Biegunka u świnki morskiej: czy to na pewno biegunka, co ją wywołuje i pierwsze 24 godziny

Szybka odpowiedź

Pierwszym pytaniem nie jest to, co wywołało ten stan. Pytanie brzmi, czy to prawdziwa biegunka, czy rozgniecione cekotrofy, ponieważ te dwie sytuacje wymagają zupełnie innego postępowania.

Większość miękkich odchodów, które Właściciel znajduje w klatce świnki morskiej, to nie biegunka. Są to cekotrofy, czyli miękkie, bogate w składniki odżywcze grudki, które świnka morska normalnie zjada bezpośrednio z odbytu, pozostawione, ponieważ zwierzę nie mogło do nich dosięgnąć.

Prawdziwa biegunka u świnki morskiej występuje rzadko i jest poważnym stanem. Oznacza uformowane lub wodniste odchody, zabrudzone, mokre okolice odbytu i zazwyczaj świnkę morską, która nie zachowuje się normalnie. U zwierząt z fermentacją w jelicie grubym o tych gabarytach takie połączenie może prowadzić do śmierci w ciągu dnia lub dwóch.

• Szukaj normalnych, twardych odchodów obok tych miękkich. Jeśli obecne są jedne i drugie, zazwyczaj masz do czynienia z niezjedzonymi cekotrofami, a nie biegunką.
• Wodniste odchody w połączeniu ze stanem, w którym świnka morska przestała jeść, stanowią stan nagły, a nie sytuację do obserwacji.
• Najczęstszą możliwą do uniknięcia przyczyną śmiertelnej biegunki u świnek morskich jest niewłaściwy antybiotyk.
• Nigdy nie przestawaj podawać siana. Zatrzymanie pracy jelit u świnki morskiej to odrębny stan nagły, który rozwija się w ciągu kilku godzin.
• Zważ zwierzę teraz i zapisz tę liczbę. Waga to pomiar, który wskaże, czy stan się poprawia.

:::danger
Kilka powszechnie stosowanych antybiotyków zabija świnki morskie.

Jelita świnki morskiej funkcjonują dzięki gram-dodatnim bakteriom beztlenowym. Antybiotyki skierowane przeciwko organizmom gram-dodatnim niszczą tę populację, umożliwiając nadmierny wzrost gatunków z rodzaju Clostridium i uwalnianie toksyn. Rezultatem jest enterotoksemia: ciężka biegunka, zapaść i często śmierć w ciągu od jednego do trzech dni.

Grupy leków obejmują penicyliny, takie jak amoksycylina i ampicylina, cefalosporyny, linkomycynę, klindamycynę, erytromycynę i tylozynę. Dotyczy to preparatów doustnych, iniekcyjnych, a w niektórych przypadkach miejscowych, w tym niektórych kropli do uszu i oczu.

Jeśli Twojej śwince morskiej przepisano jakikolwiek lek, a następnie wystąpiła u niej biegunka, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, który przepisał lek, i poinformuj go o tym. Nigdy nie podawaj śwince morskiej antybiotyku przepisanego dla innego zwierzęcia lub innego gatunku i zawsze upewniaj się, że Weterynarz leczący Twoją świnkę morską zna ten gatunek.
:::

Zdecyduj w 60 sekund

Cekotrofy i dlaczego to odróżnienie jest najważniejsze

Świnki morskie pozyskują składniki odżywcze w dwóch etapach. Włóknisty pokarm fermentuje w jelicie ślepym, wytwarzając miękkie, wilgotne, intensywnie pachnące grudki bogate w witaminy z grupy B i białko bakteryjne. Zwierzę pobiera je bezpośrednio z odbytu i zjada, zazwyczaj będąc zwiniętym w kłębek i często bez wiedzy Opiekuna.

Oznacza to, że zdrowa świnka morska wytwarza dwa rodzaje odchodów, a w ściółce powinno się normalnie znajdować tylko jeden z nich. Twarde, suche, owalne grudki w ściółce to produkt końcowy. Miękkie, lepkie, skupione grudki w ściółce to cekotrofy, które nie zostały spożyte.

Gdy znajdujesz cekotrofy, pytanie brzmi, dlaczego zwierzę ich nie zjadło. Odpowiedź ma prawie zawsze charakter mechaniczny lub medyczny, a nie trawienny.

Zwierzę nie może dosięgnąć.
Otyłość, zapalenie stawów, ból kręgosłupa, zaawansowana ciąża u samicy lub długa sierść posklejana wokół odbytu fizycznie to uniemożliwiają.

