Porównanie dźwięków świnek morskich: co oznacza każdy z nich w danym kontekście

Szybka odpowiedź

Świnki morskie nie szczekają. Mają własny, bogaty repertuar wokalny, a każdy dźwięk w nim zawarty niesie inne znaczenie w zależności od tego, co dzieje się wokół zwierzęcia.

Przydatną umiejętnością nie jest uciszanie dźwięków, lecz odczytywanie, co słyszysz i jakiemu kontekstowi to towarzyszy, ponieważ ta sama świnka morska może wydawać dźwięk wheek z ekscytacji oraz pisk z bólu w ciągu tej samej godziny.

Głośny, gwizdający dźwięk wheek prawie zawsze dotyczy jedzenia i jest zdrowym, wyuczonym odgłosem.

• Wheeking to głośne, wysokie, wyuczone zawołanie, zwykle skierowane do ludzi i zazwyczaj dotyczące jedzenia.
• Mruczenie zależy od kontekstu. Niskie i powolne oznacza zadowolenie, wyższe i krótsze oznacza niepokój.
• Gruchanie połączone z kołyszącym chodem to zaloty lub dominacja, a nie stres.
• Zgrzytanie zębami to prawdziwe ostrzeżenie, które należy traktować poważnie.
• Nagły wysoki pisk to dźwięk, który oznacza: sprawdź zwierzę teraz.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego świnki morskie wydają takie dźwięki

Świnki morskie to zwierzęta ofiarne żyjące w grupach. Ich nawoływania wyewoluowały, aby utrzymywać kontakt z członkami stada w gęstej roślinności, a nie po to, by grozić komuś większemu od siebie.

To wyjaśnia wzorzec. Większość repertuaru to ciche, częste pogawędki z bliskiej odległości, a tylko kilka zawołań jest głośnych.

Wyjaśnia to również, dlaczego świnki morskie ukrywają chorobę. Obnoszenie się ze słabością jest niebezpieczne dla gatunku ofiarnego, więc chora świnka morska zazwyczaj staje się cicha i nieruchoma, zamiast wydawać dźwięki.

Wheeking jest wyjątkiem i jest w dużej mierze wynalazkiem zwierząt żyjących w niewoli. Świnki morskie uczą się, że głośne zawołanie niezawodnie powoduje pojawienie się człowieka z warzywami, więc zachowanie to jest wzmacniane i staje się coraz głośniejsze z tygodnia na tydzień.

Kryjówki, siano i przewidywalna rutyna redukują lękową stronę spektrum wokalizacji znacznie skuteczniej niż jakakolwiek korekta.

Porównanie głównych dźwięków według kontekstu

Wheek.

Głośny, wznoszący się gwizd, zazwyczaj skierowany do osoby. Pojawia się podczas rutyn karmienia, dźwięku torby lub kroków w stronę klatki. Jest to prośba, a nie skarga.

Mruczenie.

Wibrujący dźwięk, który musi być interpretowany wraz z postawą ciała. Długie, niskie, powolne mruczenie od luźnego, zrelaksowanego zwierzęcia to zadowolenie. Krótsze, wyższe mruczenie od napiętego zwierzęcia, które przestało się poruszać, oznacza dyskomfort.

Gruchanie (Rumble).

Głębsze i bardziej rezonujące niż mruczenie, zazwyczaj połączone z kołyszącym, poruszającym biodrami chodem. Samce wykonują to w stronę samic, a przedstawiciele obu płci mogą to robić, aby potwierdzić rangę. Jest to pokaz społeczny, a nie agresja.

Chut i chatter.

Delikatne, powtarzające się, konwersacyjne dźwięki wydawane podczas żerowania lub poruszania się. Są to zawołania kontaktowe i oznaczają, że zwierzę czuje się wystarczająco bezpiecznie, by się komunikować.

Zgrzytanie zębami.

Szybkie klikanie siekaczami, często z podniesioną głową, nastroszonym futrem i szerokim rozstawem nóg. Jest to najczytelniejszy wrogi sygnał, jaki daje świnka morska, i niezawodnie poprzedza ugryzienie lub walkę.

Pisk.

Pojedyncze głośne, wysokie, przeszywające zawołanie. Sygnalizuje ból lub silny strach i jest to dźwięk, który zawsze zasługuje na natychmiastowe sprawdzenie zwierzęcia.

Obserwuj ciało wraz z dźwiękiem. Luźna, rozciągnięta postawa i powolne mruczenie oznaczają coś zupełnie innego niż zastygła postawa i szybkie mruczenie.

Zmiany, które oznaczają działanie dzisiaj

Normalnie rozmowna świnka morska, która ucichła.

Cisza w połączeniu ze skuleniem, zmniejszonym ruchem lub zmniejszonym jedzeniem jest jednym z najbardziej wiarygodnych wczesnych sygnałów choroby u tego gatunku.

Powtarzające się piszczenie, szczególnie podczas poruszania się lub podnoszenia.

Sugeruje to ból. Kamienie w pęcherzu, urazy i ból zębów objawiają się w ten sposób.

Zgrzytanie zębami, które trwa po rozdzieleniu dwóch zwierząt.

Trwająca wrogość po rozdzieleniu oznacza, że wprowadzenie wymaga ponownego rozpoczęcia, zamiast forsowania sytuacji.

Każda zmiana dźwięku w parze ze zmianą w odchodach lub spożyciu siana.

Funkcja jelit świnki morskiej szybko ulega pogorszeniu, więc zmniejszone spożycie siana lub mniej odchodów jest sytuacją pilną, niezależnie od tego, jakie dźwięki wydaje zwierzę.

Rutyna, która sprawia, że komunikacja jest czytelna

Czego nigdy nie robić

Nie próbuj powstrzymywać świnki morskiej przed wydawaniem dźwięków. Usunięcie dźwięku usuwa Twój najlepszy system wczesnego ostrzegania o chorobie i konfliktach między zwierzętami.

Nie trzymaj pojedynczej świnki morskiej w celu zmniejszenia hałasu. Są to zwierzęta obowiązkowo społeczne, a izolacja powoduje znacznie większy stres niż dźwięk, który eliminuje.

Nie zmuszaj dwóch zgrzytających zębami zwierząt do bycia razem, aby pozwolić im ustalić relacje. Walki świnek morskich szybko powodują poważne rany od ugryzień.

Nie zakładaj, że mrucząca świnka morska jest szczęśliwa. Sprawdź, czy ciało jest luźne czy zastygłe, zanim podejmiesz decyzję.

Ustatkowane zwierzę, które cicho gaworzy podczas żerowania, pokazuje Ci normę, do której chcesz porównywać wszystko inne.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem specjalizującym się w zwierzętach egzotycznych lub małych ssakach tego samego dnia, jeśli Twoja świnka morska wielokrotnie piszczy, jeśli jest cicha i skulona, jeśli spożycie siana spada lub jeśli odchody stają się małe, nieliczne lub nieobecne.

Stan zdrowia świnek morskich pogarsza się szybko, gdy przestają jeść, więc spowolnienie pracy jelit jest pilnym problemem, a nie sytuacją do obserwacji.

Przygotuj notatkę o tym, które dźwięki się zmieniły i kiedy, aktualne spożycie siana i warzyw, odchody z ostatniego dnia, wagę (jeśli ją monitorujesz) oraz skład grupy zwierząt w domu, w tym wszelkie niedawno wprowadzone osobniki.