Pełna pielęgnacja świnki morskiej: pazurki, gruczoł łojowy i długa sierść

Szybka odpowiedź

Pełna pielęgnacja świnki morskiej nie oznacza kąpieli. Składa się na nią: przycinanie pazurków, kontrola sierści i skóry, sprawdzenie gruczołu łojowego, oględziny uszu i przednich zębów, a w przypadku ras długowłosych także czesanie oraz przycinanie sierści z tyłu ciała. Wykonana poprawnie zajmuje kilka minut i jest najskuteczniejszym sposobem na kontrolę Zdrowie Twojego zwierzaka w każdym tygodniu.

Najwięcej stresu podczas zabiegów powoduje sposób trzymania zwierzęcia, a nie sama pielęgnacja. Świnka morska uniesiona w powietrze i trzymana przed sobą czuje się tak, jakby chwycił ją drapieżnik. Usiądź, trzymaj zwierzaka przy swoim ciele, skierowanego grzbietem do siebie. Pracuj nad jedną rzeczą na raz i zakończ zabieg, zanim zwierzę będzie miało dość, a nie później.

W pozycji siedzącej, z podparciem, przodem skierowana w przeciwną stronę i na niskiej powierzchni. Pozycja ta wykonuje większość pracy.

• Świnki morskie nie są rutynowo kąpane. Kąp je tylko z powodów medycznych lub w przypadku silnego zabrudzenia.
• Pazurki należy przycinać często, ale po trochu. To lepsze niż duże przycinanie dwa razy w roku, ponieważ pozwala utrzymać krótki rdzeń (żywą część pazurka).
• Gruczoł łojowy u nasady kręgosłupa wymaga czyszczenia u niektórych świnek, szczególnie u samców.
• Starsze samce często wymagają ręcznego opróżniania worka okołoodbytniczego. Jest to normalne i nie świadczy o braku higieny.
• Zastyganie w bezruchu nie oznacza spokoju. To ostatnia deska ratunku zwierzęcia ofiary.

Decyzja w 60 sekund

Przygotowanie do zabiegu

Usiądź. Na podłodze lub kanapie, z ręcznikiem na kolanach.

Skieruj świnkę przodem od siebie, z grzbietem opartym o swój brzuch i jedną ręką podtrzymującą klatkę piersiową. W tej pozycji zwierzę widzi pomieszczenie, nie wisi w powietrzu, a Ty masz obie ręce wolne i dostęp do przednich łapek.

Miej wszystko gotowe. Obcinaczki do pazurków, proszek hamujący krwawienie, grzebień, nożyczki z tępymi końcami, ręcznik i coś, co świnka lubi jeść. Wstawanie w połowie sesji po sprzęt kończy całą pracę.

Nie przedłużaj. Dwie lub trzy minuty kilka razy w tygodniu są lepsze niż dwudziestominutowy maraton raz w miesiącu. Świnki morskie dobrze przyzwyczajają się do krótkich, powtarzalnych sesji, a źle znoszą długie.

Podawaj przysmaki w trakcie, nie po. Ulubione warzywo podawane w jednej ręce, podczas gdy drugą pracujesz przy łapce, zmienia skojarzenia. Nagrody po fakcie dają znacznie słabszy efekt.

Obserwuj sygnały. Zgrzytanie zębami to ostrzeżenie. Unoszenie głowy i odpychanie się to prośba o przestrzeń. Piszczenie to oznaka stresu. Całkowity bezruch z szeroko otwartymi oczami nie jest relaksem, to zamieranie zwierzęcia ofiary.

Skończ wcześniej. Zakończ, gdy świnka jeszcze dobrze znosi zabieg. Długość sesji można wydłużyć z czasem.

Druga osoba pomaga, trzymając zwierzę i podając pokarm, podczas gdy pierwsza pracuje, szczególnie w przypadku nerwowych zwierząt lub przy pierwszych próbach.

Wszystko w zasięgu ręki przed wzięciem zwierzęcia na ręce. Zestaw jest skromny: grzebień, obcinaczki, środek hamujący krwawienie, ręcznik.

Pazurki

Pazurki świnek morskich rosną w sposób ciągły. W warunkach domowych powierzchnie nie ścierają ich w odpowiednim stopniu. Pozostawione same sobie zawijają się, powodując nieprawidłowe ustawienie palców i przyczyniając się do powstawania bolesnych odgniotów na stopach.

Wewnątrz każdego pazurka znajduje się rdzeń z naczyniami krwionośnymi i nerwami. Na jasnych pazurkach widać go jako różowy rdzeń. Na ciemnych nie widać go, ale latarka przyłożona z tyłu pazurka czasem go ujawnia.

Ważną zasadą jest to, że rdzeń rośnie wraz z pazurkiem. Długo zaniedbany pazurek ma długi rdzeń, a ucięcie go do prawidłowej długości podczas jednej sesji przetnie naczynia. Takie pazurki należy skracać stopniowo, po trochu, co zachęca rdzeń do cofania się.

