Wapień i kości u zwierzaka: metaboliczna choroba kości oraz dlaczego suplementy przynoszą efekt odwrotny do zamierzonego

Szybka odpowiedź

Szkielet zwierzaka budowany jest z tego, co znajduje się w misce. Samo mięso mięśniowe nie jest w stanie go zbudować, a suplement nie naprawi wyrządzonych szkód.

Zwierzaki nie potrzebują suplementu wapnia. Potrzebują diety, w której wapń i fosfor występują jednocześnie, co w praktyce oznacza pełnoporcjową karmę komercyjną lub dietę surową zawierającą kości.

Chorobą wynikającą z błędów w tym zakresie jest żywieniowa wtórna nadczynność przytarczyc, zwykle nazywana metaboliczną chorobą kości. Jest ona niemal całkowicie spowodowana karmieniem mięsem mięśniowym bez kości, najszybciej i najmocniej dotyka rosnące młode i jest całkowicie zapobiegalna.

• Mięso mięśniowe, mięso mielone, pierś z kurczaka i wątroba są bogate w fosfor i mają bardzo niską zawartość wapnia. Zwierzak karmiony wyłącznie nimi demineralizuje własny szkielet, aby utrzymać prawidłowy poziom wapnia we krwi.
• Poziom wapnia we krwi u chorego zwierzaka zazwyczaj jest w normie. Prawidłowy wynik analizy wapnia nie wyklucza choroby.
• Młode są narażone od momentu odsadzenia do około czwartego miesiąca życia, kiedy szkielet rośnie najszybciej. Objawy mogą pojawić się w ciągu kilku tygodni.
• Dodawanie proszku wapniowego do pełnoporcjowej karmy nie stanowi marginesu bezpieczeństwa. Zaburza to zbilansowaną dietę i może powodować własne szkody.
• Osłabienie kończyn tylnych u dorosłego zwierzaka znacznie częściej wynika z insulinomy niż z choroby kości. Obie jednostki wymagają zupełnie innego leczenia.

:::danger
Zwierzak z metaboliczną chorobą kości może złamać nogę lub kręg podczas zwykłego podnoszenia.

Kość traci minerały od wewnątrz, więc wygina się i deformuje, zamiast pękać w czysty sposób. Podnoszenie zwierzaka pod klatkę piersiową, skok z kanapy lub przytrzymanie go do badania może złamać kości, które z zewnątrz wyglądają na nienaruszone. Jeśli podejrzewasz tę chorobę, przenoś zwierzaka w transporterze zamiast w dłoniach i poinformuj Klinikę, zanim zaczną go badać.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego mięso mięśniowe nie buduje szkieletu

Mięsożerca w naturze zjada całe zwierzę. Kości dostarczają wapń, mięśnie dostarczają fosfor i białko, a tkanki organów dostarczają witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, w tym witaminę D. Cała tusza jest z definicji zbilansowana mineralnie dla innego mięsożercy.

Zabierz kości, a rachunek przestaje się zgadzać. Mięso mięśniowe jest bogate w fosfor i nie zawiera niemal żadnego wapnia. Wątroba jest gorsza, nie lepsza: również ma mało wapnia, dużo fosforu i dużo witaminy A, więc karmienie większą ilością wątroby w celu poprawy diety pogarsza brak równowagi mineralnej i dodatkowo obciąża organizm witaminą A.

Organizm nie może pozwolić, aby poziom wapnia we krwi spadł, ponieważ wapń kontroluje przewodnictwo nerwowe, skurcze mięśni i rytm serca. Kiedy brakuje wapnia w diecie, gruczoły przytarczyczne uwalniają hormon przytarczyc, który robi dokładnie to, co ma robić: mobilizuje wapń ze szkieletu do krwi.

To jest pułapka. Wynik badania krwi pozostaje w normie. Płacą za to kości.

