Impakcja worka okołoodbytowego u świnki morskiej: starszy samiec, który nie potrafi samodzielnie opróżnić worka

Szybka odpowiedź

Siano jest zarówno metodą leczenia, jak i profilaktyką. To, co je samiec, decyduje o konsystencji jego miękkich odchodów, a ta decyduje o tym, czy mogą one zostać wydalone.

Większość samców świnek morskich, jeśli dożyje odpowiedniego wieku, przestaje być w stanie samodzielnie opróżniać worek znajdujący się tuż nad odbytem. Miękkie odchody, sierść i lepka wydzielina gromadzą się tam, tworząc czop, którego zwierzak nie jest w stanie sam usunąć.

Nie jest to zaparcie ani niedrożność jelit. Układ pokarmowy pracuje prawidłowo. Worek wyjściowy jest pełny i pozostanie taki, dopóki ktoś go nie opróżni.

• Sprawdzaj okolice odbytu każdego samca raz w tygodniu od osiągnięcia średniego wieku, a codziennie, gdy pojawi się impakcja.
• Zadanie polega na wypchnięciu zawartości nawilżonym opuszkiem palca, nigdy na kopaniu lub ciągnięciu.
• Nie podawaj środków przeczyszczających. Bardziej miękki stolec pogarsza sytuację, a nie ją poprawia.
• Nielimitowane siano z traw, prawidłowa waga ciała i leczenie artretyzmu to trzy czynniki, które zmniejszają częstotliwość koniecznych zabiegów.
• W ciepłe dni sprawdzaj dwa razy dziennie. Zabrudzona okolica odbytu to początek muszycy, która może zabić w ciągu kilku godzin.

Decyzja w 60 sekund

Co właściwie dzieje się w tym miejscu

Dwa rodzaje odchodów.

Świnki morskie fermentują włókno w jelicie ślepym. Produkty tej fermentacji są pakowane jako miękkie odchody zwane cekotrofami, które zwierzę zjada bezpośrednio z odbytu. Składniki odżywcze, które świnka otrzymuje z tego drugiego przejścia, nie są opcjonalne, a to zachowanie jest naturalne i stałe.

Twarde bobki to końcowy odpad. Cekotrofy to pożywienie.

Worek.

Samce świnek morskich mają worek okołoodbytowy – normalny anatomiczny worek tuż nad odbytem, będący częścią aparatu znaczenia zapachowego. U młodego samca z dobrym napięciem mięśniowym worek opróżnia się bez niczyjej pomocy.

Dlaczego przestaje działać.

Z wiekiem napięcie mięśniowe w tym rejonie spada. Miękkie cekotrofy nie są już sprawnie wydalane ani dosięgane przez zwierzę, więc gromadzą się wewnątrz worka.

Tam łączą się z wypadniętą sierścią, kawałkami ściółki i gęstą, lepką wydzieliną, którą produkują samce (często opisywaną jako klej). Całość zbija się w twardy czop i rozszerza worek.

Dlaczego potem pogarsza się to samoistnie.

Pełny worek uciska odbytnicę, co utrudnia wydalanie normalnych bobków. Obszar jest stale wilgotny i zabrudzony, co prowadzi do zapalenia skóry. Podrażniona skóra boli, a cierpiący samiec jest mniej skłonny do prób samodzielnego oczyszczenia się.

Tymczasem samiec, który nie zjada cekotrofów, traci ważną część swojej diety.

Co zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia problemu.

Nadwaga, która fizycznie uniemożliwia mu dotarcie do tego miejsca. Artretyzm lub sztywność kręgosłupa, które uniemożliwiają mu wygięcie się. Długa sierść, która wplątuje się w masę. Oraz dieta uboga w siano, która produkuje masywniejszy i bardziej miękki stolec, łatwiej tworzący zatory.

Jak sprawdzać i jak opróżniać

Waż samca co tydzień i porcjonuj karmę zamiast podawać ją bez ograniczeń. Kontrola wagi nie jest tu kwestią kosmetyczną. Samiec, który potrafi dotrzeć do własnej okolicy odbytu, potrzebuje pomocy znacznie rzadziej.

Pozycja.

Usiądź z ręcznikiem na kolanach. Podeprzyj świnkę morską o klatkę piersiową w lekko wyprostowanej pozycji, jedną ręką podtrzymując klatkę, a drugą zad, lub połóż ją na swoim przedramieniu z pełnym wsparciem pleców.

Nigdy nie trzymaj świnki za tylne nogi i nigdy nie pozwól, aby kręgosłup zwisał bez podparcia. Świnki mocno kopią, gdy są przestraszone, a uraz kręgosłupa od kopnięcia przy niepodpartych plecach to realne i poważne ryzyko.

Jeśli nie możesz zrobić tego bezpiecznie sam, poproś o pomoc drugą osobę: jedna trzyma, druga pracuje.

