Nieuzdatniona woda kranowa w zbiorniku: chlor, chloramina i pierwsza godzina

Szybka odpowiedź

Najszybszym sposobem na utratę całego zbiornika jest podmiana wody przy użyciu nieuzdatnionej wody kranowej. Chlor i chloramina są dodawane do wody pitnej specjalnie po to, aby niszczyć bakterie, a skrzela ryby to płat tkanki o grubości kilku komórek z ogromną powierzchnią, która znajduje się bezpośrednio w tej wodzie.

Ryby nie połykają trucizny. Oddychają nią przez jedyny narząd, którego nie mogą ochronić, a uszkodzenia zaczynają się w ciągu kilku minut.

• Dozuj uzdatniacz na całą objętość zbiornika, a nie na objętość dolanej wody.
• Natychmiast zwiększ napowietrzanie. Uszkodzone skrzela potrzebują każdej ilości rozpuszczonego tlenu.
• Odstawienie wody na noc nie usuwa chloraminy. Ta porada pochodzi z innej ery uzdatniania wody.
• Krewetki i ślimaki giną jako pierwsze. Jeśli bezkręgowce padły, a ryby łapią powietrze, podejrzewaj wodę, a nie chorobę.
• Spodziewaj się wzrostu poziomu amoniaku i azotynów w ciągu następnych dwóch tygodni, ponieważ chlor zabija również bakterie w filtrze.

:::danger
Nigdy nie dolewaj ani nie podmieniaj wody bezpośrednio z kranu do zbiornika z obsadą.

Chlor jest silnym utleniaczem, a nabłonek skrzeli jest jedną z najbardziej odsłoniętych i delikatnych tkanek u każdego Zwierzaka. Ryba dusi się w wodzie, która jest w pełni nasycona tlenem, ponieważ powierzchnia wymiany gazowej została zniszczona. Ryby, które przeżyją pierwszą godzinę, często giną kilka dni później z powodu wtórnego zakażenia bakteryjnego uszkodzonych skrzeli.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego skrzela są celem

Aparat skrzelowy jest zbudowany tak, aby zmaksymalizować kontakt między krwią a wodą. Filamenty niosą rzędy lameli, a każda lamela to spłaszczony płat o grubości zaledwie kilku komórek, dzięki czemu tlen ma jak najkrótszą drogę do pokonania. Całkowita powierzchnia jest bardzo duża w stosunku do wielkości ryby.

Ta konstrukcja jest znakomita do oddychania i nie oferuje żadnej ochrony przed rozpuszczonym utleniaczem. Chlor atakuje bezpośrednio nabłonek lameli. Tkanka puchnie, komórki umierają, a sąsiednie lamele zlewają się, co powoduje zmniejszenie powierzchni dostępnej dla wymiany gazowej.

Wynikiem jest dusząca się ryba w dobrze natlenionej wodzie. Zwiększenie napowietrzania pomaga, ponieważ podnosi gradient stężenia dla pozostałej powierzchni skrzeli, ale żadna ilość tlenu nie zrekompensuje skrzeli, które straciły większość swojej powierzchni wymiany.

Uszkodzenie nie kończy się również, gdy substancja chemiczna zostanie zneutralizowana. Uszkodzona tkanka skrzeli jest otwartymi drzwiami dla bakterii, a straty w następnym tygodniu z powodu wtórnego zakażenia są częste w zbiornikach, które pozornie wydawały się wyzdrowieć.

Chlor i chloramina to nie ten sam problem

Przedsiębiorstwa wodociągowe używają wolnego chloru lub chloraminy, a różnica określa, co musisz zrobić.

Wolny chlor jest lotny. Ulatnia się z odstanej wody i może być szybciej usunięty przez napowietrzanie. To źródło starej porady, by pozwolić wiaderku wody z kranu odstać przez noc.

Chloramina to chlor związany z amoniakiem. Została przyjęta właśnie dlatego, że jest stabilna i utrzymuje się przez długie odcinki rur, co sprawia, że odstawione wiadro jest bezużyteczne. Nie ulatnia się w ciągu dnia ani kilku dni.

Jest jeszcze druga konsekwencja. Kiedy uzdatniacz wody rozbija cząsteczkę chloraminy, amoniak uwalnia się do zbiornika. Produkt, który neutralizuje chlor, ale nie robi nic z amoniakiem, zamienia jedną toksynę w drugą. Używaj kondycjonera, który deklaruje detoksykację chloraminy i amoniaku, i dawkuj na cały zbiornik, a nie na dodaną ilość.