Zwierzę nie zwija się w kłębek.
Ból w jakimkolwiek miejscu, w szczególności ból brzucha lub zębów, uniemożliwia przyjęcie wymaganej postawy.

Zwierzę nie chce ich zjeść.
Zbyt bogata dieta, zwłaszcza zbyt duża ilość świeżego pokarmu lub granulatu, powoduje powstawanie większej ilości cekotrofów niż zwierzę potrzebuje, co prowadzi do pozostawiania nadmiaru. Jest to jedyna przyczyna żywieniowa, a rozwiązaniem jest więcej siana i mniej wszystkiego innego.

Zwierzę nie może ich przeżuć.
Choroba zębów. Świnka morska z przerostem zębów trzonowych często ma mokrą brodę i gubi pokarm.

Cechą odróżniającą tę sytuację od biegunki jest jednoczesna obecność normalnych odchodów. Biegunka zastępuje normalne odchody, natomiast niezjedzone cekotrofy leżą obok nich.

Prawdziwa biegunka: co ją wywołuje

Enterotoksemia poantybiotykowa.
Opisana powyżej. Znajduje się na pierwszym miejscu tej listy, ponieważ można jej najłatwiej zapobiec i jest najbardziej śmiertelna.

Nagłe lub nadmierne podanie świeżego pokarmu.
Duża ilość nowej zieleniny, mokrej trawy lub owoców zmienia fermentację w jelicie ślepym. Klasycznym wzorcem są miękkie odchody w ciągu dnia od zmiany diety u poza tym żwawego zwierzęcia, ustępujące po wycofaniu tego pokarmu i zwiększeniu ilości siana.

Zepsuty lub zanieczyszczony pokarm.
Spleśniałe siano, zwiędła lub fermentująca zielenina pozostawiona w klatce bądź zielenina zawierająca pozostałości pestycydów. Pleśń w sianie stanowi realne zagrożenie i jest często pomijana, ponieważ Właściciele oceniają siano po wyglądzie, a nie po zapachu.

Niska zawartość włókna w diecie.
Świnka morska jedząca głównie granulat i warzywa zamiast siana ma jelito ślepe, które nie otrzymuje potrzebnego długiego włókna, a praca jej przewodu pokarmowego staje się niestabilna.

Koksydia i inne pasożyty.
Eimeria caviae jest częstą przyczyną u młodych świnek morskich oraz u nowo nabytych zwierząt, zwłaszcza pochodzących z zagęszczonych hodowli. Zazwyczaj wywołuje biegunkę u młodego zwierzęcia, które również nie przybiera na wadze.

Zakażenie bakteryjne.
Salmonella, niektóre szczepy E. coli, Yersinia i gatunki z rodzaju Clostridium. Są one bardziej prawdopodobne u nowych zwierząt, w grupach, gdzie dotknięte jest więcej niż jedno zwierzę, oraz tam, gdzie czynnikiem jest higiena lub kontakt z dzikimi gryzoniami.

Cryptosporidium.
Głównie u młodych świnek morskich, wywołujące przewlekłą biegunkę i słaby wzrost.

Choroba podstawowa.
Choroby zębów uniemożliwiające jedzenie siana, choroby wątroby lub nerek oraz każdy bolesny stan zmniejszający pobór pokarmu mogą wtórnie destabilizować jelita. U starszej świnki morskiej z biegunką i brakiem oczywistej przyczyny żywieniowej należy szukać problemu pierwotnego.

Toksyny.
Rośliny doniczkowe, rośliny ogrodowe, skoszona trawa poddana działaniu środków chemicznych oraz pozostałości środków czyszczących.

Codzienna Waga to jedyny obiektywny pomiar, jakim dysponujesz w domu. Ta sama waga, ta sama pora dnia, zapisana w notatniku.

Etapy choroby i dlaczego rozwija się szybko

Łagodny.
Odchody miększe niż zwykle, ale nadal zachowujące kształt, wydalane w normalnej ilości. Świnka morska je siano, jest aktywna i wykazuje zainteresowanie jedzeniem. Waga stabilna.

Umiarkowany.
Odchody nieuformowane, w mniejszej ilości, widoczne pewne zabrudzenie okolic odbytu. Apetyt zmniejszony. Zwierzę jest spokojniejsze niż zwykle. Waga zaczyna spadać.

Ciężki.
Wodniste odchody, wyraźne zabrudzenie, niewiele uformowanych odchodów lub ich brak. Świnka morska jest zgarbiona ze nastroszoną sierścią, oczy ma częściowo przymknięte, nie je, a jej uszy i łapki są zimne w dotyku. Utrata wagi jest widoczna.

