Trawa, rośliny ogrodowe i dziko rosnące dla świnek morskich: co jest bezpieczne, w zależności od pory roku

Szybka odpowiedź

Wszystko, co je świnka morska, to surowy materiał roślinny. Kwestia bezpieczeństwa nie dotyczy tego, czy pokarm jest surowy czy gotowany, ale tego, która to roślina, w jakiej ilości i skąd została zebrana.

Świnki morskie to ścisli roślinożercy. Trawa, zioła i liście to ich naturalna dieta, a świeże rośliny są dla nich bardzo zdrowe: dostarczają błonnika, wilgoci, witaminy C i zajęcia.

Zagrożenia są raczej specyficzne niż ogólne. Skoszona trawa może zabić. Młoda wiosenna trawa wprowadzona zbyt szybko destabilizuje pracę jelit. Ponadto istnieje krótka lista pospolitych roślin ogrodowych i przydrożnych, które są poważnie toksyczne, niektóre nawet w małych dawkach.

• Nigdy nie podawaj trawy skoszonej kosiarką, o żadnej porze, niezależnie od tego, jak świeżo wygląda.
• Wprowadzaj trawę stopniowo przez kilka tygodni, zaczynając od minut, a nie garści.
• Zidentyfikuj każdą roślinę, zanim ją zerwiesz. Jeśli nie masz pewności, nie zrywaj jej.
• Świnki morskie nie potrafią wymiotować, więc wszystko, co szkodliwe, zostaje wewnątrz.
• Unikaj poboczy przy drogach i ścieżkach, trawników opryskiwanych środkami chemicznymi oraz miejsc, gdzie wyprowadzane są psy.

:::danger
Skoszona trawa zabija świnki morskie.

Kosiarka miażdży i podgrzewa trawę, a proces fermentacji zaczyna się w ciągu kilku minut od trafienia do pojemnika. Zanim skoszona trawa dotrze do wybiegu, materiał już fermentuje i proces ten trwa nadal wewnątrz jelit, które nie potrafią szybko pozbyć się gazów.

Rezultatem jest gwałtowna produkcja gazów, wzdęcia i często śmierć. Skoszona trawa zbiera również pozostałości paliwa i oleju z kosiarki, jest cięta blisko ziemi, gdzie załatwiały się dzikie zwierzęta, i zazwyczaj pochodzi z trawników, które były traktowane środkami chemicznymi.

Nie ma bezpiecznej wersji tego pokarmu. Świeżo skoszona, ekologiczna, z własnego trawnika, zebrana natychmiast: to wszystko nadal jest skoszoną trawą. Zamiast tego zrywaj trawę ręcznie.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego trawa różni się od miski warzyw

Jelita świnki morskiej pracują dzięki ciągłemu przepływowi długiego błonnika, fermentowanego w dużym jelicie ślepym przez populację bakterii, która adaptuje się powoli. Wszystko, co zmienia substrat docierający do tego jelita, zmienia fermentację, a gwałtowna zmiana jest tym, co powoduje problemy.

Świeża wiosenna trawa to znacząca zmiana. Jest bogata w wodę i rozpuszczalne cukry, a uboga w błonnik strukturalny, który zapewnia siano. Podana w dużej ilości jelitom, które spędziły zimę na sianie, powoduje gwałtowny wzrost fermentacji, produkcję gazów i zmianę populacji bakterii.

To dlatego ta sama trawa, która jest całkowicie zdrowa w lipcu, powoduje problemy w kwietniu, i dlatego ilość ma większe znaczenie niż sama roślina.

Właściwe podejście jest nudne, ale skuteczne. Zacznij od kilku minut pasienia lub małej garści raz dziennie. Dodawaj kilka minut co parę dni przez dwa do trzech tygodni, cały czas obserwując odchody i apetyt. Każde rozluźnienie odchodów oznacza powrót do poprzedniej ilości na kilka dni.

To samo dotyczy końca sezonu. Świnka morska, która pasła się całe lato, a potem przez miesiące nie miała dostępu do trawy, musi być ponownie wprowadzana do tego pokarmu wiosną stopniowo, a nie od miejsca, w którym skończyła.

Rośliny bezpieczne i warte zbierania

Są one chętnie zjadane przez świnki morskie i łatwe do zidentyfikowania, gdy już się je pozna. Zbieraj na czystym terenie, myj i oferuj różnorodność zamiast dużej ilości jednej rośliny.