Często nie można stwierdzić po zapachu lub wyglądzie, czego używa Twoje źródło wody. Zapytaj w przedsiębiorstwie wodociągowym lub sprawdź Raport jakości wody, który publikują. Warto wiedzieć to przed awarią, a nie w trakcie.

Inne rzeczy, które przybywają z wodą kranową

Miedź.

Rozpuszczona z miedzianej instalacji, szczególnie z nowych rur i z wody, która stała w rurach przez noc. Miedź jest wysoce toksyczna dla bezkręgowców, więc krewetki i ślimaki giną przy stężeniach, które ryby tolerują. Odkręcenie kranu na chwilę przed pobraniem wody zmniejsza jej ilość.

Woda zmiękczona.

Domowe zmiękczacze jonowymienne zastępują wapń i magnez sodem. Ta woda nie jest miękka w znaczeniu akwarystycznym, jest chemicznie inna i nie nadaje się do większości zbiorników. Pobieraj wodę akwariową z nieuzdatnianego kranu.

Gorąca woda.

Zasilanie ciepłą wodą niesie więcej rozpuszczonego metalu i więcej osadów, a w wielu domach stoi w bojlerze. Mieszaj do odpowiedniej temperatury, używając głównie zimnej wody i czajnika, lub używaj termometru i powolnego mieszania, zamiast pobierać wodę z kranu z ciepłą wodą.

Szok termiczny.

Duża objętość wody o temperaturze nawet o kilka stopni różniącej się od temperatury w zbiorniku jest sama w sobie zniewagą fizjologiczną i wygląda podobnie do ekspozycji chemicznej. Wyrównaj temperaturę przed wlaniem wody.

Detergent.

Wiadro, które było używane do sprzątania, zawiera detergent, którego płukanie nie usuwa całkowicie. Miej jedno wiadro, które nie służy do niczego innego i oznacz je.

Co robić w pierwszej godzinie

Przestań dolewać wody.

Dodaj kondycjoner na pełną objętość zbiornika. Nie na ilość, którą dodałeś. To najważniejsza korekta w sposobie dozowania dla większości ludzi, a nic nie kosztuje.

Zwiększ mieszanie powierzchni i napowietrzanie. Dodaj kamień napowietrzający, skieruj wylot filtra na powierzchnię lub obniż nieco poziom wody, aby wylot przełamywał taflę. Zmaksymalizuj rozpuszczony tlen.

Nie wykonuj kolejnej dużej podmiany wody, chyba że masz bezpieczną przechowywaną wodę o odpowiedniej temperaturze. Kolejna podmiana z tego samego źródła powtarza ekspozycję.

Zbadaj wodę. Amoniak, azotyny, azotany, pH i temperatura. To powie Ci, czy masz teraz do czynienia z problemem amoniaku z rozbitej chloraminy, czy z problemem temperatury, lub czymś, co już było nie tak.

Zestaw testowy jest tutaj narzędziem diagnostycznym. Zgadywanie, co się stało, zamienia jedną złą godzinę w dwa złe tygodnie.

Nie dodawaj Leki, soli ani ogólnego toniku. Żaden z nich nie leczy ekspozycji na chlor, kilka z nich dodatkowo stresuje rybę z uszkodzonymi skrzelami, a dodanie nieznanego środka uniemożliwia interpretację tego, co stanie się dalej.

Ogranicz karmienie na kilka dni. Mniej pokarmu oznacza mniej odpadów, a zbiornik, którego filtr właśnie został wysterylizowany, nie może przetworzyć amoniaku.

Zgaś światła i zachowaj ciszę w pomieszczeniu. Ryba z uszkodzonymi skrzelami nie powinna intensywnie pływać.

Przenoś ryby tylko wtedy, gdy woda w zbiorniku jest niezdatna do użytku, na przykład po rozlaniu detergentu. Odławianie i przenoszenie ryby, która już jest w niewydolności oddechowej, niesie własne ryzyko, a uzdatniona woda w istniejącym zbiorniku jest zazwyczaj lepszą opcją.

Drugi problem: filtr jest martwy

Chlor nie odróżnia bakterii w rurach wodociągowych od bakterii w Twoim filtrze. Znaczna ekspozycja sterylizuje media biologiczne, a zbiornik traci zdolność do przekształcania amoniaku w azotyny i azotynów w azotany.

Dlatego zbiornik może wyglądać na stabilny dzień po incydencie, a potem produkować chore ryby tydzień później. Amoniak rośnie, ponieważ nic go nie przetwarza, a amoniak uszkadza te same skrzela, które już są ranne.

