokości, źródło witaminy C oraz opakowania wszelkich leków. Zabierz towarzysza. Te szczegóły skracają konsultację i zmieniają to, co można zaproponować.