Jak wygląda norma.

Płaski lub lekko uniesiony obszar powyżej odbytu z otwarciem w kształcie szczeliny. Czysta, sucha sierść. Skóra w tym samym kolorze co reszta brzucha.

Jak wygląda impakcja.

Widocznie wypukły, ciastowaty obrzęk. Często widać zbite bobki przez otwór. Sierść wokół jest wilgotna i zabrudzona, może wydobywać się silny zapach.

Opróżnianie.

Umyj ręce. Nałóż niewielką ilość żelu nawilżającego na bazie wody na opuszek palca.

Użyj palca i kciuka po obu stronach worka, aby delikatnie nacisnąć do wewnątrz i w dół, co otworzy worek i wypchnie zawartość na zewnątrz. Zazwyczaj wychodzi jako miękka masa, a nie jako pojedyncze bobki.

Pracuj powoli, rób przerwy i przestań, gdy zwierzę ma dość. Nic tutaj nie powinno wymagać siły.

Następnie oczyść obszar ciepłą wodą na miękkiej szmatce lub waciku i dokładnie osusz. Wilgotne futro jest tym, czego chcesz uniknąć.

Jak często.

Jak potrzeba. Niektóre samce wymagają tego co kilka dni, niektóre codziennie. Sprawdzaj codziennie nawet wtedy, gdy nie opróżniasz, aby wcześnie wykryć problem.

Czego nigdy nie robić podczas opróżniania

Nie używaj paznokcia, pęsety, patyczków kosmetycznych ani niczego z ostrą krawędzią. Tkanka łatwo się rwie, a rozdarcie staje się zainfekowaną raną w permanentnie zanieczyszczonym miejscu.

Nie ciągnij za masę, która nie chce się przesunąć. To moment, aby przestać i udać się do weterynarza.

Nie używaj olejku mineralnego, kuchennego, dla niemowląt ani olejków eterycznych. Oleje zostają na skórze, zatrzymują zanieczyszczenia i powodują zapalenie skóry dokładnie tam, gdzie jest to najmniej pożądane. Lubrykant na bazie wody się spłukuje.

Nie kąp całej świnki. Świnki szybko się wychładzają, kąpiel niszczy okrywę włosową i stresuje zwierzę, a krocze musi być suche. Czyść punktowo tylko ten obszar.

Nie używaj perfumowanych ani alkoholowych chusteczek dla ludzi.

Nie podawaj środków przeczyszczających, olejów mineralnych doustnie ani niczego, co ma zmiękczać stolec. Bardziej miękkie cekotrofy łatwiej się zbrylają i problem się pogarsza.

Odróżnianie od podobnych stanów

Najważniejsze rozróżnienie na co dzień to impakcja a kamienie pęcherzowe, ponieważ oba sprawiają, że samiec wydaje się niespokojny w tylnej części ciała. Impakcja to obrzęk, który czujesz i możesz opróżnić, a zwierzę poza tym jest aktywne. Kamienie pęcherzowe powodują ból przy oddawaniu moczu, krew i zazwyczaj przygarbioną, nieszczęśliwą postawę – jest to problem chirurgiczny.

Dieta – część, którą kontrolujesz

Miska z kawałkami karmy obok paśnika. Świnki morskie wybierają słodkie części z mieszanki i zostawiają resztę, a każdy gram zjedzony z miski to gram siana, który nie został zjedzony.

Siano to dźwignia.

Nielimitowane siano z traw to tutaj nie tylko zalecenie, to leczenie. Długie włókno utrzymuje pracę jelit w odpowiednim tempie i produkuje cekotrofy, które trzymają się razem, zamiast rozmazywać się w czop.

Samiec z impakcją, który nie je dużo siana, będzie wymagał opróżniania znacznie częściej niż ten, który je je.

Mieszanki typu muesli pogarszają sprawę.

W mieszance różnych kawałków świnki zjadają słodkie, miękkie składniki, a zostawiają te włókniste. Wynikiem jest niższe spożycie włókna, mniej zbilansowana dieta i często bardziej otyłe zwierzę. Granulat jednoskładnikowy eliminuje ten wybór.

Porcjuj granulat.

Granulat podawany bez ograniczeń wypiera siano i powoduje wzrost wagi. Odmierzaj porcję codziennie zamiast dosypywać do miski.

Świeża żywność, ale nie w nieskończoność.

Codzienne warzywa są ważne dla witaminy C, której świnki nie wytwarzają same. Bardzo duże ilości wodnistych warzyw lub owoców zmiękczają stolec i dodają cukru. Utrzymuj ilość umiarkowaną, a różnorodność dużą.

Waga.

Szczupły samiec może sięgnąć do własnego zadu. Waż co tydzień na wadze kuchennej, śledź trend i traktuj wzrost wagi jako problem medyczny, a nie kosmetyczny.