Trzymaj jedno wiadro, które nie służy do niczego innego, zapasową butelkę kondycjonera i wystarczającą ilość uzdatnionej wody, aby wykonać podmianę bez dotykania kranu.

Przez następne dwa tygodnie: badaj amoniak i azotyny codziennie, karm oszczędnie, wykonuj małe częściowe podmiany wody z prawidłowo uzdatnioną wodą, gdy tylko amoniak lub azotyny są wykrywalne, i unikaj dodawania nowych ryb. Komercyjny starter bakteryjny może skrócić czas regeneracji, ale nie zastępuje testowania.

Odróżnianie tego od innych problemów

Niski poziom tlenu z powodu ciepła lub przerwy w dostawie prądu.

Łapanie powietrza przy powierzchni, wszystkie ryby dotknięte, ale brak niedawnej podmiany wody i zazwyczaj ciepłe pomieszczenie lub zatrzymany filtr.

Zatrucie amoniakiem lub azotynami.

Łapanie powietrza, czerwone lub ciemne skrzela, apatia, czasem mętne oczy i test, który to pokazuje. Częste w nowych zbiornikach oraz po tym, jak filtr został zakłócony lub wyczyszczony w wodzie kranowej.

Pasożyty skrzeli.

Ocieranie się, otwieranie pokryw skrzelowych, ciężki oddech, często gdy zbiornik jest stabilny, a tylko niektóre ryby są dotknięte. Rozwija się przez dni, a nie minuty.

Bakteryjna choroba skrzeli.

Postępująca, często po stresorze, zazwyczaj dotyczy jednej lub kilku ryb, a nie całego zbiornika naraz.

Dwutlenek węgla w zbiorniku roślinnym.

Ryby przy powierzchni wieczorem po dniu dozowania, ustępuje w nocy. Sprawdź tempo dozowania i mieszanie powierzchni.

Cechą wyróżniającą zdarzenie z chlorem jest jednoczesność. Każda ryba jest dotknięta w tym samym momencie, natychmiast po dolaniu wody, a bezkręgowce cierpią najbardziej.

Zapobieganie

Czego nigdy nie robić

Nie dolewaj wody do odparowanego zbiornika prosto z kranu, ponieważ to tylko niewielka ilość. Małe objętości nadal niosą chlor, a chloramina nie rozprasza się.

Nie polegaj na odstawianiu wody.

Nie używaj preparatów typu „stress coat” ani ogólnych toników zamiast uzdatniacza. To różne produkty z różnymi zadaniami.

Nie wykonuj drugiej dużej podmiany z tego samego źródła, aby naprawić pierwszą.

Nie dodawaj Leki dla ryby, która łapie powietrze po podmianie wody.

Nie używaj gorącej wody z kranu do osiągnięcia temperatury.

Nie używaj wody ze zmiękczacza.

Nie uzupełniaj obsady ani nie dodawaj niczego przez co najmniej dwa tygodnie, podczas gdy filtr się regeneruje.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem specjalizującym się w rybach lub doświadczonym specjalistą akwarystycznym tego samego dnia, jeśli ryby nadal ciężko oddychają po użyciu kondycjonera i napowietrzaniu, jeśli skrzela wyglądają na blade, jaskrawoczerwone lub poszarpane, albo jeśli ryby padają jedna po drugiej w ciągu godzin.

Działaj natychmiast, bez czekania na poradę, w kwestii dawkowania i napowietrzania. Są bezpieczne, a opóźnienie kosztuje tkankę skrzeli.

Zbiornik, który przez to przejdzie, wygląda normalnie w ciągu dwóch tygodni. Dotarcie do tego momentu zależy od tego, co zrobisz w pierwszej godzinie.

Szukaj porady w kolejnych dniach w przypadku ryb, u których pojawiają się białe lub puszyste plamy, postrzępione płetwy, mętne oczy lub apatia, co sugeruje wtórne zakażenie uszkodzonej tkanki.

Przygotuj: objętość zbiornika, źródło i temperaturę dodanej wody, jakiego kondycjonera użyłeś i w jakiej dawce, czas, w którym wystąpiła ekspozycja, Twoje odczyty amoniaku, azotynów, azotanów i pH, dotknięte gatunki oraz kolejność, w jakiej zostały dotknięte, oraz czy obecne były bezkręgowce. Ta sekwencja zazwyczaj identyfikuje przyczynę bez dalszych badań.