Z biegiem tygodni rusztowanie mineralne kości słabnie. Zewnętrzna warstwa kości długiej, czyli kora, staje się tak cienka, że kość wygina się pod obciążeniem, zamiast pękać. Kręgi ulegają kompresji. W ciężkich przypadkach szczęka staje się miękka i gumowata. Płytki wzrostu u młodego zwierzęcia rozszerzają się i ulegają dezorganizacji.

Za tym wszystkim stoi witamina D, ponieważ bez niej wapń nie może być skutecznie wchłaniany z jelit. Zwierzak to zwierzę futerkowe żyjące w pomieszczeniach, więc ma niemal zerowe możliwości wytwarzania witaminy D przez skórę i polega na tym, co jest w pożywieniu. Dieta oparta wyłącznie na chudym mięsie jest jej pozbawiona.

Kto choruje i jak szybko

Młode od odsadzenia do około czterech miesięcy.

To niebezpieczne okno. Rosnący szkielet odkłada minerały w tempie, do którego dorosły szkielet nigdy się nie zbliża, więc niedoborowa dieta daje o sobie znać w ciągu tygodni, a nie miesięcy. Młode nabyte prywatnie, odchowywane ręcznie lub karmione mięsem mielonym lub kurczakiem, ponieważ Opiekunowi powiedziano, że zwierzaki to mięsożercy, to klasyczny przypadek.

Dorośli na długotrwałej diecie domowej.

Przebieg wolniejszy i cichszy. Często pierwszą zauważoną rzeczą jest to, że zwierzak przestał wspinać się w miejsca, do których docierał wcześniej, lub piszczy, gdy podnosi się go w okolicach tułowia.

Zwierzaki karmione pełnoporcjową karmą suchą.

Zasadniczo nie są narażone na niedobory. Pełnoporcjowe karmy dla zwierzaków i kotów są prawnie zbilansowane na większości rynków. Ryzykiem w tej grupie jest działanie odwrotne: Opiekunowie dodający wapń, mączkę kostną lub proszek ze skorupek jaj do diety, która już była prawidłowa.

Zwierzaki z adopcji lub importowane z nieznaną historią.

Traktuj dietę jako nieznaną, zamiast zakładać jej jakość. Zwierzak, który przybywa chudy, niechętny do ruchu i sprawiający wrażenie obolałego przy dotyku, zasługuje na zdjęcia rentgenowskie, zanim ktokolwiek uzna, że jest po prostu nerwowy.

Jak to wygląda, stadium po stadium

Wczesne.

Mniej zabawy. Siedzenie zamiast eksploracji. Niechęć do wspinania się lub korzystania z rampy, której używał wcześniej. Lekko wygięty grzbiet. Piszczenie lub cofanie się przy podnoszeniu pod klatkę piersiową. Opiekunowie często odczytują to jako spokojną lub leniwą osobowość.

Utrwalone.

Szeroko rozstawiona postawa kończyn tylnych. Chodzenie na stawach skokowych, a nie na palcach. Wygięcie przednich kończyn. Niechęć do jakiegokolwiek dotyku. Chude, słabo umięśnione plecy i biodra oraz ból podczas mocnego głaskania kręgosłupa.

Późne.

Złamania kości długich lub kręgów, często bez żadnego realnego urazu. Niemożność stania. Utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami w przypadku zapadnięcia się kręgosłupa. Trwała deformacja kończyn nawet po skutecznym leczeniu.

Ważenie karmy ma większe znaczenie przy diecie domowej niż przy pełnoporcjowej, ponieważ przy diecie domowej proporcja kości do mięsa jest całym marginesem bezpieczeństwa.

Podobieństwa i jak je rozróżnić

Zwierzak, który nie korzysta z tylnych nóg, to jedno z najczęstszych zgłoszeń w nagłych wypadkach u tego gatunku, a choroba kości nie jest najczęstszą przyczyną u dorosłych osobników.

Jedynym najbardziej użytecznym krokiem diagnostycznym w domu jest podanie jedzenia. Zwierzak, którego osłabienie ustępuje w ciągu kilku minut po zjedzeniu, daje znać, że miał hipoglikemię, co jest problemem insulinomy, a nie wapnia.