Mniszek lekarski.
Liście i kwiaty. Bardzo lubiany i dobre źródło prekursorów witaminy A. Jest również stosunkowo bogaty w wapń, więc podawaj go rotacyjnie zamiast codziennie w dużych ilościach.

Babka lancetowata i babka zwyczajna.
Często spotykane na trawnikach, łatwe do zidentyfikowania dzięki równoległemu unerwieniu liści, dobrze akceptowane.

Gwiazdnica pospolita.
Miękka, płożąca się roślina. Popularna i delikatna, jedna z najbezpieczniejszych do wprowadzenia.

Liście jeżyny.
Liście jeżyny są prawdziwym przysmakiem, a kolce nie stanowią problemu dla świnki morskiej. Zbieraj z dala od ścieżek, gdzie chodzą psy.

Liście maliny i truskawki.
Bezpieczne, dobrze lubiane i łatwe do uprawy celowej.

Przytulia czepna.
Lepka pnąca roślina. Bezpieczna i lubiana.

Krwawnik pospolity, mlecz i tasznik pospolity.
Wszystkie powszechnie podawane, gdy już nabierzesz pewności w ich identyfikacji.

Pokrzywa.
Najlepiej zwiędnięta lub wysuszona, wtedy traci właściwości parzące. Pożywna i chętnie zjadana.

Głóg, jabłoń, grusza, wierzba i leszczyna.
Liście i małe gałązki z tych drzew są bezpieczne i zapewniają zajęcie do gryzienia oraz pokarm. Unikaj drzew pestkowych, takich jak wiśnia i śliwa.

Zioła z ogrodu kuchennego.
Kolendra, bazylia, koper i mięta są bezpieczne. Pietruszka jest bezpieczna, ale bogata w wapń, więc powinna być podawana okazjonalnie, a nie codziennie.

Rośliny, których należy unikać

Ta lista nie jest wyczerpująca i o to właśnie chodzi: obowiązuje zasada, że podajesz tylko to, co potrafisz z pewnością zidentyfikować jako bezpieczne, a nie wszystko, czego nie potrafisz zidentyfikować jako niebezpieczne.

Starzec.
Zawiera alkaloidy, które kumulacyjnie uszkadzają wątrobę. Pozostaje toksyczny po wysuszeniu, więc stanowi zagrożenie w słabo zebranym sianie, jak i na polu.

Starzec zwyczajny i inne gatunki Senecio.
Spokrewnione ze starcem i zawierające tę samą klasę alkaloidów. Pojawiają się w starszych listach roślin jako bezpieczne i nie powinny być podawane.

Naparstnica.
Zawiera glikozydy nasercowe. Poważnie toksyczna w małych ilościach.

Cis.
Ekstremalnie toksyczny, w tym ścinki i wysuszona roślina. Każda część poza czerwonymi osnunkami jest niebezpieczna.

Różanecznik i azalia.
Zawierają grajanotoksyny. Toksyczne w małych ilościach.

Orlica pospolita.
Zawiera enzym niszczący tiaminę oraz inne szkodliwe związki.

Jaskier.
Działa drażniąco na jamę ustną i jelita, gdy jest świeży.

Psiankowate.
Psianka słodkogórz, psianka czarna, a także zielone części roślin ziemniaka i pomidora.

Rośliny cebulowe.
Narcyz, tulipan, hiacynt, dzwonek, krokus, przebiśnieg. Toksyczne zarówno liście, jak i cebulki, stanowią zagrożenie wiosną, ponieważ liście pojawiają się na trawnikach.

Szczwół plamisty, obrazki plamiste, konwalia, tojad i złotokap.
Wszystkie poważnie toksyczne.

Bluszcz, ligustr i większość roślin iglastych.
W tym ścinki drzew iglastych, co jest zagrożeniem zimą, kiedy sprzątane są ogrody.

Liście rabarbaru.
Bogate w szczawiany.

Awokado, cebula, czosnek, por i szczypiorek.
Nie są to rośliny do pasienia, ale często oferowane z kuchni i wszystkie są nieodpowiednie.

Żołędzie, kasztany i większość nasion drzew.
Zagrożenie jesienne, gdy świnki morskie mają dostęp do wybiegu na zewnątrz.

Każda roślina doniczkowa.
Zakładaj, że jest niebezpieczna, dopóki nie potwierdzisz inaczej.