Technika. Trzymaj łapkę, wysuń jeden pazurek na raz i utnij tuż za linią rdzenia, pod kątem naturalnego wzrostu. Na ciemnych pazurkach obcinaj cienkie plasterki i sprawdzaj powierzchnię cięcia: gdy zbliżysz się do rdzenia, w środku pojawi się jasny owal – to moment na zatrzymanie.

Częstotliwość. Co kilka tygodni u większości świnek morskich. Częste i krótkie zabiegi utrzymują rdzeń krótko.

Narzędzia. Sprawdzają się obcinaczki dla małych zwierząt lub dla ludzi. Cokolwiek używasz, musi być ostre; tępe obcinaczki miażdżą i rozwarstwiają pazurek.

Krwawienie. Miej przygotowany proszek hamujący krwawienie na stole przed rozpoczęciem. Przyciśnij go do miejsca cięcia i trzymaj przez pięć minut (odlicz czas).

Tylne łapy. Trudniej dostępne, często pomijane. Zrób je podczas oddzielnej sesji.

Gruczoł łojowy

Świnki morskie posiadają gruczoł łojowy u nasady kręgosłupa, mniej więcej w miejscu, gdzie znajdowałby się ogon. Wydziela on oleistą substancję używaną do znakowania zapachowego i jest bardziej aktywny u samców, szczególnie niekastrowanych i żyjących z innymi świnkami.

U wielu świnek nie wymaga uwagi. U innych gromadzi się w postaci lepkiej, woskowej, czasem nieprzyjemnie pachnącej masy, która skleja sierść w twardą płytkę.

Jak czyścić. Wmasuj niewielką ilość zwykłego oleju, np. kokosowego, w to miejsce i pozostaw na kilka minut, aby zmiękczyć wosk. Wyczesz delikatnie gęstym grzebieniem zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa. Następnie umyj tylko ten obszar szamponem dla małych zwierząt, dokładnie spłucz i osusz ręcznikiem.

Nie szoruj, nie wydłubuj stwardniałych płytek paznokciem i nie używaj płynów do naczyń ani odtłuszczaczy dla ludzi.

Sprawdzaj gruczoł co miesiąc u samców oraz zawsze, gdy poczujesz zapach lub zauważysz kołtun.

Worek okołoodbytniczy u starszych samców

Temat rzadko poruszany, a często stresujący przy pierwszym kontakcie.

Samce świnek morskich posiadają worek okołoodbytniczy, zagłębienie tuż przed odbytem. U młodych osobników napięcie mięśni pozwala na zachowanie czystości. Wraz z wiekiem napięcie słabnie, w worku gromadzą się zmiękczone odchody, a zwierzę nie potrafi ich samodzielnie usunąć. Efektem jest wypukła, zabrudzona i często nieprzyjemnie pachnąca okolica odbytu.

Nie jest to zaniedbanie ani choroba sama w sobie. To zmiana związana z wiekiem, wymagająca regularnego ręcznego oczyszczania.

Jak to zrobić. Trzymaj samca w pozycji pionowej, lekko odchylonego, rozdziel sierść i delikatnie naciśnij po obu stronach worka, aby go otworzyć, a następnie usuń zawartość patyczkiem kosmetycznym lub w rękawiczce. Przy pierwszych razach warto poprosić o pokazanie tego Weterynarz.

Na koniec umyj okolicę czystą, ciepłą wodą i osusz.

Częstotliwość waha się od kilku dni do raz w tygodniu. Pozostawione zbyt długo, miejsce staje się bolesne, skóra ulega stanom zapalnym, a w ciepłe dni przyciąga muchy.

Jeśli okolica odbytu nagle puchnie, jest bolesna, krwawi lub świnka wykazuje objawy parcia, należy udać się do lekarza, a nie rozwiązywać problemu w domu. Zatkanie może współistnieć z innymi problemami.

Rozdzielaj sierść aż do skóry podczas zabiegu. Większość korzyści płynących z pielęgnacji to to, co znajdziesz, a nie to, co uczeszesz.

Długa sierść, kołtuny i przycinanie higieniczne

Peruwianki, sheltie, texele, coronety, merino i alpaki mają stale rosnącą sierść. U zwierząt wystawowych zarządza się nią za pomocą papilotów. U zwierzaka domowego używa się nożyczek.

Czesz codziennie. Nie raz w tygodniu. Długowłosa świnka morska może przejść od czystej sierści do kołtunów w kilka dni, zwłaszcza na zadzie.

Przycinaj tył krótko i utrzymuj go w tym stanie. Długa sierść wokół odbytu i narządów płciowych zbiera mocz i odchody, co powoduje odparzenia, przyciąga muchy latem i sprawia, że zwierzę niechętnie poddaje się dotykowi. Utrzymywanie tej okolicy krótko przyciętej to najlepsza rzecz, jaką możesz zrobić dla długowłosego zwierzaka.

Przytnij brzuch i tylną część sierści, aby zwierzę nie wlekło jej po podłożu.

Gdzie tworzą się kołtuny. Za przednimi łapami, na zadzie, pod brodą i wokół gruczołu łojowego.