Prawidłowa dieta

Pełnoporcjowa karma to proste rozwiązanie i nie jest żadnym kompromisem.

Dobra karma dla zwierzaków lub, tam gdzie karma dla zwierzaków nie jest dostępna, wysokiej jakości karma dla kociąt jest sformułowana jako kompletna i zbilansowana. Należy szukać wysokiej zawartości białka zwierzęcego, tłuszczu oraz znikomej ilości węglowodanów lub białek roślinnych. Zwierzaki mają krótki przewód pokarmowy i brak jelita ślepego, więc prawie nic nie przyswajają z materiału roślinnego, a diety wysokowęglowodanowe są powiązane z insulinomą, która jest tak powszechna u tego gatunku.

Karma specyficzna dla zwierzaków jest niedostępna w dużej części świata. Wysokiej jakości karma sucha dla kociąt lub pełnoporcjowa mokra karma dla kotów z mięsem na pierwszym miejscu w składzie jest rozsądnym i powszechnie stosowanym substytutem; karma dla psów się nie nadaje, ponieważ jest sformułowana dla wszystkożerców i brakuje jej tauryny oraz gęstości białka zwierzęcego, których zwierzak wymaga.

Jeśli karmisz surowizną lub całymi ofiarami, kości nie są opcjonalne.

Całe ofiary rozwiązują problem z definicji, ponieważ zwierzę ma swój szkielet. Dieta surowa oparta na mięsie mielonym lub kawałkach mięśni nie, a dodanie odrobiny oleju lub łyżki wątroby tego nie naprawi.

Błąd jest prawie zawsze taki sam: Opiekun jest pewny mięsa, a niejasny w kwestii kości. Jeśli nie potrafisz określić, jaki procent diety wagowo stanowią jadalne kości, dieta nie jest zbilansowana.

Nie buduj własnej mieszanki mineralnej.

Proszek ze skorupek jaj, mączka kostna, węglan wapnia i ludzkie tabletki wapniowe dostarczają wapń bez fosforu, witaminy D i bez żadnej możliwości zmierzenia, co zwierzak faktycznie otrzymał. Przekorygowanie powoduje własne problemy, w tym zakłócenia wchłaniania cynku i innych minerałów śladowych, a u rosnących zwierząt nieprawidłowy rozwój kości.

Jeśli dieta naprawdę wymaga suplementacji, potrzebny jest weterynarz dietetyk, aby określić co i ile dla danego przepisu, a nie miarka czegoś z półki.

Uważaj na oleje z wątroby ryb.

Olej z wątroby dorsza i podobne produkty są często zalecane na kości. Są one skoncentrowanymi źródłami witaminy A i witaminy D, które kumulują się w organizmie i obie są toksyczne w nadmiarze. Nadmiar witaminy A powoduje własny ból kości i zmiany szkieletowe, więc dobrze intencjonowany Opiekun może wywołać właśnie te objawy, którym starał się zapobiec.

Świeża woda w otwartej misce ma znaczenie przy każdej diecie, a szczególnie przy suchej karmie. Zwierzak, który słabo pije, zagęszcza mocz, co zwiększa ryzyko kryształów w układzie moczowym, które suplementy mineralne mogą pogorszyć.

Co zrobi Weterynarz

Historia choroby na pierwszym miejscu i musi być konkretna.

Dokładna nazwa karmy lub dokładny przepis wagowy. Jaka część to kości. Jakie przysmaki są podawane i jak często. Jak długo zwierzak jest tak karmiony. Skąd zwierzak pochodzi i w jakim wieku. Czy rodzeństwo jest dotknięte, ponieważ choroba kości u jednego młodego z miotu zazwyczaj oznacza, że kilka jest chorych.

Badanie z niezwykłą ostrożnością.

Weterynarz podejrzewający metaboliczną chorobę kości będzie obchodził się ze zwierzakiem, jakby kości były kruche, ponieważ takie właśnie są. Spodziewaj się delikatnej palpacji kości długich i kręgosłupa, oceny ułożenia kończyn i postawy oraz sprawdzenia szczęki.