Waż co tydzień w trakcie sezonu wypasu. Świnka morska, która traci lub zyskuje na wadze podczas zmian w diecie, daje ci sygnał.

Kalendarz sezonowy

Wczesna wiosna.
Okres najwyższego ryzyka. Trawa jest bujna, słodka i uboga w błonnik strukturalny, świnki morskie spędziły zimę na sianie, a cebulki wyrastają na trawnikach dokładnie tam, gdzie byś zrywał. Wprowadzaj trawę w minutach, nie garściach, i sprawdzaj trawniki pod kątem liści narcyzów, dzwonków i krokusów, zanim pozwolisz śwince się paść.

Późna wiosna i wczesne lato.
Szczyt sezonu i najlepsza różnorodność. Pojawiają się dwa nowe zagrożenia: upał, ponieważ świnki morskie mają bardzo niską tolerancję na niego, a wybieg na zewnątrz w pełnym słońcu jest niebezpieczny, oraz opryski herbicydami na trawnikach, poboczach i polach uprawnych. Pasienie powinno odbywać się w cieniu, pod nadzorem i nigdy w środku upalnego dnia.

Środek lata.
Nasiona traw mogą wbijać się w oczy, uszy i skórę. Sprawdzaj sierść i oczy po przebywaniu na zewnątrz. Muchy są również zagrożeniem dla każdej świnki morskiej z zabrudzoną okolicą odbytu.

Jesień.
Owoce spadające z drzew fermentują na ziemi i przyciągają osy, więc nie powinny znajdować się w zasięgu wybiegu. Opadłe liście gromadzą się, a niektóre są toksyczne. Żołędzie i kasztany stanowią szczególne zagrożenie. Wzrost trawy zwalnia, a profil cukrowy zmienia się wraz z chłodnymi nocami.

Zima.
Bardzo mało bezpiecznego pokarmu. Zamarznięta trawa, spleśniały materiał roślinny i ścinki roślin iglastych ze sprzątania ogrodu to główne zagrożenia. To czas, aby polegać na sianie i stałej porcji warzyw, akceptując fakt, że wypas na zewnątrz w dużej mierze się zakończył.

Bezpieczne zrywanie

Najpierw identyfikacja.
Użyj książki lub aplikacji do identyfikacji roślin i potwierdź drugim źródłem przed podaniem czegoś nowego. Naucz się dobrze rozpoznawać niewielką liczbę gatunków, zamiast znać długą listę pobieżnie.

Wybierz lokalizację, nie tylko roślinę.
Unikaj poboczy dróg, parkingów, krawędzi ścieżek i miejsc, gdzie wyprowadzane są psy, ze względu na pozostałości spalin, mocz psów i kał oraz pasożyty, które przenoszą. Unikaj obrzeży pól uprawnych ze względu na zniesione opryski i unikaj każdego trawnika, który był traktowany środkami chemicznymi.

Zrywaj ręcznie.
Nożyczki są dopuszczalne, jeśli trawa trafia bezpośrednio do świnek morskich. Liczy się to, aby materiał nie został zgnieciony, podgrzany i pozostawiony w stercie.

Nie pakuj i nie przechowuj.
Trawa przenoszona do domu w szczelnej plastikowej torbie nagrzewa się i zaczyna fermentować w krótkim czasie. Używaj luźnego, otwartego pojemnika, szybko zanieś do domu i podawaj świeżą. Nie zostawiaj resztek na jutro.

Myj i sprawdzaj.
Opłucz w zimnej wodzie i poszukaj ślimaków, które przenoszą nicienie płucne, oraz owadów i odchodów ptaków.

Podawaj świeże i usuwaj resztki.
Świeży pokarm pozostawiony na wybiegu więdnie, fermentuje i przyciąga muchy.

Oceniaj siano i zielonkę po zapachu oraz wyglądzie. Słodkie i zielone jest odpowiednie; stęchłe, zakurzone lub kwaśne nie jest.

Bezpieczne pasienie na zewnątrz

Wybieg na zewnątrz to najlepszy sposób na podawanie trawy, co wiąże się z własną listą zasad.

Zabezpiecz wybieg przed drapieżnikami z góry oraz z boków, w tym przed ptakami drapieżnymi, i nigdy nie zostawiaj świnek morskich bez nadzoru.

Zapewnij cień nad przynajmniej częścią wybiegu przez cały czas i nie używaj go w najgorętszej części dnia. Świnki morskie szybko się przegrzewają i nie potrafią skutecznie się ochłodzić.