Usuwanie kołtunów. Nigdy nie kładź nożyczek płasko na skórze świnki. Skóra jest cienka, ruchoma i unosi się w kołtun, dlatego rany po usuwaniu kołtunów są rutynowym problemem w gabinetach. Zamiast tego wsuń grzebień między kołtun a skórę, aby go chronił, i tnij kołtun nad grzebieniem, w kawałkach, nożyczkami z tępymi końcami ustawionymi równolegle do ciała. Jeszcze lepiej użyć małej maszynki.

Jeśli kołtun jest ciasno przy skórze, jeśli skóra pod nim jest mokra lub bolesna, lub jeśli nie możesz wsunąć grzebienia, przerwij i poproś o pomoc. Złe usunięcie kołtuna kosztuje znacznie więcej niż wizyta u Weterynarz lub doświadczonego groomera.

Kąpiel i dlaczego nie jest rutynowa

Świnki morskie utrzymują się w czystości same. Kąpiel zmywa naturalne olejki, szybko wychładza małe zwierzę i jest stresująca dla gatunku, który nie ma naturalnego doświadczenia z zanurzaniem.

Kąp tylko z konkretnego powodu: leczniczo na zalecenie lekarza, gdy zwierzę jest bardzo zabrudzone lub gruczoł łojowy wymaga lokalnego mycia.

Jeśli musisz kąpać:

Użyj małego pojemnika z kilkoma centymetrami ciepłej wody i antypoślizgowym podłożem.

Użyj szamponu dla świnek morskich lub zaleconego przez lekarza. Szampony dla ludzi, niemowląt czy psów nie są odpowiednie.

Chroń uszy i oczy przed wodą.

Spłucz dokładnie. Resztki szamponu powodują swędzenie.

Osusz dokładnie ręcznikami w ciepłym pomieszczeniu bez przeciągów. Jeśli używasz suszarki, musi być ustawiona na chłodny nawiew, trzymana w odległości i nigdy nie używana bezpośrednio na zwierzę, które nie może uciec.

Nie wkładaj wilgotnego zwierzęcia do klatki na zewnątrz lub do zimnego pokoju.

Wiek a potrzeby

Młode. Priorytetem jest przyzwyczajenie, a nie pielęgnacja. Bardzo krótkie sesje codziennie, z jedzeniem, aby dotykanie łapek stało się czymś normalnym. Pazurki rosną szybko i wymagają wczesnej uwagi.

Dorosłe. Ustal rytm: pazurki co kilka tygodni, kontrola skóry co tydzień, gruczoł co miesiąc u samców, długa sierść codziennie.

Starsze. Pazurki często rosną szybciej, bo zwierzę mniej się rusza, więc wymagają częstszej kontroli. Artretyzm utrudnia samodzielną pielęgnację, więc okolice zadu i za łopatkami stają się zaniedbane i wymagają pomocy. Samce potrzebują zarządzania workiem okołoodbytniczym. Starsze świnki męczą się szybciej, więc sesje muszą być krótsze.

Chore w każdym wieku. Świnka, która nagle przestaje się pielęgnować, chce Ci coś powiedzieć. Tłusta, nastroszona sierść na zadzie lub ciągle mokra broda to sygnały medyczne, a nie błędy w pielęgnacji.

Czego nigdy nie robić

Nie trzymaj świnki morskiej na grzbiecie dłużej niż kilka sekund.

Nie tnij kołtunów nożyczkami położonymi płasko na skórze.

Nie kąp rutynowo.

Nie używaj szamponów dla ludzi, dzieci ani psów.

Nie używaj gorącej suszarki.

Nie próbuj skracać bardzo przerośniętych pazurków do właściwej długości w jednej sesji.

Nie czyść uszu w środku patyczkami kosmetycznymi.

Nie ignoruj mokrej brody lub wypadania pokarmu z pyszczka, nie traktuj tego jako problemu z pielęgnacją.

Nie pielęgnuj świnki, która jest chora, zgarbiona lub nie je. Najpierw udaj się do lekarza.

Kiedy szukać pomocy

Tego samego dnia w przypadku kołtunów, których nie możesz bezpiecznie usunąć, rany znalezionej podczas pielęgnacji, larw much lub zabrudzonego tyłu w ciepłe dni, silnego drapania ze strupami oraz w przypadku świnki, która się ślini lub wypluwa pokarm.

Niezwłocznie w przypadku utraty sierści na obu bokach u samicy, zmian wokół pyszczka, które mogą być grzybicze i przenieść się na ludzi, problemów z workiem okołoodbytniczym u samca oraz gdy świnka przestała się pielęgnować.

Umów rutynową wizytę, jeśli nie masz pewności co do długości pazurków, jeśli nigdy nie opróżniałeś worka okołoodbytniczego i chcesz zobaczyć jak to zrobić, lub jeśli obsługa zwierzęcia pozostaje stresująca mimo krótkich sesji z jedzeniem.

Świnka morska, która natychmiast wraca do jedzenia siana, miała sesję odpowiednio krótką.

Zabierz ze sobą zapis Waga, notatki o znaleziskach na skórze, zdjęcia problematycznych miejsc oraz informacje o rasie i Wiek. W przypadku problemów skórnych weterynarz zapyta, czy inne świnki w domu mają podobne objawy.