Zdjęcia rentgenowskie.

To jest test diagnostyczny. Dotknięte chorobą kości wykazują cienką korę, słaby kontrast w stosunku do otaczających tkanek, a czasem złamania lub ściśnięte kręgi. Sedacja jest zwykle potrzebna, aby bezpiecznie ustawić zwierzaka, co samo w sobie jest bezpieczniejsze niż walka z kruchym zwierzęciem.

Badania krwi, które interpretuje się ostrożnie.

Całkowity poziom wapnia jest często w normie. Wapń zjonizowany, fosfor i tam gdzie dostępne – hormon przytarczyc, dają pełniejszy obraz. Poziom glukozy we krwi jest pobierany jednocześnie u każdego dorosłego z osłabieniem kończyn tylnych, aby sprawdzić insulinomę.

Leczenie to dieta plus odpoczynek plus leki przeciwbólowe.

Poprawa diety to właściwe leczenie. Oprócz tego niezbędne jest ścisłe ograniczenie ruchu przez kilka tygodni: zwierzak, który czuje się lepiej i zaczyna wspinać na szkielet, który jeszcze się nie zremineralizował, to zwierzak, który coś złamie. Leki przeciwbólowe są przepisywane, ponieważ ten stan autentycznie boli. Istniejące złamania mogą wymagać stabilizacji, a deformacje, które już powstały, nie cofają się.

Czego nigdy nie robić

Nie karm mięsem mięśniowym, mięsem mielonym lub piersią z kurczaka jako główną dietą. To najczęstsza przyczyna tej choroby.

Nie dodawaj wapnia do pełnoporcjowej karmy.

Nie używaj ludzkich tabletek wapniowych, mączki kostnej ani proszku ze skorupek jaj jako domowego leku.

Nie podawaj oleju z wątroby dorsza ani innych olejów z wątroby ryb dla zdrowia kości.

Nie zmuszaj do ćwiczeń zwierzaka, u którego podejrzewasz chorobę kości, i nie pozwól mu zeskakiwać z mebli.

Nie wyciągaj wniosków, że prawidłowy poziom wapnia we krwi oznacza, że kości są zdrowe.

Nie karm karmą dla psów i pod żadnym pozorem nie podawaj diety wegetariańskiej zwierzakowi. Zwierzaki są bezwzględnymi mięsożercami i nie mogą przeżyć na białku roślinnym.

Zwierzak na pełnoporcjowej, zbilansowanej diecie nie potrzebuje żadnych dodatków. Brak suplementów to prawidłowy wynik, a nie luka.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem od egzotyków lub doświadczonym w opiece nad zwierzakami tego samego dnia, jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych:

• Młody lub rosnący zwierzak niechętny do chodzenia, piszczący przy dotyku lub który przestał się bawić
• Każdy zwierzak chodzący na stawach skokowych, szeroko stojący z tyłu lub z wygiętą kończyną
• Nagła niemożność obciążenia kończyn, szczególnie po lekkim skoku
• Utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami wraz z osłabieniem
• Epizodyczne osłabienie ze ślinotokiem lub szklistym spojrzeniem, co wymaga badania poziomu glukozy we krwi jeszcze dziś

Umów wizytę niepilną, jeśli twój zwierzak je dietę domową lub surową i nie potrafisz określić proporcji kości, nawet jeśli wydaje się całkowicie zdrowy. Zdjęcie rentgenowskie i przegląd diety w tym momencie jest znacznie tańszy niż naprawa złamania później.

Dostępność karmy specyficznej dla zwierzaków, całych ofiar i weterynarzy od egzotyków bardzo różni się w zależności od kraju. Dowiedz się już teraz, która lokalna przychodnia przyjmuje zwierzaki i jaką pełnoporcjową karmę możesz realnie kupić tam, gdzie mieszkasz, zamiast w momencie, gdy zwierzak przestał chodzić.