Przesuwaj wybieg, aby zwierzęta nie pasły się wielokrotnie na ziemi zabrudzonej własnymi odchodami i sprawdź teren pod kątem odchodów kotów i lisów przed użyciem.

Sprawdzaj grunt pod kątem toksycznych roślin, grzybów i granulek na ślimaki przed każdą sesją, nie tylko za pierwszym razem.

Zapewnij dostęp do wody na wybiegu.

Sprawdzaj sierść, oczy i uszy po zakończeniu, czy nie ma nasion traw, oraz sprawdzaj okolicę odbytu pod kątem zabrudzeń.

Rozpoznawanie stanów nagłych

Wzdęcie.
Napięty, bębenkowaty brzuch, skulona postawa, niechęć do ruchu, brak jedzenia i czasami ślinienie się. Jest to bolesne, szybko postępuje i jest klasycznym wynikiem skoszonej trawy lub nagłej objętości materiału fermentującego. To nagły wypadek.

Zatrzymanie pracy jelit.
Zmniejszona ilość lub brak odchodów, odmawianie jedzenia, skulona postawa i zgrzytanie zębami. Również pilne.

Biegunka.
Wodniste, nieukształtowane odchody z zabrudzoną okolicą odbytu. U świnki morskiej jest to stan poważny, a nie rutynowy.

Podejrzenie zatrucia.
Ślinienie się, drżenie, osłabienie, zapaść lub nagła zmiana po przebywaniu na zewnątrz. Zabierz ze sobą próbkę rośliny.

W każdym przypadku zapewnij dostęp do siana, trzymaj zwierzę w cieple, nie głódź go, nie podawaj leków dla ludzi i jedź do weterynarza.

O co zapyta weterynarz

• Dokładnie co zostało zjedzone, w jakiej ilości i kiedy.
• Próbkę rośliny lub wyraźne zdjęcie w miejscu znalezienia, jeśli podejrzewa się zatrucie.
• Czy trawa była koszona kosiarką, czy zrywana ręcznie.
• Czy trawnik lub pole były traktowane środkami chemicznymi i kiedy.
• Jak wyglądały odchody w ciągu ostatnich kilku dni.
• Aktualną wagę i ostatni trend.
• Czy spożycie siana uległo zmianie.
• Czy więcej niż jedno zwierzę wykazuje objawy.
• Czy świnki morskie miały dostęp do wybiegu na zewnątrz i do jakiego gruntu.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj skoszonej trawy.

Nie podawaj niczego, czego nie potrafisz z pewnością zidentyfikować.

Nie zwiększaj szybko ilości trawy tylko dlatego, że świnki morskie ją lubią.

Nie przechowuj zerwanej trawy ani nie podawaj trawy, która leżała w torbie.

Nie zrywaj roślin z poboczy dróg, trawników opryskiwanych czy terenów spacerów z psami.

Nie podawaj ścinków roślin iglastych.

Nie zostawiaj świnek morskich bez nadzoru na wybiegu na zewnątrz.

Nie pasź w pełnym słońcu lub podczas najgorętszej części dnia.

Nie ograniczaj siana dlatego, że świnki morskie jedzą trawę.

Nie czekaj, aż sprawdzisz, czy wzdęcie samo minie.

Prawidłowe odchody, stała waga i ciągłe jedzenie siana to trzy sygnały, że plan żywieniowy działa.

Kiedy szukać pomocy

Jedź natychmiast, gdy wystąpi napięty, wzdęty brzuch, skulona postawa, brak jedzenia, brak odchodów, ślinienie się, drżenie, osłabienie lub zapaść, oraz w przypadku podejrzenia połknięcia toksycznej rośliny.

Jedź tego samego dnia w przypadku biegunki, wyraźnie bardziej miękkich lub rzadszych odchodów, lub gdy świnka morska stała się osowiała po wyjściu na zewnątrz.

Umów wizytę w ciągu kilku dni, jeśli wystąpi utrata wagi w kolejnych tygodniach, powtarzające się miękkie odchody przy podawaniu trawy lub jeśli nasiona traw utkwiły w oku lub uchu i nie możesz ich usunąć.

Zabierz ze sobą roślinę lub zdjęcie, oś czasu, zapis wagi i historię odchodów. W przypadkach związanych z roślinami, identyfikacja rośliny całkowicie zmienia leczenie i jest to coś, co tylko Ty możesz dostarczyć.