Krytyczny.
Słabe, niereagujące na bodźce, zimne zwierzę, czasem z wzdęciem brzucha. Zwierzę to wymaga intensywnej opieki weterynaryjnej.

Postęp między tymi etapami może nastąpić w ciągu jednego dnia. Powodem jest skala: zwierzę o tych gabarytach bardzo szybko traci dużą część całkowitej wody z organizmu, a utrata płynów, spadek temperatury ciała i staza jelit wzajemnie się nasilają. Ponadto świnka morska, która przestaje jeść, w ciągu kilku godzin zaczyna kumulować własny zestaw problemów, niezależnie od tego, co było przyczyną początkową.

Dlatego rozważanie obserwacji przez parę dni jest błędnym odruchem w przypadku świnki morskiej, mimo że byłoby uzasadnione u psa.

Pierwsze dwadzieścia cztery godziny w domu

Wykonaj te czynności podczas umawiania Wizyty u lekarza, a nie zamiast niej.

Zważ zwierzę teraz.
Następnie powtórz pomiar o tej samej porze każdego dnia. Spadek wagi w ciągu dwudziestu czterech godzin to najczytelniejszy sygnał, że stan się pogarsza.

Zapewnij nielimitowane siano.
To kwestia bezdyskusyjna. Włókno jest tym, czego potrzebuje jelito ślepe, a utrzymanie ruchu jelit jest tym, co próbujesz zachować. Nigdy nie stosuj głodówki u świnki morskiej.

Tymczasowo usuń świeży pokarm.
Wycofaj warzywa, owoce i trawę na czas uspokojenia pracy jelit, ale zachowaj pewne źródło witaminy C, ponieważ świnki morskie nie potrafią jej same syntezować, a chore zwierzę potrzebuje jej więcej, a nie mniej. Zapytaj Weterynarza, co zastosować.

Zapewnij zwierzęciu ciepło.
Świnka morska z biegunką szybko traci ciepło. Zapewnij osłonięte, ciepłe miejsce, od którego zwierzę może odejść, ale nigdy nie stosuj źródła ciepła, od którego nie ma możliwości ucieczki.

Zapewnij stały dostęp do wody i sprawdzaj, czy jest pita.
Zwracaj uwagę, czy poziom wody w poidełku spada.

Oczyść i osusz okolice odbytu.
Delikatnie, ciepłą wodą bez mydła, a następnie dokładnie osusz. Mokry, zabrudzony krocze powoduje odparzenia, a w ciepłe dni przyciąga muchy. Muszyca u świnki morskiej to gwałtowny stan nagły.

Pobierz świeżą próbkę.
Umieść świeży odchód w czystym, szczelnym pojemniku. To najbardziej przydatna rzecz, jaką możesz zabrać ze sobą.

Dokarmiaj strzykawką tylko po konsultacji i tylko wtedy, gdy zwierzę nie je.
Preparat odżywczy dla roślinożerców to środek, który wskaże Weterynarz. Nigdy nie dokarmiaj strzykawką zwierzęcia w stanie zapaści lub wyziębionego bez instrukcji, ponieważ zachłyśnięcie stanowi realne zagrożenie.

Ostrożnie odizoluj.
Jeśli dotknięte jest więcej niż jedno zwierzę lub jeśli niedawno pojawiło się nowe zwierzę, wspomnij o tym. Jeśli rozdzielasz dobraną parę, trzymaj je w zasięgu wzroku i zapachu.

Nastroszona sierść, półprzymknięte oczy i zgarbiona sylwetka to wygląd świnki morskiej w trudnej sytuacji.

Co zmienia się w zależności od wieku, grupy i pory roku

Młode i nowo nabyte świnki morskie.
Ryzyko przyczyn zakaźnych gwałtownie rośnie. Koksydia i Cryptosporidium są bardziej prawdopodobne, a biegunka u młodego zwierzęcia, które nie przybiera na wadze, wymaga badania kału, a nie korekty diety.

Dotknięte więcej niż jedno zwierzę.
Znacząco przesuwa to prawdopodobieństwo w stronę przyczyny zakaźnej lub wspólnego problemu z żywnością i zmienia zalecenia dotyczące higieny dla całego wybiegu.

Starsze świnki morskie.
Szukaj choroby podstawowej. Problemy ze stomatologią, zapalenie stawów uniemożliwiające cekotrofię oraz choroby narządów są bardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem niż błąd dietetyczny.

