Kiedy więź między świnkami morskimi ulega zniszczeniu: dominacja, prawdziwa walka i przyczyny medyczne

Szybka odpowiedź

Świnki morskie, które żyły razem szczęśliwie przez miesiące, mogą nagle zacząć walczyć, a przyczyną rzadko jest to, że przestały się lubić. Zazwyczaj jest to zmiana w przestrzeni, zmiana hormonów lub zmiana w Stanie Zdrowia jednego ze zwierząt.

Większość tego, co wygląda niepokojąco, jest rzeczą normalną. Mruczenie, wskakiwanie na siebie, unoszenie podbródka, szczękanie zębami i najeżanie sierści to sposoby, w jakie świnki morskie ustalają hierarchię bez obrażeń. Granicą, która ma znaczenie, jest krew. Gdy jedno zwierzę ugryzie drugie na tyle mocno, by przerwać skórę, sytuacja przestaje być negocjacją.

O większości konfliktów decyduje układ przestrzeni. Obserwuj, gdzie siedzi każde zwierzę oraz z których ścieżek może i nie może korzystać.

• Rozdziel je natychmiast, jeśli pojawi się krew, i nie umieszczaj samców z powrotem razem bezpośrednio po krwawej walce.
• Waż oba zwierzęta codziennie podczas jakiegokolwiek konfliktu. Zwierzę, którego Waga spada, jest tym uciskanym.
• Nagła agresja u samicy, która wcześniej była spokojna, to często torbiele jajników.
• Nagła agresja wobec towarzysza z klatki może również oznaczać, że agresor odczuwa ból.
• Każda kryjówka potrzebuje dwóch wyjść, a każdy zasób wymaga drugiego egzemplarza umieszczonego z dala od pierwszego.

Podejmij decyzję w 60 sekund

Prawidłowa dominacja i gdzie się kończy

Świnki morskie żyją w grupach ze stabilną hierarchią i utrzymują ją stale, zamiast ustalać ją raz na zawsze. To utrzymywanie wygląda dla ludzi dramatycznie, a dla nich znaczy bardzo mało.

Mruczenie i chód kołyszący (rumblestrutting). Niski, wibrujący odgłos połączony z kołyszącym chodem na sztywnych nogach. Jest to pokaz dominacji i godów, który występuje codziennie w stabilnych grupach.

Wskakiwanie na siebie. Wykonywane przez obie płcie i we wszystkich kombinacjach. Chodzi o hierarchię, a nie o rozród.

Unoszenie podbródka i konfrontacje pysk w pysk. Dwa zwierzęta stają naprzeciw siebie i każde unosi podbródek wyżej. To, które opuści go jako pierwsze, ulega. Jest to formalna rywalizacja z formalnym zakończeniem.

Szczękanie zębami. Szybkie klikanie. To prawdziwe ostrzeżenie. Okazjonalne szczękanie jest prawidłowe; głośne, długotrwałe szczękanie z najeżoną sierścią oznacza, że sytuacja ulega eskalacji.

Ziewanie na siebie. Pokazywanie zębów. Pokaz, a nie ugryzienie.

Najeżanie sierści wzdłuż grzbietu. Eskalacja. Obserwuj uważnie od tego momentu.

Ciągnięcie pośladkami po podłożu. Znakowanie zapachowe i prawidłowe zachowanie terytorialne.

Co nie jest prawidłowe: długotrwałe pościgi, w których jedno zwierzę nie może uciec; rzucanie się z gwałtownym ruchem głowy; rany w jakimkolwiek miejscu, szczególnie na uszach, zadzie, narządach płciowych i pyszczku; zwierzę, które nie może dotrzeć do jedzenia, wody lub kryjówki; krzyk jako powtarzające się zdarzenie, a nie pojedynczy pisk przestrachu.

Dlaczego utrwalona więź się rozpada

Podwójne zasoby umieszczone z dala od siebie oraz kryjówki z dwoma wyjściami usuwają większość powodów, dla których świnki morskie walczą.

Układ przestrzeni, częściej niż cokolwiek innego.

Jedna kryjówka z jednymi drzwiami to pułapka. Dominujące zwierzę siedzi w wejściu, a podporządkowane nie może wyjść ani wejść. Jeden stos siana, jedna butelka wody i jedna miska na karmę to trzy osobne punkty zapalne. Zbyt mała długość podłogi oznacza brak miejsca na przerwanie rywalizacji i odejście, czyli sposób, w jaki świnki morskie zazwyczaj kończą spór.