Ból.

Samiec z artretyzmem nie może się wygiąć, aby dosięgnąć. Jest to uleczalne, a weterynarze często stwierdzają, że świnka na odpowiednich środkach przeciwbólowych zaczyna znów samodzielnie dbać o higienę. Jeśli Twój samiec stał się sztywny, powolny lub niechętny do podnoszenia, zgłoś to konkretnie.

Co zrobi weterynarz i co zabrać ze sobą

Weterynarz potwierdzi, że masz do czynienia z impakcją, a nie z masą, ropniem czy wypadnięciem, oraz sprawdzi skórę pod kątem infekcji.

Ciężko dotknięty impakcją samiec może wymagać sedacji do bezpiecznego wyczyszczenia za pierwszym razem, po czym domowe zarządzanie zazwyczaj staje się możliwe.

Spodziewaj się, że wizyta wyjdzie poza obszar worka. Choroby zębów ograniczające spożycie siana, artretyzm ograniczający mobilność i otyłość są częścią tego samego obrazu, a ich leczenie zmienia częstotliwość interwencji. Pęcherz, który nie został sprawdzony u samca z parciem, to pominięcie, na które warto zwrócić uwagę.

Czasami sugeruje się kastrację. Pamiętaj, że nie rozwiązuje ona niezawodnie impakcji okołoodbytowej, ponieważ podstawowym problemem jest napięcie mięśniowe, a nie hormony, a znieczulenie u świnki morskiej niesie realne ryzyko. Jest to rozmowa o konkretnym uzasadnieniu, a nie domyślne rozwiązanie.

Zabierz ze sobą:

• Informację, jak długo to trwa i jak często opróżniasz worek
• Zdjęcia obszaru w najgorszym stanie, zrobione przed oczyszczeniem
• Trend wagi z datami
• Informację, co faktycznie je w ciągu dnia, wliczając siano i ile go ubywa
• Czy zjada cekotrofy, gdy są dostępne
• Czy jest sztywny, powolny lub niechętny do obsługi
• Jakiej ściółki używasz i jak często jest zmieniana

Jak to wygląda w czasie

Wczesny etap.

Lekko wilgotne futro nad odbytem, słaby zapach, małe miękkie wybrzuszenie, które opróżnia się łatwo i napełnia w ciągu tygodnia. Samiec poza tym jest w pełni normalny.

Utrwalony etap.

Napełnianie co dzień lub dwa. Futro stale zabrudzone. Skóra staje się różowa i lekko zgrubiała od ciągłej wilgoci. Niektóre samce zaczynają zostawiać normalne bobki w dziwnych miejscach, ponieważ ich wydalanie stało się niekomfortowe.

Zaniedbany etap.

Twarda, rozszerzona masa. Pęknięta, owrzodziała skóra. Infekcja o silnym zapachu. Utrata wagi z powodu niezjadania cekotrofów. Parcie, a w niektórych przypadkach wypadnięcie odbytu.

Oraz w ciepłe dni, na każdym etapie, muszyca, która zamienia zaradną rutynę w zagrażające życiu nagłe przypadki w ciągu godzin.

Dystans między pierwszym a trzecim obrazem zależy całkowicie od tego, czy ktoś to sprawdza.

Kiedy szukać pomocy

Twarde, dobrze uformowane odchody wydalane swobodnie na podłoże oraz czysty, suchy zad. To obraz, do którego dąży cała rutyna.

Natychmiast, o każdej porze:

• Larwy lub cokolwiek poruszającego się w futrze
• Tkanka wystająca z odbytu
• Krwawienie z obszaru
• Samiec, który przestał jeść, jest przygarbiony lub piszczy
• Parcie bez żadnego efektu lub krew w moczu

W ciągu dnia lub dwóch:

• Masa, która nie chce się opróżnić pod delikatnym naciskiem
• Skóra, która jest czerwona, surowa, owrzodziała lub pachnie infekcją
• Impakcja napełniająca się szybciej niż wcześniej
• Utrata wagi lub samiec, który przestał zjadać cekotrofy
• Sztywność, niechęć do ruchu lub samiec, który nie czyści już własnego zadu

Zapytaj przy rezerwacji, czy przychodnia regularnie przyjmuje świnki morskie. Doświadczenie w małych ssakach bardzo się różni, a weterynarz, który czuje się pewnie ze świnkami, sprawdzi też zęby, pęcherz i stawy, zamiast traktować worek jako jedyny problem.

W gorących lub wilgotnych regionach zapytaj konkretnie o profilaktykę przeciw muchom dla świnki morskiej z permanentnie zabrudzonym tyłem. Produkty licencjonowane dla królików nie są automatycznie odpowiednie dla świnek morskich, a to pytanie z realną odpowiedzią, która zależy od miejsca zamieszkania.