Samice w ciąży.
Samica w wysokiej ciąży może pozostawiać cekotrofy po prostu dlatego, że nie może do nich dosięgnąć. Jest również narażona na toksemię ciążową, która może wyglądać jak ogólne pogorszenie stanu. Każda chorej samicy w ciąży wymaga pilnej pomocy.

Ciepłe dni.
Zagrożenie muszycą w przypadku zabrudzonych okolic odbytu zmienia problem możliwy do opanowania w stan krytyczny w ciągu jednego dnia. Sprawdzaj okolice odbytu dwa razy dziennie w ciepłych miesiącach.

Wiosenna trawa.
Nagłe przejście na duże ilości bujnej, młodej trawy to klasyczny czynnik wyzwalający. Wprowadzaj trawę w małych ilościach w ciągu tygodnia lub dłużej.

O co zapytuje Weterynarz

• Świeża próbka kału, najlepiej z tego samego dnia.
• Aktualna Waga i jej trend z ostatniego tygodnia.
• Dokładna dieta: rodzaj siana i zjadana ilość, marka oraz ilość granulatu, każde podane warzywo i owoc oraz wszelkie nowości.
• Wszelkie Leki podane temu zwierzęciu lub jego towarzyszom z klatki w ostatnim miesiącu, w tym krople i produkty stosowane miejscowo.
• Czy problem dotyczy innych zwierząt w grupie.
• Czy w ostatnim czasie wprowadzono nową świnkę morską i kiedy.
• Dostęp do trawy, roślin ogrodowych, roślin doniczkowych lub skoszonej trawy z trawnika.
• Historia stomatologiczna oraz informacja, czy zwierzę je siano w normalny sposób.
• Pobór wody oraz informacja, czy poziom w poidełku spada jak zwykle.

Czego nigdy nie robić

Nie stosuj głodówki u świnki morskiej. Wstrzymanie podawania pokarmu w celu "odpoczynku jelit" to porada dotycząca psów i kotów, która w tym przypadku jest niebezpieczna.

Nie podawaj antybiotyku, który nie został przepisany dla tej konkretnej świnki morskiej przez lekarza znającego ten gatunek.

Nie podawaj loperamidu, kaolinu ani innych ludzkich preparatów przeciwbiegunkowych.

Nie wycofuj źródła witaminy C z powodu złego samopoczucia zwierzęcia.

Nie kąp świnki morskiej w celu oczyszczenia zabrudzonego tyłu. Oczyść zabrudzone miejsce miejscowo ciepłą wodą i dokładnie osusz. Pełna kąpiel osłabionego zwierzęcia prowadzi do wyziębienia.

Nie zwlekaj tylko dlatego, że świnka morska nadal je. Apetyt jest jedną z ostatnich rzeczy, które zanikają, i jednym z najmniej uspokajających Objawów u tego gatunku.

Nie traktuj zabrudzonych okolic odbytu w ciepłe dni jako problemu estetycznego.

Nie zmieniaj drastycznie diety w ramach domowych sposobów. Zwiększ ilość siana, wycofaj świeży pokarm i pozwól Weterynarzowi pokierować resztą Leczenia.

Powrót do zdrowia mierzy się powrotem Wagi i apetytu, a nie pierwszym twardym odchodem.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się natychmiast do kliniki w przypadku wodnistych odchodów połączonych z utratą apetytu, zimnych uszu i łapek, zgarbionej postawy, osłabienia, wzdęcia brzucha lub biegunki u zwierzęcia, które w ostatnim czasie przyjmowało jakikolwiek antybiotyk.

Udaj się w tym samym dniu w przypadku nieuformowanych odchodów u zwierzęcia, które nadal je, jakiejkolwiek biegunki u młodej lub nowo nabytej świnki morskiej, zabrudzonych, mokrych okolic odbytu w ciepłe dni lub biegunki dotykającej więcej niż jednego zwierzęcia.

Umów Wizytę w ciągu kilku dni w przypadku utrzymujących się niezjedzonych cekotrofów u żwawego zwierzęcia, aby przyczynę, dla której zwierzę nie może dosięgnąć lub nie chce jeść, można było zidentyfikować, zanim przekształci się ona w odparzenia lub problem z muszycą.

Wybierz Klinikę, która regularnie leczy świnki morskie. Jedyną najważniejszą decyzją w przypadku świnki morskiej z biegunką jest to, które Leki są bezpieczne w użyciu, a to wymaga wiedzy dotyczącej konkretnego gatunku, a nie ogólnej wiedzy o małych zwierzętach.