Naprawienie tego jest często całym Leczeniem. O jedną kryjówkę więcej niż liczba zwierząt, każda kryjówka z dwoma otworami, dwa źródła wody, dwie stacje z sianem i tak dużo nieprzerwanej przestrzeni na podłodze, jak to możliwe.

Okres dojrzewania.

Młody samiec osiągający dojrzałość rzuci wyzwanie starszemu towarzyszowi, a połączenie, które działało w wieku ośmiu tygodni, może rozpaść się miesiące później. Jest to przewidywalne, a nie porażka, i najlepiej radzić sobie z tym poprzez wcześniejsze zadbanie o odpowiednią przestrzeń i zasoby.

Samica w zasięgu zapachu.

Samce będą walczyć o samicę, której nie widzą. Trzymanie samców w pokoju, w którym mieszkają również samice lub w którym niedawno przebywały, jest częstą i niewidoczną przyczyną nagłych, poważnych walk. Fizyczne rozdzielenie nie wystarczy; liczy się rozdzielenie zapachowe.

Przyczyny medyczne u agresora.

Ból sprawia, że każde zwierzę staje się porywcze. Choroby zębów, kamienie w pęcherzu moczowym, zapalenie stawów, bolesne łapki i ropnie sprawiają, że wcześniej tolerancyjna świnka morska zaczyna atakować. Szczególnie u samic torbiele jajników dają obraz hormonalny obejmujący wskakiwanie na inne osobniki, agresję, symetryczną utratę sierści na bokach oraz strupowate sutki, a pojawia się to w średnim wieku u nieskastrowanych zwierząt.

Przyczyny medyczne u ofiary.

Świnki morskie odrzucają członka grupy, który jest chory. Zwierzę, które stało się wolne, pachnie inaczej z powodu infekcji lub nie broni swojej pozycji, zostaje wypchnięte. Jeśli jedno zwierzę jest nagle atakowane, zbadaj je równie dokładnie jak agresora.

Zmiana składu grupy.

Śmierć jednego zwierzęcia reorganizuje hierarchię pozostałych, a niestabilność przez kilka tygodni po tym zdarzeniu jest czymś prawidłowym. Dodanie nowej świnki morskiej do ustalonej grupy bez właściwego zapoznania na neutralnym terenie niemal gwarantuje konflikt.

Stres środowiskowy.

Upał, hałas, klatka przeniesiona obok telewizora, pies lub kot mający dostęp do pokoju, prace budowlane lub klatka, która została dokładnie wyszorowana, tak że cały znajomy zapach zniknął naraz.

Co zrobić, gdy sytuacja jest poważna

Rozdziel je fizycznie, ale nie społecznie.

Przegroda z kratek pośrodku wybiegu lub dwa wybiegi obok siebie pozwalają zwierzętom widzieć się, słyszeć i czuć bez kontaktu fizycznego. Całkowita izolacja stanowi osobny problem z dobrostanem dla gatunku bezwzględnie stadnego i utrudnia ponowne połączenie.

Nie wkładaj gołych rąk w walczące zwierzęta.

Ugryzienia świnek morskich są głębokie. Użyj szufelki, kawałka tektury, ręcznika rzuconego na jedno ze zwierząt lub rzuć jedzenie w dwóch znacznie oddalonych od siebie miejscach, aby odwrócić ich uwagę.

Zbadaj dokładnie oba zwierzęta.

Obejrzyj uszy, pyszczek, zad, narządy płciowe i łapki. Rozchyl sierść. Rany u tego gatunku to często małe ukłucia, które zasklepiają się, a później tworzą ropnie.

Waż oba zwierzęta codziennie i zapisuj wyniki.

Jest to obiektywna miara tego, kto sobie radzi. Stabilna Waga u obu zwierząt oznacza, że sytuacja, jakkolwiek głośna, nie wyrządza szkody. Spadek Wagi u któregokolwiek z nich oznacza, że jest inaczej.

Zleć badanie obu zwierząt.

Nie tylko tego poszkodowanego. Agresor z równym prawdopodobieństwem może mieć przyczynę medyczną co ofiara.

Świnka morska, która siedzi skulona, czujna i nieruchoma w jednym miejscu przez cały dzień, nie jest spokojna. Ona czegoś unika.

Ponowne łączenie zwierząt

Podejmuj takie próby dopiero po zbadaniu obu zwierząt i wyleczeniu wszelkich przyczyn medycznych, i nigdy w ciągu kilku dni od krwawej walki między samcami.

Użyj naprawdę neutralnego terenu.

Przestrzeń, z której żadne ze zwierząt wcześniej nie korzystało, wystarczająco duża, by mogły oddalić się od siebie, z antypoślizgową powierzchnią. Podłoga w łazience, wybieg urządzony w innym pokoju lub kojec na świeżej macie.

Usuń zapach ze wszystkiego.

Wyczyść dokładnie wybieg, wymień lub wypierz wszystkie tkaniny i zmień kryjówki. Powrót pary do przestrzeni, którą jedno z nich uważa za swoją, wznawia spór.

Umieść więcej wszystkiego, niż uważasz za konieczne.

Stosy siana w kilku miejscach, kilka kryjówek z dwoma wyjściami każda, wiele źródeł wody, warzywa rozrzucone zamiast umieszczonych w jednej misce. Zwierzęta, które jedzą, nie walczą.

Daj im godziny, a nie minuty.

Spodziewaj się pełnej rundy mruczenia, wskakiwania na siebie i unoszenia podbródka. Nadzoruj proces w sposób ciągły. Przerwij tylko wtedy, gdy dochodzi do długotrwałego pościgu lub ugryzienia.

Wiedz, kiedy przestać.

Krew oznacza koniec. Samce, które stoczyły krwawą walkę, zazwyczaj nie są ponownie łączone ze sobą, a dalsze próby są niehumanitarne dla obu stron. Relacje samic częściej udaje się uratować.

Przemyśl kombinację zwierząt.

Grupy samic bywają najbardziej stabilne. Skastrowany samiec mieszkający z jedną lub kilkoma samicami to bardzo stabilny układ. Pary samców są najbardziej delikatne i wymagają najwięcej przestrzeni oraz najwięcej podwójnych zasobów. Trzy samce razem to wymagający układ, który często kończy się niepowodzeniem.

Miej jasność co do tego, co daje kastracja.

Kastracja samca pozwala mu mieszkać z samicami bez ich zapładniania. Nie gwarantuje ona zaprzestania walk dorosłego samca z innymi samcami i nie jest sposobem na Leczenie agresji. Kastracja samicy to poważniejszy zabieg i wykonuje się go zazwyczaj w celu Leczenia torbieli jajników, a nie zmiany zachowania, choć zachowanie często ulega poprawie w rezultacie.

Czego nigdy nie robić

Nie wkładaj gołych rąk w walczące zwierzęta.

Nie trzymaj świnki morskiej pojedynczo jako pierwszego rozwiązania. Rozdziel je przegrodą, aby zachować kontakt.

Nie łącz ponownie samców po krwawej walce.

Nie wpuszczaj nowej świnki morskiej bezpośrednio do zajętego wybiegu.

Nie trzymaj samców w miejscu, w którym mogą czuć samice.

Nie zakładaj, że agresor jest zdrowy. Ból i hormony to częste przyczyny.

Nie czyść całego wybiegu w celu usunięcia zapachu jako sposobu na zresetowanie konfliktu, chyba że przeprowadzasz pełne ponowne łączenie na neutralnym terenie, ponieważ o terytorium pozbawione zapachu walczy się od nowa.

Nie trzymaj świnek morskich z królikami, oczekując, że zastąpi to towarzystwo innej świnki morskiej.

Kiedy szukać pomocy

Zarezerwuj Wizytę u Weterynarza dla obu zwierząt po każdej walce, która przerwała skórę, dla każdej świnki morskiej tracącej Wagę w okresie konfliktu oraz dla wcześniej tolerancyjnego zwierzęcia, które stało się agresywne.

Zapytaj konkretnie o torbiele jajników w przypadku samicy w średnim wieku z nowo pojawiającą się agresją, utratą sierści wzdłuż boków lub powiększonym brzuchem.

Udaj się tego samego dnia, jeśli świnka morska przestała jeść, ma zakażoną lub spuchniętą ranę, jest zgarbiona i zgrzyta zębami lub przez dłuższy czas nie miała dostępu do jedzenia i wody.

Spokojna grupa to taka, w której każde zwierzę je, odpoczywa na otwartej przestrzeni i utrzymuje swoją Wagę, a nie taka, która milczy.

Weź ze sobą codzienne pomiary Wagi każdego zwierzęcia, Wiek i płeć każdego z nich, informację, kiedy rozpoczął się konflikt i co się wtedy zmieniło, opis lub nagranie wideo zachowania, wymiary wybiegu oraz liczbę i rodzaj kryjówek i stacji karmienia, a także informację, czy jakiekolwiek samice znajdują się w zasięgu zapachu samców. Spodziewaj się, że oba zwierzęta zostaną zbadane pod kątem ran, chorób zębów, guzów w jamie brzusznej i bólu.